Shawn Michaels

Amerikaans professioneel worstelaar

Shawn Michaels, geboren als Michael Shawn Hickenbottom, (Chandler (Arizona), 22 juli 1965) is een Amerikaans voormalig professioneel worstelaar, die van 1988 tot 2010 voor de WWE uitkwam. Michaels is een 4-voudig WWE World Heavyweight Champion [1] en was de allereerste Grand Slam Champion in de geschiedenis.[2]

Shawn Michaels
Shawn Michaels bij zijn entree tijdens WrestleMania XXIV in 2008
Persoonlijke informatie
Bijnaam "The Heartbreak Kid"
"Mr. Wrestlemania"
"The Showstopper"
"The Main Event"
"The Icon"
"The Headliner"
"The Sexy boy"
Volledige naam Michael Shawn Hickenbottom
Geboorteplaats Vlag van de Verenigde Staten Chandler (Arizona)
Geboortedatum 22 juli 1965
Lengte 1,85 m
Gewicht 99kg
Carrière
Debuut 16 oktober 1984
Met pensioen 28 maart 2010
2 november 2018 (eenmalige terugkeer)
Ringnaam Shawn Michaels
Trainer/coach Jose Lothario
Discipline Professioneel worstelen

Michaels veroverde 14 kampioenschappen in de WWE en is 2-voudig winnaar van Royal Rumble, in 1995 en 1996.[3][4] Michaels was de tweede worstelaar, na Hulk Hogan, die de Royal Rumble twee keer won en de eerste worstelaar die de Rumble twee keer op rij won. Eind jaren tachtig was Michaels onafscheidelijk met vaste partner Marty Jannetty als het tag team The Rockers.[5] Michaels was naast Triple H oprichter van de worstelgroep D-Generation X, de start van het populaire Attitude Era.[6] Vanaf het voorjaar 1998 hing de carrière van Michaels aan een zijden draadje als gevolg van een zware rugblessure, maar hij keerde alsnog terug naar de ring in 2002 na een vierjarig hiaat.[7] Michaels zette op 28 maart 2010 een punt achter een lange carrière, nadat hij verloor van The Undertaker bij het evenement WrestleMania XXVI.[8] Michaels wordt door kenners, alsmede door verschillende insiders, vaak beschreven als de technisch meest verfijnde en theatrale worstelaar van zijn tijd.[9][10]

Op 8 oktober 2018 kondigde Michaels op 53-jarige leeftijd een tweede comeback aan bij de WWE.[11] Op 2 november 2018 keerde Michaels na 8 jaar afwezigheid terug bij het evenement Crown Jewel, dit was slechts eenmalig.[8] Michaels, bijgenaamd "The Heartbreak Kid" [12] of kortweg "HBK" [13] genoemd, is daarnaast ook ambassadeur bij de WWE.[14] Sinds 2016 is Michaels fulltime trainer en begeleider van nieuw talent in de WWE.[15]

In april 2011 werd Michaels opgenomen in de WWE Hall of Fame.[16]

Professioneel worstelcarrière (1984-2010)Bewerken

Vroege carrière (1984-1988)Bewerken

Hoewel hij geboren werd in Chandler, Arizona, groeide Hickenbottom op in San Antonio, Texas, als zoon van een militair.[17] In San Antonio bezocht Hickenbottom de high school op de luchtmachtbasis aldaar. In augustus 2004 bracht Hickenbottom opnieuw een bezoek aan de luchtmachtbasis en kreeg een rondleiding.[18] Hij werd getraind door de Mexicaanse professioneel worstelaar Jose Lothario, die later ook werkte voor WWF/E als trainer en begeleider. Lothario overleed in 2018, op 83-jarige leeftijd.[19] Hickenbottom debuteerde in 1984 en werkte in zijn beginjaren voor Mid-South Wrestling en later voor Texas Allstar Wrestling, waar hij en Paul Diamond het plaatselijke Tag Team Championship veroverden. Ze kregen de titelriemen uit handen van Chavo Guerrero Sr..[20]

Michaels worstelde ook voor Central States Championship Wrestling.[21] Daar versloegen hij en tag team-partner Marty Jannetty het team The Batten Twins voor het 'Central States Tag Team Championship'.[22] Hickenbottom verscheen ook regelmatig in de World Class Championship Wrestling, een voormalige promotie uit Dallas, Texas. Michaels' wedstrijden verschenen daar voor het eerst op televisie.[23] Eind jaren tachtig werd deze promotie financieel overgenomen door World Championship Wrestling (WCW).

