Hoofdmenu openen

België op het wereldkampioenschap voetbal 1986

Flag of Belgium.svg
BEL
Thuistenue
Uittenue

België was een van de deelnemende landen op het wereldkampioenschap voetbal 1986 in Mexico. Het was de zevende deelname voor het land. Guy Thys nam als bondscoach[1] voor de tweede keer deel aan het WK. België bereikte de halve finale, werd uiteindelijk vierde en zette zo zijn beste WK-prestatie neer tot en met 2018, toen België 3e werd. De spelers die tot de selectie van Thys behoorden, werden na het WK op handen gedragen door de Belgische voetbalsupporters.

KwalificatieBewerken

België begon op 17 oktober 1984 in groep 1 aan de kwalificatie voor het wereldkampioenschap. De Belgen startten in eigen land tegen Albanië. Pas in de tweede helft brak de wedstrijd open. Nico Claesen opende de score, Bedri Omuri maakte niet veel later gelijk. Twee late treffers van respectievelijk Enzo Scifo en invaller Eddy Voordeckers trokken de Rode Duivels over de streep. Scifo was op dat ogenblik nog maar 18 jaar en pas international.

In het tweede duel, tegen Griekenland, eindigde op een 0-0 gelijkspel, waarna opnieuw Albanië op het programma stond. Ditmaal wonnen de Albanezen met 2-0. Alle landen hadden op dat ogenblik drie punten, maar Polen had wel een wedstrijd minder gespeeld. Op 27 maart 1985 mochten de Rode Duivels de Grieken ontvangen. Het werd 2-0 na late goals van Frank Vercauteren en opnieuw Scifo.

Een dubbele confrontatie met het Polen van stervoetballer Zbigniew Boniek zou over het lot van de Belgen beslissen. De thuiswedstrijd werd door de Duivels gewonnen. Erwin Vandenbergh en Vercauteren zorgden voor de 2-0-eindstand. Polen en België begonnen met elk 7 punten aan het laatste kwalificatieduel. Bij een gelijkspel zou Polen groepswinnaar worden, de Belgen moesten dus winnen om barragewedstrijden te vermijden. Het werd 0-0, waardoor België tweede werd in zijn groep.

In de barragewedstrijden moest België het opnemen tegen buurland Nederland. De derby der Lage Landen moest bepalen wie er naar het WK mocht. Oranje, dat onder leiding stond van Leo Beenhakker, speelde eerst op verplaatsing. De Belgen maakten er hevige wedstrijd van. Al na vier minuten ging Vercauteren theatraal neer na een contact met Wim Kieft. De Nederlandse spits kreeg meteen rood. Niet veel later scoorde Vercauteren ook het enige doelpunt van de wedstrijd.

De terugwedstrijd in de De Kuip in Rotterdam werd een van de bekendste duels uit de geschiedenis van het Belgisch voetbalelftal. Nederland zette de 1-0 uit de heenwedstrijd recht via goals van Peter Houtman en Rob de Wit. Maar in de laatste minuten scoorde België een belangrijk uitdoelpunt. Verdediger Georges Grün, die Thys had laten invallen om de boomlange John van Loen op te vangen, trof in de 85e minuut raak met het hoofd. Nederland kon niet meer reageren en was uitgeschakeld. België mocht opnieuw naar het WK.

KwalificatieduelsBewerken

17 oktober 1984 België   3 - 1   Albanië
19 december 1984 Griekenland   0 - 0   België
22 december 1984 Albanië   2 - 0   België
27 maart 1985 België   2 - 0   Griekenland
1 mei 1985 België   2 - 0   Polen
11 september 1985 Polen   0 - 0   België

BarragewedstrijdenBewerken

16 oktober 1985 België   1 - 0   Nederland
20 november 1985 Nederland   2 - 1   België

EindstandBewerken

Land Wed W G V DV DT Ptn
  Polen 6 3 2 1 10 6 8
  België 6 3 2 1 7 3 8
  Albanië 6 1 2 3 6 9 4
  Griekenland 6 1 2 3 5 10 4

