Olivier De Cock

Belgisch voetballer

Olivier De Cock (Eeklo, 9 november 1975) is een voormalig Belgisch voetballer. Hij begon zijn loopbaan bij Club Brugge, waar hij de jeugdreeksen doorliep. In 1995 stroomde hij door naar het eerste elftal en hij bleef tot 2007 voor Brugge spelen. Hij werd meestal uitgespeeld als rechtsachter doch kon tevens als linksachter en als middenvelder, eveneens op de flank, uit de voeten.

Olivier De Cock
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Bijnaam Ollie, Cockie
Geboortedatum 9 november 1975
Geboorteplaats Eeklo, België
Lengte 182 cm
Positie Rechtsachter 1
Linksachter 2
Rechtshalf 3
Linkshalf 4
Jeugd
...–2005 Vlag van België Club Brugge
Senioren
Seizoen Club W (G)
1995–2007
2007–2008
2008–2009
2010
2010–2011
2011–2012
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Duitsland Fortuna Düsseldorf
Vlag van Duitsland Rot-Weiß Oberh.
Vlag van België KV Oostende
Vlag van België KSV Roeselare
Vlag van België SVV Damme
209(11)
18(0)
4(0)
9(2)
17(0)
24(3)
Interlands
2002–2005 Vlag van België België 11(0)
Getrainde teams
2018–2019
2019–2020
2020–heden
2020–heden
Vlag van België KSV Roeselare (teammanager)
Vlag van België R. Knokke FC (reserves)
Vlag van België R. Knokke FC (assistent-trainer)
Vlag van België R. Knokke FC (video-analist)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Club BruggeBewerken

De Cock maakte zijn debuut voor Club Brugge op 29 november 1996 in de competitiewedstrijd tegen AA Gent (1-3 voor Club). Het was echter pas na het vertrek van Eric Deflandre dat De Cock een plaats in de basiself kon claimen. De Cock vormde destijds met Birger Maertens, Philippe Clement en Peter Van der Heyden een volledig Belgische defensie (2000–2005); de fameuze gloriejaren van Club Brugge onder de Noorse coach Trond Sollied. Onder zijn beste periode mag worden begrepen 2000–2003, waarin hij het leeuwendeel van de wedstrijden met inzet afwerkte. In de zomer van 2004 schoor De Cock zijn hoofd kaal, iets wat hem vervolgens typeerde bij Club Brugge.[1] Echter na veel blessureleed en het aantrekken van Brian Priske, slaagde hij er in 2006 niet meer in om een basisstek te veroveren bij Club Brugge en speelde enkel nog wedstrijden bij de B-ploeg. Nog voor de komst van Priske speelde jeugdspeler Hans Cornelis af en toe in de plaats van De Cock, bijvoorbeeld de gewonnen bekerfinale in 2002 tegen Excelsior Moeskroen. De Cock, bijgenaamd "Cockie", was in het voorjaar van 2002 namelijk uitgeschakeld met een blessure.

Latere carrièreBewerken

In augustus 2007 werd de blessuregevoelige De Cock door Club Brugge uiteindelijk voor één jaar verhuurd aan Fortuna Düsseldorf, uit de Duitse Regionalliga Nord. Op 4 juli 2008 werd zijn contract bij Club Brugge, dat nog een jaar liep, verbroken. Hij tekende dan een contract bij Rot-Weiß Oberhausen. Vanaf 23 februari 2010 speelde hij tot het einde van het seizoen bij tweedeklasser KV Oostende. In het seizoen 2010-2011 speelde hij bij KSV Roeselare. Na dat seizoen beëindigde hij zijn carrière als profvoetballer.[2]

Daarna ging De Cock op amateurbasis spelen bij SVV Damme.

InterlandcarrièreBewerken

Olivier De Cock verzamelde 11 caps voor de Belgische nationale ploeg. Zijn eerste wedstrijd voor de Rode Duivels speelde hij op 12 oktober 2002 tegen Andorra (0-1 winst).