Hickenbottom heeft nooit onder een andere ringnaam geworsteld dan Shawn Michaels, zo ook in zijn beginjaren. Hickenbottom begon zijn nationale carrière in 1986 als lid van de American Wrestling Association (AWA), waar hij opnieuw een team vormde met Jannetty. Het duo werd oorspronkelijk The Midnight Rockers genoemd en wonnen het AWA World Tag Team Championship twee keer tegen "Playboy" Buddy Rose en Doug Somers.[24] Hij verscheen met Jannetty ook even in Mid-South Wrestling.[25]

"The Rockers" tekenden in 1987 een contract bij de grote concurrent van de 'AWA', met name World Wrestling Federation (WWF) (nu WWE), maar werden twee weken later ontslagen omdat ze "te veel feestten" [26], een misverstand volgens Michaels' autobiografie en bevestigd door Jannetty die later individueel op gespannen voet zou leven met McMahon.[27] Een jaar later keerden hij en Jannetty alweer terug. Vince McMahon beschikte vanaf dan over de auteursrechten op het team van Michaels en Jannetty. Om hun naam te verifiëren, en zo te vermijden dat ze de opbrengsten van merchandise moesten delen met de werknemers of promotors, kregen Michaels en Jannetty de thans gedenkwaardige naam "The Rockers" toegewezen.

World Wrestling Federation/Entertainment (WWF/E) (1988-1998)Bewerken

The Rockers (1988-1992)Bewerken

  Zie The Rockers voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het energetische team "The Rockers" verwierf populariteit bij zowel kinderen als vrouwen, maar ook bij fans die technisch worstelen waardeerden.[28] Ondanks hun populariteit kregen "The Rockers" echter nooit een waardige kans op het WWF Tag Team Championship. Hun kans kwam er uiteindelijk met vertraging in oktober 1990. The Rockers zouden het WWF Tag Team Championship winnen van de The Hart Foundation. Tijdens de wedstrijd raakte een touw los van de spanschroef. Jim Neidhart, de helft van "The Hart Foundation", was tezelfdertijd bezig zijn ontslag te regelen. The Rockers zouden van de zaak profiteren. Neidhart bleef echter aan boord en omdat het ontslag niet doorging, werd de beslissing tenietgedaan.[29]

Hoewel "The Rockers" het WWF Tag Team Championship eerlijk hadden gewonnen, keerden de titelriemen terug naar "The Hart Foundation" en de titelwijziging werd nooit erkend. Toen het nieuws zich verspreidde, ging de WWF naarstig op zoek naar een uitvlucht. Een gescheurd touw en omgevallen spanschroef werden als reden aangehaald, waardoor het resultaat volgens de federatie niet meer geldig was. Het incident met het touw deed zich wel degelijk voor, maar werd gebruikt als drogreden.[30]

Michaels en Jannetty namen de draad weer op, maar gingen op spectaculaire wijze uit elkaar op 12 januari 1992, na een scène tijdens het praatprogramma van Brutus "The Barber" Beefcake, genaamd "Barber Shop". Michaels gooide Jannetty door een glazen raam op de set.[31] Jannetty verdween helemaal uit de WWF, terwijl Michaels mocht aanblijven. Hij speelde voortaan de rol van heel als "The Boy Toy". Zijn gimmick veranderde hij later naar "The Heartbreak Kid", een suggestie van Curt Hennig.[32]

"The Rockers" hielden nog één reünie in maart 2005, waarin ze het opnamen tegen La Résistance (Rob Conway & Sylvain Grenier) tijdens een aflevering van Monday Night Raw. "The Rockers" wonnen deze wedstrijd, waarna definitief het doek viel over het team.[33]

WWF Intercontinental Championship (1992-1993)Bewerken

 
Shawn Michaels als WWF Tag Team Champion (Diesel "Kevin Nash" niet op de foto) in 1994

Michaels speelde een ijdeltuit, die een affaire had met "Sensational" Sherri. Ze was volgens de verhaallijn door hem geïntrigeerd. Sherri zong de eerste versie in van zijn themamuziek "Sexy Boy", hierna "zong" Michaels zelf alles in.[34] Michaels slaagde er in juli 1992 aanvankelijk niet in het WWF Intercontinental Championship te winnen van Bret Hart. Tegen diezelfde Hart verloor hij de allereerste ladder match in de geschiedenis van de WWF. Michaels won de titel uiteindelijk van "The British Bulldog" Davey Boy Smith, tijdens een aflevering van Saturday Night's Main Event op 27 oktober 1992.[35] Kort daarna leed Michaels een nederlaag tegen zijn toekomstige vijand Bret Hart voor het WWF Championship bij het evenement Survivor Series.[36]

Michaels en Sherri beëindigden hun relatie. Marty Jannetty daagde plots op, wat leidde tot enkele memorabele wedstrijden met Michaels. In het voorjaar van 1993 verloor Michaels het Intercontinental Championship aan Jannetty in een (achteraf) beroemde aflevering van Monday Night Raw op 17 mei 1993 [37], maar heroverde het kampioenschap een maand later.

