De Meern

plaats in de gemeente Utrecht

De Meern is een woonplaats in het westelijk deel van de Nederlandse gemeente Utrecht. Tot 2001 vormden De Meern, Vleuten en Haarzuilens samen de gemeente Vleuten-De Meern. Op 1 januari 2001 werd deze gemeente bij de gemeente Utrecht gevoegd.

De Meern
Woonplaats van Vlag Utrecht (gemeente) Utrecht
De Meern bestaat uit het rode gebied op het kaartje + Veldhuizen (links van het rode gebied) + Oudenrijn (rechts van het rode gebied) + Reijerscop (onder Veldhuizen).
Kerngegevens
Provincie Vlag Utrecht (provincie) Utrecht
Gemeente Vlag Utrecht (gemeente) Utrecht
Wijk Vleuten-De Meern
Coördinaten 52° 5′ NB, 5° 2′ OL
Inwoners (1-1-2020) 21.764[1][2]
Overig
Postcode(s) 3453, 3454
Buurtnummer 10.31, 10.32, 10.33, 10.24
Website www.utrecht.nl
De Marekerk aan de Zandweg

Sinds die datum is er sprake van de Utrechtse wijk Vleuten-De Meern, welke bestaat uit de drie zojuist genoemde woonplaatsen en het poldergebied Rijnenburg ten zuiden van De Meern. Vóór 1997 lag er tussen Vleuten-De Meern en het Amsterdam-Rijnkanaal een landelijk gebied met onder andere glastuinbouw. Dit gebied wordt thans ingenomen door de Utrechtse wijk Leidsche Rijn. De wijken Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern gaan naadloos in elkaar over en vormen samen een stedelijk gebied met in 2020 ruim 90.000 inwoners, van wie circa 22.000 in De Meern, 27.000 in Vleuten en 41.000 in Leidsche Rijn wonen.[1]

Een bijzonder gebouw in De Meern is het gereconstrueerde Romeinse fort Castellum Hoge Woerd met daarin het permanent tentoongestelde Romeinse schip De Meern 1. Zie voor meer hierover onder het kopje 'Cultuur'.

De plaatsnaamBewerken

De oude dorpskern van De Meern ligt bij het begin van de Meerndijk. Deze dijk werd omstreeks het jaar 1200 aangelegd om de laag gelegen polders ten westen ervan te beschermen tegen water uit het hoger gelegen Utrechtse rivierengebied. De middeleeuwse naam van deze dijk was de Marne of Meern. De plaats De Meern is hiernaar genoemd. Aan het begin van de dijk lag (en ligt nog steeds) de Meernbrug. Deze gaf toegang tot de dijk en was van belang voor het wegverkeer tussen Utrecht en Montfoort en verder. In de late middeleeuwen ontwikkelde deze plek zich tot een bescheiden knooppunt van wegen over land en vaarwegen en ontstond hier een kleine nederzetting. De inwoners ervan woonden, zo zei men, aan de Meern, dat wil zeggen: aan of dicht bij de dijk met de naam 'Meern'. Tot in de twintigste eeuw is deze uitdrukking in gebruik geweest. Heden ten dage noemen vele (oud-)inwoners van De Meern zichzelf Merenees.

GeografieBewerken

LiggingBewerken

De Meern ligt ten noordwesten van het verkeersknooppunt Oudenrijn. Het grootste deel van de bebouwde kom ligt tussen de A12 en het kanaal Leidse Rijn; een kleiner deel ligt ten noorden van de Leidse Rijn.

De Meern wordt begrensd door

  • in het noorden en oosten: de Utrechtse wijk Leidsche Rijn.
  • in het zuiden: de voormalige polder Heicop en de buurtschap Achthoven
  • in het westen: Harmelen
  • in het noordwesten: Vleuten.