Het wereldkampioenschapBewerken

De Belgen mochten opnieuw naar Mexico, net als in 1970. Toen liep het WK uit op een sisser. Sommige spelers kregen heimwee en voelden zich in Zuid-Amerika niet goed in hun sas. De voetbalbond nam ditmaal geen risico's en stuurde de nationale ploeg op hoogtestage in het Zwitserse Ovronnaz. Thys besloot om Marc Degryse en Alex Czerniatynski niet mee te nemen naar Mexico. Thys' selectiepolitiek kreeg dan ook van zowel de Nederlandstalige als de Franstalige pers hevige kritiek.

Voor de loting werd België ondergebracht in pot 4, samen met onder meer Portugal en Schotland. België belandde in groep B, samen met gastland Mexico, Paraguay en Irak.

In de eerste wedstrijd, die op 3 juni 1986 plaatsvond in het monumentale Aztekenstadion, kwamen de Rode Duivels al snel achter tegen het Mexico van Real Madrid-aanvaller Hugo Sánchez. Erwin Vandenbergh zorgde nog voor de rust voor de aansluitingstreffer, maar in de tweede helft konden de Belgen niets meer rechtzetten. Het gastland won voor eigen volk met 2-1.

De Duivels hadden al meteen iets goed te maken tegen het onbekende Irak. Scifo bracht zijn team op voorsprong en Nico Claesen diepte de voorsprong uit toen België een strafschop kreeg voor een lichte overtreding op Vercauteren. Irak kwam gemotiveerd uit de kleedkamer, maar betaalde dat cash toen Basil Hanna met rood van het veld gestuurd werd na een duel met Scifo. Toch wisten de Irakezen nog tegen te scoren. Abdul Aufi zorgde in het slot voor de aansluitingstreffer. België won uiteindelijk met 2-1, maar had opnieuw pover gespeeld. Jean-Marie Pfaff moest zelfs enkele keren de gelijkmaker voorkomen. De Belgische pers was achteraf hard voor de nationale ploeg.

In de derde en laatste groepswedstrijd moest België hopen op puntenverlies van Mexico of winnen van Paraguay. Er heerste onrust in de spelersgroep. Franky Van der Elst werd gepasseerd door Thys. De speler van Club Brugge vond dat Thys de controle kwijt was en noemde zijn bondscoach oud. Mexico won met het kleinste verschil van Irak, dus moesten de Belgen winnen. Vercauteren bracht zijn land op voorsprong via een bal die mooi in de kruising verdween. Het was niet duidelijk of het om een schot of voorzet ging. Doch riep Peter Goldstein, een Amerikaanse professor, het later uit tot het mooiste WK-doelpunt ooit.

Roberto Cabañas maakte net na de rust gelijk, maar zag hoe Danny Veyt zijn land opnieuw een voorsprong bezorgde. In 76e minuut maakte Cabañas zijn tweede treffer voor Paraguay. Het duel eindigde op een 2-2 gelijkspel, waardoor de Duivels derde werden na Mexico en Paraguay. Als beste derde van alle groepen mocht België toch door naar de volgende ronde.

In de volgende ronde wachtte de op papier ijzersterke Sovjet-Unie. Met spelers als Pavel Jakovenko, Igor Belanov en Rinat Dasajev was de Sovjet-Unie favoriet, zeker gezien de zwakke prestaties van de Belgen. Het duel tussen beide landen werd een van de meest onvergetelijke wedstrijden uit de geschiedenis van de Rode Duivels. Belanov scoorde al na 27 minuten via een knap afstandsschot; de Sovjet-Unie was aanvankelijk duidelijk superieur. Toch hoefde België in de eerste helft geen tegendoelpunten meer te incasseren. Het bleef tot aan de rust 1-0. Net na de pauze stond Scifo op de juiste plaats om de gelijkmaker binnen te tikken. De Sovjet-Unie panikeerde echter niet, opnieuw Belanov zorgde na 70 minuten voor de 2-1. Maar enkele minuten nadien bracht aanvoerder Jan Ceulemans de score opnieuw in evenwicht. Hij controleerde een diepe bal met de borst en trapte de bal overhoeks binnen. Met nog een tiental minuten te gaan, leek plots alles mogelijk.