Michaels begon vanaf 1993 de hulp te krijgen van zijn debuterende bodyguard en vriend "Diesel" Kevin Nash, het begin van een samenwerking als Two Dudes with Attitudes.[38] Na een tegenvallende periode met Curt Hennig als tegenstrever, nam Michaels in september 1993 (al dan niet kayfabe) ontslag. Er werd bekendgemaakt dat Michaels er niet in was geslaagd zijn titel vaak genoeg te verdedigen gedurende een bepaald tijdsbestek.[39] Michaels werd in feite geschorst omdat hij positief had getest op het gebruik van steroïden, een aanklacht die Michaels tot de dag van vandaag heeft ontkend.[40]

Michaels weigerde een aanbod van WCW en was te zien bij United States Wrestling Association (USWA), dat evenwel nauw samenwerkte met WWF. Michaels werd in feite niet ontslagen door zijn werkgever. Hij maakte zijn rentree bij het evenement Survivor Series in november 1993, ter vervanging van de (fictief) gearresteerde Jerry Lawler. Hij streed met Lawler's ridders (afgeleid van Lawler's persona "The King") tegen Bret, Bruce, Keith en Owen Hart.[41]

Ruzie met Razor Ramon (1994)Bewerken

Hij kwam in het vaarwater van Razor Ramon, die het Intercontinental Championship had buit gemaakt in afwezigheid van Michaels. Aangezien hij nooit 'clean' werd verslagen voor de titel, of de kans niet kreeg om die te verdedigen, claimde Michaels dat hij de ware kampioen was en droeg zijn oude titelriem uit protest.[42]

Hun vete kende zijn absolute hoogtepunt in de vorm van een ladder match bij WrestleMania X in maart 1994.[43] Ramons huidige en Michaels' oude titelriem werden boven een ladder in de ring opgehangen. Michaels verloor de legendarische wedstrijd, die later werd beloond met vijf sterren door zowel het magazine Pro Wrestling Illustrated als Wrestling Observer Newsletter.[44] Hieraan dankt Michaels ook zijn reputatie als "Innovator of the Ladder Match", terwijl het concept een idee was van Bret Hart.[45]

Michaels was even out met een blessure en presenteerde in de tussentijd het "Heartbreak Hotel"-praatprogramma, wat vooral werd uitgezonden op de show WWF Superstars.[46]

Two Dudes with Attitudes (1993-1995)Bewerken

  Zie Shawn Michaels en Kevin Nash voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Michaels vormde sinds het najaar van 1993 een duo met "Diesel" Kevin Nash. Op 28 augustus 1994 veroverden Michaels en zijn in populariteit groeiende sidekick Diesel het WWF World Tag Team Championship van The Headshrinkers (Samula "Samu" Anoa'i & Sam Fatu). Gedurende hun korte periode als tag team gebruikte "Two Dudes with Attitudes" een variatie op de afwerkingsbeweging van "The Headshrinkers", waarbij Michaels op Diesels schouders klom en een splash uitvoerde op hun tegenstanders.[47]

Michaels en Diesel veroverden hun tweede en laatste WWF World Tag Team Championship bij het evenement In Your House 3: Triple Header, met een overwinning tegen Owen Hart en Yokozuna.[48] Bij het evenement Summerslam (1994) verloor Diesel het Intercontinental Championship aan Razor Ramon, waarbij Michaels hem per ongeluk een trap, de Sweet Chin Music (jargon: superkick) gaf.[49]

Drie dagen na hun split bereikte Diesel de top. Hij versloeg Bob Backlund en veroverde het WWF Championship na slechts acht seconden op 26 november 1994, in Madison Square Garden (New York).[50] Michaels kreeg daarna opnieuw af te rekenen met een wezenlijke blessure.