Na het voetbalBewerken

Na zijn profcarrière ging De Cock werken in een immobiliënkantoor in Damme.[3]

Bij de Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 2012 kwam hij op voor de Open Vlaamse Liberalen en Democraten van Brugge op de 33ste plaats. Hij werd niet verkozen.

Op 9 januari 2018 ging hij opnieuw aan de slag bij KSV Roeselare, als teammanager.

StatistiekenBewerken

seizoen club land competitie wed. goals
1995/96 Club Brugge   België Jupiler League 0 0
1996/97 Club Brugge   België Jupiler League 12 2
1997/98 Club Brugge   België Jupiler League 9 0
1998/99 Club Brugge   België Jupiler League 15 1
1999/00 Club Brugge   België Jupiler League 23 3
2000/01 Club Brugge   België Jupiler League 33 0
2001/02 Club Brugge   België Jupiler League 28 0
2002/03 Club Brugge   België Jupiler League 31 4
2003/04 Club Brugge   België Jupiler League 22 1
2004/05 Club Brugge   België Jupiler League 14 0
2005/06 Club Brugge   België Jupiler League 20 0
2006/07 Club Brugge   België Jupiler League 2 0
2007/08 Fortuna Düsseldorf   Duitsland Regionalliga Nord 18 0
2008/09 Rot-Weiß Oberhausen   Duitsland 2.Bundesliga 4 0
2010 KV Oostende   België Tweede Klasse 9 2
2010/11 KSV Roeselare   België Tweede Klasse 17 0
2011/12 SVV Damme   België Eerste Provinciale 24 3

Zie ookBewerken

Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 1995–1996
Doelmannen: Begeyn · Belpaire · Verlinden
Verdedigers: Borkelmans · De Brul · De Cock · Medved · Nies · Nzelo-Lembi · Okon · Plovie · Renier
Aanvallers: Buelinckx · Hernandes · Špehar · Stanić   · Verheyen
Coach: Broos
Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 1997–1998
Doelmannen: 1 Verlinden · 23 Belpaire · 90 Decaesstecker
Verdedigers: 2 Deflandre · 3 Ilić · 5 Borkelmans · 8 Staelens · 12 De Brul · 16 Nzelo-Lembi · 21 De Cock · 25 Lešnjak · 32 De Coninck
Middenvelders: 6 Van der Elst   · 10 Anić · 11 Claessens   gedeeld · 14 Vermant · 15 Verjans · 19 Addo · 26 Daumantas
Aanvallers: 7 Verheyen   gedeeld · 9 Fadiga · 17 Dhoore · 18 Jbari · 20 Sillah · 24 Jankauskas · 27 Danilevičius
Coach: Gerets
Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2002–2003
Doelmannen: 1 Verlinden   · 13 Nemec · 23 Stijnen
Verdedigers: 2 De Cock · 5 Van der Heyden · 6 Clement · 12 De Brul · 22 Van de Ven · 25 Cornelis · 26 Maertens · 28 De Wulf · 30 Špilár
Middenvelders: 3 Simons · 8 Englebert · 10 Ristić · 14 Čeh · 16 Serebrennikov · 21 Hermans · 27 Geraerts · 31 Roelandts · 32 Stoica
Aanvallers: 7 Verheyen · 11 Martens   · 18 Mendoza · 19 Lange · 24 Smolders · 29 Schockaert · 33 Sæternes
Coach: Sollied
Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2004–2005
Doelmannen: 1 Butina · 13 Verbauwhede · 23 Stijnen
Verdedigers: 2 De Cock · 4 Rozehnal · 5 Van der Heyden · 6 Clement · 15 Špilár · 18 Klukowski · 25 Cornelis · 26 Maertens · 32 Vanaudenaerde
Middenvelders: 3 Simons   · 8 Englebert · 10 Čeh · 11 Blondel · 16 Serebrennikov · 21 Hermans · 27 Provoost · 28 Vlaeminck · 31 Roelandts
Aanvallers: 7 Verheyen · 9 Ishiaku · 14 Balaban · 19 Lange   · 29 Van Tornhout · 30 Victor · 34 Yulu-Matondo
Coach: Sollied