Hoofdmenu openen

Het Wereldkampioenschap rally in 1985 was de dertiende jaargang van het Wereldkampioenschap rally (internationaal het World Rally Championship), georganiseerd door de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).

Wereldkampioenschap rally in 1985
Volgende: Seizoen 1986
Vorige: Seizoen 1984
De locaties van rally's uit het seizoen 1985 in kaart
De locaties van rally's uit het seizoen 1985 in kaart
Seizoen in het wereldkampioenschap rally
Regio Mondiaal
Jaargang 13
Aantal rondes 12
Kampioen rijders Vlag van Finland Timo Salonen
Kampioen constructeurs Vlag van Frankrijk Peugeot
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Inhoud

VerslagBewerken

Het seizoen zag een ongewijzigde kalender ten opzichte van de twee voorgaande seizoenen, bestaande uit twaalf rondes, waarin dit keer Ivoorkust als enige rally enkel een rol mocht spelen voor het rijderskampioenschap, en dus niet de constructeurs, waarbij in plaats dan zeven de beste acht resultaten meetelde voor het (constructeurs)kampioenschap.

Regerend wereldkampioenen Audi vestigden hun hoop op titelhouder Stig Blomqvist en Walter Röhrl als het vaste rijders paar, terwijl Hannu Mikkola en Michèle Mouton dit keer een veel kleiner programma afwerkten in het WK (Mouton zou zelfs maar één keer dat seizoen starten in een WK-rally). De grillige Audi Sport quattro verving nu definitief de betrouwbare quattro A2, die het team grotendeels haar successen bracht in het afgelopen seizoen. De Sport quattro was echter door ontwikkeld sindsdien, en moest zodoende de constante lijn van zijn voorganger nu weten te evenaren. Bij Lancia waren ze zich inmiddels bewust dat hun Lancia Rally 037 normaliter niet opgewassen kon zijn tegen het geweld van de vierwielaangedreven quattro's, en waren daarom al even bezig met de ontwikkeling van een geschikte tegenspeler, die echter pas later dat jaar het daglicht kon gaan zien, waardoor het team genoodzaakt was het seizoen aan te vangen met de Rally 037. Markku Alén, Attilio Bettega en Henri Toivonen werden behouden als rijders, terwijl Miki Biasion in het zogenaamde satelliet team van Jolly Club een bijna evenredig programma reed. Het team met de grootste verwachtingen was Peugeot, die na een succesvol debuutjaar, waarin het drie keer won, nu hun zinnen volledig ging zetten om Audi de weg te wijzen en beide titels binnen te halen. Na zijn bewezen resultaten bleef Ari Vatanen natuurlijkerwijs aan als kopman, en werd hiermee ook in de favorietenrol gedrukt binnen het team. Een constante nummer 2 rijder was echter nodig om mogelijke schade op te vangen, en die keuze viel op Timo Salonen, die al een aantal jaar aan het ploeteren was met doorgaans niet-competitieve Nissans, maar desondanks regelmatig was in het finishen van rally's. Bruno Saby werd voornamelijk ingezet als specialist voor bepaalde rally's, naast het feit dat er hierdoor bij de rijders ook een Franse inbreng kwam. Naast deze hoofdrolspelers, aasden teams als Toyota, Renault, Opel, Nissan en Mazda voornamelijk op individueel succes, in de wetenschap dat zij geen constante competitie konden bieden aan de drie grootmachten in het kampioenschap.

