Hoofdmenu openen

De Safari Rally, oorspronkelijk bekend als de East African Coronation Safari, en tussen 1960 en 1973 de East African Safari Rally, is een rallyevenement gehouden in Kenia, die tussen 1973 en 2002 een ronde van het wereldkampioenschap rally was. De rally wordt gezien als een van de zwaarste ter wereld en werd van oorsprong verreden als een langeafstandsrally.

Safari Rally
Algemene statistieken
Land Vlag van Kenia Kenia
Hoofdkwartier Nairobi
Ondergrond Onverhard
Aantal edities 66
Rally in het WK 19732002
Eerste editie 1954
Winnaar Vlag van Kenia Vic Preston sr.
Eerste editie in WK 1973
Winnaar Vlag van Kenia Shekhar Mehta
Laatste editie in WK 2002
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin McRae
Laatste editie 2018
Winnaar Vlag van Kenia Carl Tundo
Meeste overwinningen Vlag van Kenia Shekhar Mehta (5)
Vlag van Kenia Carl Tundo (5)
Portaal  Portaalicoon   Autosport

GeschiedenisBewerken

Naar het idee van Eric Cecil, werd de eerste editie van de rally in 1953 georganiseerd, ter viering van de kroning van Koningin Elizabeth II, en werd als de East African Coronation Safari verreden in Kenia, Oeganda en Tanganyika. In 1960 werd deze naam omgedoopt tot de East African Safari Rally; een naam die het zal behouden tot aan 1974. Sinds 1974 staat de rally simpelweg bekend als de Safari Rally, met uitzondering van dergelijke benoemingen van hoofdsponsoren. Vanaf dat moment vond het evenement ook nog enkel plaats in Kenia. De rally was tussen 1970 en 1972 een ronde van het internationaal kampioenschap voor constructeurs, voordat het de WK-status kreeg tijdens het inaugurele seizoen van het wereldkampioenschap rally in 1973.

De lokale rijder Shekhar Mehta heeft de meeste overwinningen in de rally op naam staan, hij won het evenement vijf keer, waarvan vier keer achtereenvolgend tussen 1979 en 1982. Juha Kankkunen en Colin McRae zijn tot op heden de beste Europese rijders in het evenement. De laatstgenoemde won in het 2002 seizoen de rally voor de derde keer, wat tevens de voorlopig laatste editie van de Safari als WK-rally was. Een gebrek aan sponsorgeld, organisatie en politieke omstandigheden zorgde ervoor dat de laatste Afrikaanse WK-ronde vanaf 2003 van de kalender verdween, al wordt ook gesuggereerd dat de FIA af wilde van het concept van een langeafstandrally in het WK.

Na enige anonimiteit als ronde van het Afrikaans rallykampioenschap, werd de rally in 2007 toegevoegd aan de kalender van de Intercontinental Rally Challenge, een kampioenschap dat vaak gekarakteriseerd werd als tegenhanger van het WK rally. Deze werd echter in een systeem van klassementsproeven verreden. De rally keerde in 2009 wederom terug in deze serie. Sinds 2010 is het enkel nog een ronde van het Afrikaans kampioenschap en wordt het al jaren als een compacte rally verreden.

De 2019-editie wordt verreden als kandidaat evenement voor een mogelijk terugkeer op de WK-kalender in 2020.

WedstrijdkarakteristiekenBewerken

 
Een Toyota Celica rallyauto uitgerust in typische Safari-specificaties, met seinlampen, een zogenaamde bullbar en snorkel

De rally was uniek doordat het gekenmerkt werd als een langeafstandsrally, wat omschreven kan worden als een marathon rally, waar de route in tegenstelling tot een normale rally niet verdeeld wordt onder klassementsproeven (waarin naarmate een eindtijd werd opgebouwd). In plaats daarvan maakte het gebruik van een tijdcontrole systeem, waar deelnemers over de totale route controlepunten moesten aanhouden om hun verreden tijd door te kunnen geven. Het tijdsverlies dat een deelnemer tussen elk punt op zich nam werd aan het einde van de rally opgebouwd tot een straftijd. Degene met de minste straftijd won uiteindelijk de rally. Dit werd tot halverwege de jaren negentig gehanteerd, voordat het overging op het tijdwaarnemingssysteem dat gebruikt werd in moderne rally's.