BuurtenBewerken

De Meern is opgedeeld in de volgende buurten:

  • De Meern Noord (buurtnummer 10.31) ten noorden van de Leidse Rijn. Hiertoe behoren De Woerd, 't Weer, Parkrand De Meern en de Zandweg ten westen van de Langerakbrug;
  • De Meern Zuid (buurtnummer 10.32), bestaande uit
    • het gebied ten zuiden van de Leidse Rijn, ten westen van het Meentpark, ten noorden van de A12 en ten oosten van het Kloosterpark;
    • de buurtschap Reijerscop ten zuiden van de A12;
  • Bedrijvengebied Oudenrijn (buurtnummer 10.33). Hiertoe behoren de Zandweg ten oosten van de Langerakbrug en het gebied ten zuiden van de Leidse Rijn en ten oosten van het Meentpark;
  • Veldhuizen (buurtnummer 10.24) ten zuiden van de Leidse Rijn, ten westen van De Meern Zuid en ten noorden van de A12.

BereikbaarheidBewerken

  • De Meern Zuid ligt bij de afrit De Meern van de A12.
  • De buurt Veldhuizen is te bereiken via de afrit De Meern West van de A12.
  • De Meern Noord en Oudenrijn zijn te bereiken via de N198 na het verlaten van de A2 bij Utrecht Papendorp of de A12 bij De Meern.
  • Er zijn frequente en snelle busverbindingen met onder andere de treinstations Utrecht Centraal, Utrecht Vaartsche Rijn, Utrecht Leidsche Rijn en Vleuten, de Utrechtse binnenstad en de universiteitswijk De Uithof. Naar en van Montfoort en Harmelen rijden overdag ten minste elk half uur bussen. De Meern telt 19 bushaltes, waarvan 12 in of bij woonbuurten en 7 in het Bedrijvengebied Oudenrijn.
  • Een speciaal aangelegde 6 km lange fietsroute loopt van het Utrechtse Domplein via de Dafne Schippersbrug naar de Meernbrug.

Aantal inwonersBewerken

De Meern telde op 1 januari 2020 21.764 inwoners, als volgt verdeeld over de vier buurten: 5.740 in De Meern Noord, 6.424 in De Meern Zuid, 268 in Bedrijvengebied Oudenrijn en 9.332 in Veldhuizen.[1]

Samenstelling van de bevolking (situatie 2019) [1]Bewerken

Naar leeftijdBewerken

26% van de Meernse bevolking is jonger dan 18 jaar. In de hele gemeente Utrecht is dit 20%. Vooral in De Meern Noord en Veldhuizen wonen veel minderjarigen, namelijk 28% van de bevolking aldaar.

Voor de groep jongvolwassenen (18 t/m 34 jaar) is het beeld als volgt. In de gemeente Utrecht valt ruim 1/3 van de bevolking in deze categorie, mede door de vele studenten. In De Meern is het aandeel van deze leeftijdsgroep slechts 16,5%.

De groep van middelbare leeftijd (35 t/m 54 jaar) is in De Meern relatief sterk vertegenwoordigd met 33%, tegen 27% in de hele gemeente Utrecht. Deze leeftijdsgroep bestaat voor een belangrijk deel uit ouders van minderjarigen. Daardoor is hun percentage in de kinderrijke buurten De Meern Noord en Veldhuizen het hoogst, namelijk 37%.

Een kwart van de Meernse bevolking is ouder dan 55 jaar; voor de hele gemeente Utrecht is dit beduidend minder, namelijk 19%. In De Meern Zuid zijn de senioren met 35% het sterkst aanwezig. In Veldhuizen is hun percentage het laagst, namelijk 18,5%.

Naar migratie-achtergrondBewerken

In De Meern is een duidelijke tweedeling aanwezig naar dit aspect. In de drie oudere delen van de Meern, te weten De Meern Noord, De Meern Zuid en Oudenrijn is 83% van de bevolking autochtoon, 10% westers allochtoon[3] en 7% niet-westers allochtoon. In Veldhuizen is 69% autochtoon, 11% westers allochtoon en 20% niet-westers allochtoon. Van de Utrechtse bevolking is 15% westers allochtoon. In zowel de oudere delen van De Meern als in Veldhuizen ligt dit percentage aanzienlijk lager. Het percentage niet-westerse allochtonen in Veldhuizen is vrijwel gelijk aan dat in de hele gemeente Utrecht.

