Hoofdmenu openen

Het Arabische schrift is een alfabetisch schrift dat wordt gebruikt voor het schrijven van een aantal talen in Azië en Afrika, waaronder het Arabisch, Azerbeidzjaans, Sindhi, Pasjtoe, Perzisch, Punjabi, Koerdisch, Luri, Urdu, Mandinka en anderen.[1] Tot in de 16e eeuw werden sommige teksten in Spanje, zoals in het Mozarabisch, ook geschreven met in het Arabische schrift, het zogeheten Aljamiado. Bovendien werd het Turks geschreven in een Perso-Arabisch schrift voordat Mustafa Kemal in 1928 het Latijns schrift invoerde in de nieuwe Republiek Turkije.[2] Na het Latijns schrift wordt het Arabisch schrift wereldwijd het meest gebruikt gemeten naar het aantal landen, en na het Latijns schrift en de Chinese karakters het meest gebruikte schrift gemeten naar het aantal gebruikers.[3]

Arabisch schrift
Een couplet van de Perzische dichter Hafez in het Nastaʿlīq.
Een couplet van de Perzische dichter Hafez in het Nastaʿlīq.
Algemene informatie
Type alfabetisch schrift
Talen Arabisch, Azerbeidzjaans, Sindhi, Pasjtoe, Perzisch, Punjabi, Koerdisch, Luri, Urdu, Mandinka etc.
Periode ca. 4e eeuw tot heden
Schrijfrichting Rechts-naar-links
Verwantschap
Moederschriften Aramees, Syrisch, Nabatees
Zusterschriften o.a. Perzisch alfabet
Indeling
ISO 15924 Arab
Portaal  Portaalicoon   Taal

Het Arabische schrift wordt geschreven van rechts naar links. Er bestaan ongeveer dertig verschillende alfabetten die gebaseerd zijn op het Arabische schriftsysteem. Het oudste en bekendste, het Arabisch alfabet, heeft 28 letters met alleen maar medeklinkers; het is daarmee een zogenaamde 'zuivere' abjad. De overige 29 alfabetten hebben aantallen letters variërend van 28 tot 64; degene die ook klinkers bevatten, worden 'onzuivere' abjads genoemd.

Het schrift werd als eerste gebruikt om teksten in het Arabisch te schrijven, waarbij de Koran, het heilige boek van de islam, geldt als het bekendste voorbeeld. Naarmate de islam werd verspreid vanaf de 7e eeuw, werd het schrift overgenomen om talen uit veel andere taalfamilies op te tekenen. In dat proces werden per taal alfabetten opgesteld waaraan nieuwe letters en symbolen werden toegevoegd waar nodig, zoals het Koerdische Sorani-alfabet. Het in Perzië ontwikkelde alfabet en latere alfabetten die erop gebaseerd zijn wordt ook wel 'Perso-Arabisch' genoemd.

Het woord 'Wikipedia' in vijf talen met Arabisch schrift: West-Punjabi, Pasjtoe, Urdu, Arabisch en Perzisch.
Alfabetten en schriften gebaseerd op het Arabische schrift
Alfabet Aantal letters Talen Regio Afgeleid van Noten
Arabisch alfabet 28 Arabisch Noord-Afrika, West-Azië Aramees alfabet, Syrisch alfabet, Nabatees alfabet
Ajami schrift 33 Hausa, Swahili West-Afrika Arabisch Abjad
Arebica 30 Bosnisch Zuidoost-Europa Perso-Arabisch laatste fase had volledige klinkermarkering
Arwi alfabet 41 Tamil Zuid-India, Sri Lanka Perso-Arabisch
Wit-Russisch Arabisch alfabet 32 Wit-Russisch Oost-Europa Perso-Arabisch 15e/16e eeuw
Berbers Arabisch alfabet enkele Berbertalen Noord-Afrika Arabisch
Chagatai alfabet 32 Chagatai Centraal-Azië Perso-Arabisch
Galal alfabet 32 Somalisch Hoorn van Afrika Arabisch
Jawi schrift 40 Maleis Schiereilandmaleis Perso-Arabisch Sinds 1303 (Trengganu-inscriptie)
Kasjmiri alfabet 44 Kasjmiri Zuid-Azië Perso-Arabisch
Kazachse Arabische alfabet 35 Kazachs Centraal-Azië, China Perso-Arabisch/Chagatai Sinds 11e eeuw, nu alleen officieel in China
Khowar alfabet 60 Khowar Zuid-Azië Perso-Arabisch
Kirgizische Arabische alfabet 33 Kirgizisch Perso-Arabisch nu alleen officieel in China
Kuryaanse alfabet 44 Koreaans Oost-Azië, Zuid-Korea Perso-Arabisch uitgevonden door Koreaanse moslims in de jaren 2000
Nasta'liq schrift Urdu en andere Perso-Arabisch
Pasjtoe alfabet 45 Pasjtoe Afghanistan en Pakistan Perso-Arabisch
Pegon alfabet 35 Javaans, Sundanees Indonesië Perso-Arabisch
Perzisch alfabet 32 Perzisch Iran Arabisch
Saraiki alfabet 45 Saraiki Pakistan Perso-Arabisch
Shahmukhi schrift 37 Punjabi Pakistan Perso-Arabisch
Sindhi alfabet 64 Sindhi Pakistan Perso-Arabisch
Sorabe alfabet 33 Malagasitalen Madagaskar Arabisch
Sorani-alfabet 33 Centraal-Koerdisch Perso-Arabisch Klinkers zijn verplicht, d.w.z. abugida
Swahili
İske imlâ alfabet 35 Tataars Perso-Arabisch/Chagatai vóór 1920
Osmaans alfabet 32 Osmaans Ottomaanse Rijk Perso-Arabisch Officieel tot 1928
Urdu alfabet 58 Urdu Zuid-Azië Perso-Arabisch
Oeigoers Arabisch alfabet 32 Oeigoers China, Centraal-Azië Perso-Arabisch/Chagatai Klinkers zijn verplicht, d.w.z. abugida
Wolof schrift 28 Wolof West-Afrika Arabisch
Xiao'erjing 36 Chinese talen China, Centraal-Azië Perso-Arabisch
Yaña imlâ alfabet 29 Tataars Perso-Arabisch/Chagatai 1920–1927