Het bleef 2-2 en dus kwamen er verlengingen. Verdediger Stéphane Demol rukte mee op en bracht de Belgen met een harde kopbal voor het eerst op voorsprong. De Rode Duivels waren ontketend. Nico Claesen haalde in de tweede verlenging hard uit, zijn vluchtschot was onhoudbaar voor doelman Dasajev. Belanov vervolledigde vervolgens zijn hattrick van op de stip, maar een gelijkmaker viel er niet meer uit de lucht. Het werd 3-4 en België mocht naar de kwartfinale.

In de kwartfinale was de tegenstander Spanje, dat een ronde eerder Denemarken met 1-5 had ingeblikt. Spanje beschikte tegen de Belgen over bekende namen als Emilio Butragueño, José Antonio Camacho, Andoni Zubizarreta en Julio Salinas. België was in theorie opnieuw de underdog, maar kwam als eerste op voorsprong. Aanvoerder Ceulemans maakte zijn tweede van het toernooi.

De Spanjaarden gingen op zoek naar een gelijkmaker, maar stuitten meermaals op Pfaff. Pas in het slot wist Juan Antonio Señor te scoren voor de Zuid-Europeanen. Het duel eindigde op 1-1, in de verlengingen werd er niet meer gescoord. De strafschoppenreeks werd een thriller. Pfaff stopte de tweede strafschop van de Spanjaarden en zette de Belgen op rozen. Invaller Leo Van der Elst mocht de laatste strafschop nemen. Hij trapte de bal staalhard binnen en maakte zo zijn belangrijkste doelpunt ooit.

In de halve finale wachtte het Argentinië van stervoetballer Diego Maradona. Het kleine dribbelwonder dolde met de Belgen en scoorde twee keer. De Rode Duivels waren niet opgewassen tegen zoveel individuele klasse. In de troostfinale namen de Duivels het op tegen Frankrijk. Michel Platini keek van aan de zijlijn toe. Thys liet dan weer Raymond Mommens, die nog niet had meegespeeld op het toernooi, 90 minuten meedraaien. Na de reguliere speeltijd stond het 2-2, Ceulemans en Claesen scoorden voor de Belgen. De derde wedstrijd met verlengingen was er te veel aan voor de Rode Duivels. Frankrijk liep uit tot 4-2, waardoor de Belgen met lege handen naar huis moesten. Na het toernooi werd Enzo Scifo wel nog uitgeroepen tot beste jongere van het WK.

Eens terug in België wachtten de duizenden supporters de nationale ploeg op. De Grote Markt in Brussel stond volledig vol toen de selectie van Guy Thys op het balkon van het stadhuis verscheen. De menigte scandeerde de naam van Pfaff, die in België een volksheld werd na zijn sterke WK-prestatie.

TenueBewerken

Sportmerk: adidas

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thuis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uit
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Doelman
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Doelman

