Europese Conservatieven en Hervormers

fraktie in het Europees Parlement

De fractie van Europese Conservatieven en Hervormers (ECH) is een antifederalistische en conservatieve fractie in het Europees Parlement. De meeste partijen zijn ook lid van de Partij van Europese Conservatieven en Hervormers. De fractie telt echter ook leden van de ECPM, de EAPN en zelfs een van de EVA. De ECH bestaat voornamelijk uit rechtse tot extreemrechtse, nationalistische en populistische partijen. Ook de Belgische N-VA is lid van de ECH, evenals het Nederlandse Forum voor Democratie[1], waardoor de ChristenUnie het vertrek aankondigde, en overging naar de Europese Volkspartij, terwijl de SGP bij deze fractie bleef.[2]

Europese Conservatieven en Hervormers
ECH
ECR Group logo.png
Personen
Fractievoorzitter Raffaele Fitto
Ryszard Legutko
Mandaten
Zetels
Geschiedenis
Opgericht 22 juni 2009
Algemene gegevens
Actief in Europees Parlement
Richting Catch-all
Ideologie Conservatisme, antifederalisme, Conservatief-liberalisme
Website https://www.ecrgroup.eu/
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie
Commons heeft mediabestanden in de categorie Europese Conservatieven en Hervormers.

GeschiedenisBewerken

OntstaanBewerken

Ideeën over de oprichting van deze fractie dateren al uit 2005. In die tijd hield de Britse Conservatieve Partij, die op dat moment deel uitmaakte van de EVP-ED fractie, voorzittersverkiezingen. David Cameron, hun voornaamste kandidaat, was het niet eens met de koers die de EVP-fractie voerde. Hij wilde deze fractie verlaten en zelf een nieuwe fractie vormen.

Cameron won uiteindelijk de voorzittersverkiezingen en begon onmiddellijk zijn plan uit te voeren. In juni 2006 maakte William Hague bekend dat de nieuwe fractie na de Europese Parlementsverkiezingen van 2009 in werking zou treden.[3]

Verkiezingen 2009Bewerken

  Zie Europese Parlementsverkiezingen 2009 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Voor aanvang van de verkiezingen moest Cameron op zoek naar partners. Al snel vond hij in de Tsjech Mirek Topolánek een goede partner. De geruchtenmolen over mogelijke andere partners deed al snel haar ronde.[4]

Andere toetreders waren voornamelijk ex-leden van de UEN-fractie aangevuld met verschillende onafhankelijke leden, en partijen met maar 1 vertegenwoordiger. Uiteindelijk zou de fractie 56 zetels tellen, waarvan de Britse Conservatieven (25) en het Poolse Recht en Rechtvaardigheid (11) veruit de grootste waren.

Timothy Kirkhope werd op 24 juni 2009 aangesteld als interim-voorzitter. Een maand later volgde Michał Kamiński uit Polen hem op, deze moest echter opstappen omdat hij uit zijn partij Recht en Rechtvaardigheid stapte. De Tsjech Jan Zahradil volgde hem in maart 2011 op. Hij richtte zich vooral op nieuwe partijen om zich aan te sluiten hij de ECH.[5] In december werd hij echter alweer opgevolgd door de Brit Martin Callanan.

Verkiezingen 2014Bewerken

  Zie Europese Parlementsverkiezingen 2014 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Met de verkiezingen van 2014 in zicht rommelde het binnen de ECH. Het Poolse Recht en Rechtvaardigheid dacht eraan uit de partij te stappen. De meeste experts voorspelden echter dat de fractie zowel in leden als in zetels zou toenemen. Onder andere het Hongaarse Fidesz en het Italiaanse Forza Italia werden genoemd.[6]

Uiteindelijk traden 12 nieuwe leden toe, onder meer de Dansk Folkeparti, Alternative für Deutschland, Ware Finnen en de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Over de toetreding van die laatste was veel te doen. Oorspronkelijk zou zij gaan zetelen in de fractie van ALDE, maar zij koos toch voor de ECH.[7]

In deze legislatuur was ECH in grootte de derde fractie. Syed Kamall werd de nieuwe voorzitter.

Verkiezingen 2019Bewerken

  Zie Europese Parlementsverkiezingen 2019 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De fractie telde na de verkiezingen van 2019 62 leden. Dit aantal liep op 1 februari 2020 terug naar 61 na de uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie.

BeginselenBewerken

Bij de oprichting van de werden er 10 beginselen vastgelegd.[8]

  • 1: Vrij ondernemen en vrije handel, minimale regulering, lagere belastingen en een kleine overheid als de ultieme katalysatoren voor de individuele vrijheid en persoonlijke en nationale welvaart.
  • 2: Vrijheid van het individu, meer eigen verantwoordelijkheid en een grotere democratische verantwoordingsplicht.
  • 3: Hernieuwbare, schone energievoorziening met nadruk op de continuïteit van de energievoorziening.
  • 4: Het belang van het gezin als het fundament van de samenleving.
  • 5: De soevereine integriteit van de natiestaat, oppositie tegen EU-federalisme en een hernieuwd respect voor echte subsidiariteit.
  • 6: De dwingende waarde van de trans-Atlantische veiligheidsrelatie door de NAVO nieuw leven in te blazen, steun aan jonge democratieën in Europa.
  • 7: Gecontroleerde immigratie en een einde maken aan het misbruik van asielprocedures.
  • 8: Efficiënte en moderne openbare diensten, gevoeligheid voor de behoeften van zowel de landelijke als stedelijke gemeenschappen.
  • 9: Een einde aan overmatige bureaucratie; en streven naar meer transparantie en eerlijkheid in de EU-instellingen om de verspilling van EU-middelen te vermijden.
  • 10: Respect en billijke behandeling van alle EU-landen, oud en nieuw, groot en klein.

