Hoofdmenu openen
Samenvoegen van Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de tekst van Groep van Acht in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen deze artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dat artikel een redirect te worden (hier melden).

De Groep van Zeven of G7 (Engels Group of Seven) is een intergouvernementeel forum van zeven vooraanstaande industriële staten en de Europese Unie. Het gaat om het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, de Verenigde Staten, Canada en de Europese Unie.

Groep van Zeven
Overzicht van de landen in de G7
Vlag van Canada Canada
Premier Justin Trudeau

Vlag van Frankrijk Frankrijk

President Emmanuel Macron

Vlag van Duitsland Duitsland

Bondskanselier Angela Merkel

Vlag van Italië Italië

Premier Giuseppe Conte

Vlag van Japan Japan

Premier Shinzō Abe

Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk

Eerste minister Boris Johnson

Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

President Donald Trump

Vlag van Europa Europese Unie

Raadsvoorzitter Charles Michel
en Commissievoorzitter Ursula von der Leyen
Officiel beeld van de G7-top van 2018 in Canada. La Malbaie, 8 juni 2018.

Het werd in 1975 opgericht als G6 en gaat vanaf 1978 als G7 door het leven. De G7 is vooral gericht op economische en financiële onderwerpen, maar sinds de top in Venetië (1980) wordt ook een aparte politieke verklaring uitgegeven.

DeelnemersBewerken

De G6 begon in 1975 als een informele bijeenkomst van de leiders van de belangrijkste industriestaten. De groep omvatte het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan en de Verenigde Staten. De G7 ontstond toen Canada in 1976 lid werd.

Sinds 1998 zijn er ook bijeenkomsten van de G8, dit zijn de leden van de G7 met Rusland. De G8 vervangt echter niet de G7. Vooral sinds het begin van de kredietcrisis in 2007 en de Europese staatsschuldencrisis vanaf 2010 hebben de G7-landen weer regelmatig overleg zonder Rusland. In 2014 is naar aanleiding van de annexatie van de Krim door Rusland door de andere landen besloten om "voorlopig" niet meer samen te werken met Rusland.[1]

BijeenkomstenBewerken

In de onderstaande tabel wordt een overzicht gegeven van de topconferenties van de G7 (eerst G6). Het voorzitterschap wordt steeds toegekend aan een van de lidstaten. Het land dat het voorzitterschap bekleedt wordt belast met de organisatie van de conferentie en levert de gastheer of gastvrouw voor het gebeuren.

Datum Gastland Gastheer/gastvrouw Locatie van de conferentie Omschrijving
15 - 17 november 1975   Frankrijk Valéry Giscard d'Estaing Kasteel van Rambouillet Eerste jaarlijkse conferentie van de G6
27 - 28 juni 1976   Verenigde Staten Gerald R. Ford San Juan, Puerto Rico Tweede jaarlijkse conferentie van de G7
7 - 8 mei 1977   Verenigd Koninkrijk James Callaghan Londen Derde jaarlijkse conferentie van de G7
16 - 17 juli 1978   Duitsland Helmut Schmidt Bonn
28 - 29 juni 1979   Japan Masayoshi Ōhira Tokio
22 - 23 juni 1980   Italië Francesco Cossiga Venetië
20 - 21 juli 1981   Canada Pierre Trudeau Montebello, Quebec
4 - 6 juni 1982   Frankrijk François Mitterrand Versailles
28 - 30 mei 1983   Verenigde Staten Ronald Reagan Williamsburg, Virginia
7 - 9 juni 1984   Verenigd Koninkrijk Margaret Thatcher Londen
2 - 4 mei 1985   Duitsland Helmut Kohl Bonn
4 - 6 mei 1986   Japan Yasuhiro Nakasone Tokio
8 - 10 juni 1987   Italië Amintore Fanfani Venetië
19 - 21 juni 1988   Canada Brian Mulroney Toronto
14 - 16 juli 1989   Frankrijk François Mitterrand Grande Arche, Parijs
9 - 11 juli 1990   Verenigde Staten George H.W. Bush Houston, Texas
15 - 17 juli 1991   Verenigd Koninkrijk John Major Londen
6 - 8 juli 1992   Duitsland Helmut Kohl München
7 - 9 juli 1993   Japan Kiichi Miyazawa Tokio
8 - 10 juli 1994   Italië Silvio Berlusconi Napels
15 - 17 juni 1995   Canada Jean Chrétien Halifax, Nova Scotia
27 - 29 juni 1996   Frankrijk Jacques Chirac Lyon
6 - 8 juli 2001   Italië Vincenzo Visco Palermo
6 - 8 juli 2005   Verenigd Koninkrijk Tony Blair Gleneagles 31e jaarlijkse conferentie van de G8
15 - 17 juni 2006   Rusland Vladimir Poetin Strelna 32e jaarlijkse conferentie van de G8
6 - 8 juni 2007   Duitsland Angela Merkel Heiligendamm 33e jaarlijkse conferentie van de G8
11 april 2008   Verenigde Staten Washington D.C. N.a.v. de kredietcrisis
7 - 9 juli 2008   Japan Shinzo Abe Hokkaido 34e jaarlijkse conferentie van de G8
10 oktober 2008   Verenigde Staten Washington D.C. N.a.v. de kredietcrisis
14 februari 2009   Italië Rome N.a.v. de kredietcrisis
8 - 10 juli 2009   Italië Silvio Berlusconi La Maddalena 35e jaarlijkse conferentie van de G8
25 - 26 juni 2010   Canada Stephen Harper Huntsville (Ontario)
26 - 27 mei 2011   Frankrijk Nicolas Sarkozy Deauville
18 - 19 mei 2012   Verenigde Staten Barack Obama Camp David
17 - 18 juni 2013   Verenigd Koninkrijk David Cameron Lough Erne, County Fermanagh
4 - 5 juni 2014   België Herman Van Rompuy Brussel N.a.v. afgelasting geplande G8-bijeenkomst Sotsji
7 - 8 juni 2015   Duitsland Angela Merkel Schloss Elmau, Beieren
26 - 27 mei 2016   Japan Shinzō Abe Shima
26 - 27 mei 2017   Italië Paolo Gentiloni Taormina
8 - 9 juni 2018   Canada Justin Trudeau La Malbaie Donald Trump (VS) trekt de steun voor de slotverklaring in.[2]
24 - 25 augustus 2019   Frankrijk Emmanuel Macron Biarritz[2] De G7-landen bieden US$ 20 miljoen voor de bestrijding van de branden in het Amazoneregenwoud. Brazilië weigert dit geld te aanvaarden. Onverwacht bezoek van Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Javad Zarif, op uitnodiging van Macron.[3] Trump wil Poetin bij G7-overleg in 2020, maar krijgt weinig steun.[3]
2020   Verenigde Staten Donald Trump te bevestigen
2021   Verenigd Koninkrijk Boris Johnson te bevestigen

Externe linkBewerken