De rally kende daarnaast ook andere sterke karakteristieken, waardoor het vaak omschreven wordt als een van de zwaarste ter wereld. Daarin speelde de lengte, het terrein, de logistieke uitdaging en het feit dat de rally werd verreden op de openbare weg (dus niet voor het publiek afgesloten klassementsproeven) een grote rol in. Ook de weersomstandigheden konden sterk verschillen, met de ene keer extreme hitte en de andere keer zware regenbuien, dat vaak afhankelijk was in welk seizoen de rally werd verreden. Ook het rondlopend wild kon problemen veroorzaken, zodoende dat de auto's uitgerust werden met een speciale 'bullbar' aan de voorzijde van de auto, terwijl er ook geseind kan worden met lichten die aan of op de buitenspiegels gemonteerd zijn. Daarnaast beschikten ze ook over een slurf of snorkel die bij diepe water- en modderplassen de motor niet deed verdrinken. Nadat de rally van de WK-kalender verdween, werden deze kenmerken steeds kleiner of zelfs compleet gewist uit het karakter van het evenement.

Lijst van winnaarsBewerken

 
De gebroeders Singh tijdens de 1962 editie van het evenement
 
Joginder Singh en broer Jaswant als winnaars van de rally in 1965
 
Een checkpoint tijdens de rally in 1973
 
Flinke stofontwikkeling bij een voorbijgaande rallyauto in 2016
Editie Seizoen Rijder Navigator Auto
66 2018   Carl Tundo   Tim Jessop Mitsubishi Lancer Evo X R4
65 2017   Tapio Laukkanen   Gavin Laurence Subaru Impreza STi 4 D R4
64 2016   Jaspreet Singh Chatthe   Gurdeep Panesar Mitsubishi Lancer Evo X R4
63 2015   Jaspreet Singh Chatthe   Gurdeep Panesar Mitsubishi Lancer Evo X
62 2014   Baldev Chager   Ravi Soni Mitsubishi Lancer Evo X
61 2013   Baldev Chager   Ravi Soni Mitsubishi Lancer Evo X
60 2012   Carl Tundo   Tim Jessop Mitsubishi Lancer Evo IX
59 2011   Carl Tundo   Tim Jessop Mitsubishi Lancer Evo IX
58 2010   Lee Rose   Piers Daykin Mitsubishi Lancer Evo IX
57 2009   Carl Tundo   Tim Jessop Mitsubishi Lancer Evo IX
56 2008   Lee Rose   Piers Daykin Mitsubishi Lancer Evo IX
55 2007   Conrad Rautenbach   Peter Marsh Subaru Impreza WRX STi
54 2006   Azar Anwar   George Mwangi Mitsubishi Lancer Evo VI
53 2005   Glen Edmunds   Des Page-Morris Mitsubishi Lancer Evo VII
52 2004   Carl Tundo   Tim Jessop Subaru Impreza WRX STi
51 2003   Glen Edmunds   Titch Philips Mitsubishi Lancer Evo VI
50 2002   Colin McRae   Nicky Grist Ford Focus RS WRC 02
49 2001   Tommi Mäkinen   Risto Mannisenmäki Mitsubishi Lancer Evo 6.5
48 2000   Richard Burns   Robert Reid Subaru Impreza S5 WRC 99
47 1999   Colin McRae   Nicky Grist Ford Focus WRC
46 1998   Richard Burns   Robert Reid Mitsubishi Carisma GT Evo IV
45 1997   Colin McRae   Nicky Grist Subaru Impreza S3 WRC 97
44 1996   Tommi Mäkinen   Seppo Harjanne Mitsubishi Lancer Evo III
43 1995   Yoshio Fujimoto   Arne Hertz Toyota Celica Turbo 4WD
42 1994   Ian Duncan   Carl Williamson Toyota Celica Turbo 4WD
41 1993   Juha Kankkunen   Juha Piironen Toyota Celica Turbo 4WD
40 1992   Carlos Sainz   Luís Moya Toyota Celica Turbo 4WD
39 1991   Juha Kankkunen   Juha Piironen Lancia Delta Integrale 16V
