Hoofdmenu openen

Martin Stanford Peters (Plaistow, 8 november 1943) is een Engels voormalig voetballer. Hij won met Engeland het wereldkampioenschap in 1966.

Martin Peters
Martin Peters in 2007
Martin Peters in 2007
Persoonlijke informatie
Volledige naam Martin Stanford Peters
Geboortedatum 8 november 1943
Geboorteplaats Plaistow, Engeland
Lengte 184 cm
Positie middenvelder
Clubinformatie
Huidige club gestopt in 1983
Jeugd
1959-1961 Vlag van Engeland West Ham United
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1961–1970
1970–1975
1975–1980
1980–1981
1982–1983
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Vlag van Engeland Norwich City
Vlag van Engeland Sheffield United
Vlag van Engeland Gorleston FC
302 (81)
189 (46)
206 (44)
24 (3)
Interlands
1966–1974 Vlag van Engeland Engeland 67 (20)
Getrainde clubs
1981 Vlag van Engeland Sheffield United
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Peters sloot zich in 1959 aan bij West Ham United, waar hij echter pas in april 1962 op achttienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal maakte tegen Cardiff City. Zijn eerste doelpunt scoorde hij tegen Manchester City in september van datzelfde jaar. Peters werd basisspeler vanaf het seizoen 1962-1963. Hij was zo'n veelzijdige speler dat hij in zijn tijd bij West Ham op elke positie speelde; in zijn derde wedstrijd verving hij zelfs de geblesseerde keeper. Met de club won hij de FA Cup en de Charity Shield in 1964 en Beker voor Bekerwinnaars in 1965.

Peters speelde meer dan 300 wedstrijden in het eerste elftal van West Ham, maar verhuisde in 1970 naar Tottenham Hotspur. Hij werd hiermee de eerste Britse speler voor wie een club meer dan 200.000 pond betaalde. Met Tottenham won hij de League Cup in 1971 en 1973 en de allereerste editie van de UEFA Cup in 1972. In 1974 bereikte hij met Tottenham opnieuw de finale van de UEFA Cup, maar ditmaal werd deze verloren van Feyenoord.

In maart 1975 verhuisde hij voor 50.000 pond naar Norwich City, dat op dat moment uitkwam in de Second Division. De club promoveerde echter datzelfde seizoen nog naar de First Division, waardoor Peters met Norwich vijf seizoenen in de hoogste voetbalafdeling actief was. Hij speelde er meer dan 200 wedstrijden in het eerste elftal, maar won geen prijs met de club.

Peters trok in de zomer van 1980 naar Sheffield United, op dat moment een derdeklasser. Hij was er in het begin van het seizoen nog actief als speler, maar verving er in januari 1981 de zieke Harry Haslam als trainer. Zijn trainerscarrière was echter geen lang leven beschoren: Sheffield degradeerde naar vierde klasse en Peters nam op het einde van het seizoen ontslag. Peters' laatste club was Gorleston FC, een club in de Eastern Counties Football League. In 1983 nam hij definitief afscheid van het voetbal.

InterlandcarrièreBewerken

Peters werd in mei 1966 voor het eerst opgeroepen voor het Engels voetbalelftal. Hij werd meteen een belangrijke schakel voor Engeland op het WK 1966: Peters speelde vijf wedstrijden, waaronder de finale tegen West-Duitsland. Hij maakte een van de vier Engelse doelpunten in de finale, waarmee hij Engeland mee aan de wereldtitel hielp. Peters was ook nog actief op het WK 1970 en op het EK in 1968 en 1972. Peters speelde in het totaal 67 interlands voor Engeland, waarin hij 20 keer scoorde.

TriviaBewerken