Hoofdmenu openen

Wereldkampioenschap voetbal 1970

sportseizoen van een voetbalcompetitie
(Doorverwezen vanaf WK voetbal 1970)

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 1970 was de negende editie van een internationale voetbalwedstrijd tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. Mexico was in 1970 gastheer van de eindronde, zoals zes jaar eerder, op 8 oktober 1964, besloten tijdens een FIFA-congres in Tokio. Aan de voorronden deden zeventig landen mee. De loting voor de eindronde had plaats op 10 januari 1970 in Mexico-Stad. Het toernooi zelf begon op 31 mei en eindigde op 21 juni.

Wereldkampioenschap voetbal 1970
1970 FIFA World Cup
Selo da Copa de 1970 3 cruzeiros.jpg
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Mexico Mexico
Datum 31 mei 1970 – 21 juni 1970
Teams 16 (van 5 confederaties)
Stadions (in 5 gaststeden)
Winnaar Vlag van Brazilië (1968-1992) Brazilië (3e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 32
Doelpunten 95  (2,97 per wedstrijd)
Toeschouwers 1.603.975  (50.124 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Duitsland Gerd Müller
Beste speler Vlag van Brazilië (1968-1992) Pelé
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het toernooi kende enkele vernieuwende spelregels. Voor het eerst werden wisselspelers toegestaan, maximaal twee per team. Ook het systeem van gele en rode kaarten werd hier voor het eerst officieel toegepast.[1]

Brazilië werd voor de derde keer wereldkampioen, met een team waarin Pelé zijn vierde WK beleefde. Het toernooi werd in tegenstelling tot de twee voorgaande edities gekenmerkt door aanvallend spel. Er werd geen enkele rode kaart uitgedeeld.

De halve finale tussen West-Duitsland en Italië staat in Duitsland bekend als het Jahrhundertspiel en in Italië als de Partita del secolo: de Wedstrijd van de eeuw. In het Aztekenstadion in Mexico-Stad zagen ruim 100.000 toeschouwers Italië winnen met 4-3; vijf doelpunten vielen in de verlenging. Ter herinnering aan de wedstrijd werd aan de buitenzijde van het stadion een plaquette aangebracht.

KwalificatieBewerken

  Zie het artikel Wereldkampioenschap voetbal 1970 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties
FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Aantal dln.
(incl. 1970)
Dln.
op rij
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Titels
(excl. 1970)
Beste
prestatie
  Mexico CONCACAF Gastland 7e 6 1930 1966 0 Groepsfase
  Engeland UEFA Titelhouder 6e 6 1950 1966 1 Kampioen
  Roemenië UEFA Winnaar groep 1 4e 1 1930 1938 0 Groepsfase
  Tsjecho-Slowakije UEFA Winnaar groep 2 6e 1 1934 1962 0 Tweede
  Italië UEFA Winnaar groep 3 7e 3 1934 1966 2 Winnaar
  Sovjet-Unie UEFA Winnaar groep 4 4e 4 1958 1966 0 Vierde
  Zweden UEFA Winnaar groep 5 5e 1 1934 1966 0 Tweede
  België UEFA Winnaar groep 6 5e 1 1930 1954 0 Groepsfase
  West-Duitsland UEFA Winnaar groep 7 7e 5 1934 1966 1 Kampioen
  Bulgarije UEFA Winnaar groep 8 3e 3 1962 1966 0 Groepsfase
  Marokko CAF Finaleronde 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Israël AFC Finaleronde 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  El Salvador CONCACAF Winnaar finale 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
  Peru CONMEBOL Winnaar groep 1 2 1 1930 1930 0 Groepsfase
  Brazilië CONMEBOL Winnaar groep 2 9 9 1930 1966 2 Kampioen
  Uruguay CONMEBOL Winnaar groep 3 6 3 1930 1966 2 Kampioen

Deelnemende landenBewerken

SpeelstedenBewerken

ScheidsrechtersBewerken

GroepsfaseBewerken

Groep ABewerken

België ging met hoge verwachtingen naar Mexico, tenslotte werden zowel Spanje en Joegoslavië verslagen in de voorronde. De Belgen waren toernooivoetbal niet echt gewend en de ploeg rond Paul Van Himst kreeg al snel last van heimwee. De eerste wedstrijd tegen El Salvador werd nog gewoon gewonnen (de eerste overwinning van de Belgen in vijf WK's), maar tegen de Sovjet-Unie werd de ploeg weggespeeld. De laatste wedstrijd tegen het gastland Mexico moest gewonnen worden, maar door een omstreden strafschop verloren de Belgen ook deze wedstrijd en konden naar huis.