Het seizoen startte traditioneel in Monte Carlo, al was er even sprake dat het evenement geen doorgang kreeg, na een conflict tussen de organisatie van de rally, de ACM, en de overkoepelende organisatie FISA (FIA) en hun president Jean-Marie Balestre, wat grotendeels te maken had met de commerciële rechten van de Grand Prix van Monaco, waarover de ACM ook verantwoordelijk is. Een uiteindelijke doorgang kwam er, en het was Vatanen die het seizoen van start ging zoals hij het vorige was geëindigd, namelijk met een overwinning. De Peugeot kopman stak de gehele rally met nek en schouder boven de rest uit, en zelfs een inklok fout van zijn navigator Terry Harryman op de vooravond van de slotdag, waarmee een tijdstraf gepaard ging van acht minuten, weerhield hem niet van dit succes. Röhrl, een viervoudig winnaar van het evenement, had geen antwoord in petto en consolideerde voor een tweede plaats, met Salonen die daarachter gelijk naar een bemoedigend podium resultaat toe reed als derde. In Zweden was Vatanen eveneens onaantastbaar en zette daar zijn reeks aan overwinningen door, terwijl het dit keer Blomqvist was die achtervolgde op plaats twee en Salonen die wederom de top drie zou completeren. Portugal bracht een eerste smet op Vatanens titel campagne, nadat hij op een van de klassementsproeven iets te grillig verloren tijd wilde goed maken en daarmee de wielophanging brak en als consequentie moest opgeven. Röhrl dirigeerde het tempo grotendeels, maar ook hij ondervond problemen aan het materiaal, wat voor hem weliswaar niet het einde betekende, dan wel een wat onfortuinlijke derde plaats. Salonen bewees zijn waarde als Peugeots steunpilaar en reed naar zijn eerste overwinning toe voor het team, terwijl Biasion in de Jolly Club ingeschreven Rally 037 sterk als tweede eindigde. De Safari werd het terrein voor de specialisten die naar het individueel succes zochten. Audi was namelijk snel uitgespeeld met een snelle opgave voor zowel Blomqvist als Mikkola, terwijl ook Peugeot een moeizaam verloop kende in hun eerste langeafstandswedstrijd, met alleen Salonen die de finish haalde op slechts een zevende plaats. Lancia kon zich ook niet ontdoen van problemen, met zowel Alén als Bettega als uitvallers door motorproblemen. Opel-rijders Rauno Aaltonen en Erwin Weber voerde enige tijd het klassement aan, maar beide raakte in de slotfase in de problemen en zouden een top drie resultaat uit hun hoofd moeten zetten. Toyota sloeg toe met de naar omstandigheden uiterst geschikte Toyota Celica TCT en wist voor het tweede jaar op rij het evenement te winnen, alleen was het dit keer verrassend genoeg Safari debutant Juha Kankkunen die dit volbracht, terwijl Björn Waldegård nu als tweede eindigde en Nissan-rijder Mike Kirkland derde. In Corsica introduceerde de Franse constructeurs nieuwe auto's in het kampioenschap; Renault maakte haar opwachting met de R5 Maxi Turbo voor Jean Ragnotti en Peugeot kwam aanzetten met een tweede evolutie van hun 205 Turbo 16, enkel nog bestuurd door derde rijder Bruno Saby, waar het dat zijn teamgenoten nog voldeden met de originele versie. Ragnotti voerde gelijk vanaf het begin het klassement aan, met Vatanen, Saby en de Lancia's in de achtervolging. Op de vierde klassementsproef verongelukte Lancia-rijder Bettega echter met dodelijke afloop, waardoor de gehele Italiaanse inbreng zich vervolgens terugtrok uit de wedstrijd. Het overschaduwde het evenement, al werd deze diezelfde dag nog wel voortgezet, met Vatanen die stukje bij beetje de voorsprong van Ragnotti verkleinde, tot het moment dat ook hij verongelukte, al kwam Vatanen er ongeschonden vanaf. Ragnotti domineerde het restant van de rally en won, met Saby die keurig als tweede eindigde en Bernard Béguin met een Porsche 911 daarachter op plaats drie. In Griekenland werd het al gauw een tweestrijd tussen Salonen en Blomqvist, nadat hun teamgenoten Vatanen en Röhrl al op de eerste klassementsproef aan de kant stonden met technisch falen. Salonen trok uiteindelijk aan het langste eind en won voor Blomqvist die tweede eindigde, terwijl Mazda een succes vierde door het podium te completeren met rijder Ingvar Carlsson, weliswaar op grote achterstand van zijn twee voorlopers.