Technische stafBewerken

Naam Functie
Technische staf
Guy Thys Bondscoach
Michel Sablon Assistent-trainer

SelectieBewerken

No. Naam Wedstr.           Club
1 Jean-Marie Pfaff 7 0 1 0 0 0   Bayern München
2 Eric Gerets 6 0 0 0 0 0   PSV
3 Franky Van der Elst 3 0 1 0 1 0   Club Brugge
4 Michel De Wolf 2 0 0 0 0 0   AA Gent
5 Michel Renquin 5 0 1 0 0 2   Standard Luik
6 Frank Vercauteren 6 1 0 0 0 1   RSC Anderlecht
7 René Vandereycken 2 0 0 0 0 0   RSC Anderlecht
8 Enzo Scifo 7 2 0 0 0 2   RSC Anderlecht
9 Erwin Vandenbergh 1 1 0 0 0 1   RSC Anderlecht
10 Philippe Desmet 3 0 0 0 1 1   KSV Waregem
11 Jan Ceulemans   7 3 1 0 0 0   Club Brugge
12 Jacky Munaron 0 0 0 0 0 0   RSC Anderlecht
13 Georges Grün 6 0 1 0 1 2   RSC Anderlecht
14 Lei Clijsters 2 0 0 0 2 0   Waterschei SV Thor
15 Leo Van der Elst 4 0 0 0 4 0   Club Brugge
16 Nico Claesen 7 3 1 0 1 0   Standard Luik
17 Raymond Mommens 1 0 0 0 0 0   KSC Lokeren
18 Danny Veyt 5 1 1 0 0 1   KSV Waregem
19 Hugo Broos 3 0 1 0 1 0   Club Brugge
20 Gilbert Bodart 0 0 0 0 0 0   Standard Luik
21 Stéphane Demol 7 1 1 0 1 1   RSC Anderlecht
22 Patrick Vervoort 5 0 0 0 0 0   Beerschot VAV

WedstrijdenBewerken

PoulefaseBewerken


3 juni 1986
12:00 CST
België   1 – 2   Mexico Aztekenstadion, Mexico City
Toeschouwers: 110.000
Scheidsrechter: Carlos Esposito (Argentinië)
Vandenbergh   45'   23' Quirarte
  39' Sánchez
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mexico
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 2 Eric Gerets
CB 19 Hugo Broos   39'
CB 3 Franky Van der Elst   56'
CB 4 Michel De Wolf
LWB 6 Frank Vercauteren
DM 7 René Vandereycken
AM 8 Enzo Scifo
AM 11 Jan Ceulemans  
CF 10 Philippe Desmet   60'
CF 9 Erwin Vandenbergh   66'
Invallers:
FW 16 Nico Claesen   60'
DF 21 Stéphane Demol   66'
Coach:
  Guy Thys
Mexico:
GK 1 Pablo Larios
RB 2 Mario Trejo
CB 14 Felix Cruz
CB 3 Fernando Quirarte
LB 17 Raul Servin
RM 13 Javier Aguirre
CM 22 Manuel Negrete
CM 16 Carlos Muñoz   83'
LM 10 Tomás Boy     69'
CF 15 Luis Flores   79'
CF 9 Hugo Sánchez   23'
Invallers:
MF 7 Miguel Espana   69'
DF 5 Francisco Cruz   79'
Coach:
  Bora Milutinović



8 juni 1986
12:00 CST
Irak   1 – 2   België Estadio Nemesio Díez, Toluca
Toeschouwers: 20.000
Scheidsrechter: Jesus Diaz Palacio (Colombia)
Radhi   59'   16' Scifo
  21' (pen.) Claesen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Irak
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Irak:
GK 1 Raad Salman     20'
RB 3 Khalil Allawe
CB 5 Samir Mahmoud   48'
CB 4 Nudhum Salim   29'
LB 22 Ghanim Al-Roubai
RM 15 Natik Abidoun   65'
CM 8 Ahmed Amaiesh
CM 9 Kerim Minshid   82'
LM 14 Basil Hanna   1'   52'
CF 7 Haris Hassan   42'
CF 6 Ali Shihab
Invallers:
FW 11 Abdul Aufi   82'
Coach:
  Evaristo
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 2 Eric Gerets
CB 3 Franky Van der Elst
CB 21 Stéphane Demol   69'
CB 4 Michel De Wolf
LWB 6 Frank Vercauteren
DM 7 René Vandereycken
AM 8 Enzo Scifo   67'
AM 11 Jan Ceulemans  
CF 10 Philippe Desmet
CF 16 Nico Claesen   16'
Invallers:
DF 14 Lei Clijsters   67'
DF 13 Georges Grün   69'
Coach:
  Guy Thys