Mexico had een matig elftal, maar had het voordeel van het thuispubliek en vooral van de scheidsrechters. Vooral de wedstrijd tegen El Salvador was gênant: Mexico scoorde, nadat een inworp van de Salvadorianen niet werd gegeven en de doelpuntenmaker stond buitenspel. El Salvador weigerde af te trappen na dit onrecht. In de tweede helft was er nog een doelpunt in buitenspelpositie. Samen met Mexico plaatste de zoals altijd solide Sovjet-Unie zich voor de kwartfinale. De legendarische keeper Lev Jasjin was nu reserve. Jevgeni Lovtsjev werd de eerste speler op een WK die een gele kaart kreeg.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Sovjet-Unie 3 2 1 0 6 1 5 5
  Mexico 3 2 1 0 5 0 5 5
  België 3 1 0 2 4 5 -1 2
  El Salvador 3 0 0 3 0 9 -9 0

31 mei 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Mexico   0 – 0   Sovjet-Unie Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 107.160
Scheidsrechter: Kurt Tschenscher (  West Duitsland)
wedstrijdverslag

3 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
België   3 – 0   El Salvador Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 92.205
Scheidsrechter: Andrei Rădulescu (  Roemenië)
Van Moer   12'  54'
Lambert   76' (pen.)
wedstrijdverslag

6 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Sovjet-Unie   4 – 1   België Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 95.261
Scheidsrechter: Rudolf Scheurer (  Zwitserland)
Bisjovets   14'  63'
Asatiani   57'
Chmelnitski   76'
wedstrijdverslag Lambert   86'

7 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Mexico   4 – 0   El Salvador Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 103.058
Scheidsrechter: Ali Kandil (  Verenigde Arabische Republiek)
Valdivia   45'  46'
Fragoso   58'
Basaguren   83'
wedstrijdverslag

10 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Sovjet-Unie   2 – 0   El Salvador Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 89.979
Scheidsrechter: Rafael Hormazábal Díaz (  Chili)
Bisjovets   51'  74' wedstrijdverslag

11 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Mexico   1 – 0   België Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 108.192
Scheidsrechter: Ángel Norberto Coerezza (  Argentinië)
Peña   14' (pen.) wedstrijdverslag

Groep BBewerken

Het WK van Mexico 1970 stond bekend als een spectaculair WK, maar dat gold niet voor de wedstrijden in groep B. Nu stonden zowel Italië als Uruguay nooit bekend als spectaculaire teams, maar nu maakten ze het wel heel bont. In de wedstrijd tussen de twee teams weigerde het publiek de bal opnieuw in het veld te brengen uit onvrede over het vertoonde spel. In totaal werden er zes goals gescoord in deze groep, het laagste ooit in een kwalificatiegroep. Italië speelde onvervalst catenaccio-voetbal en de coach weigerde de twee creatieve spelers Gianni Rivera en Sandro Mazzola samen in de ploeg op te stellen. Het doelsaldo van de ploeg was 1-0 in drie wedstrijden, ze wonnen alleen van Zweden door een fout van keeper Hellström. Uruguay won alleen van Israël en had genoeg aan 1-0 nederlaag tegen Zweden om de tweede ronde te halen.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Italië 3 1 2 0 1 0 1 4
  Uruguay 3 1 1 1 2 1 1 3
  Zweden 3 1 1 1 2 2 0 3
  Israël 3 0 2 1 1 3 -2 2

2 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Uruguay   2 – 0   Israël Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 20.654
Scheidsrechter: Bobby Davidson (  Schotland)
Maneiro   23'
Mujica   50'
wedstrijdverslag

3 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Italië   1 – 0   Zweden Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 13.433
Scheidsrechter: Jack Taylor (  Engeland)
Domenghini   10' wedstrijdverslag

