Hoofdmenu openen

Europese Conservatieven en Hervormers

fraktie in het Europees Parlement

De fractie van Europese Conservatieven en Hervormers (ECH) is een antifederalistische en conservatieve fractie in het Europees Parlement. De meeste partijen zijn ook lid van de Europese partij Alliantie van Conservatieven en Hervormers in Europa. De fractie telt echter ook leden van de ECPM, de EAPN en zelfs een van de EVA.

Europese Conservatieven en Hervormers
ECH
Logo European Conservatives and Reformists .png
Personen
Fractievoorzitter Raffaele Fitto
Ryszard Legutko
Mandaten
Zetels
(Verkiezingen 2014)
Geschiedenis
Opgericht 22 juni 2009
Algemene gegevens
Actief in Europees Parlement
Ideologie Conservatisme, antifederalisme, Conservatief-liberalisme
Website https://www.ecrgroup.eu/
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie

Inhoud

GeschiedenisBewerken

OntstaanBewerken

Ideeën over de oprichting van deze fractie dateren al uit 2005. In die tijd hield de Britse Conservatieve Partij, die op dat moment deel uitmaakte van de EVP-ED fractie, voorzittersverkiezingen. David Cameron, hun voornaamste kandidaat, was het niet eens met de koers die de EVP-fractie voerde. Hij wilde deze fractie verlaten en zelf een nieuwe fractie vormen.

Cameron won uiteindelijk de voorzittersverkiezingen en begon onmiddellijk zijn plan uit te voeren. In juni 2006 maakte William Hague bekend dat de nieuwe fractie na de Europese Parlementsverkiezingen van 2009 in werking zou treden.[1]

Verkiezingen 2009Bewerken

  Zie Europese Parlementsverkiezingen 2009 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Voor aanvang van de verkiezingen moest Cameron op zoek naar partners. Al snel vond hij in de Tsjech Mirek Topolánek een goede partner. De geruchtenmolen over mogelijke andere partners deed al snel haar ronde.[2]

Andere toetreders waren voornamelijk ex-leden van de UEN-fractie aangevuld met verschillende onafhankelijke leden, en partijen met maar 1 vertegenwoordiger. Uiteindelijk zou de fractie 56 zetels tellen, waarvan de Britse Conservatieven (25) en het Poolse Recht en Rechtvaardigheid (11) veruit de grootste waren.

Timothy Kirkhope werd op 24 juni 2009 aangesteld als interim-voorzitter. Een maand later volgde Michał Kamiński uit Polen hem op, deze moest echter opstappen omdat hij uit zijn partij Recht en Rechtvaardigheid stapte. De Tsjech Jan Zahradil volgde hem in maart 2011 op. Hij richtte zich vooral op nieuwe partijen om zich aan te sluiten hij de ECH.[3] In december werd hij echter alweer opgevolgd door de Brit Martin Callanan.

Verkiezingen 2014Bewerken

  Zie Europese Parlementsverkiezingen 2014 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Met de verkiezingen van 2014 in zicht rommelde het binnen de ECH. Het Poolse Recht en Rechtvaardigheid dacht eraan uit de partij te stappen. De meeste experts voorspelden echter dat de fractie zowel in leden als in zetels zou toenemen. Onder andere het Hongaarse Fidesz en het Italiaanse Forza Italia werden genoemd.[4]

Uiteindelijk traden 12 nieuwe leden toe, onder meer de Dansk Folkeparti, Alternative für Deutschland, Ware Finnen en de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Over de toetreding van die laatste was veel te doen. Oorspronkelijk zou zij gaan zetelen in de fractie van ALDE, maar zij koos toch voor de ECH.[5]

In de nieuwe legislatuur is ECH in grootte de derde fractie met 74 leden. Syed Kamall werd de nieuwe voorzitter.

