Hoofdmenu openen

Francis Mourey

Frans wielrenner

Francis Mourey (Montbéliard, 8 december 1980) is een Frans veldrijder. Hij begon zijn carrière in 2004 bij FDJ. Hij zou in totaal 12 seizoenen voor de ploeg rijden om dan op één januari 2016 uit te komen voor Fortuneo-Vital Concept. Bij deze ploeg reed hij tot eind 2017. Vanaf 2018 komt Mourey uit als individueel renner.

Francis Mourey
Mourey tijdens een cross van Dijon (2014).
Mourey tijdens een cross van Dijon (2014).
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 08-12-1980
Geboorteplaats Montbéliard, Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 170 cm
Gewicht 63 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg individueel
Discipline(s) Veldrijden, Wegwielrennen
Ploegen
2004–2015
2016–2017
2018-
FDJ
Fortuneo-Oscaro
Individueel
Beste prestaties
Ronde van Italië 20e (2013)
Medailleoverzicht
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

BiografieBewerken

Mourey begon in competitieverband te fietsen in 1995. Nadat hij afstudeerde als metselaar wordt hij in 2002 door Frédéric Grappe, ploegleider van Française des Jeux ontdekt. Nadat hij in 2001 en 2002 Frans veldritkampioen geworden was bij de beloften, en in 2002 en 2003 de Tour de Corse op de weg gewonnen had, mocht hij eind 2003 stage lopen bij Française des Jeux, dit zou resulteren in een contract vanaf 2004.

In zijn eerste seizoen op de weg nam hij meteen deel aan de Ronde van Italië. Zijn functie was kopman Bradley McGee bijstaan, zelf reed hij uit en eindigde als 104e in het eindklassement. Op 20 juni van dat jaar wist hij ook zijn eerste professionele overwinning op de weg te winnen, hij won de 2de etappe in de Route du Sud voor David Millar en Alexandre Botcharov.

2005 begon uitstekend voor Mourey, te Liévin won hij zijn eerste nationale titel veldrijden bij de elites. 3 weken later volgde het Wereldkampioenschap in Duitsland. Hij reed een fantastische wedstrijd maar zou uiteindelijk net naast het podium vallen, hij finishte 18 seconden later dan de bronzen medaille Sven Vanthourenhout en 31 seconden achter de nieuwe wereldkampioen Sven Nys. Later dat jaar zou hij ook voor de eerste en voorlopig enige maal deelnemen aan de Ronde van Frankrijk.

In 2006 wou hij zijn Franse titel verlengen, hij werd echter nipt geklopt door John Gadret. Later nam hij revanche en werd hij 3de op het WK in Zeddam. Gedurende de wedstrijd reed hij samen met de Belgen Bart Wellens en Erwin Vervecken weg, die laatste ontsnapte en werd wereldkampioen, twee seconden later klopte Wellens Mourey in de sprint. In november van dat jaar boekte hij ook zijn allereerste overwinning in de Wereldbeker veldrijden. In het Italiaanse Treviso klopte hij Sven Nys in de spurt. Een maand later leek hij in het Spaanse Igorre op weg naar zijn tweede wereldbekerzege, maar nadat hij in de laatste ronde een voorsprong van driekwart minuut door materiaalpech zag smelten als sneeuw voor de zon, hij werd uiteindelijk pas vierde.

Vanaf 2007 tot en met 2011 werd hij onafgebroken Frans kampioen. Op de Wereldkampioenschappen kende hij wisselend succes. In zowel 2007 als 2008 kon hij door een val niet uitrijden. In 2009 had hij het parcours tegen, maar wist hij toch een mooie vijfde plaats te behalen. Dit resultaat herhaalde hij in 2010. Op het WK in 2011 te St. Wendel viel hij al vroeg in de wedstrijd en reed op een gegeven moment in positie 24. De Fransman reed echter een sterke achtervolging en kwam nog aansluiten bij de groep die streed om brons. Uiteindelijk werd de ongelukkige Fransman vierde. In 2012 wist hij voor het eerst in vijf jaar zijn nationale titel niet te prolongeren. In Quelneuc moest hij Steve Chainel en Aurélien Duval laten voorgaan.

2013 was voor Francis Mourey zijn beste seizoen ooit. Niet alleen behaalde hij al voor de zvendde maal in zijn loopbaan de Franse titel, hij werd ook samen met Eugène Christophe, Roger Rondeaux en André Dufraisse recordhouder in de eeuwige ranking. Maar ook reed hij een prima wegseizoen. Zo werd hij vijfde in de GP Cholet, en won hij de vijfde etappe in de Ronde van de Sarthe nadat hij op twaalf kilometer van de meet ontsnapte, en een sprintend peloton, en de laatste overblijver van de vroege vlucht Lloyd Mondory klopte. Tien dagen later wist hij ook op magistrale wijze de Tro Bro Léon, de herkansing voor Parijs-Roubaix te winnen. Samen met ploegmaats Johan Le Bon en Anthony Geslin nam hij de wedstrijd in handen. Met nog drie plaatselijke rondes te gaan in Lannilis trok hij in de aanval. Hij won uiteindelijk met een minuut voorsprong op zijn twee ploegmaats. Ook reed hij een prima Giro. Hij eindigde op een twintigste plaats in het eindklassement, als eerste Fransman. Ook in het veldritseizoen wist hij prima resultaten te behalen. Hij wist in Namen voor de 2de maal in zijn carrière een wereldbeker te winnen.

2014 begon uitstekend, te Lignières wist hij in de strijd om de Franse driekleur de tegenstand te overklassen, het was zijn achtste titel bij de elite, hiermee werd hij alleen recordhouder.