6 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Uruguay   0 – 0   Italië Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 29.968
Scheidsrechter: Rudi Glöckner (  Oost-Duitsland)
Wedstrijdverslag

7 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Zweden   1 – 1   Israël Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 9.624
Scheidsrechter: Seyoum Tarekegn (  Ethiopië)
Turesson   53' wedstrijdverslag Spiegler   56'

10 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Uruguay   0 – 1   Zweden Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 18.163
Scheidsrechter: Henry Landauer (  Verenigde Staten)
Report Grahn   90'

11 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Israël   0 – 0   Italië Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 9.890
Scheidsrechter: Ayrton Vieira de Moraes (  Brazilië)
wedstrijdverslag

Groep CBewerken

Guadalajara maakte zich op voor de optredens van de twee laatste wereldkampioenen: Brazilië en Engeland. In hun eerste wedstrijd tegen Tsjecho-Slowakije maakten de Brazilianen al enorm veel indruk, vooral aanvallend. Petráš scoorde eerst uit een uitval voor de Tsjechen en een vrije trap van specialist Rivelino zorgde voor de gelijkmaker. In het begin van de tweede helft probeerde Pelé te scoren vanaf eigen helft, het zuivere schot ging rakelings naast. De tot dan toe gelijkwaardige Tsjechen raakten geïmponeerd en werden de hele tweede helft overklast: één goal van Pelė en twee van Jairzinho zorgde voor de 4-1 eindstand.

De tweede wedstrijd tegen wereldkampioen Engeland was een stuk zwaarder dan de eerste. De vrienden Pelé en Bobby Moore vochten verbeten duels uit en keeper Gordon Banks maakte een legendarische redding op een kopbal van Pelé. Diep in de tweede helft zorgde Jairzinho voor de enige treffer. Het had weinig gespeeld of Moore had het toernooi gemist. Vlak voor het WK zat de aanvoerder van Engeland een paar dagen in de cel in Colombia op verdenking van diefstal. Het maakte het Engelse team het minst populaire team op het WK, terwijl later bleek dat het opgezet spel was. Brazilië won ook zijn laatste wedstrijd tegen Roemenië: 3-2, een duel waarin duidelijk werd dat het sterke punt van de Brazilianen niet bepaald de verdediging en vooral de doelman Felix was. Engeland plaatste zich ook voor de kwartfinale na een zege op de Tsjechen: 1-0.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  Brazilië 3 3 0 0 8 3 5 6
  Engeland 3 2 0 1 2 1 1 4
  Roemenië 3 1 0 2 4 5 -1 2
  Tsjecho-Slowakije 3 0 0 3 2 7 -5 0

2 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Roemenië   0 – 1   Engeland Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 50.560
Scheidsrechter: Vital Loraux (  België)
wedstrijdverslag Hurst   65'

3 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Tsjecho-Slowakije   1 – 4   Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 52.897
Scheidsrechter: Ramón Barreto (  Uruguay)
Petráš   11' wedstrijdverslag Rivelino   24'
Pelé   59'
Jairzinho   61'  83'

6 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Roemenië   2 – 1   Tsjecho-Slowakije Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 56.818
Scheidsrechter: Diego De Leo (  Mexico)
Neagu   52'
Dumitrache   75' (pen.)
wedstrijdverslag Petráš   5'

7 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Engeland   0 – 1   Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 66.843
Scheidsrechter: Abraham Klein (  Israël)
wedstrijdverslag Jairzinho   59'

10 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Roemenië   2 – 3   Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 50.804
Scheidsrechter: Ferdinand Marschall (  Oostenrijk)
Dumitrache   34'
Dembrovschi   84'
wedstrijdverslag Pelé   19'  67'
Jairzinho   22'

11 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Engeland   1 – 0   Tsjecho-Slowakije Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 49.292
Scheidsrechter: Roger Machin (  Frankrijk)
Clarke   50' (pen.) wedstrijdverslag

Groep DBewerken

Peru was de grote verrassing in de kwalificatie-ronde door Argentinië te verslaan en ging onder leiding van de legendarische oud-wereldkampioen Didi met een jonge, veelbelovende selectie naar Mexico. De ploeg werd opgeschrikt door het nieuws van de aardbeving in hun eigen land, waar duizenden mensen de dood vonden en speelden hun eerste wedstrijd tegen Bulgarije met rouwbanden. Peru leek nog onder de indruk en stond met 2-0 achter, maar een spectaculaire inhaalrace met de jonge Teófilo Cubillas in de hoofdrol zorgde voor een 3-2 overwinning.

