Kenny De Ketele

baanwielrenner uit België

Kenny De Ketele (Oudenaarde, 5 juni 1985) is een Belgisch wielrenner, die gespecialiseerd is in het baanwielrennen. Momenteel rijdt hij voor Sport Vlaanderen-Baloise.

Kenny De Ketele
De Ketele voor de Ronde van Keulen 2018.
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 5 juni 1985
Geboorteplaats Oudenaarde, Vlag van België België
Nationaliteit Belgische
Lengte 178 cm
Gewicht 66 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Sport Vlaanderen-Baloise
Discipline(s) Baanwielrennen
Specialisatie(s) Ploegkoers, Puntenkoers en Zesdaagsen
Ploegen
2004-04/2007
05/2007-heden
Bodysol-Jong Vlaanderen
Sport Vlaanderen-Baloise
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

BiografieBewerken

De Ketele werd profwielrenner op 1 mei 2007. Toen tekende hij een contract bij Chocolade Jacques-Topsport Vlaanderen, de ploeg waarvoor hij tot op heden uitkomt.

Hij is vooral een specialist in het zesdaagserennen. Begin 2009 won de toen 23-jarige De Ketele zijn eerste zesdaagse. Aan de zijde van de Zwitser Bruno Risi won hij de Zesdaagse van Hasselt. Twee jaar later zou hij zijn tweede zesdaagse winnen. Samen met de Duitser Robert Bartko won hij de Zesdaagse van zijn thuisstad Gent. In de daaropvolgende jaren zou De Ketele nog verschillende zesdaagses winnen. Vooral met land- en ploeggenoot Moreno De Pauw was hij succesvol. Samen zouden ze tussen 2015 en 2019 acht zesdaagses winnen.

Naast overwinningen in zesdaagses staan op het palmares van Kenny De Ketele ook vijf Europese tittels. Zowel in 2009 als 2015 veroverde hij de tittel achter de Derny. In 2008, 2011 en 2018 werd hij Europees kampioen ploegkoers. De eerste twee keer samen met Iljo Keisse, de laatste keer in combinatie met Robbe Ghys. Ook op Wereldkampioenschappen behaalde De Ketele verschillende medailles. Zo behaalde hij twee keer de derde plek in zowel de ploegkoers (2017 en 2019) als de puntenkoers (2012 en 2016). Op de puntenkoers werd hij in 2017 vice-wereldkampioen, achter de Australiër Cameron Meyer. Een keer wist De Ketele zich tot wereldkampioen te kronen. In 2012 te Melbourne veroverde hij samen met Gijs Van Hoecke het goud op de ploegkoers. Ze behaalde tijdens deze wedstrijd zes puntenen meer dan de Britten Ben Swift/Geraint Thomas en 17 punten meer dan het Australische duo Leigh Howard/Cameron Meyer die het brons wegkaapten.[1]

Kenny De Ketele was actief op drie Olympische Zomerspelen. Zowel in 2008, 2012 en 2020 verdedigde hij zijn land op de Spelen. In Peking 2008 reed hij de olympische ploegkoers aan de zijde van Iljo Keisse. Samen leken ze lange tijd op weg naar de olympische titel, maar in de slotfase van de wedstrijd namen Rusland, Spanje en de latere winnaar Argentinië een ronde voorsprong. Uiteindelijk eindigden ze als vierde. Vier jaar later in Londen 2012 nam hij samen met Dominique Cornu, Jonathan Dufrasne en Gijs Van Hoecke deel aan de ploegenachtervolging. Tegen de verwachtingen in werd het viertal al in de eerste ronde uitgeschakeld. België eindigde zo als negende op tien deelnemende landen. Tijdens de spelen van Tokyo 2020 nam De Ketele deel aan twee onderdelen. Het omnium sloot hij af op een 13e plek. De ploegkoers betwistte hij dit keer samen met Robbe Ghys. Ze streden tot in de slotfase mee voor de medailles, maar strandde uiteindelijk op de vierde plaats.

Op 28 september 2021 kondigde De Ketele zijn afscheid van de wielersport aan. De Zesdaagse van Rotterdam van 7 tot 12 december 2021 wordt zijn laatse koers.[2]