 
Timo Salonen en het team van Peugeot grepen in 1985 naar beide de rijders- en constructeurstitel toe

De tweede seizoenshelft werd in Nieuw-Zeeland ingeluid met opnieuw een overwinning voor Salonen, die nu in een rechtstreeks gevecht zijn teamgenoot Vatanen versloeg, die hierin zijn meerdere moest erkennen en als tweede zou eindigen, wat voor hem desalniettemin na enige tijd droogte weer belangrijke punten betekende. Röhrl en Blomqvist zaten niet ver weg, maar achtervolgden uiteindelijk op plaatsen drie en vier. In Argentinië werd de sport wederom opgeschrikt door een serieus ongeluk, waarbij dit keer Vatanen betrokken was. Zijn verwondingen waren zwaar genoeg om hem meer dan een jaar uit de roulatie te houden, waardoor hij geen rol meer speelde in het kampioenschap. Na ook het wegvallen van Blomqvist, die de radicale Sport quattro E2 debuteerde tijdens deze rally, maar waarbij de betrouwbaarheid nog zoek was, greep Salonen naar een relatief eenvoudige overwinning toe, met passant Wilfried Wiedner in een privé-ingeschreven quattro A2 eindigend als tweede en Peugeots gastrijder Carlos Reutemann die het podium compleet maakte op plaats drie. Beide de rijders- en constructeurstitel lagen daarom in Finland al voor het grijpen voor het Franse team; een kans die ze dan ook wisten te benutten doordat Salonen de rally wist te winnen en daarmee zichzelf en Peugeot de titel schonk. Blomqvist reed dit keer een nagenoeg probleemloze rally en eindigde in het kielzog als tweede met de nieuwe evolutie Sport quattro, met Alén nog steeds in de Rally 037 eindigend als derde, waar het team van Lancia aanvankelijk zou debuteren met hun nieuwe aanwinst, die overigens tot de frustratie van hun rijders, vertraging op liep in de ontwikkeling. San Remo werd het decor van Audi's en Walter Röhrls wederopstanding met hun eerste maar ook enige overwinning van het seizoen. Röhrl domineerde het evenement nagenoeg van start tot finish en liet de kersverse wereldkampioen Salonen op afstand als tweede eindigen, terwijl het dit keer Toivonen was die het podium compleet maakte met Lancia, in wat nu wel het laatste optreden betekende voor de Rally 037. Enkel veroordeeld tot ronde van het rijderskampioenschap (en naast het feit dat alle titels al beslist waren), ontbraken de hoofdrolspelers aan de start in Ivoorkust, waar Toyota huishoud hield en met Kankkunen en Waldegård als eerste en tweede respectievelijk eindigden. Audi was in een soort tweede gedaante aanwezig (het verscheen aan de start met de originele Sport quattro) onder aanvoering van Mouton, die tot dan toe nog niet in actie was gekomen in het WK. Een resultaat bleef ook uit, want met veel technische en fysieke schade aan het materiaal wist ze de tweede langeafstandswedstrijd op de kalender niet uit te rijden, waar het Alain Ambrosino in een Nissan was die uiteindelijk als derde zou eindigen. De afsluitende ronde in Groot-Brittannië zag de meest competitieve deelnemerslijst van het seizoen aan de start verschijnen, waarbij nagenoeg alle fabrieksteams zich hadden ingeschreven, waaronder enkele nieuwkomers zoals Austin Rover met de MG Metro 6R4 en Ford met de Ford RS200, al kon de laatstgenoemde niet competitief deelnemen gezien deze nog niet door de homologatie was geweest (Blomqvist, overgekomen van Audi, reed de rally als voor auto buiten het klassement om). Het grootste nieuws was echter het langverwachte debuut van de Lancia Delta S4, wat de ultieme tegenhanger moest zijn van de 205 Turbo 16. De auto bewees zich in de handen van Alén en Toivonen ook gelijk competitief, aangezien ze mee konden in het tempo van de Peugeots en Audi's. Nadat deze allen uitvielen door verschillende problemen, maakte dit de weg vrij voor de Lancia's, die weliswaar met horten en stoten naar een overtuigend top twee resultaat toe reden. Alén nam in eerste instantie de leiding over van Mikkola en behield deze ook lange tijd, maar het was Toivonen die deze uiteindelijk overnam en voor het eerst in vijf jaar weer naar een WK-rally overwinning toe greep, terwijl Alén als tweede eindigde. De top drie werd gecompleteerd door Tony Pond in de Metro 6R4, wat daarmee eveneens een succesvol debuut inhield voor debutant Austin Rover.