Marokko was geïnspireerd door het succes van Noord-Korea op het laatste WK en stond in de eerste helft met 1-0 voor tegen West-Duitsland. Goals van Uwe Seeler en Gerd Müller zorgde voor de benauwde overwinning: 2-1. Vervolgens werden Bulgarije en Peru overtuigend verslagen met in beide wedstrijden drie goals van der "Bomber" Gerd Müller. Bulgarije won ook in zijn derde WK geen enkel duel.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
  West-Duitsland 3 3 0 0 10 4 6 6
  Peru 3 2 0 1 7 5 2 4
  Bulgarije 3 0 1 2 5 9 -4 1
  Marokko 3 0 1 2 2 6 -4 1

2 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Peru   3 – 2   Bulgarije Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 13.765
Scheidsrechter: Antonio Sbardella (  Italië)
Gallardo   50'
Chumpitaz   55'
Cubillas   73'
wedstrijdverslag Dermendzhiev   13'
Bonev   49'

3 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Marokko   1 – 2   West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12.942
Scheidsrechter: Lau van Ravens (  Nederland)
Jarir   21' wedstrijdverslag Seeler   56'
Müller   80'

6 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Peru   3 – 0   Marokko Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 13.537
Scheidsrechter: Tofiq Bahramov (  Sovjet-Unie)
Cubillas   65'  75'
Challe   67'
wedstrijdverslag

7 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Bulgarije   2 – 5   West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12.710
Scheidsrechter: José María Ortiz de Mendibil (  Spanje)
Nikodimov   12'
Kolev   89'
wedstrijdverslag Libuda   20'
Müller   27'  52' (pen.)  88'
Seeler   67'

10 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Peru   1 – 3   West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 17.875
Scheidsrechter: Abel Aguilar Elizalde (  Mexico)
Cubillas   44' wedstrijdverslag Müller   19'  26'  39'

11 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Bulgarije   1 – 1   Marokko Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12.299
Scheidsrechter: Antonio Ribeiro Saldanha (  Portugal)
Zhechev   40' wedstrijdverslag Ghazouani   61'

SamenvattingBewerken

Van de Europese landen plaatsten zich vier landen voor de volgende ronde, vorig WK vijf. Deze plaats werd overgenomen door Zuid-Amerika ( van twee naar drie). Noord-Amerika nam de plaats van Azië over. West-Duitsland, Sovjet-Unie, Engeland en Uruguay waren er opnieuw bij. Argentinië werd uitgeschakeld door Peru, Italië, Brazilië en Mexico namen de plaats in van Portugal, Hongarije en Noord-Korea.

Meeste indruk in de eerste ronde maakten Brazilië en West-Duitsland. De overige favoriet Engeland deed het rustiger aan, terwijl de Sovjet-Unie en Mexico voldeden aan de verwachtingen, Italië en Uruguay stelden teleur. De enige verrassing in de tweede ronde was Peru. Van de afvallers waren er geen grote verrassingen, alleen was er meer verwacht van België, Bulgarije en Tsjecho-Slowakije.

Knock-outfaseBewerken

kwartfinale halve finale finale
                   
14 juni – Guadalajara        
   Brazilië  4
17 juni – Guadalajara
   Peru  2  
   Brazilië  3
14 juni – Mexico-Stad
     Uruguay  1  
   Uruguay  1
21 juni – Mexico-Stad
   Sovjet-Unie  0  
   Brazilië  4
14 juni – Toluca
     Italië  1
   Italië  4
17 juni – Mexico-Stad
   Mexico  1  
   Italië  4 derde plaats
14 juni – León
     West-Duitsland  3   20 juni – Mexico-Stad
   West-Duitsland  3
     Uruguay  0
   Engeland  2  
   West-Duitsland  1

