Hoofdmenu openen

Autocefale KerkBewerken

Deze term wordt gebruikt om in het kader van de oosterse-orthodoxe, oriëntaals-orthodoxe en oudkatholieke kerken die kerkgenootschappen aan te duiden welke op bestuurlijk niveau zelfstandig zijn, dat wil zeggen niet afhangen van een andere hogere bestuursvorm. Dit hangt samen met de veelal eigen nationale organisatie van deze kerken. Met nationale organisatie wordt bedoeld organisatie per land. De autocefale kerken worden bestuurd door een patriarch, een metropoliet of een aartsbisschop.

In principe zijn deze kerkleiders gelijk, in de praktijk zijn er gradaties. De oecumenisch patriarch van Constantinopel is de "primus inter pares" of de eerste onder de gelijken; hij heeft een moreel, niet een autoritair leiderschap.

De oosters-orthodoxe kerken kennen geen equivalent voor de paus van de Rooms-Katholieke Kerk met een primaat van jurisdictie (hoogste gezag) en de aan hem toegeschreven onfeilbaarheid.

Vrij ingewikkeld is de situatie binnen de Oekraïens-Orthodoxe Kerk.

Van de oriëntaals-orthodoxe kerken zijn de Armeens-Apostolische Kerk, Koptisch-Orthodoxe Kerk, Ethiopisch-Orthodoxe Kerk, Eritrees-Orthodoxe Tewahedo Kerk, Syrisch-Orthodoxe Kerk en de Malankaarse Syrisch-Orthodoxe Kerk autocefaal.

Autonome kerkBewerken

Autonoom heeft betrekking op kerken die semi-zelfstandig zijn. Ze hebben hun eigen organisatorische structuur, maar hangen voor de benoeming van bisschoppen af van een patriarchaat.

De voornaamste autonome oosters-orthodoxe kerken zijn de Russisch-Orthodoxe Kerk in het Buitenland (New York), de Orthodoxe Kerk in Amerika (Washington) en die van Finland (Kuopio), Estland (Tallinn), Letland (Riga) en Moldavië (Chisinau).

Van de oriëntaals-orthodoxe kerken zijn de Brits-Orthodoxe Kerk, Frans Koptisch-Orthodoxe Kerk, Brahmavar-Orthodoxe Kerk en de Malankara Jacobitisch-Syrisch-Christelijke Kerk autonoom.

Zie ookBewerken