Nieuwe reglementenBewerken

  • Nieuwe evoluties van Groep B auto's krijgen de term 'E2' achter de officiële benaming. Dit staat voor 'Evolution 2' (tweede evolutie).

KalenderBewerken

Ronde Datum Rally Basis Ondergrond
1 26 januari-1 februari Rally van Monte Carlo   Monte Carlo Asfalt
2 15-17 februari Rally van Zweden   Karlstad Sneeuw en ijs
3 6-9 maart Rally van Portugal   Estoril Asfalt en gravel
4 4-8 april Safari Rally   Nairobi Gravel
5 2-4 mei Rally van Corsica   Ajaccio Asfalt
6 27-30 mei Rally van Griekenland   Athene Gravel
7 29 juni-2 juli Rally van Nieuw-Zeeland   Auckland Gravel
8 31 juli-3 augustus Rally van Argentinië   Buenos Aires Gravel
9 23-25 augustus Rally van Finland   Jyväskylä Gravel
10 30 september-4 oktober Rally van San Remo   San Remo Asfalt en gravel
11 30 oktober-3 november Rally van Ivoorkust   Yamoussoukro Gravel
12 24-28 november Rally van Groot-Brittannië   Nottingham Gravel

Teams en rijdersBewerken

  • Volgorde is gebaseerd op de eindstand van het kampioenschap uit het voorgaande seizoen.
Fabrieksinschrijvingen
Inschrijving Constructeur Auto Band Rijder Navigator Rondes
  Audi Sport Audi Audi Sport quattro
Audi Sport quattro E2
M   Stig Blomqvist   Björn Cederberg 1-4, 6-9
  Walter Röhrl   Christian Geistdörfer 1-3, 5-7, 10
  Phil Short 12
  Hannu Mikkola   Arne Hertz 2, 4, 9, 12
  Michèle Mouton 11
  Martini Racing Lancia Lancia Rally 037
Lancia Delta S4
P   Henri Toivonen   Juha Piironen 1, 9-10, 12
  Markku Alén   Ilkka Kivimäki 4-5, 9-10, 12
  Attilio Bettega   Maurizio Perissinot 4-5
  Vic Preston Jr.   John Lyall 4
  Peugeot Talbot Sport Peugeot Peugeot 205 Turbo 16
Peugeot 205 Turbo 16 E2
M   Ari Vatanen   Terry Harryman 1-8
  Timo Salonen   Seppo Harjanne 1-10, 12
  Bruno Saby   Jean-François Fauchille 1, 4-5, 10
  Carlos Reutemann 8
  Kalle Grundel   Claes Billstam 9
  Terry Harryman 12
  Mikael Sundström   Paul White 12
  Toyota Team Europe Toyota Toyota Celica TCT P   Björn Waldegård   Hans Thorszelius 4, 9, 11-12
  Michel Lizin 7
  Juha Kankkunen   Fred Gallagher 4, 7, 9, 11-12
  Renaulf Elf Philips Renault Renault 5 Maxi Turbo M   Jean Ragnotti   Pierre Thimonier 5
  Opel Euro Team Opel Opel Manta 400   Rauno Aaltonen   Lofty Drews 4
  Erwin Weber   Gunter Wanger 4, 12
  Guy Fréquelin   'Tilber' 5
  Jimmy McRae   Ian Grindrod 12
  Russell Brookes   Mike Broad 12
  Team Nissan Europe Nissan Nissan 240RS D   Shekhar Mehta   Rob Combes 4
  Yvonne Mehta 6-8
  Mike Kirkland   Anton Levitan 4, 6
  Alain Ambrosino   Daniel Le Saux 4
  Jayant Shah   Ivan Smith 4
  Iórgos Moschous   Dimítris Vazakas 6
  Reg Cook   Wayne Jones 7
  Terry Kaby   Kevin Gormley 12
  Mazda Rally Team Europe Mazda Mazda RX-7 P   Ingvar Carlsson   Benny Melander 2, 6, 12
  Achim Warmbold   'Biche' 6
  Rod Millen   Brian Rainbow 12
  Computervision Rallying with Mobil MG MG Metro 6R4 M   Tony Pond   Rob Arthur 12
  Malcolm Wilson   Nigel Harris 12
  Citroën Competitions Citroën Citroën Visa 1000 Pistes   Jean-Claude Andruet   Annick Peuvergne 1
  Philippe Wambergue   Bernard Martin-Dondoz 1
  Maurice Chomat   Didier Breton 1
  Volkswagen Motorsport Volkswagen Volkswagen Golf GTI P   Jochi Kleint   Werner Hohenadel 3, 5-6, 9-10
  Franz Wittmann   Ferdi Hinterleitner 3, 5, 9-10
  Max Ogrisek 6