11 juni 1986
12:00 CST
Paraguay   2 – 2   België Estadio Nemesio Díez, Toluca
Toeschouwers: 16.000
Scheidsrechter: Bogdan Dotchev, Bulgarije
Cabañas   50'  76'   30' Vercauteren
  59' Veyt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Paraguay
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Paraguay:
GK 1 Roberto Fernandez
RB 2 Juan Torales
CB 3 César Zabala
CB 5 Rogelio Delgado  
LB 6 Jorge Amado Nunes
RM 7 Buenaventura Ferreira
CM 8 Julio Cesar Romero   55'
CM 10 Adolfino Cañete
LM 16 Jorge Guasch
CF 9 Roberto Cabañas
CF 11 Alfredo Mendoza   68'
Invallers:
FW 20 Ramón Hicks   68'
Coach:
  Cayetano Ré
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 19 Hugo Broos
CB 13 Georges Grün   89'
CB 21 Stéphane Demol
CB 5 Michel Renquin
LWB 22 Patrick Vervoort
CM 11 Jan Ceulemans     55'
CM 8 Enzo Scifo
CM 6 Frank Vercauteren
CF 18 Danny Veyt
CF 16 Nico Claesen
Invallers:
MF 15 Leo Van der Elst   89'
Coach:
  Guy Thys


Tweede rondeBewerken


15 juni 1986
16:00 CST
Sovjet-Unie   3 – 4 (n.v.)   België Estadio León, Léon
Toeschouwers: 32.277
Scheidsrechter: Erik Fredriksson (Zweden)
Belanov   27'  70'  111' (pen.)   56' Scifo
  77' Ceulemans
  102' Demol
  110' Claesen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sovjet-Unie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Sovjet-Unie:
GK 1 Rinat Dasajev
RB 2 Vladimir Bessonov
CB 20 Sergej Alejnikov
CB 10 Oleg Koeznetsov
LB 5 Anatoli Demjanenko  
CM 12 Andrej Bal
CM 8 Pavel Jakovenko   79'
AM 9 Aleksandr Zavarov   72'
RW 7 Ivan Jaremtsjoek
CF 19 Igor Belanov
LW 21 Vasili Rats
Invallers:
FW 14 Sergej Rodionov   72'
FW 17 Vadim Jevtoesjenko   79'
Coach:
  Valeri Lobanovski
 
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 2 Eric Gerets   99'
CB 13 Georges Grün   112'
CB 21 Stéphane Demol
CB 5 Michel Renquin   65'
LWB 22 Patrick Vervoort
CM 11 Jan Ceulemans  
CM 8 Enzo Scifo
CM 6 Frank Vercauteren
CF 18 Danny Veyt
CF 16 Nico Claesen
Invallers:
MF 15 Leo Van der Elst   99'
DF 14 Lei Clijsters   112'
Coach:
  Guy Thys

KwartfinaleBewerken


22 juni 1986
16:00 CST
Spanje   1 – 1 (n.v.)   België Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 45.000
Scheidsrechter: Siegfried Kirschen (Oost-Duitsland)
Señor   85'   35' Ceulemans
  Strafschoppen  
Señor  
Eloy  
Chendo  
Butragueño  
Muñoz  
4 – 5   Claesen
  Scifo
  Broos
  Vervoort
  L. Van der Elst
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Spanje
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Spanje:
GK 1 Andoni Zubizarreta
RB 15 Chendo
CB 2 Tomás   39'   46'
CB 14 Ricardo Gallego
LB 3 José Antonio Camacho  
RM 21 Míchel
CM 5 Víctor Muñoz
CM 18 Ramón Calderé   44'
LM 11 Julio Alberto
CF 9 Emilio Butragueño
CF 19 Julio Salinas   63'
Invallers:
MF 7 Juan Antonio Señor   46'
FW 20 Eloy Olaya   63'
Coach:
  Miguel Muñoz
 
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 2 Eric Gerets
CB 13 Georges Grün   115'
CB 21 Stéphane Demol   24'
CB 5 Michel Renquin
LWB 22 Patrick Vervoort
CM 11 Jan Ceulemans  
CM 8 Enzo Scifo
CM 6 Frank Vercauteren   105'
CF 18 Danny Veyt   82'
CF 16 Nico Claesen
Invallers:
DF 19 Hugo Broos   82'
MF 15 Leo Van der Elst   105'
Coach:
  Guy Thys

