Hoofdmenu openen

Relikwieën van het Heilig Kruis

GeschiedenisBewerken

In hoeverre de relieken van het Heilige Kruis echt zijn is onderwerp van discussie. In de middeleeuwen hadden dermate veel kerken een relikwie waarvan ze beweerden dat het afkomstig van het Heilig Kruis was, dat Johannes Calvijn al opmerkte dat deze relikwieën samen genoeg hout zouden opleveren om een schip te vullen. Het merendeel van deze relieken zou dan vervalsingen betreffen. Volgens de Franse architect Charles Rohault de Fleury (1801–1875) is dit echter niet waar en zouden alle bekende relieken bij elkaar niet eens één volledig kruis behelzen.[bron?]

De meeste relikwieën van het Heilig Kruis die zich in Europa bevinden komen vermoedelijk oorspronkelijk uit Constantinopel (hedendaags Istanboel). Deze toen nog christelijke stad werd in 1204 veroverd en geplunderd tijdens de Vierde Kruistocht. De vele relikwieën van het Heilig Kruis die zich daar bevonden, zouden na de Heilig Kruisvinding door Helena van Constantinopel vanuit Jeruzalem naar Constantinopel zijn gebracht.

De Santo Toribio de Liébana in Spanje zou volgens de overlevering het grootste relikwie in haar bezit hebben. Het is dan ook een pelgrimsoord voor rooms-katholieken. Het Byzantijns patriarchaalkruis, dat zes eeuwen lang bewaard werd in de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Maastricht (thans in de Sint-Pietersbasiliek in Rome), bevat vijf stukken van het Heilig Kruis die, achter elkaar gelegd, 70 cm lang zijn.[1]

Relieken en reliekhoudersBewerken

BelgiëBewerken

In België worden fragmenten van het Ware Kruis bewaard onder andere:

NederlandBewerken

In Nederland worden fragmenten bewaard:

  Zie Borstkruis van Sint-Servaas en Patriarchaalkruis (Maastricht) voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

EldersBewerken

  Zie Patriarchaalkruis (Vaticaan) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ookBewerken