Spookslot (Efteling)

attractie spookhuis in het themapark Efteling, Nederland

Het Spookslot was een spookhuis in attractiepark de Efteling en was ingericht als animatronicsshow en walkthrough. Het lag in het Anderrijk en was de eerste grote attractie buiten het Sprookjesbos. Op 24 januari 2022 maakte de directeur van de Efteling in een interview met het Brabants Dagblad bekend dat in de zomer van 2022 de attractie voorgoed gesloten zou worden.[3] Op 19 juli 2022 werd bekendgemaakt dat het Spookslot op 4 september voor het laatst te bezoeken was.[4]

Spookslot
Plein voor de entree
Algemene informatie
Locatie Vlag van Nederland Efteling
Themagebied Anderrijk
Soort attractie Spookhuis
Walkthrough
Animatronicsshow
Bouwer(s) Merkx BV
Opdrachtgever De Efteling
Status Gesloten
Opening 10 mei 1978[1]
Sluiting 4 september 2022[2]
Afbraak 2022
Kosten 3,5 miljoen gulden
Thematisering en muziek
Thema Horror
Eigenschappen
Ritduur 15 minuten
Onride foto Afwezig
Wachtrij
Snelpas Afwezig
Single riders-rij Afwezig
Baby switch Afwezig
Website
Portaal  Portaalicoon   Attractieparken

GeschiedenisBewerken

Op 23 juli 1976 werd in het Brabants Dagblad de eerste aankondiging gedaan van de bouw van Europa's grootste spookslot in de Efteling in Kaatsheuvel. Het artikel vermeldde dat de ruïne licht hellend zou komen te staan op een heuvel tussen het Sprookjesbos en de roei- en kanovijver. De geschatte kosten van de bouw bedroegen 2,5 miljoen gulden (ruim 1,1 miljoen euro, het equivalent van ruim 3,5 miljoen euro in 2020), waarmee de attractie de duurste ging worden die de Efteling tot dan toe had gebouwd.

De bouw van het complex nam ruim anderhalf jaar in beslag. De uiteindelijke kosten bedroegen ruim 3,5 miljoen gulden (1,6 miljoen euro, het equivalent van 5 miljoen euro in 2020).

De officiële opening van het Spookslot vond plaats op 10 mei 1978 door Ted Hazekamp, de toenmalig staatssecretaris van Economische Zaken. Twee dagen later werd op de televisie een special uitgezonden met in de hoofdrol de Engelse zangeres Kate Bush. Het was haar allereerste televisieoptreden. De opnames vonden onder meer plaats in en rondom de te openen spookruïne.

Op de plek waar tot 2022 de jammerende man zat, zat tot 1986 een gevangen krokodil die geluid maakte. Het geluid van de krokodil is nu nog te horen in Fata Morgana bij de krokodillen aldaar.

Ontwerp & techniekBewerken

Het ontwerp van Ton van de Ven toonde de ruïne van een ooit luisterrijk oud-Keltisch kasteel. Wat uiteindelijk overbleef waren de hoofdingang, de toren met daarvoor een kleine begraafplaats en verwijzingen naar een aangebouwde kapel. De kloostertuin van de hoofdshow was gebouwd in gotische stijl. Zowel het exterieur als het interieur waren, naast de meer historische bouwstijlen, gegoten in de stijl van Anton Pieck.

In de buitenkant van het Spookslot waren diverse gezichten verwerkt. Het grootste gezicht werd gevormd door de entree zelf: twee vensters boven de hoofdingang vormden de ogen en de entreepoort fungeerde als mond die de bezoeker 'opslokte'. In een van de vensters bevond zich een 'traanklier': als het regende, sijpelde hier hemelwater door.

In de hoofdshow werd een aantal keer gebruikgemaakt van het Pepper's ghost effect, onder andere bij Visculamia, de zwevende viool en de geesten in de catacomben.

AttractieBewerken

De attractie was een combinatie van een walkthrough, een attractie waar men doorheen wandelt, en een animatronicsshow. Na het betreden van het slot door de hoofdingang, liep men door een donkere gang waar men vreemde ontdekkingen deed. Men maakte er onder andere kennis met een aantal bewegende schedels en een jammerende man. Vervolgens kwam men in een ronde zaal waar om de 10 minuten het verhaal werd verteld waar de hoofdshow over ging. Hierna werd het licht gedimd, de door een arm vastgehouden kroonluchter in de zaal begon heen en weer te slingeren en er klonken raadselachtige sitargeluiden, het sinore gegalm van klokken en woest gegrom. Plots verlichtte het plafond en verschenen gevleugelde figuren, vlederiken genaamd. Deze doken net tot het plafond naar beneden tot het plots leek te onweren, en de vlederiken verdwenen, het licht weer aan ging en de kandelaar weer stil ging hangen.

