Olivier De Cock

Belgisch voetballer

Olivier De Cock (Eeklo, 9 november 1975) is een voormalig Belgisch voetballer. Hij begon zijn loopbaan bij Club Brugge, waar hij de jeugdreeksen doorliep. In 1995 stroomde hij door naar het eerste elftal en hij bleef tot 2007 voor Club Brugge spelen. De Cock speelde doorgaans als rechtsback.

Olivier De Cock
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Bijnaam Ollie, Cockie
Geboortedatum 9 november 1975
Geboorteplaats Eeklo, België
Lengte 182 cm
Positie Rechtervleugelverdediger 1
Linkervleugelverdediger 2
Rechtshalf 3
Jeugd
...–2005 Vlag van België Club Brugge
Senioren
Seizoen Club W (G)
1995–2007
2007–2008
2008–2009
2010
2010–2011
2011–2012
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Duitsland Fortuna Düsseldorf
Vlag van Duitsland Rot-Weiß Oberh.
Vlag van België KV Oostende
Vlag van België KSV Roeselare
Vlag van België SVV Damme
209(11)
18(0)
4(0)
9(2)
17(0)
24(3)
Interlands
2002–2005 Vlag van België België 11(0)
Getrainde teams
2018–2019
2019–2020
2020–heden
2020–heden
Vlag van België KSV Roeselare (teammanager)
Vlag van België R. Knokke FC (reserves)
Vlag van België R. Knokke FC (assistent-trainer)
Vlag van België R. Knokke FC (video-analist)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Clubcarrière

bewerken

Club Brugge

bewerken

Jeugdproduct De Cock maakte zijn officiële debuut voor Club Brugge op 29 november 1996, in de competitie tegen AA Gent (1–3 voor Club). Het was echter pas na het vertrek van Eric Deflandre naar Olympique Lyon dat De Cock een plaats in de basiself kon claimen, althans op zijn vaste positie van rechtsachter. Hij werd namelijk geregeld op het middenveld geposteerd — wat zich alleen voordeed bij schorsing of blessure van een ploegmaat [1] — of 'tegen zijn voet' als linksachter.[2]

In zijn beginperiode waren Hugo Broos en Eric Gerets (1995–1997, 1997–1999) zijn oefenmeesters bij Club Brugge. Daarna volgden René Verheyen (1999–2000) en uiteindelijk de Noor Trond Sollied (2000–2005). De Cock, roepnaam Cockie, vormde als rechtervleugelverdediger samen met Birger Maertens, Philippe Clement en Peter Van der Heyden een Vlaamse defensie (2000–2005); gloriejaren met twee titels en twee bekers. Onder zijn beste periode bij Brugge mag worden begrepen 2000–2003, waarin De Cock het leeuwendeel van de wedstrijden met inzet afwerkte. Door schorsing of blessures speelde jeugdspeler Hans Cornelis af en toe in de plaats van De Cock, bijvoorbeeld de gewonnen bekerfinale in 2002 tegen Excelsior Moeskroen. Hij was in de lente van 2002 uitgeschakeld met een blessure.

De Cock begon het kampioenenjaar 2004–2005 niet als vaste kracht. Door blessures verloor hij namelijk zijn plaats aan Cornelis, die vervolgens een topseizoen beleefde. Voor De Cock restten daardoor de kruimels. In de zomer van 2004 schoor De Cock zijn hoofd kaal, iets wat hem vervolgens typeerde bij Club Brugge.[3] Na veel blessureleed onder trainer Jan Ceulemans en het aantrekken van Brian Priske, slaagde hij er in 2006 en 2007 onder trainers Emilio Ferrera en Čedomir Janevski niet meer in om een basisstek te veroveren bij Club Brugge en speelde enkel nog wedstrijden bij de B-ploeg.

Latere carrière

bewerken

In augustus 2007 werd de blessuregevoelige De Cock door Club Brugge uiteindelijk voor één jaar verhuurd aan Fortuna Düsseldorf, uit de Duitse Regionalliga Nord. Op 4 juli 2008 werd zijn contract bij Club Brugge, dat nog een jaar liep, verbroken. Hij tekende dan een contract bij Rot-Weiß Oberhausen. Vanaf 23 februari 2010 speelde hij tot het einde van het seizoen bij tweedeklasser KV Oostende. In het seizoen 2010-2011 speelde hij bij KSV Roeselare. Na dat seizoen beëindigde hij zijn carrière als profvoetballer.[4]

Daarna ging De Cock op amateurbasis spelen bij SVV Damme.

Interlandcarrière

bewerken

Olivier De Cock verzamelde 11 caps voor de Belgische nationale ploeg. Zijn eerste wedstrijd voor de Rode Duivels speelde hij op 12 oktober 2002 tegen Andorra (0-1 winst).

Na het voetbal

bewerken

Na zijn profcarrière ging De Cock werken in een immobiliënkantoor in Damme.[5]

Bij de Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 2012 kwam hij op voor de Open Vlaamse Liberalen en Democraten van Brugge op de 33ste plaats. Hij werd niet verkozen.

Op 9 januari 2018 ging hij opnieuw aan de slag bij KSV Roeselare, als teammanager.

Statistieken

bewerken
seizoen club land competitie wed. goals
1995/96 Club Brugge   België Jupiler League 0 0
1996/97 Club Brugge   België Jupiler League 12 2
1997/98 Club Brugge   België Jupiler League 9 0
1998/99 Club Brugge   België Jupiler League 15 1
1999/00 Club Brugge   België Jupiler League 23 3
2000/01 Club Brugge   België Jupiler League 33 0
2001/02 Club Brugge   België Jupiler League 28 0
2002/03 Club Brugge   België Jupiler League 31 4
2003/04 Club Brugge   België Jupiler League 22 1
2004/05 Club Brugge   België Jupiler League 14 0
2005/06 Club Brugge   België Jupiler League 20 0
2006/07 Club Brugge   België Jupiler League 2 0
2007/08 Fortuna Düsseldorf   Duitsland Regionalliga Nord 18 0
2008/09 Rot-Weiß Oberhausen   Duitsland 2.Bundesliga 4 0
2010 KV Oostende   België Tweede Klasse 9 2
2010/11 KSV Roeselare   België Tweede Klasse 17 0
2011/12 SVV Damme   België Eerste Provinciale 24 3

Zie ook

bewerken
bewerken