38 1990   Björn Waldegård   Fred Gallagher Toyota Celica GT-Four
37 1989   Miki Biasion   Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
36 1988   Miki Biasion   Tiziano Siviero Lancia Delta Integrale
35 1987   Hannu Mikkola   Arne Hertz Audi 200 quattro
34 1986   Björn Waldegård   Fred Gallagher Toyota Celica TCT
33 1985   Juha Kankkunen   Fred Gallagher Toyota Celica TCT
32 1984   Björn Waldegård   Hans Thorszelius Toyota Celica TCT
31 1983   Ari Vatanen   Terry Harryman Opel Ascona 400
30 1982   Shekhar Mehta   Mike Doughty Datsun Violet GT
29 1981   Shekhar Mehta   Mike Doughty Datsun Violet GT
28 1980   Shekhar Mehta   Mike Doughty Datsun 160J
27 1979   Shekhar Mehta   Mike Doughty Datsun 160J
26 1978   Jean-Pierre Nicolas   Jean-Claude Lefèbvre Peugeot 504 V6 Coupé
25 1977   Björn Waldegård   Hans Thorszelius Ford Escort RS1800
24 1976   Joginder Singh   David Doig Mitsubishi Lancer 1600 GSR
23 1975   Ove Andersson   Jean Todt Peugeot 504
22 1974   Joginder Singh   David Doig Mitsubishi Lancer 1600 GSR
21 1973   Shekhar Mehta   Lofty Drews Datsun 240Z
20 1972   Hannu Mikkola   Gunnar Palm Ford Escort RS1600
19 1971   Edgar Herrmann   Hans Schüller Datsun 240Z
18 1970   Edgar Herrmann   Hans Schüller Datsun 1600 SSS
17 1969   Robert Hillyar   Jock Aird Ford Taunus 20M RS
16 1968   Nick Nowicki   Paddy Cliff Peugeot 404
15 1967   Bert Shanckland   Chris Rothwell Peugeot 404
14 1966   Bert Shanckland   Chris Rothwell Peugeot 404
13 1965   Joginder Singh   Jaswant Singh Volvo PV544
12 1964   Peter Hughes   Bill Young Ford Cortina GT
11 1963   Nick Nowicki   Paddy Cliff Peugeot 404
10 1962   Tommy Fjastad   Bernhard Schmider Volkswagen 1200
9 1961   John Manussis   Bill Coleridge
  David Beckett
Mercedes-Benz 220SE
8 1960   Bill Fritschy   Jack Ellis Mercedes-Benz 190
7 1959   Bill Fritschy   Jack Ellis Mercedes-Benz 190
6 1958   Arne Kopperud*
  Morris Temple-Boreham*
  Kora Kopperud
  Mike Armstrong
Ford Zephyr II
Auto Union 1000
5 957   Gus Hofmann   Arhur Burton DKW
4 1956   Eric Cecil   Tony Vickers DKW
3 1955   Vic Preston Sr.   D P Marwaha Ford Zephyr
2 1954   Vic Preston Sr.   D P Marwaha Volkswagen Kever
1 1953   Alan Dix*
  Dough Airth*
  John Larsen
  Raymond Collinge
Volkswagen Kever
Standard Vanguar
* Geen officiële winnaar aangewezen, beide met het minste aantal strafpunten.

East African Safari Rally (classic)Bewerken

Ter viering van het 50-jarige bestaan van de rally, werd in 2003 de eerste editie van de East African Safari Rally (classic) georganiseerd, een evenement verreden met historische auto's dat sindsdien om de twee jaar wordt gehouden.

Lijst van winnaarsBewerken

Editie Jaar Rijder Navigator Auto
7 2017   Carl Tundo   Tim Jessop Triumph TR7
6 2015   Stig Blomqvist   Stéphane Prévot Porsche 911
5 2013   Ian Duncan   Amaar Slatch Ford Capri
5 2011   Björn Waldegård   Mathias Waldegård Porsche 911
4 2009   Ian Duncan   Amaar Slatch Ford Mustang
3 2007   Björn Waldegård   Mathias Waldegård Ford Escort Mk1
2 2005   Rob Collinge   Anton Levitan Datsun 260Z
1 2003   Rob Collinge   Anton Levitan Datsun 240Z

Externe linksBewerken