GeschiedenisBewerken

Geschiedenis in vogelvluchtBewerken

In de Romeinse tijd liep de noordelijke grens van het Romeinse Rijk door het grondgebied van het huidige De Meern. Dankzij archeologische opgravingen is de kennis over het verblijf van de Romeinen in deze streek sterk toegenomen. Ook zijn vele voorwerpen opgegraven, waaronder een compleet Romeins schip dat permanent is tentoongesteld in het Museum Castellum Hoge Woerd.

De geschiedenis van het in de late middeleeuwen ontstane dorp De Meern is nauw verweven met die van de ontginning van het gebied tussen de stroomruggen van de Rijn en de Hollandse IJssel. Bij de Meernbrug aan het begin van de Meerndijk ontstond een kleine nederzetting. Deze lag aan een een van oost naar west lopende polderwetering. In 1381 werd deze wetering verbreed tot een kanaal voor de scheepvaart. In 1665 vond nogmaals verbreding plaats, nu ten behoeve van de trekvaart tussen Utrecht en Leiden. Zo ontstond de huidige Leidse Rijn en kon de nederzetting bij de brug uitgroeien tot een klein dorp met onder andere een kerk, een school, een herberg, een hoefsmederij en een broodbakkerij.

In de twintigste eeuw veranderde De Meern van klein plattelandsdorp in een woonplaats met boeren, fruittelers, tuinders, ondernemers in handel, nijverheid en dienstverlening, werknemers in al deze sectoren en forensen. Sinds 1997 wordt de ontwikkeling van De Meern in hoge mate bepaald door de snelle groei van de stad Utrecht. Sinds 2001 is De Meern een woonplaats binnen de gemeente Utrecht. Boeren, tuinders en fruittelers zijn dan al vertrokken of gestopt met hun bedrijf. Anno 2019 is De Meern ten noorden van de A12 op enkele plekken in de oude dorpskern na volgebouwd.

Uitgebreide geschiedenisBewerken

  Zie Geschiedenis van De Meern voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bijzondere gebouwen en percelenBewerken

