Hoofdmenu openen

De Wereldbeker wielrennen stond onder auspiciën van de UCI (Union Cycliste Internationale). In 10 belangrijke wielerklassiekers, allen eendagswedstrijden, konden wielrenners punten verdienen. Aan het eind van het seizoen werd een klassement opgemaakt. De leider in het tussenklassement was herkenbaar aan een speciale trui. De Wereldbeker bestond van 1988 tot en met 2004. Vanaf 2005 is de Wereldbeker vervangen door de UCI ProTour.

De wedstrijden waren verdeeld over voor- en naseizoen en zo veel mogelijk over belangrijke wielerlanden.

Eerder zijn er klassementen over meerdere wedstrijden geweest: in de jaren vijftig de Challenge Desgrange-Colombo en later de Super Prestige. Beide klassementen werden opgemaakt over eendaagsen en etappewedstrijden.

Paolo Bettini was in 2003 de eerste rijder die 3 wereldbekerwedstrijden in een seizoen won. Johan Museeuw (11) behaalde de meeste overwinningen in wereldbekerwedstrijden.

Samenstelling en reglementBewerken

De wereldbeker bestond van 1998 tot 2004 uit de volgende wedstrijden:

De eerste vijf vinden plaats in het voorjaar, de laatste vijf in het najaar.

Bij de invoering van de Wereldbeker zijn de HEW Cyclassics en de Clásica San Sebastián toegevoegd om meer spreiding van wedstrijden te krijgen buiten de traditionele wielerlanden. De wedstrijd in San Sebastián bestond toen nog maar kort en de Cyclassics is er zelfs speciaal voor in het leven geroepen. In de beginjaren werd zelfs nog geëxperimenteerd met wedstrijden in Engeland (Leeds Classic), Japan (Japan Cup) en Canada.

De puntentelling was in de laatste jaren als volgt: De winnaar van elke wedstrijd kreeg 100 punten, de nummers 2 tot 10 respectievelijk 70, 50, 40, 36, 32, 28, 24, 20, 16, en de nummers 11 tot 25 aflopend van 15 tot 1 punt. Aan het eind van ieder jaar werd het eindklassement opgemaakt, maar alleen de rijders die minimaal 6 van de wedstrijden hebben uitgereden, werden daarin opgenomen.

Er was ook een klassement voor teams, en een wereldbeker voor dames; voor beiden geldt een ander puntenschema. De dames rijden ook andere wedstrijden.

EindstandenBewerken

1988Bewerken

1. Steven Rooks  
2. Seán Kelly  
3. Charly Mottet  
4. Adrie van der Poel  
5. Laurent Fignon  
6. Tony Rominger  
7. Rolf Sørensen  
8. Luc Roosen  
9. Marnix Lameire  
10. Marino Lejarreta  

1989Bewerken

1. Seán Kelly   44
2. Tony Rominger   32
3. Rolf Sørensen   27
4. Frans Maassen   23
5. Steve Bauer   23
6. Edwig Van Hooydonck   20
7. Herman Frison   19
8. Charly Mottet   19
9. Raúl Alcalá   19
10. Sammie Moreels   19
11. Marc Madiot   19

Wedstrijden:

1990Bewerken

1. Gianni Bugno   133
2. Rudy Dhaenens   99
3. Seán Kelly   94
4. Franco Ballerini   89
5. Gilles Delion   82
6. Claudio Chiappucci   78
7. Steve Bauer   68
8. Thomas Wegmüller   67
9. Rolf Sørensen   66
10. Federico Echave   65
11. Marino Lejarreta   65

Wedstrijden:

1991Bewerken

1. Maurizio Fondriest   132
2. Laurent Jalabert   121
3. Rolf Sørensen   114
4. Edwig Van Hooydonck   94
5. Marc Madiot   71
6. Frans Maassen   70
7. Franco Ballerini   66
8. Adrie van der Poel   57
9. Dirk De Wolf   52
10. Phil Anderson   51

Wedstrijden:

1992Bewerken

1. Olaf Ludwig   144
2. Tony Rominger   118
3. Davide Cassani   108
4. Raúl Alcalá   92
5. Laurent Jalabert   91
6. Vjatsjeslav Jekimov   90
7. Claudio Chiappucci   90
8. Johan Museeuw   74
9. Jacky Durand   66
10. Gilbert Duclos-Lassalle   64

Wedstrijden:

1993Bewerken

1. Maurizio Fondriest   287
2. Johan Museeuw   172
3. Maximilian Sciandri   114
4. Alberto Volpi   100
5. Claudio Chiappucci   100
6. Giorgio Furlan   75
7. Franco Ballerini   73
8. Rolf Sørensen   68
9. Adrie van der Poel   52
10. Jens Heppner   51

Wedstrijden:

1994Bewerken

1. Gianluca Bortolami   151
2. Johan Museeuw   125
3. Andrei Tchmil   115
4. Claudio Chiappucci   89
5. Giorgio Furlan   87
6. Lance Armstrong   80
7. Gianni Bugno   63
8. Erik Zabel   50
9. Franco Ballerini   50
10. Bruno Cenghialta   45

Wedstrijden:

1995Bewerken

1. Johan Museeuw   199
2. Andrei Tchmil   144
3. Mauro Gianetti   106
4. Michele Bartoli   100
5. Fabio Baldato   91
6. Gianni Bugno   88
7. Maurizio Fondriest   87
8. Maximilian Sciandri   79
9. Lance Armstrong   74
10. Stefano Zanini   65

Wedstrijden:

1996Bewerken

1. Johan Museeuw   162
2. Andrea Ferrigato   126
3. Michele Bartoli   124
4. Andrea Tafi   107
5. Stefano Zanini   88
6. Mauro Gianetti   87
7. Lance Armstrong   81
8. Fabio Baldato   77
9. Davide Rebellin   68
10. Oleksandr Hontsjenkov   67

Wedstrijden:

1997Bewerken

1. Michele Bartoli   280
2. Rolf Sørensen   275
3. Andrea Tafi   240
4. Davide Rebellin   238
5. Laurent Jalabert   214
6. Andrei Tchmil   212
7. Maximilian Sciandri   192
8. Beat Zberg   140
9. Alberto Elli   120
10. Gianluca Bortolami   115

Wedstrijden:

1998Bewerken

1. Michele Bartoli   416
2. Léon van Bon   190
3. Andrea Tafi   166
4. Stefano Zanini   163
5. Michael Boogerd   146
6. Andrei Tchmil   137
7. Emmanuel Magnien   134
8. Franco Ballerini   132
9. Rolf Järmann   111
10. Frank Vandenbroucke   111

Wedstrijden:

1999Bewerken

1. Andrei Tchmil   299
2. Michael Boogerd   238
3. Frank Vandenbroucke   214
4. Peter Van Petegem   153
5. Markus Zberg   145
6. Johan Museeuw   138
7. Paolo Bettini   137
8. Zbigniew Spruch   131
9. Léon van Bon   123
10. Marc Wauters   107

Wedstrijden:

2000Bewerken

1. Erik Zabel   347
2. Andrei Tchmil   285
3. Francesco Casagrande   230
4. Paolo Bettini   217
5. Romāns Vainšteins   204
6. Óscar Freire   164
7. Davide Rebellin   164
8. Fabio Baldato   145
9. Zbigniew Spruch   144
10. Peter Van Petegem   135

Wedstrijden:

2001Bewerken

1. Erik Dekker   331
2. Erik Zabel   250
3. Romāns Vainšteins   229
4. Paolo Bettini   201
5. Davide Rebellin   170
6. Francesco Casagrande   156
7. Oscar Camenzind   141
8. Gianluca Bortolami   130
9. Johan Museeuw   116
10. Michele Bartoli   101

Wedstrijden:

2002Bewerken

1. Paolo Bettini   279
2. Johan Museeuw   270
3. Michele Bartoli   242
4. Igor Astarloa   183
5. Davide Rebellin   179
6. Dario Frigo   156
7. George Hincapie   124
8. Peter Van Petegem   121
9. Óscar Freire   111
10. Jo Planckaert   107

Wedstrijden:

2003Bewerken

1. Paolo Bettini   365
2. Michael Boogerd   220
3. Peter Van Petegem   219
4. Davide Rebellin   187
5. Erik Zabel   186
6. Danilo Di Luca   140
7. Mirko Celestino   139
8. Daniele Nardello   124
9. Michele Bartoli   124
10. Francesco Casagrande   123

Wedstrijden:

2004Bewerken

1. Paolo Bettini   340
2. Davide Rebellin   327
3. Óscar Freire   252
4. Erik Dekker   251
5. Juan Antonio Flecha   140
6. Steffen Wesemann   131
7. Peter Van Petegem   105
8. Igor Astarloa   96
9. Mirko Celestino   72
10. Léon van Bon   68

Wedstrijden:

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken