Hoofdmenu openen

Het Wereldkampioenschap rally in 1983 was de elfde jaargang van het Wereldkampioenschap rally (internationaal het World Rally Championship), georganiseerd door de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).

Wereldkampioenschap rally in 1983
Volgende: Seizoen 1984
Vorige: Seizoen 1982
De locaties van rally's uit het seizoen 1983 in kaart
De locaties van rally's uit het seizoen 1983 in kaart
Seizoen in het wereldkampioenschap rally
Regio Mondiaal
Jaargang 11
Aantal rondes 12
Kampioen rijders Vlag van Finland Hannu Mikkola
Kampioen constructeurs Vlag van Italië Lancia
Portaal  Portaalicoon   Autosport

VerslagBewerken

Het seizoen zag de intrede van de Groep B, A en N klasse als vervanging van de genummerde indeling. Deze waren dan ook niet meer gerechtigd om punten te pakken voor het kampioenschap. De kalender bleef niet ongewijzigd, waarin namelijk Argentinië na een jaar absentie terugkeerde en de plaats in nam van de Braziliaanse ronde, die organisatorisch ploeterde. De rondes in Zweden en Ivoorkust speelden enkel een rol voor het rijderskampioenschap, waarbij de beste zeven resultaten meetelden, wat evenals gold voor de constructeurs.

De introductie van de nieuwe klasse indeling zorgde ervoor dat de meeste teams hun auto's van Groep 4 opnieuw homologeerde naar Groep B, waarbinnen allerlei aanpassingen mogelijk waren. Regerend wereldkampioenen Audi kwamen aanzetten met de Audi quattro A1 en later de quattro A2, die nu beschikte over een aluminium motorblok. Hannu Mikkola, Michèle Mouton en Stig Blomqvist waren opnieuw de vaste rijders van het team. Lancia werd bij voorhand genoemd als de grootste concurrent. Hun Lancia Rally 037 kon nog niet geheel overtuigen het jaar ervoor, maar het team had de auto inmiddels verder ontwikkeld, zodoende dat die op veel aspecten niet meer te vergelijken was met het oorspronkelijke ontwerp. Ook wisten ze de regerend wereldkampioen Walter Röhrl te strikken als nieuwe teamgenoot van Markku Alén, terwijl Attilio Bettega, die aan het begin van het jaar nog herstellende was van zijn dubbele beenbreuk die hij opliep in een ongeluk in Corsica een jaar eerder, de derde auto bestuurde van het team. In absentie van Bettega werd er gebruikgemaakt van de diensten van Jean-Claude Andruet en Adartico Vudafieri. Ondanks het verlies van kopman Röhrl, bleef Opel een groot programma steunen, met vaste rijders Ari Vatanen en Henri Toivonen. Ze begonnen het seizoen nog met de Opel Ascona 400, maar deze zou later plaats maken voor de Manta 400. Nissan introduceerde de Nissan 240RS met Timo Salonen en Shekhar Mehta achter het stuur, terwijl het team soms ook per wedstrijd slechts een enkele auto inschreef met een gastrijder in de gelederen. Overige teams als Renault, Toyota en Citroën maakten sporadische optredens gedurende het seizoen.

De seizoensstart in Monte Carlo vond onder relatief droge weersomstandigheden plaats. Hierin bleek ook meteen duidelijk de ontwikkeling die Lancia's Rally 037 had doorgemaakt gedurende de winterperiode. Op dominante wijze greep het team namelijk naar een top twee resultaat toe, met nieuwkomer Röhrl die alweer zijn derde Monte Carlo overwinning kon vieren en Alén eindigend als tweede. Andruet had hier ook tussen kunnen staan, maar problemen verhinderden hem uiteindelijk van een hoge klassering. Audi moest achtervolgen met Blomqvist en Mikkola op plaatsen drie en vier respectievelijk, terwijl de Opels van Vatanen en Toivonen daarachter aansloten als vijfde en zesde. In Zweden ontbrak Lancia aan de start, waardoor Audi eigenlijk alleen zichzelf kon pijnigen. Dat deed het team niet, want op dominante wijze completeerden ze de gehele top vier met Mikkola als winnaar, Blomqvist, die eenmalig achter het stuur kroop van een Audi 80 quattro, als tweede, Lasse Lampi in een privé-quattro A1 als derde en Mouton eindigend op plaats vier. In Portugal kon er weer voor de constructeurspunten gereden worden waardoor Lancia zich weer meldde. Op de asfaltproeven konden zij goed meekomen met het 4x4 geweld van de quattro's, maar de aansluiting was er minder op het onverhard. Mikkola schreef zijn tweede opeenvolgende overwinning op zijn naam, terwijl regerend winnares Mouton zich content moest stellen met een tweede plaats en Lancia in de persoon van Röhrl het podium completeerde. In Kenia gaf het uithoudingsvermogen uiteindelijk de doorslag. Nissan leek lange tijd op weg te zijn naar hun eerste overwinning met de 240RS, totdat Salonen in de slotfase door problemen met de motor moest opgeven. Anderen incasseerde op dit moment eveneens tijdsverlies, waardoor Vatanen op het eind profiteerde en de Ascona 400 in haar laatste optreden de overwinning schonk. Mikkola en Mouton maakten daarachter het podium compleet. Op het asfalt in Corsica debuteerde Audi de quattro A2, die zogezegd de Groep B regels beter nastreefde dan zijn voorganger, maar tegelijkertijd niet opgewassen bleek tegen de overmacht die Lancia had op deze ondergrond. De Audi's moesten aan de zijlijn toekijken hoe vier Lancia's de top vier opvulden, met Alén als winnaar, Röhrl als tweede, privé-rijder Vudafieri op plaats drie en Bettega, die zijn terugkeer maakte in het WK, eindigend als vierde. De betrouwbaarheid van de quattro's speelde ook parten op het onverhard in Griekenland, waar het voorheen zo domineerde. Blomqvist leed nog het minste gezichtsverlies door het podium te completeren op plaats drie, maar hij moest Röhrl en Alén voor zich dulden, die Lancia's gevreesde terrein wisten te overtreffen met een eerste en tweede plaats. Geen van de Audi's kwamen vervolgens in Nieuw-Zeeland aan de finish, waardoor Lancia wederom kon profiteren. Röhrl won voor de tweede keer op rij, terwijl Bettega als derde eindigde. De twee Lancia's werden gescheiden door Salonen in het eerste podium resultaat voor de 240RS.

De start van de tweede seizoenshelft zag Audi haar vorm herpakken. Op de snelle wegen in Argentinië kon Lancia dit keer weinig concurrentie bieden en bezette Audi voor de tweede keer aan het einde de complete top vier; respectievelijk Mikkola, Blomqvist, Mouton en gastrijder Mehta. In Finland greep Mikkola vervolgens naar een historische overwinning toe. Hij werd gedurende de rally geplaagd door technische problemen, maar zijn expertise in het evenement leidde uiteindelijk tot succes, mede geholpen door teamgenoot Blomqvist, die op het einde toch wat gas terug gaf voor de titel kandidaat en als tweede eindigde. Alén vormde constant een bedreiging voor de twee Audi's, maar moest zich genoegen doen met een derde plaats. Mikkola kende vervolgens tegenslag in San Remo, waar hij door een motor brand op moest geven, terwijl Blomqvist zichzelf buiten spel zette door op de slotdag te verongelukken. De overige twee Audi's van Mouton en Bernard Darniche eindigden buiten de top vijf en waren geen competitie voor het Lancia team, die met Alén naar een populaire overwinning grepen voor thuispubliek. Röhrl domineerde grotendeels op de klassementsproeven, maar omstandigheden weigerde hem de winst en hij eindigde in plaats daarvan als tweede. Bettega maakte met een derde plaats het succes voor Lancia compleet, die met dit resultaat zeker waren van hun vierde wereldtitel bij de constructeurs. Om zijn titelkansen optimaal te houden reisde Audi met Mikkola af naar Ivoorkust, waar alleen punten voor het rijderskampioenschap voor het grijpen lagen. Mikkola eindigde uiteindelijk tweede en deed zich daarmee een belangrijke dienst, maar groter nieuws was de debuutoverwinning voor de Toyota Celica TCT, die eerder dat jaar in Finland al haar eerste opwachting maakte in het kampioenschap. Waldegård bleef naast Mikkola ook teamgenoot Per Eklund voor, die als derde zou eindigen. Toyota legde met dit resultaat de basis op hun toekomstige successen in de Afrikaanse langeafstandswedstrijden. Het kampioenschap kende vervolgens een anti-climax in de strijd om de rijderstitel, aangezien Lancia, met de constructeurstitel al op zak, niet kwamen opdagen voor de slotronde in Groot-Brittannië. Mikkola was hierdoor al zeker van zijn eerste wereldtitel voordat hij de rally startte, en dus ging het enkel om het individueel succes. Blomqvist, die dat jaar de Britse rallytitel op zijn naam schreef, werd voor gelegenheid ingeschreven door de Engelse Audi-importeur. Hij greep naar een historische overwinning toe voor het privé-team, en bleef Mikkola op een tweede plaats voor. De top drie werd gecompleteerd door Opel-rijder Jimmy McRae in de Manta 400, een auto die gedurende het seizoen niet de competitie kon bieden aan Audi en Lancia dan voorheen door het team gehoopt.