Religieuze gebouwen en begraafplaatsenBewerken

  • Mariakerk (Rooms-Katholiek), Pastoor Boelenslaan 11, rijksmonument.[4] Deze kerk, gewijd aan Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming, werd gebouwd in 1940 in Delftse-school-stijl naar het ontwerp van architect H.C. van de Leur. De pastorie, die via een gang met de kerk verbonden is, maakt deel uit van het complex. Het interieur is rijk aan voorwerpen van beeldende kunst. Het in 1888 door Michaël Maarschalkerweerd gebouwde orgel was door de parochianen Johannes Oostrom (1863-1917) en zijn echtgenote M. Pouw geschonken ten behoeve van de vorige parochiekerk bij de Stadsdam. In 1940 werd dit orgel naar de toen gereed gekomen nieuwe kerk overgebracht. Aan de zuidzijde van de kerk ligt de Rooms-katholieke Begraafplaats.
  • Sociaal-Cultureel Centrum De Schalm, Oranjelaan 10, eigendom van de rooms-katholieke parochie. Het heeft een ontmoetingsruimte en verschillende zalen, waaronder een toneelzaal. De Schalm functioneert vooral dankzij de inzet van vele vrijwilligers.
  • Metaalkathedraal, Rijksstraatweg 20, Utrecht, voorheen de Rooms-Katholieke Kerk van Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming, waarvoor de huidige Mariakerk (zie hierboven) in de plaats is gekomen. Na de sluiting in 1940 werd het gebouw tot fabriek getransformeerd. Het kerkelijk gezag eiste dat aan de buitenkant alles zou worden verwijderd dat het gebouw op een kerk deed lijken. Binnen is de vroeg-neogotische kapconstructie nog aanwezig. Thans is dit gebouw in gebruik als kunstzinnige en culturele broedplaats.[5]
  • Marekerk (Protestants), Zandweg 126, gemeentelijk monument. Omstreeks 1400 werd op deze plaats een kapel gewijd aan Sint-Antonius gebouwd. In 1580 werd deze door de overheid aan de protestanten toegewezen. In 1645 deed hier een predikant zijn intrede en ontstond de hervormde gemeente van De Meern en Oudenrijn. In 1912 werd besloten tot nieuwbouw omdat de bestaande kerk (kapel) te klein was geworden. Deze werd afgebroken en op dezelfde plaats verrees de huidige kerk in Art Nouveau-stijl. De naam Marekerk dateert van 16 september 2001, toen de hervormden en gereformeerden van De Meern met elkaar fuseerden tot Protestantse Wijkgemeente De Meern.
  • Verenigingsgebouw De Zandweg, Zandweg 148, eigendom van de Protestantse Wijkgemeente De Meern. Het werd in 1931 gesticht door de toenmalige Nederlandse Hervormde Gemeente De Meern. Achter dit gebouw bevindt zich de Protestantse Begraafplaats De Meern.
  • Zaalkerkje, Alendorperrweg 57, Vleuten, gemeentelijk monument, gebouwd in 1894 ten behoeve van de Gereformeerde Kerk van Vleuten en De Meern. In 1951 vertrokken de gereformeerden naar een nieuw kerkgebouw en werd de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt van Vleuten-De Meern eigenaar van het zaalkerkje. In 2017 werd het verkocht aan een particulier, omdat het ook voor deze kerkgemeenschap te klein was geworden.
  • Kerk aan het Lint, Alendorperweg 103, Vleuten, kerkgebouw van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt en de Nederlands Gereformeerde Kerk, op 13 juli 2019 in gebruik genomen.
  • Woerdlaan 14, voormalig kerkgebouw van de Gereformeerde Kerk van Vleuten-De Meern, gebouwd in 1951, verlaten in 2001 toen de gereformeerden en Nederlands-hervormden met elkaar fuseerden en de Marekerk (zie hierboven) hun enige kerkgebouw werd.
  • Islamitisch Cultureel Centrum Leidsche Rijn, Pratumplaats 3. Dit in 2016 geopende gebouw is een moskee en tevens islamitisch cultureel centrum. Het bestuur bestaat uit leden van de Nederlands-Marokkaanse gemeenschap.

Andere gebouwen en bezienswaardighedenBewerken

 
Huis Overvliet aan de Zandweg
  • Zandweg 82, vermoedelijk 17e-eeuws woonhuis, rijksmonument.[6] Lange tijd droeg het de naam Overvliet [7], naar de verdwenen vliet De Meent, die bij dit huis in de Leidse Rijn uitmondde. Na een splitsing in twee woningen fungeerde de oostelijke woning in de jaren 1940 als gereformeerde pastorie. Het droeg de naam La Finca vanwege de zuilen in de veranda. In de jaren 1960 was in de vergrote westelijke woning de Coöperatieve Raiffeisenbank gevestigd. De directeur woonde in La Finca.
  • Helena's Oord, Zandweg 101. Boerderij van het type herenhuis uit de periode 1860-1880 op de hoek van de Zandweg en de Woerdlaan. Achter de woning ligt evenwijdig aan de Woerdlaan een grote langwerpige schuur, die uit dezelfde periode stamt. Herenhuis en schuur zijn beide rijksmonument.
  • Boerderij Vleuterweide, Zandweg 200, rijksmonument. In De Meern zijn 7 boerderijen die geheel of gedeeltelijk 17e- of 18e-eeuws zijn. Vleuterweide is hiervan het best bewaard gebleven en wordt door de Rijksdienst van het Cultureel Erfgoed als zeer fraai bestempeld.[8]
  • Rijksstraatweg 74, woonhuis uit 1830, in 1836 verbouwd tot broodbakkerij en van 1890-1953 gemeentehuis van Oudenrijn. In het begin van die periode woonde in een gedeelte van dit gebouw de veldwachter en was er een stalling voor de brandspuit. Na de opheffing van de gemeente Oudenrijn per 1 januari 1954 kwam hier een huisarts met zijn praktijk. Thans wordt dit gemeentelijk monument na een grondige verbouwing weer particulier bewoond.[10]
  • Meerndijk 7, voormalig garagebedrijf met showroom en woning op de bovenverdieping, gebouwd in 1913. Dit pand met een voor die tijd modern uiterlijk is een gemeentelijk monument.
 