Agenda en resultatenBewerken

Kleur Ondergrond
Grijs Asfalt
Bruin Gravel
Roze Asfalt en gravel
Blauw Sneeuw en ijs
Ronde Rally Podium Statistieken
Pos. Rijder Auto Tijd Proeven Afstand Gestart Gefinisht
1   53ème Rallye Automobile de Monte-Carlo
(26 januari-1 februari 1985)
1.   Ari Vatanen Peugeot 205 Turbo 16 10:20.49 34 851,70 km 117 68
2.   Walter Röhrl Audi Sport quattro 10:26.06
3.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 10:30.54
2   35th International Swedish Rally
(15-17 februari 1985)
1.   Ari Vatanen Peugeot 205 Turbo 16 4:38.49 29 513,63 km 115 56
2.   Stig Blomqvist Audi Sport quattro 4:40.38
3.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 4:42.15
3   19º Rallye de Portugal Vinho do Porto
(6-9 maart 1985)
1.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 8:07.25 47 730,50 km 94 28
2.   Miki Biasion Lancia Rally 037 8:12.12
3.   Walter Röhrl Audi Sport quattro 8:13.23
4   33rd Marlboro Safari Rally
(4-8 april 1985)
1.   Juha Kankkunen Toyota Celica TCT 5:18.00 88 5176,00 km 71 20
2.   Björn Waldegård Toyota Celica TCT 5:52.00
3.   Mike Kirkland Nissan 240RS 6:01.00
5   29ème Tour de Corse - Rallye de France
(2-4 mei 1985)
1.   Jean Ragnotti Renault 5 Maxi Turbo 12:54.15 29 1075,90 km 139 45
2.   Bruno Saby Peugeot 205 Turbo 16 E2 13:06.47
3.   Bernard Béguin Porsche 911 SC RS 13:20.04
6   32nd Acropolis Rally
(27-30 mei 1985)
1.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 10:20.19 47 811,02 km 110 45
2.   Stig Blomqvist Audi Sport quattro 10:24.34
3.   Ingvar Carlsson Mazda RX-7 11:08.25
7   16th AWA Clarion Rally of New Zealand
(29 juni-2 juli 1985)
1.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 8:29.16 46 935,50 km 67 39
2.   Ari Vatanen Peugeot 205 Turbo 16 8:30.33
3.   Walter Röhrl Audi Sport quattro 8:31.42
8   6º Marlboro Rally Argentina
(31 juli-3 augustus 1985)
1.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 10:04.33 23 956,71 km 138 39
2.   Wilfried Wiedner Audi quattro A2 10:18.29
3.   Carlos Reutemann Peugeot 205 Turbo 16 10:35.47
9   35th 1000 Lakes Rally
(23-25 augustus 1985)
1.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 E2 4:10.35 50 453,44 km 175 83
2.   Stig Blomqvist Audi Sport quattro E2 4:11.23
3.   Markku Alén Lancia Rally 037 4:14.14
10   27º Rallye Sanremo
(30 september-4 oktober 1985)
1.   Walter Röhrl Audi Sport quattro E2 7:10.10 45 687,78 km 98 33
2.   Timo Salonen Peugeot 205 Turbo 16 E2 7:16.39
3.   Henri Toivonen Lancia Rally 037 7:18.02
11   17ème Rallye Côte d'Ivoire (R)
(30 oktober-3 november 1985)
1.   Juha Kankkunen Toyota Celica TCT 4:46 72 4103,00 km 50 8
2.   Björn Waldegård Toyota Celica TCT 4:46
3.   Alain Ambrosino Nissan 240RS 6:19
12   41st Lombard RAC Rally
(24-28 november 1985)
1.   Henri Toivonen Lancia Delta S4 9:32.05 65 896,98 km 155 62
2.   Markku Alén Lancia Delta S4 9:33.01
3.   Tony Pond MG Metro 6R4 9:34.32
  • R = Alleen rijderskampioenschap.