VeldrijdenBewerken

PalmaresBewerken

Seizoen Wereldbeker Challenge National FK
 
WK
 
Overige Totaal aantal zeges
2001-2002 NVT NVT Frenkendorf 1
2002-2003 DNF 6e Frenkendorf 1
2003-2004 7e 7e Frenkendorf, Hittnau 2
2004-2005 Val Joly eindklassement   4e Lons-le-Saunier 3
2005-2006 Athée-sur-Cher, Nommay, eindklassement     Steinmaur 3
2006-2007 Treviso Hénin-Beaumont, Sablé-sur-Sarthe, Blaye eindklassement   DNF Dagmersellen 6
2007-2008 Sarrebourg, Quelneuc, Cap d'Agde eindklassement   DNF Steinmaur, Marle, Wetzikon, Nommay 8
2008-2009 Montrevel, Le Crousot, Quelneuc eindklassement   4e Marle, Hittnau, Dagmersellen 6
2009-2010 St Quentin, Besancon, Quelneuc eindklassement   5e Marle, Dagmersellen, St-Niklaas 7
2010-2011 Miramas, St-Jean-de-Monts eindklassement   4e Redmond, Issaquah, Las Vegas, Marle, Dottenijs, Dagmersellen, Pétange, Bussnang 11
2011-2012 Lignères-en-Berry, Rodez, Besançon eindklassement   12e Marle, Nommay, Frenkendorf, Dagmersellen, 7
2012-2013 Saverne, Besançon, Pontchateau eindklassement   11e Baden, Aigle, Marle, Frenkendorf, Dagmersellen, Beromünster, Bussnang 11
2013-2014 Namen St-Étienne-lès-Remiremont, Quelneuc, Flamanville eindklassement   8e Steinmauer, Marle, Wiesbaden, Lorsch, Oderzo, Dagmersellen, Lanarvilly 12
2014-2015 Besancon, Lanarvilly eindklassement   20e Baden, Dielsdorf, Steinmaur, La Mézière, Quelneuc, Dagmersellen, Nommay 9
2015-2016   15e Meilen 2
2016-2017 Gervans 6e 31e Hittnau 2
2017-2018 La Mezière   13e 1
2018-2019 Razès, Pierric, Flamanville eindklassement   26e Jablines 4
Totaal 2 33 (12 x eindklassement) 9 0 53 96

JeugdBewerken

ErelijstBewerken

Seizoen Aantal zeges       WB CN UCI
2002-2003 1 overwinning 6e NVT DNF 27e 7e
2003-2004 2 overwinningen 7e NVT 7e 7e  
2004-2005 6 overwinningen 4e NVT    
2005-2006 7 overwinningen   NVT    
2006-2007 12 overwinningen DNF NVT   5e  
2007-2008 12 overwinningen DNF NVT   9e  
2008-2009 10 overwinningen 5e NVT   16e   11e
2009-2010 7 overwinningen 5e NVT   9e   7e
2010-2011 12 overwinningen 4e NVT   5e   5e
2011-2012 7 overwinningen 12e NVT   6e   8e
2012-2013 11 overwinningen 11e NVT   8e   6e
2013-2014 19 overwinningen 8e NVT   5e   7e
2014-2015 12 overwinningen 20e NVT   8e   13e
2015–2016 4 overwinningen 15e DNS   35e 6e 12e
2016–2017 2 overwinningen 31e 16e 6e   41e
2017–2018 1 overwinning 13e DNS   52e   35e
Totaal 125 overwinningen 0 0 9 0 11 0

WegwielrennenBewerken

OverwinningenBewerken

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2004 104e  
2005 94e  
2006
2007 43e  
2008 96e  
2009
2010
2011
2012 78e  
2013 20e  
2014 33e  
2015 43e  
2016
2017
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Waalse Pijl E3 Harelbeke
2004 opgave opgave opgave
2005 opgave opgave
2006 opgave opgave opgave 19e
2007 opgave 119e 128e
2008 131e 95e opgave
2009 109e 150e opgave
2010 103e 73e
2011
2012
2013
2014
2015
2016 75e
2017 81e

PloegenBewerken

Wielerploegen

Bonnet · Boucher · Bouhanni · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fédrigo · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Mangel · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Roux · Roy · Soupe · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Viennet · Manzin (stagiair) · Martin (stagiair) · Sarreau (stagiair)

Bonnet · Boucher · Chavanel · Courteille · Delage · Démare · Elissonde · Fischer · Geniez · Geslin · Jeannesson · Ladagnous · Le Bon · Le Gac · Lecuisinier · Manzin · Morabito · Mourey · Offredo · Pichon · Pineau · Pinot · Reza · Roux · Roy · Sarreau · Vaugrenard · Veikkanen · Vichot · Doubey (stagiair) · Fournier (stagiair) · Gesbert (stagiair)

Bonnamour · Bouet · Corbel · Daniel · Delaplace · Feillu · Fonseca · Gérard · Gesbert · Hardy · Jarrier · Jeannesson · Ledanois · McLay · Mourey · Périchon · Pichon · Sepúlveda · Vachon · Vallée · Guernalec (stagiair) · Molly (stagiair) · Riou (stagiair)

Voorganger:
John Gadret
  Frans kampioen veldrijden  
Francis Mourey
2005
Opvolger:
John Gadret
Voorganger:
John Gadret
  Frans kampioen veldrijden  
Francis Mourey
2007-2011
Opvolger:
Aurélien Duval
Voorganger:
Aurélien Duval
  Frans kampioen veldrijden  
Francis Mourey
2013-2014
Opvolger:
Clément Lhotellerie
Voorganger:
Clément Lhotellerie
  Frans kampioen veldrijden  
Francis Mourey
2016