Bevrijdingsmonument
  • Bevrijdingsmonument bij het kruispunt van de Oranjelaan en de Mereveldlaan, gedenkteken dat 50 jaar na de Bevrijding op initiatief van de Oranjevereniging tot stand kwam.
  • Rijksstraatweg 128, pompstation/machinegbouw van de voormalige Drinkwaterleiding West-Utrecht, gebouwd in 1927 in Nieuw Zakelijke Stijl. Het is een industrieel gemeentelijk monument.
  • Gemaal De Dompelaar aan de Achtkantemolenvliet iets ten noorden van en zichtbaar vanaf de Mauritslaan. Het gemaalhuis dateert uit 1894 en is een industrieel gemeentelijk monument. Zie ook bij 'Rosweidse of Achtkante Molen' onder de kop 'Verdwenen gebouwen'.
  • Reconstructie van het Romeinse Castellum op de Hoge Woerd, gereed gekomen in augustus 2015. Op het door archeologen grondig onderzochte terrein zijn ook resten van een Romeins badhuis en een Romeinse wachttoren aangetroffen. De contouren van het badhuis zijn zichtbaar gemaakt en er is een replica van de wachttoren gebouwd. Zie ook onder de kop 'Cultuur'.
  • Politie De Meern, Burgemeester Middelweerdplaats 2, een van de vijf politiebureaus in de gemeente Utrecht en het enige ten westen van het Amsterdam-Rijnkanaal binnen deze gemeente.
  • De Meerndijk en de Waagkuil ten zuiden van de rijksweg A12. De Meerndijk is omstreeks 1200 aangelegd. De Waagkuil (waag = waai = wiel) is ontstaan doordat overstromingswater van de Lek en/of Hollandse IJssel door de Meerndijk brak. Dit moet vóór 1441 gebeurd zijn.[11]

