Hoofdmenu openen
Kno-afdeling in het Südstadt-Krankenhaus van Rostock (1970).
Endoscopische sinusoperatie.
Het National Throat Nose and Ear Hospital in Londen.

Otorinolaryngologie,[1] meestal afgekort tot ORL, is het medisch specialisme dat zich bezighoudt met het onderzoek en de behandeling van aandoeningen van de keel, neus en oren.

De otorinolaryngologie houdt zich ook bezig met het overige hoofd-halsgebied zoals gezwellen in de hals, in de speekselklieren en afwijkingen van de slokdarm. Typische behandelingen op het gebied van de otorinolaryngologie zijn het zogeheten knippen van keel- en/of neusamandelen of het plaatsen van trommelvliesbuisjes. Er bestaat een nauwe samenwerking met logopedisten, kaakchirurgen en audiologen.

In Nederland wordt deze discipline meestal kno-heelkunde genoemd, in Vlaanderen nko-heelkunde.

Inhoud

EtymologieBewerken

Het woord oto·rino·laryngo·logie is afgeleid van het Grieks: οὖς (genitivus: ὠτός) = oor[2]; ῥίς (genitivus: ῥινός) = neus[2]; λάρυγξ (genitivus: λάρυγγος): = keel.[2]

AnatomieBewerken

FysiologieBewerken

Ziektebeelden/pathologieBewerken

Behandelingen en operatiesBewerken

SpecialisatiesBewerken

Binnen de otorinolaryngologie zijn er verschillende subspecialismen: hoofd-halsoncologie, (neuro)otologie, audiologie, vestibulologie, rinologie, foniatrie/laryngologie en kinder-ORL.

Wetenschappelijke tijdschriftenBewerken

De lijst van otorinolaryngologische tijdschriften geeft een overzicht van de wetenschappelijke tijdschriften over otorinolaryngologie.

NotenBewerken

  1. Friedbichler, M., Friedbichler, I. & Eerenbeemt, A.M.M. van den (2009). Pinkhof Medisch Engels. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.
  2. a b c Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.