KwartfinaleBewerken

Met Mazzola in de eerste helft en Rivera in de tweede helft wist Italië door te stoten naar de halve finales. In de tweede helft werd Mexico met 4-1 verslagen, mede door fouten van de doelman Calderon. Zowel Brazilië als Peru konden absoluut niet verdedigen, daardoor ontstond een uiterst attractief duel. De extra klasse van de Brazilianen gaf de doorslag: 4-2, met twee goals van de "witte Pelé", Tostão. Peru kon met opgeheven hoofd naar huis, Cubillas scoorde in elke wedstrijd. Uruguay plaatste zich pas in de 117e minuut voor de halve finales ten koste van de Sovjet-Unie. Het doelpunt was omstreden, want Espárrago scoorde uit een voorzet, die eigenlijk over de doellijn was gegaan.

León was getuige van de herhaling van de WK-finale tussen Engeland en West-Duitsland van 1966. De wedstrijd was nog spannender dan de wedstrijd op Wembley. In eerste instantie was Engeland veel sterker en kwam op een 2-0 voorsprong door goals van Mullery en Peeters. Franz Beckenbauer bracht West-Duitsland terug in de wedstrijd, vervolgens wisselde de Engelse coach Alf Ramsey Bobby Charlton om hem rust te gunnen voor de halve finales. Een misrekening, want vlak voor tijd passeerde Uwe Seeler doelman Bonetti met zijn nek. De eerste doelman van Engeland Gordon Banks was geveld door een voedselvergiftiging en dat brak de Engelsen behoorlijk op. In de verlenging waren er kansen voor beide partijen, maar alleen Gerd Müller scoorde nog, Duitsland had zijn revanche. Voor de eerste keer in het WK stonden alleen oud-wereldkampioenen in de halve finale.


14 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Sovjet-Unie   0 – 1
(nv)
  Uruguay Estadio Azteca, Mexico-Stad
Toeschouwers: 26.085
Scheidsrechter: Lau van Ravens (  Nederland)
wedstrijdverslag Espárrago   117'

14 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Italië   4 – 1   Mexico Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 26.851
Scheidsrechter: Rudolf Scheurer (  Zwitserland)
Guzmán   25' (e.d.)
Riva   63'  76'
Rivera   70'
wedstrijdverslag González   13'

14 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Brazilië   4 – 2   Peru Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 54.233
Scheidsrechter: Vital Loraux (  België)
Rivelino   11'
Tostão   15'  52'
Jairzinho   75'
wedstrijdverslag Gallardo   28'
Teófilo Cubillas   70'

14 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
West-Duitsland   3 – 2
(nv)
  Engeland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 23.357
Scheidsrechter: Ángel Norberto Coerezza (  Argentinië)
Beckenbauer   68'
Seeler   82'
Müller   108'
wedstrijdverslag Mullery   31'
Peters   49'

Halve finaleBewerken

In vergelijking met het vorige WK plaatste alleen West-Duitsland zich voor de halve finales, de Sovjet-Unie werd uitgeschakeld door Uruguay en Brazilië en Italië namen de plaatsen in van Engeland en Portugal.

De halve finales waren confrontaties tussen teams uit Zuid-Amerika en Europa. Brazilië had het in de eerste helft erg moeilijk met het sterk verdedigende Uruguay. De aanvallers kwam er niet doorheen en door een bekende misser van de matige Braziliaanse verdediging en keeper Felix kwam Uruguay op een 1-0 voorsprong door een goal van Cubilla. Vlak voor rust maakte Clodoaldo gelijk. In de tweede helft domineerden de Brazilianen zoals in al hun wedstrijden en wonnen met 3-1 door goals van Jairzinho en Rivelino. Legendarisch was de wedstrijd geworden door een historisch geworden "dummy" van Pelé, die via een misleiding zonder de bal te raken keeper Mazurkiewicz de andere kant opstuurde, Pelé miste echter.