Verdwenen gebouwenBewerken

  • Kasteel Nijevelt, gebouwd vóór 1288. Het had veel te lijden van de Franse bezetting in 1672/1673 en raakte in verval. In 1745 was Nijevelt een ruïne. In 1832 waren hiervan slechts twee eilandjes met enkele muurresten over. Deze liggen thans in het De Milan Viscontipark in de buurt Veldhuizen.
  • Nijeveltse Korenmolen, Rijksstraatweg 134. Deze bestond al in 1385. In 1672 werd deze verwoest door Franse troepen. In 1701 werd een opvolger gebouwd, die in 1889 afbrandde. De in 1892 herbouwde molen kreeg de naam De Korenbloem. Met het na 1900 snel verdwijnen van de verbouw van graan in De Meern raakte deze in verval. In 1941 waren de wieken niet meer aanwezig. In 1952 werd de molen afgebroken tot de stenen onderbouw en in 1971 werd deze laatste rest gesloopt.
  • Rosweidse of Achtkante Molen, Grote of Rode Molen en Sluismolen, alle drie gebouwd omstreeks 1485 en in latere eeuwen gemoderniseerd. Deze molens brachten het af te voeren water uit de polders op het peil van de Oude Rijn. De Rosweidse Molen lag aan de Lange Vliet, het molenpaar Rode Molen en Sluismolen aan de Meent, de vroegere vliet langs de oostzijde van de Meentweg. Op de plaats van de Rosweidse Molen werd in 1894 het stoomgemaal De Dompelaar gebouwd, dat de taken van de drie molens overnam. De naam Achtkantemolenvliet (of Molenvliet) voor het gedeelte van de Lange Vliet tussen de A12 en de Leidse Rijn verwijst naar bovengenoemde Achtkante Molen.
  • Hervormde Kerk en Openbare Lagere School, Zandweg 126. De school lag direct achter de kerk. Beide gebouwen werden in 1912 afgebroken om plaats te maken voor de bouw van de huidige kerk. De school verhuisde naar een nieuw gebouw aan de Meerndijk, dat inmiddels ook niet meer bestaat.
  • Smederij aan de Zandweg even ten oosten van de Hervormde Kerk. Opvallend was de houten aanbouw, waaronder de paarden werden beslagen. Die konden door deuropeningen aan de ene kant naar binnen en de andere kant naar buiten lopen. In de jaren 1950 is deze aanbouw verdwenen.
  • Het Wapen van Gouda, café op de oostelijke hoek van de Meerndijk en de Rijksstraatweg. Drie eeuwen lang vergaderde hier het bestuur van het gerecht, vanaf 1818 de gemeente Veldhuizen.[12] In 1959 werd dit café gesloopt om het kruispunt bij de Meernbrug te kunnen verruimen.[13] In het verlengde van de Meerndijk en de Meernbrug werd in dezelfde tijd de Castellumlaan aangelegd. Daarvoor werd een aantal panden aan de Zandweg afgebroken, waaronder Café De Meernbrug.
  • Mereveld, boerderij in het uiterste noordwesten van de voormalige gemeente Oudenrijn, omstreeks 1950 afgebroken om plaats te maken voor het huidige pand Rijksstraatweg 96 (bij de bushalte Meernbrug). Op het land van deze vroegere boerderij ligt thans de Mereveldlaan.
  • Tjepma (of Tjepmastate), waarschijnlijk 17e-eeuwse buitenplaats op de westelijke hoek van de Strijkviertel en de Rijksstraatweg. De laatste rest hiervan, een poortgebouw met torentje, werd eind jaren 1950 afgebroken.
  • Gooisebrug, een bakstenen brug over de Leidse Rijn bij de Strijkviertel (waar nu een voetbrug ligt). Deze brug met een ongeplaveid brugdek en zonder leuningen had twee halfronde doorvaartopeningen.

Belangrijke wegen, bruggen, parken, pleinen en plantsoenenBewerken

HoofdwegenBewerken

  • Burgemeester Middelweerdbaan in De Meern Noord
  • Busbaan Oudenrijn in Bedrijvengebied Oudenrijn
  • C.H. Letschertweg / N198 evenwijdig met de A12, hoofdverbinding tussen De Meern en Utrecht-West
  • Europaweg tussen Veldhuizen en Vleuten, aangelegd omstreeks 1960 ter vervanging van de grindweg Krochtdijk
  • Heldammersingel in Veldhuizen, tevens deel van de busbaan tussen De Meern en Vleuten
  • Meerndijk / N228 vanaf de Meernbrug naar het zuidwesten
  • Oudenrijnseweg tussen de A12 en De Meern Noord
  • Rijksstraatweg op de zuidoever van de Leidse Rijn
  • Rijksweg 12, waarvan de eerste 4 km ten westen van knooppunt Oudenrijn in De Meern liggen. Voordat deze weg in 1940 werd geopend, reed het autoverkeer van de stad Utrecht naar de grote Zuid-Hollandse steden over de Rijksstraatweg naar de Meernbrug. Daar kon men kiezen tussen rechtdoor in de richting van Leiden en linksaf in de richting van Gouda en Rotterdam.
  • Veldhuizerweg / N198 tussen De Meern en Harmelen.

