Hoofdmenu openen
St Ninian's Crossroads ligt in de stad Douglas vlak onder de Grandstand

St Ninian's Crossroads (Manx: Ballaquayle) is een kruispunt in de A2 van Douglas naar Ramsey in Douglas op het eiland Man.

St Ninian's Crossroads maakte deel uit van de Highroads Course en de Four Inch Course, die gebruikt werden voor de Gordon Bennett Trial en de RAC Tourist Trophy van 1904 tot 1922. Het maakt sinds 1911 deel uit van de Snaefell Mountain Course, waar de Isle of Man TT wordt gereden en sinds 1923 wordt daar ook de Manx Grand Prix gehouden. Van 1954 tot en met 1959 lag het ook in de Clypse Course, een korter circuit waar de lichtere klassen Lightweight TT, Ultra-Lightweight TT, de Sidecar TT en de amateurklassen Clubmans Junior TT en Clubmans Senior TT werden verreden. Van 1988 tot 2000 hoorde het bij het Willaston Circuit waar de Manx Classic Races gehouden werden.

St Ninian's Crossroads ligt slechts enkele honderden meters voorbij de start/finish bij de TT Grandstand en is het eerste markante punt in het TT-circuit. Het vormt de kruising tussen Glencrutchery Road (vanaf het oosten waar de Grandstand staat), Ballanard Road (vanaf het noorden), Ballaquale Road (vanaf het zuiden) en Bray Hill (vanaf het westen). Een markant punt op de kruising is de oude toren van St Ninian's Church, opgedragen aan de Heilige Ninianus. Naast de kerk staat de laagbouw van St Andrews Church.

In 1971 werd St Ninian's Crossroads het eerste kruipunt met verkeerslichten op het eiland Man. In 2007 werd een gedeelte van het kruispunt verbreed.

Gebeurtenissen bij St Ninian's CrossroadsBewerken

In 1914, toen start/finish nog niet exact op de huidige plaats lag, werd het zicht van Frank Walker, een deelnemer aan de Junior TT, ontnomen door toeschouwers die op het circuit stonden om de rijders over de finish te zien gaan. Walker reed met zijn Royal Enfield langs de jurytribune en reed op volle snelheid tegen een houten hek in Ballaquale Road. Het hek was daar geplaatst om aan te geven dat de wedstrijd afgelopen was. Walker had de race lang geleid, maar had een lekke band gehad waardoor hij zijn plaats verloren had aan de AJS-rijders Eric Williams en Cyril Williams. Hij had enorm gevochten om ze weer te achterhalen en had tot twee maal toe de leiding weer overgenomen. Hij finishte als derde. Men kon slechts gissen naar de reden waarom hij na de finish op volle snelheid doorging. Mogelijk was hij door vermoeidheid de tel van de ronden kwijtgeraakt of kon hij gewoon niet op tijd stoppen. Hij werd naar Nobles Hospital gebracht, maar overleed aan zijn verwondingen.