BeginselenBewerken

Bij de oprichting van de werden er 10 beginselen vastgelegd.[6]

  • 1: Vrij ondernemen en vrije handel, minimale regulering, lagere belastingen en een kleine overheid als de ultieme katalysatoren voor de individuele vrijheid en persoonlijke en nationale welvaart.
  • 2: Vrijheid van het individu, meer eigen verantwoordelijkheid en een grotere democratische verantwoordingsplicht.
  • 3: Hernieuwbare, schone energievoorziening met nadruk op de continuïteit van de energievoorziening.
  • 4: Het belang van het gezin als het fundament van de samenleving.
  • 5: De soevereine integriteit van de natiestaat, oppositie tegen EU-federalisme en een hernieuwd respect voor echte subsidiariteit.
  • 6: De dwingende waarde van de trans-Atlantische veiligheidsrelatie door de NAVO nieuw leven in te blazen, steun aan jonge democratieën in Europa.
  • 7: Gecontroleerde immigratie en een einde maken aan het misbruik van asielprocedures.
  • 8: Efficiënte en moderne openbare diensten, gevoeligheid voor de behoeften van zowel de landelijke als stedelijke gemeenschappen.
  • 9: Een einde aan overmatige bureaucratie; en streven naar meer transparantie en eerlijkheid in de EU-instellingen om de verspilling van EU-middelen te vermijden.
  • 10: Respect en billijke behandeling van alle EU-landen, oud en nieuw, groot en klein.

FractievoorzitterBewerken

Periode Naam Nationale partij
24/06/2009-13/07/2009   Timothy Kirkhope Conservative Party
14/07/2009-07/03/2011   Michał Kamiński Recht en Rechtvaardigheid
08/03/2011-13/12/2011   Jan Zahradil Democratische Burgerpartij
14/12/2011-11/06/2014   Martin Callanan Conservative Party
12/06/2014-01/07/2019   Syed Kamall Conservative Party
05/07/2017-   Ryszard Legutko Recht en Rechtvaardigheid
01/07/2019-   Raffaele Fitto Broeders van Italië

LedenBewerken

 
De ECR heeft leden van het Europees Parlement uit achttien lidstaten, waaronder elf met meer dan één Europarlementariër (in donkerblauw) en zeven met één Europarlementariër (lichtblauw).

2019-2024Bewerken

Voor de verkiezingen van 2019 zijn de Zweden Democraten en Broeders van Italië aangesloten bij de ECH. Die partijen hadden in de vorige zitting al samengewerkt. Daarnaast hebben twee andere partijen lidmaatschap aangevraagd, maar moet eerst nog worden goed gekeurd door de ECH zelf. Hiervoor gaat de groep stemmen en word beslist of de partijen Sta op Frankrijk van Nicolas Dupont-Aignan en Forum voor Democratie van Europarlementariër Derk-Jan Eppink, die eerder al in 2009 bij de ECH werkzaam was met de Libertair, Direct, Democratisch partij uit België. De ChristenUnie had bezwaar gemaakt bij de toetreding van Forum voor Democratie.

De Franse partij Sta op Frankrijk behaalde gezamenlijk met Nationaal Centrum van Zelfstandigen en Boeren nog geen 3,6% van de stemmen en behaalde daarom geen zetel.

Forum voor Democratie, in 2016 nog opgericht, kwam als nieuwe partij in het Europees Parlement van 0 naar 3 zetels. Mocht de Brexit plaatsvinden, dan krijgt Nederland drie extra zetels waarvan er een naar Forum voor Democratie zal gaan.

Twee ECH-verbonden partijen, de Deense Volkspartij en de Finse Partij, hebben in 2019 bekend gemaakt om samen met andere nationalistische partijen, waaronder Lega Nord van vicepremier van Italië Matteo Salvini en de PVV van Geert Wilders, een nieuwe groep te vormen, namelijk de Europese Alliantie voor het Volk en Naties.