Secundaire wegenBewerken

 
De Zandweg in de buurt 't Weer
  • Burgemeester Taets van Amerongenlaan in De Meern Zuid. Deze werd kort voor 1940 aangelegd als toegangsweg naar de toen nieuwe R.K. kerk en een nieuwbouwbuurtje dat na de Tweede Wereldoorlog zou worden gerealiseerd.
  • Castellumlaan, aangelegd in het begin van de jaren 1960. Enkele panden aan de Zandweg, waaronder Café De Meernbrug, moesten hiervoor wijken.[14]
  • Heicopperkade, parallel lopend aan de A12, Knooppunt Oudenrijn en de A2; achterkade van de Heicopse Polder
  • Meentweg aan de oostrand van De Meern Zuid.
  • Reijerscop, oude buurtweg ten zuiden van de A12
  • Strijkviertel tussen de Rijksstraatweg en de Heicopperkade. Vanaf circa 1955 ontwikkelde zich langs deze weg het Industrieterrein Strijkviertel, de voorloper van het huidige Bedrijvengebied Oudenrijn.
  • Vicuslaan, voornaamste toegangsweg tot de buurt De Woerd
  • Woerdlaan in De Meern Noord, samen met de Groenedijk een schakel in een vroegere verbinding tussen Utrecht en De Meern
  • Zandweg op de noordoever van de Leidse Rijn. Het gedeelte tussen de Woerdlaan en de Meernbrug was vroeger de Steenweg van De Meern. Daaraan lagen onder andere de kerk, een herberg, een hoefsmederij en enkele winkels.

BruggenBewerken

De Meern telt 9 bruggen over de Leidse Rijn. Deze worden opgesomd in het artikel over dit kanaal.

ParkenBewerken

 
Meentpark
  • De Milan Viscontipark in Veldhuizen, waar enkele resten van het middeleeuwse kasteel Nijevelt liggen
  • Kloosterpark' tussen De Meern Zuid en Veldhuizen
  • Mauritspark tussen De Meern Zuid en de A12
  • Máximapark tussen De Meern, Vleuten en de Utrechtse wijk Leidsche Rijn
  • Meentpark tussen De Meern Zuid en Bedrijvengebied Oudenrijn
  • Park De Balije in Veldhuizen
  • Veldhuizerpark tussen Veldhuizen en de A12

PleinenBewerken

  • Castellumplein bij de Meernbrug en de Marekerk
  • Hoge Woerdplein voor de hoofdingang van Castellum Hoge Woerd
  • Mereveldplein waaromheen het gelijknamige winkelcentrum is gebouwd
  • Pratumplaats even ten oosten van Castellum Hoge Woerd.

PlantsoenenBewerken

  • Bert Voetenplantsoen in De Woerd
  • Dorpstuin De Meern aan de Rijksstraatweg tegenover de Marekerk
  • Hélène Swarthplantsoen / Vasalisplantsoen in De Woerd
  • Prins Willem-Alexanderplantsoen in De Meern Zuid. Hier vindt elk jaar op 4 mei de dodenherdenking plaats.

EconomieBewerken

Een concentratie van bedrijven ligt even ten noordwesten van het verkeersknooppunt Oudenrijn. Dit Bedrijvengebied Oudenrijn met een oppervlakte van 74 ha bevat onder andere handels- en distributiecentra, kantoren en productiebedrijven, waaronder een katalysatorenfabriek. Tussen de Meerndijk en de Achtkantemolenvliet, niet ver van de A12, ligt het kleine bedrijventerrein De Dompelaar. Aan de Pratumplaats bij het castellum bevindt zich de bierbrouwerij Maximus.

De Meern heeft twee winkelcentra: Mereveldplein in De Meern Zuid en De Veldhof in Veldhuizen. In de buurt van de Meernbrug zijn enkele verspreide winkels. De ongeveer 15 horecabedrijven in De Meern zijn van uiteenlopende aard (café, ijssalon, cafetaria's, grote en kleine restaurants) en liggen verspreid over de verschillende buurten.

Cultuur, recreatie en evenementenBewerken

De Meern heeft geen duidelijk herkenbaar uitgaansgebied. Toch zijn er vele faciliteiten voor ontmoeting, culturele beleving en recreatie.