FractievoorzitterBewerken

Periode Naam Nationale partij
24/06/2009-13/07/2009   Timothy Kirkhope Conservative Party
14/07/2009-07/03/2011   Michał Kamiński Recht en Rechtvaardigheid
08/03/2011-13/12/2011   Jan Zahradil Democratische Burgerpartij
14/12/2011-11/06/2014   Martin Callanan Conservative Party
12/06/2014-01/07/2019   Syed Kamall Conservative Party
05/07/2017-   Ryszard Legutko Recht en Rechtvaardigheid
01/07/2019-   Raffaele Fitto Broeders van Italië

LedenBewerken

 
De ECR kreeg in 2019 na de verkiezingen fractieleden in het Europees Parlement uit achttien lidstaten, waaronder elf met meer dan één Europarlementariër (in donkerblauw) en zeven met één Europarlementariër (lichtblauw).

2019-2024Bewerken

Voor de verkiezingen van 2019 zijn de Zweden Democraten en Broeders van Italië aangesloten bij de ECH. Die partijen hadden in de vorige zitting al samengewerkt. Daarnaast hebben twee andere partijen lidmaatschap aangevraagd, maar moet eerst nog worden goed gekeurd door de ECH zelf. Hiervoor gaat de groep stemmen en wordt beslist of de partijen Sta op Frankrijk van Nicolas Dupont-Aignan en Forum voor Democratie van Europarlementariër Derk-Jan Eppink, die eerder al in 2009 bij de ECH werkzaam was met de Libertair, Direct, Democratisch partij uit België. De ChristenUnie had bezwaar gemaakt bij de toetreding van Forum voor Democratie.

De Franse partij Sta op Frankrijk behaalde gezamenlijk met Nationaal Centrum van Zelfstandigen en Boeren nog geen 3,6% van de stemmen en behaalde daarom geen zetel.

Forum voor Democratie, in 2016 nog opgericht, kwam als nieuwe partij in het Europees Parlement van 0 naar 3 zetels. Mocht de Brexit plaatsvinden, dan krijgt Nederland drie extra zetels waarvan er een naar Forum voor Democratie zal gaan.

Twee ECH-verbonden partijen, de Deense Volkspartij en de Finse Partij, hebben in 2019 bekend gemaakt om samen met andere nationalistische partijen, waaronder Lega Nord van vicepremier van Italië Matteo Salvini en de PVV van Geert Wilders, een nieuwe groep te vormen, namelijk de Europese Alliantie voor het Volk en Naties.

ZetelsBewerken

Land Nationale partij Europese
partij
Zetels
2009 2014 2019
  België Libertair, Direct, Democratisch ECR Party[9] 1 - -
Nieuw-Vlaamse Alliantie EVA [10] 4 3
  Bulgarije Bulgarije zonder censuur [11] - 1 -
VMRO - Bulgaarse Nationale Beweging - - 1 2
  Denemarken Dansk Folkeparti - [12] 4 -
  Duitsland Alternative für Deutschland [13] - 7 [14]
Familiepartij Duitsland [15] - 1 1
  Finland Ware Finnen ECR Party[9] [12] 2 [14]
  Griekenland Onafhankelijke Grieken - - 1 -
Elliniki Lysi - - - 1
  Hongarije Hongaars Democratisch Forum[16] ECR Party[9] 1 - -
  Ierland onafhankelijk[17] - - 1 -
  Italië Broeders van Italië ECR Party[9] - - 5
  Kroatië Kroatische conservatieve partij[18] ECR Party[9] 1[19] 1 1
  Letland Nationale Alliantie ECR Party[9] 1[20] 1 2
  Litouwen Electorale Actie van Polen in Litouwen ECR Party[9] 1 1 1
  Nederland ChristenUnie[21] ECPM 1 1 [22]
Staatkundig Gereformeerde Partij ECPM [12] 1 1
Forum voor Democratie ECR Party[9] - - 3
  Polen Prawo i Sprawiedliwość[20] ECR Party[9] 15 17 26
Prawica Rzeczypospolitej [15] - 1 -
Bezpartyjny - - 1 -
  Slowakije Konzervatívni demokrati Slovenska,
Občianska konzervatívna strana
ECR Party[9] - 1 -
Obyčajní ľudia a nezávislé osobnosti ECPM - 1 -
Vrijheid en Solidariteit ECR Party[9] - 1 2
  Spanje Vox ECR Party[9] - - 3
  Tsjechië Democratische Burgerpartij[16] ECR Party[9] 9 2 4
  Verenigd Koninkrijk Conservative Party[16] ECR Party[9] 24 19 4
Ulster Conservatives and Unionists[23] ECR Party[9] 1 - -
Ulster Unionist Party[16] ECR Party[9] - 1 -
  Zweden Sverigedemokraterna ECR Party[9] - - 3
totaal 54 70 62
mutaties na 2 juli 2019
  Verenigd Koninkrijk Brexit Party[24] +4
  Verenigd Koninkrijk Conservative Party[25] -4
  Verenigd Koninkrijk Brexit Party[25] -4
  Italië Broeders van Italië[26] +1
  Polen Prawo i Sprawiedliwość[26] +1
  Spanje Vox[26] +1
  Roemenië onafhankelijk[27] +1
actueel totaal[28] 62[29]