KalenderBewerken

Ronde Datum Rally Basis Ondergrond
1 22-29 januari Rally van Monte Carlo   Monte Carlo Asfalt
2 11-13 februari Rally van Zweden   Karlstad Sneeuw en ijs
3 2-5 maart Rally van Portugal   Estoril Asfalt en gravel
4 30 maart-4 april Safari Rally   Nairobi Gravel
5 5-7 mei Rally van Corsica   Ajaccio Asfalt
6 30 mei-2 juni Rally van Griekenland   Athene Gravel
7 25-28 juni Rally van Nieuw-Zeeland   Auckland Gravel
8 2-6 augustus Rally van Argentinië   Buenos Aires Gravel
9 26-28 augustus Rally van Finland   Jyväskylä Gravel
10 2-8 oktober Rally van San Remo   San Remo Asfalt en gravel
11 25-30 oktober Rally van Ivoorkust   Abidjan Gravel
12 19-23 november Rally van Groot-Brittannië   Bath Gravel

Teams en rijdersBewerken

  • Volgorde is gebaseerd op de eindstand van het kampioenschap uit het voorgaande seizoen.
Fabrieksinschrijvingen
Inschrijving Constructeur Auto Band Rijder Navigator Rondes
  Audi Sport Audi Audi quattro A1
Audi quattro A2
M   Hannu Mikkola   Arne Hertz 1-12
  Michèle Mouton   Fabrizia Pons 1-10, 12
  Stig Blomqvist   Björn Cederberg 1-3, 6-10, 12
  Shekhar Mehta   Yvonne Mehta 8
  Luis Di Palma   Nestor Straimel 8
  Bernard Darniche   Alain Mahé 10
  Lasse Lampi   Otto Harsch 11
  Rothmans Opel Rally Team Opel Opel Ascona 400
Opel Manta 400
  Ari Vatanen   Terry Harryman 1-2, 4, 6, 9-10, 12
  Henri Toivonen   Fred Gallagher 1, 6, 9-10, 12
  Guy Fréquelin   Jean-François Fauchille 1, 5
  Rauno Aaltonen   Lofty Drews 4
  Jimmy McRae   Ian Grindrod 6, 12
  Team Nissan Europe Nissan Nissan 240RS D   Timo Salonen   Seppo Harjanne 1, 3-4, 6-7, 9, 12
  Terry Kaby   Rob Arthur 3
  Shekhar Mehta   Rob Combes 4
  Yvonne Mehta 6-7
  Mike Kirkland   Anton Levitan 4
  Tony Pond   Rob Arthur 5
  Reg Cook   Wayne Jones 7
  Toyota Team Europe Toyota Toyota Celica TCT P   Björn Waldegård   Hans Thorszelius 9, 11-12
  Juha Kankkunen   Staffan Pettersson 9
  Dave Whittock 11
  Juha Piironen 12
  Per Eklund   Ragnar Spjuth 11
  Dave Whittock 12
  Renault Elf Renault Renault 5 Turbo M   Jean Ragnotti   Jean-Marc Andrié 1, 5-6
  Martini Racing Lancia Lancia Rally 037 P   Walter Röhrl   Christian Geistdörfer 1, 3, 5-7, 10
  Markku Alén   Ilkka Kivimäki 1, 3, 5-6, 8-10
  Jean-Claude Andruet   'Biche' 1, 5
  Adartico Vudafieri   Maurizio Perissinot 3, 8
  Attilio Bettega 5-7, 10
  Francisco Mayorga   Martin Christie 8
  Pentti Airikkala   Juha Piironen 9
  Citroën Competitions Citroën Citroën Visa Chrono M   Maurice Chomat   Didier Breton 3, 6, 12
  Christian Dorche   Jacques Hénuset 3
  Pierre Thimonier 6
  Philippe Wambergue   Vincent Laverne 6
  Jean De Alexandris 12
  Christian Rio   Bernard Martin-Dondoz 6
  Jean-Bernard Vieu 12
  Alain Coppier   Josépha Laloz 6
  Volkswagen Motorsport Volkswagen Volkswagen Golf GTI P   Kalle Grundel   Reinhard Michel 12