Kampioenschap standenBewerken

RijdersBewerken

  • Punten worden uitgereikt aan de top 10 geklasseerden.
Pos. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10.
Punten 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1
Pos. Rijder MON
 
ZWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRI
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
IVK
 
GBR
 
 Ptn. 
1   Timo Salonen 3 3 1 7 NF 1 1 1 1 2 NF 127
2   Stig Blomqvist 4 2 4 NF 2 4 NF 2 75
3   Walter Röhrl 2 NF 3 NF NF 3 1 NF 59
4   Ari Vatanen 1 1 NF NF NF NF 2 NF 55
5   Juha Kankkunen 1 NF NF 1 5 48
6   Henri Toivonen 6 4 3 1 48
7   Markku Alén NF NF 3 4 2 37
8   Björn Waldegård 2 NF 7 2 NF 32
9   Mike Kirkland 3 7 4 26
10   Per Eklund 5 6 4 24
11   Bruno Saby 5 NF 2 NF 23
12   Miki Biasion 9 2 NF 6 23
13   Jean Ragnotti 1 20
14   Shekhar Mehta NF 4 NF 4 20
15   Alain Ambrosino 6 3 18
16   Ingvar Carlsson 8 3 10 16
17   Wilfried Wiedner 2 15
18   Bernard Béguin 3 12
  Carlos Reutemann 3 12
  Tony Pond 3 12
21   Werner Grissmann 5 NF 8 11
22   Hannu Mikkola 4 NF NF NF 10
  Rauno Aaltonen 4 10
  Billy Coleman 4 10
25   Erwin Weber 5 11 8
26   Yves Loubet 5 8
  Saeed Al-Hajri 5 8
  Malcolm Stewart 5 8
  Ernesto Soto 5 8
  Kalle Grundel 5 NF 8
  Dario Cerrato 5 8
  Eugène Salim 5 8
33   Mikael Ericsson 7 8 NF 7
34   Gunnar Pettersson 6 NF 6
  José Miguel 6 6
  Bertrand Balas 6 6
  Achim Warmbold 6 6
  Reg Cook 6 6
  Mario Stillo 6 6
  Alessandro Molino 6 6
  Jimmy McRae 6 6
42   Dany Snobeck 7 4
  Carlos Bica 7 4
  Jean-Claude Bouquet 7 4
  Ian Tulloch 7 4
  Jayant Shah NF 7 4
  Giovanni Del Zoppo 7 4
  Gilles Petit de Granville 7 4
  Terry Kaby 7 4
50   Franz Wittmann NF NF 9 12 9 4
51   Jean-Claude Andruet 8 3
  Santinho Mendes 8 3
  Yasuhiro Iwase 8 3
  Camille Bartoli 8 3
  Iórgos Moschous 8 3
  Possum Bourne 8 3
  Sady Bordin 8 3
  Doïc Dieval 8 3
  Russell Brookes 8 3
60   Lars-Erik Torph 11 9 2
61   Mats Jonsson 9 13 2
62   Jorge Ortigão 9 2
  Ashok Patel 9 2
  Jean-Jacques Poaletti 9 2
  Jim Donald 9 2
  Federico West 9 2
  Rod Millen 9 2
68   'Tchine' 21 11 10 1
69   Maurice Chomat 10 1
  Kenneth Eriksson 10 1
  Pedro Faria 10 1
  Carlo Vittuli 10 1
  Patrick Bernardini 10 1
  'Stratissino' 10 1
  Tony Teesdale 10 1
  Luis Etchegoyen 10 1
  Sebastian Lindholm 10 1
  • Noot: De beste zeven resultaten werden gerekend voor het kampioenschap.

