Hoofdmenu openen

België op het wereldkampioenschap voetbal 1994

Flag of Belgium.svg
BEL
Thuistenue
Uittenue

België was een van de deelnemende landen op het wereldkampioenschap voetbal 1994 in de Verenigde Staten. Het was de negende deelname voor het land. Paul Van Himst nam als bondscoach voor het eerst deel aan het WK, eerder had hij als speler al deelgenomen aan WK 1970. België werd in de tweede ronde van het toernooi uitgeschakeld door Duitsland.

KwalificatieBewerken

België begon op 22 april 1992 in groep 4 aan de kwalificatie voor het wereldkampioenschap. Tegen de bescheiden voetballanden Cyprus en Faeröer pakte België telkens de volle buit (twee punten).

In de derde wedstrijd won België opnieuw. De Rode Duivels versloegen Tsjecho-Slowakije met 1-2, dankzij een goal van Alex Czerniatynski en een eigen doelpunt van Jozef Chovanec. De belangrijke uitzege werd gevolgd door een zege tegen grote concurrent Roemenië. Het team met sterspelers als Gheorghe Hagi, Dorinel Munteanu en Dan Petrescu werd met 1-0 geklopt dankzij een goal van Rudi Smidts. België sloot de heenronde uiteindelijk af zonder een punt te verliezen, want in de vijfde kwalificatiewedstrijd ging Wales voor de bijl. Het werd 2-0 na goals van Lorenzo Staelens en Marc Degryse.

De terugronde startte zoals de heenronde, met een makkelijke zege tegen Cyprus. Maar in het volgende duel dienden de Welshmen Ryan Giggs en Ian Rush de Rode Duivels hun eerste nederlaag toe. Vervolgens wonnen de Belgen opnieuw makkelijk van Faeröer.

Voor de volgende wedstrijd trokken de Rode Duivels naar Roemenië. In een geladen duel waarin twee strafschoppen werden omgezet, toonden de Roemenen zich het sterkst. Daardoor naderde Roemenië tot op een punt van België. Als Roemenië de laatste wedstrijd won, dan mochten de Rode Duivels niet verliezen van Tsjecho-Slowakije. In het Constant Vanden Stockstadion gingen de Tsjecho-Slowaken vol voor winst. Philippe Albert moest op een gegeven moment aan de noodrem trekken. Hij hield een doorgebroken speler neer en kreeg een rode kaart. Het bleef uiteindelijk 0-0, waardoor België en Roemenië naar het WK mochten. Het was overigens de laatste interland van Tsjecho-Slowakije, dat nadien splitste in Tsjechië en Slowakije.

KwalificatieduelsBewerken

22 april 1992 België   1 - 0   Cyprus
3 juni 1992 Faeröer   0 - 3   België
2 september 1992 Tsjecho-Slowakije   1 - 2   België
14 oktober 1992 België   1 - 0   Roemenië
18 november 1992 België   2 - 0   Wales
13 februari 1993 Cyprus   0 - 3   België
31 maart 1993 Wales   2 - 0   België
22 mei 1993 België   3 - 0   Faeröer
13 oktober 1993 Roemenië   2 - 1   België
17 november 1993 België   0 - 0   Tsjecho-Slowakije

EindstandBewerken

Nr Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Roemenië 10 7 1 2 29 12 15
2   België 10 7 1 2 16 5 15
3   Tsjecho-Slowakije 10 4 5 1 21 9 13
4   Wales 10 5 2 3 19 12 12
5   Cyprus 10 2 1 7 8 18 5
6   Faeröer 10 0 0 10 1 38 0

Het wereldkampioenschapBewerken

België werd voor de loting ondergebracht in pot 1, samen met regerend wereldkampioen Duitsland, Argentinië, Brazilië, Italië en de Verenigde Staten, organisator van het WK. De Rode Duivels belandden uiteindelijk in groep F, samen met Nederland, Marokko, Saoedi-Arabië.

Paul Van Himst kampte met een spitsenprobleem en hoopte daarom de Joegoslavische goalgetter Josip Weber mee te pakken naar het landentoernooi. De 30-jarige Weber speelde al jaren in België en maakte furore als topschutter van Cercle Brugge. Weber werd net voor het WK tot Belg genaturaliseerd en mocht van de bondscoach mee naar de Verenigde Staten.

Tijdens het WK dook het gerucht op dat Weber schulden had bij enkele ploegmaats. Vooral bij Luc Nilis en Marc Degryse had de spits na een kaartspel hoge schulden opgelopen. Volgens de pers was dat de reden waarom hij soms niet bij het spel van de Rode Duivels betrokken werd. Weber ontkende dit gerucht ten stelligste.[1]

Ondanks de kleine perikelen wonnen de Duivels de eerste wedstrijd met 1-0 van Marokko. Degryse maakte via een kopbal het enige doelpunt van de partij. In de tweede wedstrijd stond de derby der Lage Landen op het programma. De Nederlanders waren favoriet, maar stuitten op een uitstekende Michel Preud'homme, die na het WK werd uitgeroepen tot wereldkeeper van het jaar. België won met 1-0 na een goal van Philippe Albert.