PalmaresBewerken

ZesdaagsenBewerken

Nr. Jaar Zesdaagse van Samen met
1 2009 Hasselt   Bruno Risi
2 2011 Gent   Robert Bartko
3 2012 Grenoble   Iljo Keisse
4 2012 Zürich   Peter Schep
5 2013 Amsterdam   Gijs Van Hoecke
6 2014 Berlijn   Andreas Müller
7 2014 Gent   Jasper De Buyst
8 2015 Londen   Moreno De Pauw
9 2016 Bremen   Christian Grasmann
10 2016 Berlijn   Moreno De Pauw
11 2016 Londen
12 2016 Amsterdam
13 2017 Palma
14 2017 Gent
15 2018 Rotterdam
16 2018 Bremen   Theo Reinhardt
17 2018 Kopenhagen   Michael Mørkøv
18 2019 Hong Kong   Yoeri Havik
19 2019 Kopenhagen   Moreno De Pauw
20 2019 Gent   Robbe Ghys
21 2020 Bremen   Nils Politt
Aantal Samen met
8
1

BaanwielrennenBewerken

Jaar   BK   EK   WK   OS WB Overig
Junioren
2002   achtervolging
2003   achtervolging
  ploegenachtervolging
  ploegsprint
  puntenkoers
  omnium
  ploegkoers
  scratch
  km
  puntenkoers
Beloften
2004   ploegkoers UIV Cup:
Bremen
Gent
2005   ploegkoers UIV Cup:
München
2006   ploegkoers
2007   puntenkoers
  ploegenachtervolging
Elite
2003   derny
2004   achtervolging
  km
  ploegkoers
  omnium
2005   ploegkoers
  omnium
Manchester:
  ploegkoers
Moskou:
  ploegkoers
Alkmaar: koppelomnium
St.Etienne: ploegomnium
Kerstmeeting Gent: derny
2006   km
  achtervolging
2007   derny
  ploegenachtervolging
  puntenkoers
  scratch
  achtervolging
  omnium
Los Angeles:
  ploegkoers
Gent: ploegkoers
2008   derny
  ploegenachtervolging
  ploegkoers
  omnium
  km
  achtervolging
  puntenkoers
  scratch
  ploegkoers Los Angeles:
  ploegkoers
Manchester:
  ploegkoers
2009   achtervolging
  derny
  ploegkoers
  puntenkoers
  km
  omnium
  derny Manchester:
  ploegkoers
2010   ploegenachtervolging   ploegkoers
2011   ploegkoers
  omnium
  ploegkoers
2012   ploegkoers
  puntenkoers
Peking:
  ploegkoers
Glasgow:
  ploegenachtervolging
Melbourne: ploegkoers
2013   ploegkoers Aguascalientes:
  ploegkoers
IBO: ploegkoers en puntenkoers
Melbourne: ploegkoers
2014   ploegkoers   ploegkoers Guadalajara:
  ploegkoers
Londen:
  puntenkoers
Cottbus: ploegkoers
IBO: ploegkoers
2015   derny
2016   ploegkoers   puntenkoers
  ploegkoers
  puntenkoers Glasgow:
  ploegkoers
Apeldoorn:
  ploegkoers
  ploegenachtervolging
2017   ploegkoers
  puntenkoers
  puntenkoers
  ploegkoers
Pruszków:
  ploegkoers
Milton:
  ploegkoers
  puntenkoers
Dudenhofen: afvalling
Gent: ploegkoers
2018   ploegkoers
  puntenkoers
Londen:
  ploegenachtervolging
2019   puntenkoers
  ploegkoers
  omnium
  ploegkoers Andia: Ploegkoers
2020 Aigle: omnium
2021 Cali:
  ploegkoers
  afvalling
Fenioux: puntenkoers

PloegenBewerken

Wielerploegen

1982 Annie Lambrechts · 1983 Eddy Annys · 1984 Ingrid Berghmans · 1985 niet uitgereikt · 1986 William Van Dijck · 1987 Wim Van Belleghem · 1988 Robert Van de Walle · 1989 niet uitgereikt · 1990 Ulla Werbrouck · 1991 Sabine Appelmans · 1992 Annelies Bredael · 1993 Gella Vandecaveye · 1994 Brigitte Becue · 1995 Fred Deburghgraeve · 1996 Luc Van Lierde · 1997 Stefan Everts · 1998 Sven Nys · 1999 Marleen Renders · 2000 Filip Meirhaeghe · 2001 Kim Clijsters · 2002 Kim Gevaert · 2003 Benny Vansteelant · 2004 Gino De Keersmaeker · 2005 Kathleen Smet · 2006 Tia Hellebaut · 2007 estafetteploeg 4x100m dames · 2008 Kenny De Ketele · 2009 Tom Goegebuer · 2010 Cédric Van Branteghem · 2011 Evi Van Acker · 2012 Hans Van Alphen and Marieke Vervoort · 2013 Frederik Van Lierde · 2014 Bart Swings · 2015 Jaouad Achab · 2016 Peter Genyn · 2017 Seppe Smits · 2018 Nina Derwael · 2019 Emma Meesseman · 2020 niet uitgereikt

  Zie de categorie Kenny De Ketele van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.