Halve finaleBewerken


25 juni 1986
16:00 CST
Argentinië   2 – 0   België Aztekenstadion, Mexico City
Toeschouwers: 114.500
Scheidsrechter: Antonio Márquez Ramírez (Mexico)
Maradona   51'  63'
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Argentinië
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Argentinië:
GK 18 Nery Pumpido
CB 9 José Cuciuffo
CB 5 José Luis Brown
CB 19 Oscar Ruggeri
DM 2 Sergio Batista
RM 14 Ricardo Giusti
CM 7 Jorge Burruchaga   85'
CM 12 Héctor Enrique
LM 16 Julio Olarticoechea
AM 10 Diego Maradona  
CF 11 Jorge Valdano   33'
Invallers:
MF 3 Ricardo Bochini   85'
Coach:
  Carlos Bilardo
 
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff
RWB 2 Eric Gerets
CB 13 Georges Grün
CB 21 Stéphane Demol
CB 5 Michel Renquin   54'
LWB 22 Patrick Vervoort
CM 11 Jan Ceulemans  
CM 8 Enzo Scifo
CM 6 Frank Vercauteren
CF 18 Danny Veyt   27'
CF 16 Nico Claesen
Invallers:
MF 10 Philippe Desmet   54'
Coach:
  Guy Thys

TroostfinaleBewerken


28 juni 1986
12:00 CST
Frankrijk   4 – 2 (n.v.)   België Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 21.000
Scheidsrechter: George Courtney (Engeland)
Ferreri   27'
Papin   43'
Genghini   104'
Amoros   111' (pen.)
  11' Ceulemans
  73' Claesen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Frankrijk
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
België
Frankrijk:
GK 22 Albert Rust
RB 2 Manuel Amoros
CB 4 Patrick Battiston  
CB 7 Yvon Le Roux   55'
LB 5 Michel Bibard
DM 13 Bernard Genghini
CM 14 Jean Tigana   83'
CM 15 Philippe Vercruysse
AM 11 Jean-Marc Ferreri
RF 17 Jean-Pierre Papin
LF 16 Bruno Bellone
Invallers:
MF 6 Maxime Bossis   55'
DF 8 Thierry Tusseau   83'
Coach:
  Henri Michel
 
België:
GK 1 Jean-Marie Pfaff   63'
RWB 2 Eric Gerets
CB 13 Georges Grün
CB 21 Stéphane Demol
CB 5 Michel Renquin   46'
LWB 22 Patrick Vervoort
RM 11 Jan Ceulemans  
CM 8 Enzo Scifo   64'
LM 6 Raymond Mommens
CF 18 Danny Veyt
CF 16 Nico Claesen
Invallers:
DF 3 Franky Van der Elst   46'
MF 15 Leo Van der Elst   64'
Coach:
  Guy Thys

KBVB · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Belgisch vrouwenelftal · Olympisch elftal · België U21 · België U20 · België U19 · België U18 · België U17 · Vrouwen U19 · Vrouwen U17

1900 – 1919 · 1920 – 1939 · 1940 – 1959 · 1960 – 1979 · 1980 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1930 · WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1970 · EK 1972 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · EK 2000 · WK 2002 · OS 2008 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

WK 1934 · WK 1938 · WK 1954 · WK 1958 · WK 1962 · EK 1964 · WK 1966 · EK 1968 · WK 1970 · EK 1972 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · WK 1982 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · WK 2002 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · WK 2018

Albanië · Algerije · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Egypte · El Salvador · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Irak · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kazachstan · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zambia · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Algerije (2014) · Argentinië (2014) · Brazilië (2018) · Engeland (2018, 1) · Engeland (2018, 2) · Frankrijk (1904) · Frankrijk (2018) · Ierland (2016) · Italië (2016) · Japan (2018) · Nederland (1985) · Panama (2018) · Polen (1982) · Rusland (2014) · Sovjet-Unie (1982) · Tunesië (2018) · Verenigde Staten (2014) · West-Duitsland (1980) · Zuid-Korea (2014)