Hoofdmenu openen

Jolien D'Hoore

Belgisch baanwielrenster

Jolien D'Hoore (Gent, 14 maart 1990) is een Belgisch wielrenster en baanwielrenster. In die discipline nam ze in 2012 deel aan de Olympische Spelen en behaalde ze brons op de Olympische Spelen van 2016. D'Hoore werd samen met Lotte Kopecky zowel de eerste Europees als de eerste wereldkampioene koppelkoers.

Jolien D'Hoore
D'Hoore in 2018
D'Hoore in 2018
Persoonlijke informatie
Bijnaam Belgian Bullet
Geboortedatum 14 maart 1990
Geboorteplaats Gent, Vlag van België België
Lengte 175 cm
Gewicht 63 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Boels Dolmans
Discipline(s) weg- en baanwielrennen
Specialisatie(s) Sprint
Ploegen
2009-2012
2013-2014
2015-2017
2018
2019-
Topsport Vlaanderen
Lotto-Belisol Ladies
Wiggle High5
Mitchelton-Scott
Boels Dolmans
Beste prestaties
Gent-Wevelgem 2e (2017, 2018)
Ronde van Vlaanderen 2e (2015)
WK op de weg 10e (2016)
Extra
Zeges:  
Ronde van Drenthe
Madrid Challenge
Driedaagse Brugge-De Panne
2015
2016, 2017
2018
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Inhoud

BiografieBewerken

Jolien D'Hoore is al in de jeugdreeksen een talentrijk wielrenster. In het baanwielrennen haalde ze verschillende nationale titels bij de elite terwijl ze feitelijk nog junior was. Tijdens de wereldkampioenschappen baanwielrennen in 2008 maakte ze haar debuut bij de profs. Samen met Evelyn Arys en Jessie Daams werd ze zevende in de ploegenachtervolging. Later dat jaar kon het drietal een bronzen medaille veroveren tijdens het WK voor junioren. D'Hoore werd geselecteerd voor het Wereldkampioenschap op de weg bij de junioren in Zuid-Afrika. Tijdens de wedstrijd reed D'Hoore samen met haar landgenote Evelyn Arys, de Italiaanse Rossella Callovi en de Duitse Hanna Amend weg. Het kwartet spurtte voor de zege, waarbij D'Hoore zich hier de snelste toonde en wereldkampioene werd.

2009 - 2012Bewerken

Vanaf 1 januari 2009 maakte ze de overstap naar de profs bij Topsport Vlaanderen-Ridley, de vrouwenwielerploeg van Topsport Vlaanderen. Ze werd er ploegmaat van onder andere Maaike Polspoel en Kelly Druyts. 2012 betekende voor D'Hoore het jaar van de doorbraak. Tijdens de wereldkampioenschappen baanwielrennen te Melbourne eindigde ze negende in het omnium. Hierdoor mocht ze aan de Olympische Spelen in Londen deelnemen. Haar wegseizoen stond in het teken hiervan. Ze werd in afwachting hiervan niettemin Belgisch kampioenschap op de weg bij de dames elite. Op de Spelen nam ze deel aan het Omnium en haalde een verrassende vijfde plaats.

2013 - 2014Bewerken

Vanaf 2013 richtte D'Hoore zich meer op de weg. Ze veranderde hiervoor van team en stapte over naar Lotto-Belisol Ladies. Bij het Belgische team is ze kopvrouw. In haar eerste seizoen behaalde ze ereplaatsen in de GP Cholet en de Energiewacht Tour, ze won ook Dwars door de Westhoek in de spurt. In oktober maakte ze haar rentree op de piste, tijdens het EK. In het omnium moest ze enkel Kirsten Wild en Laura Trott laten voorgaan. 2014 was het jaar van de definitieve doorbraak, ze won vaak en pakte vele ereplaatsen, in Wielsbeke het Belgisch kampioenschap op de weg bij de dames elite, en dit voor de 2de maal in haar carrière. Ook op de piste presteerde ze op hoog niveau, na zilver op het EK won ze de wereldbeker in Guadalajara. Tijdens het WK hoopte ze op een medaille, maar eindigde als 4de.

