Rudy Matthys

Belgisch wielrenner

Rudy Henri Matthys, vaak geschreven als Matthijs (Eeklo, 3 maart 1959), is een Belgisch voormalig wielrenner, actief van 1981 tot 1988. Zijn specialiteit was de massasprint. Matthijs won vier etappes in de Ronde van Frankrijk.

Rudy Matthys
Rudy Matthys
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rudy Henri Matthys
Geboortedatum Eeklo, 3 maart 1959
Geboorteplaats Vlag van België, België
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Sprinter
Ploegen
1981
1982 - 1983
1984
1985
1986 - 1987
1988 - 1988
Fangio-Sapeco-Mavic
Boule d'Or
Splendor-Mondial Moquette
Hitachi-Splendor
Hitachi-Marc-Splendor
Hitachi-Bosal
Beste prestaties
Ronde van Vlaanderen 5e (1984)
Parijs-Roubaix 10e (1984)
Ronde van Frankrijk 4 etappezeges
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

CarrièreBewerken

Matthijs was een sprinter en won vier etappes in de Ronde van Frankrijk, waaronder de laatste rit met aankomst op de Champs-Élysées in 1985. In 1982 won hij de GP Jef Scherens. Daarnaast won hij etappes in de Ronde van Zwitserland, de Ronde van Luxemburg en de Vierdaagse van Duinkerke.

Behalve zijn beginjaren bij Boule d'Or stond de snelle Matthijs het grootste deel van zijn loopbaan op de loonlijst van de Belgische wielerploeg Hitachi, eerder bekend onder de naam Splendor met onder anderen de klassieke renners Claude Criquielion en Jean-Marie Wampers in de rangen. In de Ronde van Frankrijk van 1983 was het een eerste keer prijs voor de Eeklonaar. Drie dagen nadat landgenoot Eric Vanderaerden de gele trui veroverde in de proloog won Matthijs de rit met aankomst in Roubaix. Een sprint met twee tegen Kim Andersen. Matthijs en Andersen hadden twee minuten voorsprong op Pascal Poisson en Sean Kelly. Hij reed deze Ronde van Frankrijk niet uit. Een jaar later werd hij vijfde in de Ronde van Vlaanderen en tiende in Parijs-Roubaix. Matthijs won het Kampioenschap van Vlaanderen en gooide de handdoek in de Ronde van Frankrijk van 1984.

1985 was het gloriejaar van Matthijs. Dat jaar won hij drie etappes in de Ronde van Frankrijk. Na de proloog, die werd gewonnen door Bernard Hinault, was hij de snelste in twee opeenvolgende ritten. De streep lag in Lanester en Vitré. Hij versloeg beide malen Sean Kelly en Vanderaerden. Guido Bontempi en Francis Castaing kregen eveneens het nakijken. De kroon op het werk zette Matthijs in de afsluitende etappe met aankomst op de Avenue des Champs-Élysées. Kelly en Castaing waren de geklopten. Desondanks volstonden de ritzeges niet voor eindwinst in het puntenklassement. De groene trui werd gewonnen door allrounder Kelly.

Een knieblessure dwong hem in 1988 vroegtijdig te stoppen met wielrennen. Hij had de blessure opgelopen in het najaar van 1985, waarna hij nooit meer zijn oude niveau haalde. Matthijs was dat najaar overigens tweede geworden achter Éric Guyot (Skil–Sem) in de Franse klassieker GP Plouay in de regio Bretagne.

Na zijn loopbaan werd hij vrachtwagenchauffeur en werd zelfstandig aannemer en renoveerde huizen.[1]

Persoonlijk levenBewerken

Matthijs woont in Zwijnaarde. Hij is gehuwd met Erika en heeft een dochter Lauren.[1][2]

OverwinningenBewerken

1982

1983

1984

1985

  • 6e etappe Ronde van Zwitserland
  • 1e etappe Tour de France
  • 2e etappe Tour de France
  • 22e etappe Tour de France
  • 5e etappe Ronde van Aragon
  • 1e etappe Vierdaagse van Duinkerke
  • 3e etappe Vierdaagse van Duinkerke

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1981
1983 opgave (1) 
1984 opgave  
1985 135e (3) 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix GP Ouest France‑Plouay Brabantse Pijl Dwars door Vlaanderen
1981 17e
1983  
1984 5e 10e  
1985 29e  

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken

(en) Profiel van Rudy Matthys op ProCyclingStats
Wielerploegen

Wielerploegen van Rudy Matthys

ReferentiesBewerken

  1. a b Maarten Vangramberen bezoekt Tour-Belg: "In 1985 was ik sterkste sprinter ter wereld". Sporza (30 juni 2020). Geraadpleegd op 27 april 2021.
  2. Vlerick, André, Rudy Matthys: 'Men is je zo vlug vergeten'. De Standaard (7 juli 2007). Geraadpleegd op 27 april 2021.