Vervolgens kwam men bij een schim van een Oosterse geest met een glazen bol op schoot, waarin een gezicht verscheen van een oriëntaals meisje. Haar gezicht veranderde onder begeleiding van luide onweersgeluiden in een schedel, wiens valse gelach door de hal en de ronde zaal klonk. Vervolgens moest men wachten tot de deuren openden en men de kijkruimte van de als kloosterruïne vormgegeven hoofdshow kon betreden. Als de deuren sloten ging het licht in de kijkruimte uit.

De hoofdshow startte met het ruisen van de wind en het luiden van de klok door een duivelachtig figuurtje dat volgens het verhaal van de hoofdshow een betoverde kraai was. Aan het klokkenkoord bengelde het lijk van de tuinman die, volgens het verhaal, de boze heks Visculamia betrapte toen zij vermomd als jonge maagd de burggraaf Van Capelle van Kaatsheuvel zijn sprookjes wilde afnemen. Nadat de klok twaalf maal had geslagen, verschenen in een hooggelegen raam drie oude mannen, die weeklagen over het gebeuren. Volgens het verhaal waren het drie rechters die Visculamia tot de brandstapel veroordeelden. Wanneer de rechters verdwenen waren, wandelden vijf gezichtsloze monniken die een gregoriaans lied zongen, met kaarsen in hun handen de kloostergang onder hen door.

Wanneer de monniken de gang doorgelopen waren en de deur achter hen dichtviel, verscheen er in de catacomben onder de monnikengang een groene, zwevende viool, die de ingekorte versie van de Danse macabre van Camille Saint-Saëns speelde. Tijdens deze dans dwaalden de geest van de burggraaf en zijn dochter Esmeralda rond in de catacomben. Bloemen begonnen te wiegen, hekken en grafstenen te dansen. Uit een sarcofaag in de rechtervleugel van de voorstelling kwam een skelet tevoorschijn: het stoffelijk overschot van de burggraaf en uit een grafkist aan de linkerzijde kwam dat van zijn dochter omhoog. Nabij de sarcofaag van de burggraaf was een brandstapel, waar de heks Visculamia tweemaal verscheen en vervolgens verdween. Aan het einde van de show klonken zware donderslagen en viel het geheel stil. De viool speelde nog het laatste deel van de Danse macabre en de voorstelling was voorbij.

De voorstelling duurde ongeveer zes en een halve minuut.

Danse MacabreBewerken

In 2022 werd het Spookslot gesloten, een horror attractie genaamd "Danse Macabre" komt er voor in de plaats. De Danse macabre muziek die werd gebruikt in het Spookslot zal daar weer te horen zijn.

Easter EggsBewerken

In en rond de attractie bevonden zich een aantal easter eggs:

  • In de catacomben bevond zich een zerk met de opdruk 'Den Hegarty'. Dit lijkt Oudnederlands, maar is een verwijzing naar een Ierse rockzanger die tijdens de bouw op de radio te horen was.
  • Sinds de Winter Efteling van 2007-2008 stond in de catacomben een grafzerk met daarop de naam "Kate Bush". De zerk, gebruikt voor de tv-opnames van de zangeres in 1978, heeft daarna achter de schermen van het Spookslot opgeslagen gelegen. In 2003 lag de steen ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de attractie tijdelijk naast het exterieur van het slot.
  • Op een van de grafzerken langs het exterieur van het slot stond op de bovenzijde zowel het logo van de Nederlandse Spoorwegen als het (oude) logo van de Rabobank afgebeeld. Dit waren verwijzingen naar partners van het attractiepark.

WetenswaardighedenBewerken

  • De Danse macabre, gecomponeerd door Camille Saint-Saëns staat bekend als het hoofdthema van de attractie. Daarnaast zijn de nummers "Claws" (gecomponeerd door Marc Rosen voor het label Omnimusic) en "Terza Età" (van het album "Città Notte" van Egisto Macchi) gebruikt in de hoofdshow.
  • Esmeralda, de dochter van de graaf, leefde volgens haar grafsteen van MCCC (1300) tot MCCVI (1206). Ze is dus theoretisch -94 jaar oud geworden.

AfbeeldingenBewerken

Externe linksBewerken

Zie de categorie Spookslot van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.