Agenda en resultatenBewerken

Kleur Ondergrond
Grijs Asfalt
Bruin Gravel
Roze Asfalt en gravel
Blauw Sneeuw en ijs
Ronde Rally Podium Statistieken
Pos. Rijder Auto Tijd Proeven Afstand Gestart Gefinisht
1   51ème Rallye Automobile de Monte-Carlo
(22-29 januari 1983)
1.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 7:58.57 31 776,80 km 250 149
2.   Markku Alén Lancia Rally 037 8:05.09
3.   Stig Blomqvist Audi quattro A1 8:10.15
2   33rd International Swedish Rally (R)
(11-13 februari 1983)
1.   Hannu Mikkola Audi quattro A1 4:28.47 25 476,10 km 137 67
2.   Stig Blomqvist Audi 80 quattro 4:29.34
3.   Lasse Lampi Audi quattro A1 4:31.51
3   17º Rallye de Portugal Vinho do Porto
(2-5 maart 1983)
1.   Hannu Mikkola Audi quattro A1 7:17.24 43 674,50 km 86 31
2.   Michèle Mouton Audi quattro A1 7:18.19
3.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 7:19.14
4   31st Marlboro Safari Rally
(30 maart-4 april 1983)
1.   Ari Vatanen Opel Ascona 400 6:36 87 5035,00 km 78 22
2.   Hannu Mikkola Audi quattro A1 6:42
3.   Michèle Mouton Audi quattro A1 7:41
5   27ème Tour de Corse - Rallye de France
(5-7 mei 1983)
1.   Markku Alén Lancia Rally 037 12:43.38 32 1066,10 km 178 57
2.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 12:45.27
3.   Adartico Vudafieri Lancia Rally 037 12:50.08
6   30th Acropolis Rally
(30 mei-2 juni 1983)
1.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 11:12.22 46 843,30 km 120 36
2.   Markku Alén Lancia Rally 037 11:18.42
3.   Stig Blomqvist Audi quattro A2 11:26.18
7   14th Sanyo Rally of New Zealand
(25-28 juni 1983)
1.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 12:10.13 33 1071,09 km 59 33
2.   Timo Salonen Nissan 240RS 12:16.11
3.   Attilio Bettega Lancia Rally 037 12:41.42
8   3º Marlboro Rally Argentina
(2-6 augustus 1983)
1.   Hannu Mikkola Audi quattro A2 10:18.54 18 1254,34 km 94 39
2.   Stig Blomqvist Audi quattro A2 10:21.28
3.   Michèle Mouton Audi quattro A2 10:25.35
9   33rd 1000 Lakes Rally
(26-28 augustus 1983)
1.   Hannu Mikkola Audi quattro A2 4:23.44 50 472,43 km 174 71
2.   Stig Blomqvist Audi quattro A2 4:24.05
3.   Markku Alén Lancia Rally 037 4:24.33
10   25º Rallye Sanremo
(2-8 oktober 1983)
1.   Markku Alén Lancia Rally 037 8:50.17 58 775,89 km 97 36
2.   Walter Röhrl Lancia Rally 037 8:52.26
3.   Attilio Bettega Lancia Rally 037 8:55.27
11   15ème Rallye Côte d'Ivoire (R)
(25-30 oktober 1983)
1.   Björn Waldegård Toyota Celica TCT 5:18 54 4498,00 km 50 8
2.   Hannu Mikkola Audi quattro A2 5:29
3.   Per Eklund Toyota Celica TCT 6:58
12   39th Lombard RAC Rally
(19-23 november 1983)
1.   Stig Blomqvist Audi quattro A2 8:50.28 59 835,33 km 127 61
2.   Hannu Mikkola Audi quattro A2 9:00.21
3.   Jimmy McRae Opel Manta 400 9:12.19
  • R = Alleen rijderskampioenschap.