ConstructeursBewerken

Pos. Constructeur MON
 
ZWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRI
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
GBR
 
 Ptn. 
1   Peugeot 18 18 18 (6) (16) 18 18 18 18 16 142
2   Audi 16 16 14 16 14 16 16 18 (12) 126
3   Lancia 8 16 14 14 18 70
4   Nissan 4 14 12 8 12 6 56
5   Toyota 10 18 6 10 44
6   Renault 6 18 14 38
7   Volkswagen 10 9 10 29
8   Opel 4 12 1 8 25
9   Porsche 14 10 24
10   Mazda 6 14 2 22
11   Ford 8 6 7 21
12   Subaru 9 11 20
13   Alfa Romeo 14 14
  Austin Rover 14 14
15   BMW 9 9
  Chevrolet 9 9
17   Talbot 8 8
18   Citroën 4 4
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver 2e plaats
Brons 3e plaats
Groen Gefinisht, in punten
Blauw Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC: Not classified)
Paars Niet gefinisht (DNF: Did not finish)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ: Disqualified)
Wit Uitgesloten (EX: Excluded)
Trok zich terug (WD: Withdrew)
Niet gestart (DNS: Did not start)
Blank Geannuleerd (C: Cancelled)
  • Noot: De beste acht resultaten werden gerekend voor het kampioenschap.

StatistiekenBewerken

RijdersBewerken

Pos. Rijder Gestart Gefinisht Winst Podia KP winst Punten Pos. in WK
1   Timo Salonen 11 9 5 8 95 127 1
2   Stig Blomqvist 8 6 0 3 70 75 2
3   Walter Röhrl 8 4 1 4 67 59 3
4   Ari Vatanen 8 3 2 3 67 55 4
5   Juha Kankkunen 5 3 2 2 0 48 5
6   Henri Toivonen 4 4 1 2 33 48 6
7   Markku Alén 5 3 0 2 32 37 7
8   Björn Waldegård 5 3 0 2 0 32 8
9   Mike Kirkland 3 3 0 1 0 26 9
10   Per Eklund 3 3 0 0 0 24 10
11   Bruno Saby 4 2 0 1 5 23 11
12   Jean Ragnotti 1 1 1 1 17 20 13
13   Shekhar Mehta 4 2 0 0 0 20 14
14   Alain Ambrosino 2 2 0 1 0 18 15
15   Ingvar Carlsson 3 3 0 1 0 16 16
16   Tony Pond 1 1 0 1 11 12 18
17   Hannu Mikkola 4 1 0 0 10 10 22
18   Rauno Aaltonen 1 1 0 0 0 10 22
19   Erwin Weber 2 2 0 0 0 8 25
20   Kalle Grundel 2 1 0 0 5 8 25
21   Achim Warmbold 1 1 0 0 0 6 34
22   Reg Cook 1 1 0 0 0 6 34
23   Jimmy McRae 1 1 0 0 0 6 34
24   Jayant Shah 2 1 0 0 0 4 42
25   Terry Kaby 1 1 0 0 0 4 42
26   Franz Wittmann 5 3 0 0 0 4 50
27   Jean-Claude Andruet 1 1 0 0 0 3 51
28   Iórgos Moschous 1 1 0 0 0 3 51
29   Russell Brookes 1 1 0 0 0 3 51
30   Rod Millen 1 1 0 0 0 2 60
31   Maurice Chomat 1 1 0 0 0 1 68

ConstructeursBewerken

Pos. Constructeur Gestart Gefinisht Winst Podia KP winst Punten Pos. in WK
1   Peugeot 27 15 7 12 177 142 1
2   Audi 21 11 1 7 153 126 2
3   Lancia 12 7 1 4 80 70 3
4   Nissan 12 10 0 2 0 56 4
5   Toyota 10 6 2 4 0 44 5
6   Renault 1 1 1 1 17 38 6
7   Volkswagen 10 4 0 0 0 29 7
8   Opel 6 5 0 0 0 25 8
9   Mazda 5 5 0 0 0 22 10
10   Austin Rover 1 1 0 1 11 14 13
11   Citroën 1 1 0 0 0 4 18

Externe linksBewerken