2015Bewerken

Na zes profjaren in Belgische dienst, stapte D'Hoore in 2015 over naar de Britse ploeg Wiggle Honda, waar ze terechtkwam tussen andere topsprinters als de Australische Chloe Hosking en tweevoudig wereldkampioene Giorgia Bronzini. Het wegseizoen 2015 begon goed met de overwinning in de Omloop van het Hageland en één week later haar eerste zege in de wereldbeker, namelijk de Ronde van Drenthe. Ook in de Ronde van Vlaanderen presteerde ze goed met een tweede plek. Ze won de spurt van het peloton, vlak achter haar ontsnapte ploegmaat Elisa Longo Borghini. Later die maand won ze de eerste etappe van de Energiewacht Tour en won ze de sprint om de tweede plaats in Dwars door de Westhoek achter winnares Elise Delzenne.

In juni won ze de Diamond Tour en de tweede etappe in de Aviva Women's Tour en kwam zes seconden tekort voor de eindzege achter Lisa Brennauer. In Tervuren won ze zilver in het BK tijdrijden op ruim anderhalve minuut achter Ann-Sophie Duyck en twee dagen later won ze net als het jaar voordien Lotte Kopecky en Sofie De Vuyst in de wegwedstrijd. In de Giro Rosa kwam ze niet verder dan een 33e plek, maar later die maand won ze drie van de vier ritten (inclusief de tijdrit) en het eind- en puntenklassement van de BeNe Ladies Tour. Op de Avenue des Champs-Élysées in Parijs werd ze tweede in de tweede editie van La Course achter Anna van der Breggen. In augustus won ze met de Open de Suède Vårgårda haar tweede wereldbeker van het seizoen en in september won ze de eerste twee ritten van de Holland Ladies Tour.

 
Jolien D'Hoore (vooraan) en Lotte Kopecky (peloton) veroveren in 2016 de eerste Europese titel koppelkoers bij de vrouwen.

2016Bewerken

Na diverse ereplaatsen eindigde ze haar klassieke voorjaar in juni met de overwinning in de Flanders Diamond Tour.[1] Twee weken later won ze brons op het Belgisch kampioenschap in Lacs de l'Eau d'Heure, achter Kaat Hannes en Lotte Kopecky.[2] In juli tijdens de Tour de Feminin - O cenu Českého Švýcarska stond ze in drie etappes op het podium, waaronder winst in etappe vier; ook won ze de puntentrui. Eén week later won ze, net als het jaar ervoor, drie van de vier etappes en derhalve het punten- en algemene klassement van de BeNe Ladies Tour.[3]

Op de Olympische Spelen 2016 in Rio de Janeiro behaalde ze een bronzen medaille op de baandiscipline omnium. De Britse Laura Trott veroverde het goud voor de Amerikaanse Sarah Hammer.[4] Eind augustus startte ze in de Holland Ladies Tour, waar ze derde werd in de vijfde etappe. Eén week later won ze de World Tour-wedstrijd La Madrid Challenge, vlak voor haar ploeggenote Chloe Hosking.[5] Na de Spelen in Rio was het wereldkampioenschap op de weg in Doha, Qatar, haar grote doel. Hier werd ze slechts tiende.[6] Eén week erna nam ze revanche door samen met Lotte Kopecky in Saint-Quentin-en-Yvelines de eerste Europese kampioene ploegkoers te worden.[7]

D'Hoore won op 30 november 2016 de eerste Kristallen Fiets voor vrouwelijke wielrensters.

 
Sprinttrui in OVO Women's Tour

2017Bewerken

In het voorjaar van 2017 won D'Hoore de Omloop van het Hageland en de GP de Dottignies en werd ze nipt geklopt door Lotta Lepistö in Gent-Wevelgem.[8] In de Ronde van Vlaanderen speelde ze geen rol van betekenis en twee weken later werd ze, wederom samen met Kopecky, in Hongkong de eerste wereldkampioene ploegkoers.[9] In mei won ze, ondanks een val in de eerste etappe, twee van de drie ritten en het berg- en eindklassement van de Ronde van Chongming.[10] In juni won ze in de sprinttrui de slotrit van de OVO Women's Tour en op 25 juni werd D'Hoore voor de derde keer Belgisch kampioene op de weg.[11] In juli 2017 won ze in een millimeterspurt met haar oud-ploeggenote Chloe Hosking de vierde etappe in de Giro Rosa. Voorafgaand aan de slotetappe van de Vuelta won ze voor de tweede keer de Madrid Challenge, haar laatste wedstrijd in het shirt van Wiggle High5.[12]