ZetelsBewerken

Land Logo Nationale partij
(Nederlandse vertaling)
Europese
partij
ECH
Periode
Zetels
2009 2014 2019
verkozen partijen behorend tot de ECH-fractie
  België
  Vlaanderen
Libertair, Direct, Democratisch geen 2009 - 2014
 
- -
Nieuw-Vlaamse Alliantie[7] 2014 - heden -
 
 
  Bulgarije Bulgarije Opnieuw[8] 2014 - heden -
 
-
Bulgaarse Nationale Beweging[9] 2014 - heden -
 
 
  Denemarken Deense Volkspartij[10] EAPN[11] 2014 - 2019 -
 
-
  Duitsland Alternatief voor Duitsland ECPM[12] 2014 - 2016[13] -
 
-
Familie Partij[14] ECPM 2014 - heden -
 
 
  Finland Finse Partij[10] EAPN[15] 2014 - 2019 -
 
-
  Griekenland Onafhankelijke Grieken geen 2014 - 2019 -
 
-
Griekse Oplossing[16] geen 2019 - heden - -
 
  Hongarije Hongaars Democratisch Forum[17] geen 2009 - 2014
 
- -
  Ierland Soldaten van het Lot geen 2014 - 2019 -
 
-
  Italië Broeders van Italië 2018 - heden - -
 
  Kroatië Kroatisch Conservatieve Partij[18][19] 2013 - heden -
 
 
  Letland Nationale Alliantie[20] 2009 - heden
 
 
 
  Litouwen Electorale Actie van Polen in Litouwen 2009 - heden
 
 
 
  Nederland ChristenUnie-SGP[21][22] ECPM 2009 - heden
 
 
 
Forum voor Democratie[23] 2019 - heden - -
 
  Polen Recht en Rechtvaardigheid[20][24] 2009 - heden
 
 
 
  Slowakije Vrijheid en Solidariteit[25] 2014 - heden - -
 
Burgerlijke Conservatieve Partij[26] 2014 - heden -
 
-
Gewone Mensen en Onafhankelijke persoonlijkheden[27] ECPM 2014 - heden -
 
 
  Spanje Vox geen 2019 - heden - -
 
  Tsjechië Democratische Burgerpartij[17] 2009 - heden
 
 
 
  Verenigd Koninkrijk Conservatieve Partij[17] 2009 - heden
 
 
 
Ulster Unionist Partij[17][28] 2009 - heden
 
 
-
  Zweden Zweden Democraten 2018 - heden - -
 
totaal 54 / 736 70 / 751 64 / 751
mutaties na 1 juli
  Kroatië Kroatische Partij van de Rechten[29]   1 - -
  Polen Recht en Rechtvaardigheid > onafhankelijk[30] -   -
  Slowakije Vrijheid en Solidariteit[31] -   1 -
  Polen Recht en Rechtvaardigheid > onafhankelijk[32] -   -
  Kroatië Kroatische Partij van de Rechten > onafhankelijk[33] -   -
  Griekenland Onafhankelijke Grieken > onafhankelijk[34] -   -
  Verenigd Koninkrijk UKIP > Conservatieve Partij[35] -   1 -
  Italië onafhankelijk[36] -   1 -
  Italië onafhankelijk[37] -   1 -
  Duitsland Alternatief voor Duitsland > onafhankelijk[38] -   -
  Denemarken Deense Volkspartij > onafhankelijk[39] -   1 -
  Roemenië onafhankelijk[40] -   1 -
  Cyprus onafhankelijk[41] -   1 -
  Duitsland Alternatief voor Duitsland[42] -   1 -
  Duitsland Alternatief voor Duitsland[43] -   1 -
  Polen Recht en Rechtvaardigheid > onafhankelijk[44] -   -
  Polen Recht en Rechtvaardigheid > onafhankelijk[45] -   1 -
  Duitsland Familie Partij > onafhankelijk[46] -   -
  Verenigd Koninkrijk Conservatieve Partij > onafhankelijk[47] -   1 -
  Verenigd Koninkrijk Conservatieve Partij[48] -   1 -
  Roemenië onafhankelijk[49] -   1 -
  Zweden Zweden Democraten[50] -   2 -
  Italië onafhankelijk[51] -   1 -
  Italië onafhankelijk[52] -   1 -
  Polen onafhankelijk[53] -   1 -
  Italië onafhankelijk[54] -   1 -
totaal[55] 55 77[56]