België kon groepswinnaar worden maar, verloor in de laatste wedstrijd verrassend met 0-1 van Saoedi-Arabië. Saeed Al-Owairan rolde al na 5 minuten de hele defensie op en trapte de bal hard binnen. Al-Owairan kreeg door deze actie de bijnaam "de Maradona van de Arabieren". Door de nederlaag werd Oranje groepswinnaar en moesten de Duivels het in de tweede ronde opnemen tegen Duitsland.

België kwam al snel op achterstand via een goal van Rudi Völler, maar Georges Grun zette de Belgen enkele minuten later weer op gelijke hoogte. De wedstrijd ging hevig van start, na 10 minuten zorgde Jürgen Klinsmann al voor de 2-1. Opnieuw Völler diepte de voorsprong nog voor de rust uit. In de tweede helft ging België op zoek naar de aansluitingstreffer. Weber stormde alleen op het doel af, maar werd door twee Duitsers neergehaald in het strafschopgebied. De Zwitserse scheidsrechter Kurt Röthlisberger oordeelde dat het geen penalty was. De Belgen reageerden furieus en voelden zich bekocht. In de slotminuten maakte Albert er nog 3-2 van. Röthlisberger, die op voorhand beschouwd werd als favoriet voor het fluiten van de finale, werd na het duel tussen Duitsland en België naar huis gestuurd.

UitrustingenBewerken

Sportmerk: Diadora

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thuis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uit
 
 
 
 
 
 
 
Doelman

Technische stafBewerken

De technische staf bestond hoofdzakelijk uit bondscoach Paul Van Himst en diens assistent Michel Sablon. Een keeperstrainer had België in 1994 niet, in tegenstelling tot buurlanden Duitsland en Nederland, die met respectievelijk Sepp Maier en Pim Doesburg wel over een keeperstrainer beschikten. Desondanks wist Michel Preud'homme zich te ontpoppen tot de beste doelman van het toernooi.

Naam Functie
Technische staf
Paul Van Himst Bondscoach
Michel Sablon Assistent-trainer
Ariël Jacobs Scout

SelectieBewerken

No. Naam Wedstr.           Club
1 Michel Preud'homme 4 0 0 0 0 0   KV Mechelen
2 Dirk Medved 2 0 0 0 1 0   Club Brugge
3 Vital Borkelmans 2 0 1 0 1 1   Club Brugge
4 Philippe Albert 3 2 1 0 0 0   RSC Anderlecht
5 Rudi Smidts 4 0 1 0 1 1   Antwerp FC
6 Lorenzo Staelens 4 0 0 0 0 0   Club Brugge
7 Franky Van der Elst 4 0 0 0 0 0   Club Brugge
8 Luc Nilis 3 0 0 0 1 2   RSC Anderlecht
9 Marc Degryse 3 1 0 0 0 1   RSC Anderlecht
10 Enzo Scifo 4 0 1 0 0 0   AS Monaco
11 Alex Czerniatynski 1 0 0 0 1 0   KV Mechelen
12 Filip De Wilde 0 0 0 0 0 0   RSC Anderlecht
13 Georges Grün   3 1 1 0 0 0   Parma
14 Michel De Wolf 4 0 0 0 0 0   RSC Anderlecht
15 Marc Emmers 3 0 0 0 1 1   RSC Anderlecht
16 Danny Boffin 3 0 0 0 1 1   RSC Anderlecht
17 Josip Weber 4 0 2 0 1 0   Cercle Brugge
18 Marc Wilmots 1 0 0 0 0 1   Standard Luik
19 Eric Van Meir 0 0 0 0 0 0   Sporting Charleroi
20 Dany Verlinden 0 0 0 0 0 0   Club Brugge
21 Stéphane Van der Heyden 0 0 0 0 0 0   Club Brugge
22 Pascal Renier 0 0 0 0 0 0   Club Brugge

WedstrijdenBewerken

PoulefaseBewerken


19 juni 1994
12:35 EST
Marokko   0 – 1   België Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 61.219
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Colombia)
  11' Degryse
 
 
 
 
 
 
 