Kampioenschap standenBewerken

RijdersBewerken

  • Punten worden uitgereikt aan de top 10 geklasseerden.
Pos. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10.
Punten 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1
Pos. Rijder MON
 
ZWE
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRI
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
IVK
 
GBR
 
 Ptn. 
1   Hannu Mikkola 4 1 1 2 NF NF NF 1 1 NF 2 2 125
2   Walter Röhrl 1 3 2 1 1 2 102
3   Markku Alén 2 4 1 2 5 3 1 100
4   Stig Blomqvist 3 2 NF 3 NF 2 2 NF 1 89
5   Michèle Mouton NF 4 2 3 NF NF NF 3 16 7 NF 53
6   Ari Vatanen 5 6 1 4 NF NF NF 44
7   Attilio Bettega 4 5 3 3 42
8   Lasse Lampi 3 7 NF 4 26
9   Shekhar Mehta NF 6 4 4 26
10   Per Eklund NF 4 3 NF 22
11   Björn Waldegård 12 NF 1 NF 20
12   Adartico Vudafieri 5 3 NF NF 20
13   Timo Salonen 14 NF NF NF 2 8 NF 18
14   Henri Toivonen 6 NF NF 4 NF 16
15   Jimmy McRae 8 3 15
16   Kalle Grundel 5 8 11
17   Jayant Shah 4 10
  Alain Ambrosino 4 10
19   Juha Kankkunen 6 NF 7 10
20   Bruno Saby 13 5 9
21   Pentti Airikkala 5 8
  Miki Biasion 5 8
  Russell Brookes 5 8
  Eugène Salim 6 8
25   Franz Wittmann 7 7 8
26   Reg Cook 7 8
27   Johnny Hellier 8 8
28   Antonio Zanini 6 6
  Tony Pond 6 6
  Dario Cerrato 6 6
  John Buffum 6 6
32   Wolfgang Stiller 12 6
33   Possum Bourne 14 6
34   Jean Ragnotti 7 NF NF 4
  Sören Nilsson 7 4
  Ernesto Soto 7 4
37   Jean-Sébastien Couloumiès 8 4
38   Manoj Shah 19 4
39   Michael Bish 21 4
40   Jean-Claude Andruet 8 NF 3
  Mikael Ericsson 8 NF 3
  Terry Kaby 8 NF 3
  Jorge Recalde 8 3
  'Lucky' 8 3
45   Mikael Sundström 11 9 3
46   Alain Coppier NF 9 NF NF NF 3
47   Paul de Voest 21 3
48   Peter Watt 23 3
49   Francis Serpaggi 9 NF 2
  Lars-Erik Walfridsson 9 2
  Philippe Wambergue 9 NF 2
  Carlos Celis 9 2
  Erkki Pitkänen 9 2
  Bernard Darniche 9 2
55   Jean-Michel Guyot 10 2
56   Christian Dorche 34 13 NF 2
57   Mike Cameron 27 2
58   Maurice Chomat 25 NF 10 14 1
59   Ola Strömberg 10 NF 1
  Gerardo Campo 10 1
  Gabriele Noberasco 10 1
62   Mats Holmbom 15 11 1
63   Jean-Louis Ravanel 11 1
64   Marc Duez 16 NF 1
  • Noot: De beste zeven resultaten werden gerekend voor het kampioenschap.