CultuurBewerken

  • In het gereconstrueerde Castellum Hoge Woerd bevindt zich het Museum Hoge Woerd met als belangrijkste object het geconserveerde Romeinse schip 'De Meern 1'. Dit schip werd voorafgaand aan de bouw van de buurt Veldhuizen in de bodem aangetroffen. Vermoedelijk is het daar in de rivier de Rijn gestrand. Delen van de scheepsinventaris en persoonlijke eigendommen zijn achtergelaten en nu ook te zien in dit museum. Ook vele andere archeologische vondsten in De Meern worden hier tentoongesteld. Naast het museum bevindt zich de theaterzaal Podium Hoge Woerd.
  • Muziekpodium Azotod, Meerndijk dicht bij de N198
  • Sociaal-Cultureel Centrum De Schalm, Oranjelaan 10. Zie ook hierboven onder 'Kerkelijke gebouwen'.

RecreatieBewerken

  • Het Máximapark heeft ingangen in De Meern Noord en biedt vele recreatiemogelijkheden.
  • In de Strijkviertelplas kan worden gezwommen. Er zijn stranden en zonneweiden. Rondom deze plas kan worden gefietst en gewandeld.

EvenementenBewerken

  • Limes grasvolleybaltoernooi, jaarlijks evenement in het Máximapark
  • Loop van Leidsche Rijn, jaarlijks hardloopevenement op Hemelvaartsdag
  • Romeinse Voettochten, jaarlijks wandelevenement op Hemelvaartsdag met afstanden van 5 tot 30 km
  • Open Snelschaakkampioenschap van De Meern, jaarlijks evenement omstreeks de jaarwisseling.

Verenigingsleven en ontmoetingsplaatsenBewerken

In De Meern zijn vele verenigingen actief, vooral op het gebied van sport en cultuur. De verreweg grootste vereniging is de Voetbalvereniging De Meern; deze heeft meer dan 2.000 leden. Met ruim 500 leden is de Landelijke Rijvereniging De Voornruiters de grootste paardensportvereniging van Nederland. De andere sporten die in De Meern in verenigingsverband kunnen worden beoefenend zijn korfbal, hockey, handbal, basketbal, volleybal, badminton, tennis, tafeltennis, atletiek, judo, zwemmen en waterpolo, schaken, bridge en biljarten. Op cultureel gebied zijn er de Toneelvereniging De Meern, de Muziekvereniging De Bazuin en een aantal koren. Verder zijn er tal van kerkelijke en andere levensbeschouwelijke verenigingen. In de categorie 'overige verenigingen' vallen de Oranjevereniging, de Historische Vereniging Vleuten, De Meern, Haarzuilens & Leidsche Rijn, de Vereniging van de Vrijwillige Brandweer en Scouting Rhenova.

Belangrijke ontmoetingsplaatsen voor de inwoners van De Meern zijn, naast de kerken, de moskee en de sportaccommodaties, het Sociaal Cultureel Centrum De Schalm en het Verenigingsgebouw De Zandweg. Deze beide locaties bieden onderdak aan verschillende verenigingen. De Schalm fungeert bovendien als buurthuis. Ten slotte is er de overdekte JOP (Jongeren OntmoetingsPlek) op het parkeerterrein bij de Meernbrug.

Bekende (oud-)inwonersBewerken

Geboren in De MeernBewerken

Woonachtig geweest in De MeernBewerken

  • Jaap Mijderwijk (1911-1965), richtte in 1944 het plaatselijke illegale nieuwsblad De Laatste Loodjes op.[17] Zie ook Geschiedenis van De Meern#Tweede Wereldoorlog;
  • Chris Schut (1912-2000), bekend tekenaar van Utrechtse stadsgezichten, groeide op in het inmiddels verdwenen huis Tjepma aan de Strijkviertel;
  • Herman Bode (1925-2007), eerste vicevoorzitter van de FNV, daarvoor vicevoorzitter van het Nederlands Katholiek Vakverbond (NKV);
  • Gijsbert Hamoen (1932-2013), dichter, publicist, Nederlands-hervormd predikant o.a. in De Meern (1987-1995).

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken

  •   Polder Rijnenburg - Cultuurhistorische landschapsanalyse (2007) - commissiemer.nl