Hoofdmenu openen

Commissie-Von der Leyen

Zevende Europese Commissie (2019-2024)

De commissie-Von der Leyen is de huidige Europese Commissie die op 1 december 2019[1] de commissie-Juncker opvolgde. Voorzitter is de Duitse Ursula von der Leyen van de Europese Volkspartij (EVP). Zij is de eerste vrouwelijke voorzitter van de Europese Commissie.

VormingBewerken

VoorzitterskeuzeBewerken

Na de Europese Parlementsverkiezingen van mei 2019 bleef de Europese Volkspartij de grootste fractie binnen het Europese Parlement. Hun 'spit­zen­kan­di­daat' Manfred Weber (Duitsland) genoot echter niet voldoende steun binnen de Europese Raad, de instelling die een kandidaat-commissievoorzitter dient voor te dragen aan het Europese Parlement.

De spitzenkandidaat van de Partij van Europese Socialisten (PES) Frans Timmermans (Nederland) wist ook rond zijn figuur de nodige aanhang te winnen. De EVP weigerde als grootste fractie echter om iemand van de PES, de tweede grootste fractie, tot commissievoorzitter te benoemen.

Uiteindelijk werd de Duitse minister van Defensie Ursula von der Leyen als opvolger van Jean-Claude Juncker benoemd.

CommissarissenBewerken

Op 10 september 2019 publiceerde Von der Leyen haar lijst met kandidaat-commissarissen. Onder hen bevonden zich 14 mannen en 12 vrouwen. De voorgestelde commissie zou acht vicevoorzitters kennen, van wie drie uitvoerend.[2][3] De titels van hun portefeuilles werden opvallend genoemd. Zo zou de Letse Valdis Dombrovskis belast worden met 'Een economie die werkt voor mensen', en de Deense Margrethe Vestager met 'Een Europa dat klaar is voor het digitale tijdperk'.[2][4] De keuze om de Griekse kandidaat-vicevoorzitter Margaritis Schinas een portefeuille met de naam 'Onze Europese levenswijze beschermen' toe te bedelen, kwam Von der Leyen op bijzondere kritiek te staan, waaronder van vertrekkend commissievoorzitter Jean-Claude Juncker[5]. Schinas zou onder meer belast worden met migratie, integratie en veiligheid. Critici noemden de implicatie die hiervan uitging diep beledigend en onaanvaardbaar.[6][7][8] Von der Leyen zegde uiteindelijk toe de titel de zullen veranderen in 'Bevordering van de Europese levenswijze'.[9][10]

Op 30 september 2019 blokkeerde de commissie Juridische Zaken van het Europees Parlement de kandidatuur van de Roemeense Rovana Plumb, kandidaat-commissaris voor de portefeuille Transport, en van de Hongaarse László Trócsányi, kandidaat-commissaris voor Nabuurschapsbeleid, wegens zorgen over belangenverstrengeling.[11][12] Op 10 oktober 2019 werd ook de Franse Sylvie Goulard weggestemd. Goulard was in 2017 afgetreden als minister van Defensie, wegens betrokkenheid bij een onderzoek door de Franse justitie en het Europees bureau voor fraudebestrijding naar misbruik van Europees geld om parlementair medewerkers in te huren voor binnenlands politiek werk. Ook uitten parlementariërs zorgen over haar werkzaamheden voor een Amerikaanse denktank tijdens haar lidmaatschap van het Europees Parlement, en over de grote van haar portefeuille, die industriebeleid, defensie en technologie zou omvatten.[13][14] Op 27 november 2019 werd de Commissie-Von der Leyen goedgekeurd door het Europees Parlement.[15]

SamenstellingBewerken

Volgende personen werden voorgedragen als Europees commissaris:[16]

Portefeuille Commissaris Lidstaat Partij Opmerking(en)
Voorzitter
van de Europese Commissie
  Ursula von der Leyen   Duitsland EVP
Nationaal: CDU
Eerste Vicevoorzitter
European Green Deal
  Frans Timmermans   Nederland PES
Nationaal: PvdA
Vicevoorzitter
Digitale Economie en Samenleving a Europe fit for the digital age
  Margrethe Vestager   Denemarken ALDE
Nationaal: RV
Vicevoorzitter
Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid
  Josep Borrell   Spanje S&D
Nationaal: PSOE
Vicevoorzitter
Protecting our European way of life
  Margaritis Schinas   Griekenland EVP
Nationaal: ND
Vicevoorzitter
Democratie en demografie
  Dubravka Šuica   Kroatië EVP
Nationaal: HDZ
Vicevoorzitter
An economy that works for people
  Valdis Dombrovskis   Letland EVP
Nationaal: V
Vicevoorzitter
Interinstitutional relations and foresight
  Maroš Šefčovič   Slowakije PES
Nationaal: Smer-SD
Vicevoorzitter
Waarden en transparantie
  Věra Jourová   Tsjechië ALDE
Nationaal: ANO 2011
Justitie   Didier Reynders   België ALDE
Nationaal: Mouvement Réformateur
Innovatie en jeugd   Marija Gabriel   Bulgarije EVP
Nationaal: GERB
Gezondheid   Stella Kyriakidou   Cyprus EVP
Nationaal: Dimokratikos Synagermos
Energie   Kadri Simson   Estland ALDE
Nationaal: Eesti Keskerakond
Internationale partnerschappen   Jutta Urpilainen   Finland PES
Nationaal: SDP
Interne marktportfolio   Thierry Breton   Frankrijk Oorspronkelijke kandidaat Sylvie Goulard (weggestemd)
Neighbourhood and Enlargement   Olivér Várhelyi   Hongarije EVP Oorspronkelijke kandidaat László Trócsányi (geblokkeerd)
Handel   Phil Hogan   Ierland EVP
Nationaal: Fine Gael
Economie   Paolo Gentiloni   Italië S&D
Nationaal:PD
Milieu en oceanen   Virginijus Sinkevičius   Litouwen Groenen/EVA
Nationaal: LVŽS
Banen   Nicolas Schmit   Luxemburg PES
Nationaal: LSAP
Gelijkheid   Helena Dalli   Malta
Nationaal: MLP
Budget en administratie   Johannes Hahn   Oostenrijk EVP
Nationaal: ÖVP
Landbouw   Janusz Wojciechowski   Polen ECH
Nationaal: PiS
Cohesie en hervormingen   Elisa Ferreira   Portugal PES
Nationaal: PS
Transport   Adina-Ioana Vălean   Roemenië EVP
Nationaal: PNL
Oorspronkelijke kandidaat Rovana Plumb (geblokkeerd)
Crisismanagement   Janez Lenarčič   Slovenië
Home affairs   Ylva Johansson   Zweden PES
Nationaal: S

Vanwege het geplande vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie op 31 oktober 2019 kondigde de Britse premier Boris Johnson op 25 juli 2019 aan dat hij geen kandidaat-commissaris zou voordragen voor de nieuwe commissie.[17] Toen deze deadline in oktober werd verlengd tot 31 januari 2020 stelde de Europese Raad als voorwaarde dat de Britse regering toch iemand naar voren zou schuiven. Johnson weigerde dit met een beroep op nationaal beleid tegen het doen van voordrachten voor internationale posities in verkiezingstijd, waarop de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen het Verenigd Koninkrijk begon wegens schending van zijn verdragsverplichtingen.[18][19]

Voorganger:
Commissie-Juncker
Europese Commissie
Commissie-Von der Leyen
Opvolger:
-