 
Marokko
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Marokko:
GK 1 Khalil Azmi   89'
RB 2 Nacer Abdellah
CB 5 Smahi Triki
CB 6 Noureddine Naybet   23'
LB 3 Abdelkrim El Hadrioui
MF 7 Mustapha Hadji
MF 8 Rachid Azzouzi   89'
MF 9 Mohammed Chaouch   82'
MF 10 Mustafa El Haddaoui     69'
MF 15 El Arbi Hababi
CF 11 Rachid Daoudi   26'
Invallers:
FW 13 Ahmed Bahja   69'
MF 21 Mohamed Samadi   82'
GK 22 Zakaria Alaoui   89'
Coach:
  Abdellah Blinda
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RB 6 Lorenzo Staelens
CB 13 Georges Grün     81'
CB 14 Michel De Wolf
LB 5 Rudi Smidts
RM 9 Marc Degryse
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
LM 16 Danny Boffin   85'
CF 8 Luc Nilis   53'
CF 17 Josip Weber   85'
Invallers:
MF 15 Marc Emmers   53'
DF 3 Vital Borkelmans   85'
Coach:
  Paul Van Himst



25 juni 1994
12:35 EST
België   1 – 0   Nederland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 62.387
Scheidsrechter: Renato Marsiglia (Brazilië)
Albert   65'
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nederland
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RWB 15 Marc Emmers   78'
CB 13 Georges Grün  
CB 14 Michel De Wolf
CB 4 Philippe Albert
LWB 3 Vital Borkelmans   20'   61'
CM 6 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
CF 9 Marc Degryse
CF 17 Josip Weber   85'
Invallers:
DF 5 Rudi Smidts   61'
DF 2 Dirk Medved   78'
Coach:
  Paul Van Himst
 
Nederland:
GK 1 Ed de Goey
RB 18 Stan Valckx
CB 4 Ronald Koeman  
LB 2 Frank de Boer
RM 3 Frank Rijkaard   81'
CM 8 Wim Jonk   39'
LM 6 Jan Wouters   19'
RW 17 Gaston Taument   64'
AM 10 Dennis Bergkamp   88'
CF 9 Ronald de Boer   45'
LW 18 Bryan Roy
Invallers:
MF 5 Rob Witschge   45'   49'
FW 7 Marc Overmars   64'
Coach:
  Dick Advocaat



29 juni 1994
12:35 EST
België   0 – 1   Saoedi-Arabië RFK Stadium, Washington D.C.
Toeschouwers: 52.959
Scheidsrechter: Hellmut Krug (Duitsland)
  5' Al-Owairan
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Saoedi-Arabië
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RB 2 Dirk Medved
CB 14 Michel De Wolf
CB 3 Philippe Albert   90+2'
LB 5 Rudi Smidts   80'
RM 6 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo   61'
LM 16 Danny Boffin
CF 9 Marc Degryse   24'
CF 18 Marc Wilmots   54'
Invallers:
FW 8 Luc Nilis   24'
FW 17 Josip Weber   54'
Coach:
  Paul Van Himst
Saoedi-Arabië:
GK 1 Mohamed Al-Deayea   90'
DF 4 Abdullah Zubromawi
DF 3 Mohammed Al-Khilaiwi
DF 5 Ahmad Jamil Madani   3'
DF 13 Mohamed Al-Jawad  
RM 16 Talal Jebreen
CM 10 Saeed Al-Owairan   62'
CM 8 Fahad Al-Bishi
LM 19 Hamzah Saleh   30'
CF 9 Majed Abdullah
CF 20 Hamzah Idris   77'
Invallers:
DF 2 Abdullah Al-Dosari   62'
FW 14 Khalid Al-Muwallid   45'
Coach:
  Jorge Solari


Tweede rondeBewerken


2 juli 1994
12:00 CST
Duitsland   3 – 2   België Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 60.246
Scheidsrechter: Kurt Röthlisberger (Zwitserland)
Völler   6'  40'
Klinsmann   11'
  8' Grün
  90' Albert
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Duitsland
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Duitsland:
GK 1 Bodo Illgner
RWB 14 Thomas Berthold
CB 4 Jürgen Kohler
CB 10 Lothar Matthäus   45'
CB 5 Thomas Helmer   13'
LWB 17 Martin Wagner   37'
CM 6 Guido Buchwald
CM 16 Matthias Sammer
CM 8 Thomas Häßler
CF 13 Rudi Völler
CF 18 Jürgen Klinsmann   86'
Invallers:
MF 3 Andreas Brehme   45'
FW 11 Stefan Kuntz   86'
Coach:
  Berti Vogts
 
België:
GK 1 Michel Preud'homme
RWB 15 Marc Emmers
CB 13 Georges Grün  
CB 14 Michel De Wolf
CB 4 Philippe Albert   38'
LWB 5 Rudi Smidts   66'
CM 18 Lorenzo Staelens
CM 7 Franky Van der Elst
CM 10 Enzo Scifo
CF 17 Josip Weber
CF 8 Luc Nilis   78'
Invallers:
FW 11 Alex Czerniatynski   78'
MF 16 Danny Boffin   66'
Coach:
  Paul Van Himst

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Brazilië (2018) · Engeland (2018, 1) · Engeland (2018, 2) · Frankrijk (1904) · Frankrijk (2018) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Japan (2018) · Nederland (1985) · Panama (2018) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Tunesië (2018) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)