ConstructeursBewerken

Pos. Constructeur MON
 
POR
 
KEN
 
FRA
 
GRI
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
ITA
 
GBR
 
 Ptn. 
1   Lancia 18 14 18 18 18 (10) 14 18 118
2   Audi 14 18 16 14 18 18 (6) 18 116
3   Opel 10 18 12 12 9 12 14 87
4   Nissan 4 12 8 8 16 4 52
5   Renault 6 10 11 27
6   Toyota 10 8 6 24
7   Subaru 13 13
8   British Leyland Cars 11 11
  Volkswagen 11 11
10   Peugeot 10 10
  Vauxhall 10 10
12   Mazda 9 9
  Alfa Romeo 9 9
  Citroën 2 5 2 9
15   Talbot 8 8
16   Mitsubishi 7 7
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver 2e plaats
Brons 3e plaats
Groen Gefinisht, in punten
Blauw Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC: Not classified)
Paars Niet gefinisht (DNF: Did not finish)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ: Disqualified)
Wit Uitgesloten (EX: Excluded)
Trok zich terug (WD: Withdrew)
Niet gestart (DNS: Did not start)
Blank Geannuleerd (C: Cancelled)
  • Noot: De beste zeven resultaten werden gerekend voor het kampioenschap.

StatistiekenBewerken

RijdersBewerken

Pos. Rijder Gestart Gefinisht Winst Podia KP winst Punten Pos. in WK
1   Hannu Mikkola 12 8 4 7 83 125 1
2   Walter Röhrl 6 6 3 6 85 102 2
3   Markku Alén 7 7 2 5 35 100 3
4   Stig Blomqvist 9 6 1 6 111 89 4
5   Michèle Mouton 11 6 0 3 40 53 5
6   Ari Vatanen 7 4 1 1 8 44 6
7   Attilio Bettega 4 4 0 2 7 42 7
8   Lasse Lampi 4 3 0 1 4 26 8
9   Shekhar Mehta 4 3 0 0 4 26 9
10   Per Eklund 4 2 0 1 2 22 10
11   Björn Waldegård 3 2 1 1 0 20 11
12   Adartico Vudafieri 4 2 0 1 1 20 12
13   Timo Salonen 7 3 0 1 1 18 13
14   Henri Toivonen 5 2 0 0 15 16 14
15   Jimmy McRae 2 2 0 1 1 15 15
16   Kalle Grundel 2 2 0 0 0 11 16
17   Juha Kankkunen 3 2 0 0 0 10 19
18   Pentti Airikkala 1 1 0 0 0 8 21
19   Reg Cook 1 1 0 0 0 8 21
20   Tony Pond 1 1 0 0 0 6 28
21   Jean Ragnotti 3 1 0 0 0 4 35
22   Jean-Claude Andruet 2 1 0 0 12 3 41
23   Terry Kaby 2 1 0 0 0 3 41
24   Philippe Wambergue 2 1 0 0 0 2 50
25   Erkki Pitkänen 1 1 0 0 0 2 50
26   Maurice Chomat 4 3 0 0 0 1 59

ConstructeursBewerken

Pos. Rijder Gestart Gefinisht Winst Podia KP winst Punten Pos. in WK
1   Lancia 22 19 5 14 140 118 1
2   Audi 36 22 5 17 242 116 2
3   Opel 17 8 1 2 24 87 3
4   Nissan 15 9 0 1 1 52 4
5   Renault 3 1 0 0 0 27 5
6   Toyota 8 4 1 2 0 24 6
7   Volkswagen 1 1 0 0 0 11 8
8   Citroën 10 6 0 0 0 9 12

Externe linksBewerken