De andere halve finale had tot een anti-climax kunnen leiden. Italië kwam snel op een 1-0 voorsprong tegen West-Duitsland door een doelpunt van Boninsegna. Italië beperkte zich daarna tot verdedigen en de Duitsers moesten komen onder aanvoering van Franz Beckenbauer. Ze kregen veel kansen, maar de uitblinkende doelman Albertosi was niet te passeren. Zoals zo vaak scoorde Duitsland vlak voor tijd door een doelpunt van de bij AC Milan spelende Karl-Heinz Schnellinger. Daarna volgde een wonderlijke verlenging: 1-2 door Gerd Müller, 2-2 door Burgnich en 3-2 door Luigi Riva in de eerste verlenging. In de twee verlenging ging het doelpuntenfestijn vrolijk verder: 3-3 door weer Müller (zijn tiende van het toernooi) en meteen vanaf de aftrap de winnende goal van de Italianen: uitgerekend wisselspeler Gianni Rivera scoorde de 4-3. De wedstrijd is de geschiedenis ingegaan als de "Wedstrijd van de Eeuw". Beckenbauer speelde de hele verlenging met een mitella. Hij brak zijn sleutelbeen na een grove charge, maar moest verder, omdat alle wisselspelers waren verbruikt.


17 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Uruguay   1 – 3   Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 51.261
Scheidsrechter: José María Ortiz de Mendibil (  Spanje)
Cubilla   19' wedstrijdverslag Clodoaldo   44'
Jairzinho   76'
Rivelino   89'

17 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
Italië   4 – 3
(nv)
  West-Duitsland Estadio Azteca, Mexico-Stad
Toeschouwers: 102.444
Scheidsrechter: Arturo Yamasaki (  Mexico)
Boninsegna   8'
Burgnich   98'
Riva   104'
Rivera   111'
wedstrijdverslag Schnellinger   90'
Müller   94'  110'

3e/4e plaatsBewerken

West-Duitsland won zonder Beckenbauer met 1-0 van Uruguay en pakte de derde plaats. Spits Uwe Seeler speelde zijn laatste WK-wedstrijd en werd tweede, derde en vierde. maar nooit wereldkampioen. Hij speelde 22 wedstrijden, op dat moment een record en scoorde negen doelpunten.


20 juni 1970
«onderlinge duels»
16:00 (UTC−6)
  Uruguay 0 – 1   West-Duitsland Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 104.403
Scheidsrechter: Antonio Sbardella (  Italië)
wedstrijdverslag Overath   26'

FinaleBewerken

  Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 1970 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

21 juni 1970
«onderlinge duels»
12:00 (UTC−6)
Brazilië   4 – 1   Italië Aztekenstadion, Mexico-Stad
Toeschouwers: 107.412
Scheidsrechter: Rudi Glöckner (  Oost-Duitsland)
Pelé   18'
Gérson   66'
Jairzinho   71'
Carlos Alberto   86'
wedstrijdverslag Boninsegna   37'
1970 Wereldkampioen
   
 
BRAZILIË
Derde titel

StatistiekenBewerken

Aantal wedstrijden 32
Totaal aantal doelpunten 95
Eigen doelpunten 1
Aantal rode kaarten 0
Aantal gele kaarten 0
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,97
Toeschouwerstotaal 1.673.975
Toeschouwersgemiddelde 52.311

ToernooiranglijstBewerken

Plaats Land Groep GW Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1   Brazilië C 6 6 0 0 19 7 +12 12
2   Italië B 6 3 2 1 10 8 +2 8
3   West-Duitsland D 6 5 0 1 17 10 +7 10
4   Uruguay B 6 2 1 3 4 5 −1 5
Uitgeschakeld in de kwartfinale
5   Sovjet-Unie A 4 2 1 1 6 2 +4 5
6   Mexico A 4 2 1 1 6 4 +2 5
7   Peru D 4 2 0 2 9 9 0 4
8   Engeland C 4 2 0 2 4 4 0 4
Uitgeschakeld in de groepsfase
9   Zweden B 3 1 1 1 2 2 0 3
10   België A 3 1 0 2 4 5 −1 2
  Roemenië C 3 1 0 2 4 5 −1 2
12*   Israël B 3 0 2 1 1 3 −2 2
13**   Bulgarije D 3 0 1 2 5 9 −4 1
14   Marokko D 3 0 1 2 2 6 −4 1
15   Tsjecho-Slowakije C 3 0 0 3 2 7 −5 0
16   El Salvador A 3 0 0 3 0 9 −9 0

DoelpuntenmakersBewerken

WK 1970 in beeldBewerken