Xiao'erjing

Xiao'erjing/小儿经 of Xiao'erjin/小儿锦 is een Chinese transcriptievorm om het Lanyin-Mandarijn 兰银官话, Zhongyuan-Mandarijn 中原官话 en het Noordoost-Mandarijn 东北官话 op te schrijven. Het wordt geschreven door middel van het Arabisch alfabet. Het schrift kent geen toontekens zoals Zhuyin en Pinyin.

Ain-finamezakomenca.svg
Xiao'erjing
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 小儿经
Traditioneel 小兒經
Pinyin Xiǎo'érjīng
Jyutping (Standaardkantonees) siu2 ji4 ging1
Standaardkantonees Sǐew Yǐe King
Yale (Standaardkantonees) siu2 yi4 ging1
Xiao'erjing شِيَوْ عَر دٍ
Arabisch شياورجن
Andere benamingen Xiao'erjin 小儿锦

De islamitische Hui, Dongxiang en de Salar gebruiken Xiao'erjing.

GeschiedenisBewerken

Xiao'erjing werd ontwikkeld in de zevende eeuw, tijdens de Tang-dynastie, om Chinese kinderen sneller het Arabisch schrift te leren en om de Koran te lezen.

  Zie de categorie Chinese Xiao'erjing Arabic alphabet van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.