 
Zilver tijdens WK scratch 2018

2018Bewerken

Na drie succesvolle jaren bij de Britse ploeg Wiggle, kwam D'Hoore in 2018 uit voor het Australische Mitchelton-Scott.[13] Ze won de eerste vrouweneditie van de Driedaagse Brugge-De Panne, een etappe in de OVO Women's Tour en twee etappes in de Giro Rosa.[14] Op de baan won ze zilver op de scratch tijdens het WK in Apeldoorn achter de gedemareerde Kirsten Wild[15] en brons op de scratch tijdens het EK in Glasgow.[16] Tijdens de koppelkoers, waar ze als zesde eindigde samen met Kopecky, was D'Hoore zo diep gegaan dat ze na afloop bevangen door de hitte per brancard werd afgevoerd naar het ziekenhuis, maar na enkele uren alweer naar huis mocht.[17] Drie weken later maakte ze haar rentree op de weg in de Boels Ladies Tour.

 
D'Hoore (vierde van links) tijdens WK ploegentijdrit 2018

2019Bewerken

Eind 2018 tekende D'Hoore een tweejarig contract bij het Nederlandse Boels Dolmans, om zich in 2020 volledig te richten op de Olympische koppelkoers.[18]

PalmaresBewerken

BaanwielrennenBewerken

Jaar   BK   EK   WK Overig
Als junior
2008   (ploegen)achtervolging
  puntenkoers
  scratch
  ploegenachtervolging
Als belofte
2009   ploegenachtervolging
2010   ploegenachtervolging
  omnium
  puntenkoers
2011
2012   puntenkoers
  ploegenachtervolging
Als elite
2007   scratch   sprint   500m
  achtervolging   keirin   puntenkoers
2008
2009   ploegenachtervolging
  koppelkoers   500m
  omnium
2010   (ploegen)achtervolging   omnium
  ploegsprint   scratch   500m
  puntenkoers
2011
2012   omnium
2013   omnium   omnium Pruszków: puntenkoers
Aigle: achtervolging en scratch
2014   omnium Cottobus: omnium
WB Guadalajara: omnium
Gent: omnium
2015   achtervolging   omnium
  puntenkoers   scratch   500m
2016   koppelkoers
  puntenkoers
Hongkong: puntenkoers
Olympische spelen:
  Omnium
2017   koppelkoers   scratch
2018   scratch   scratch
2019   scratch

WegBewerken

2012 - 1 zege

2013 - 1 zege

2014 - 5 zeges

2015 - 13 zeges

2016 - 6 zeges

2017 - 11 zeges

2018 - 4 zeges

2019 - 1 zege

Uitslagen in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2012
2013
2014 98e  
2015 opgave  
2016
2017 91e  
2018 113e  
Jaar Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Omloop Het Nieuwsblad Ronde van Drenthe WK op de weg
2010 36e
2012 35e
2013 20e 39e opgave
2014 11e 14e 52e
2015 4e   ↑ 33e   ↑ 49e
2016 18e 27e 70e 10e
2017   ↑ 61e 7e 6e opgave
2018   ↑ 12e opgave 8e 11e
2019 41e
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Ronde van Qatar Energiewacht Tour The Women's Tour BeNe Ladies Tour Holland Ladies Tour
2009 38e
2010
2011 52e
2012 27e
2013 16e
2014 7e 12e 2e (2 etappes)   47e (1 etappe)
2015 6e 8e (1 etappe) 2e (1 etappe)   1e (3 etappes)   15e (2 etappes)
2016 44e   1e (3 etappes)  
2017 53e (1 etappe)
2018 dnf (1 etappe) 5e dnf

OnderscheidingenBewerken

Voorganger:
-
  Wereldkampioene koppelkoers  
(met Lotte Kopecky)
2017
   
Opvolger:
-
2018
Voorganger:
-
  Europees kampioene koppelkoers  
(met Lotte Kopecky)
2016
Opvolger:
  Barker & Dickinson
2017
Voorganger:
Evelyn Arys
2011
  Belgisch kampioene op de weg  
2012
Opvolger:
Liesbet De Vocht
2013
Voorganger:
Liesbet De Vocht
2013
  Belgisch kampioene op de weg  
2014 - 2015
Opvolger:
Kaat Hannes
2016
Voorganger:
Kelly Druyts
  Belgisch kampioene puntenkoers  
2015
Opvolger:
/
Voorganger:
Kaat Hannes
2016
  Belgisch kampioene op de weg  
2017
Opvolger:
Annelies Dom
2018