Tweevoudig Royal Rumble-winnaar & "The Kliq" (1995-1996)Bewerken

Michaels won de Royal Rumble in 1995.[51] Hij probeerde wraak te nemen op Diesel bij WrestleMania XI. Michaels regelde "Sycho" Sid Vicious als zijn bodyguard, maar verloor. Michaels nam een korte rustpauze. Hij keerde terug naar de ring als een (baby)face in juni 1995 en won een maand later van Jeff Jarrett bij het evenement In Your House 2: The Lumberjacks, waarmee Michaels zijn derde Intercontinental Championship in de wacht sleepte.[52] Michaels verdedigde zijn titel tegen Razor Ramon bij het evenement SummerSlam in een nieuwe ladder match en won deze heruitgave van WrestleMania X. Ook hun wedstrijd bij het evenement SummerSlam geniet een geëerde reputatie onder fans en insiders.[53] Michaels worstelde in die tijd vaak met 1-2-3 Kid (Sean Waltman).[54]

Rond deze periode was Michaels een prominent lid van een groep achter de schermen die bekend stond als "The Kliq" [55], die anderen zagen als een poging om bij Vince McMahon dominantie af te dwingen. Hun fratsen werden beschouwd als inbreuk op kayfabe, de fictieve aard van professioneel worstelen. Michaels betwijfelde deze opvatting en beweerde dat McMahon alleen worstelaars die het verdienden een duwtje in de rug (jargon: push) gaf. De "bende" telde vijf leden; Michaels, Paul Levesque, Sean Waltman, Scott Hall en Kevin Nash.[56]

In oktober 1995 werd Michaels aangevallen in een bar te Syracuse en kon het WWF Intercontinental Championship niet verdedigen tegen Shane Douglas. In plaats daarvan verloor Douglas van Scott Hall bij het evenement In Your House 4: Great White North.[57] Douglas blijft volhouden dat Michaels die avond best had kunnen worstelen en hem gewoon niet wilde laten winnen.[58]

Michaels verdween even uit beeld, maar maakte toen bekend dat hij zou terugkeren naar de WWF voor de Royal Rumble, die Michaels voor het tweede achtereenvolgende jaar op zijn naam schreef.[51] Rond deze tijd werd Jose Lothario, Michaels' trainer, een tv-gezicht. Lothario deed op het scherm dienst als Michaels' manager.[59]

WWF Championship (1996-1997)Bewerken

Hij won zijn eerste WWF Championship bij WrestleMania XII in maart 1996, waar hij Bret Hart klopte via sudden death, na hun zestig minuten durende Iron Man match die was geëindigd in een 0-0 gelijkspel. Gorilla Monsoon, de fictieve WWF Commissioner van dat moment, nam toen het besluit om de wedstrijd te laten verdergaan (sudden death).[60] Terwijl de promotie World Championship Wrestling (WCW) enkele grote namen wist te strikken, onder wie Michaels' vrienden Hall en Nash, bleef Michaels het grootste deel van 1996 onbetwist kampioen. Hij versloeg zowel Mick Foley, Big Van Vader als Davey Boy Smith op pay-per-view. Michaels' regeerperiode eindigde bij het evenement Survivor Series in november, waar hij verloor tegen Sycho Sid.[61]

Michaels heroverde het WWF Championship van Sycho Sid in januari 1997, bij het evenement Royal Rumble in zijn thuisstad San Antonio, Texas.[62] Dit was bedoeld als een opstapje voor de herkansing tegen Bret Hart bij het evenement WrestleMania 13, maar het lot bleek anders te zijn en de wedstrijd heeft nooit plaatsgevonden.[63] Michaels leverde de titel eigenhandig in tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 13 februari 1997, tevens de dag waarop Raw voor het eerst live werd uitgezonden op USA Network. Hij hield zijn fameuze "I've Lost My Smile"-speech in de ring toen hij werd geïnterviewd door Vince McMahon.[64]

In realiteit kreeg hij negatief doktersadvies en kwam zijn carrière in gevaar wegens rugproblemen. Michaels zei op tv dat hij zijn "glimlach was verloren", zoals ook te zien is als easter egg op zijn dvd From The Vault.[65] Bret Hart begon toen een verhaallijn tegen Stone Cold Steve Austin, wat een historische climax kende bij het evenement WrestleMania 13.[66] Terwijl Michaels aanvankelijk was gepland als Harts tegenstander, voorzag hij de wedstrijd van commentaar.[67] Na een knie-operatie door Dr. James Andrews keerde hij wonderbaarlijk terug [68] en vormde korte tijd een team met "Stone Cold" Steve Austin. Samen wonnen ze één keer het WWF Tag Team Championship. Michaels en Austin versloegen Owen Hart en Davey Boy Smith.[69]

Bij het evenement SummerSlam (1997) deed Michaels dienst als scheidsrechter in de titelwedstrijd tussen kampioen The Undertaker en Bret Hart. Hij sloeg The Undertaker met een klapstoel, hoewel dat onbedoeld was en Michaels feitelijk doelde op Hart. Hij zag zich genoodzaakt het kampioenschap toe te kennen aan eeuwige rivaal Bret Hart.[70]

D-Generation X & Montreal Screwjob (1997-1998)Bewerken

  Zie D-Generation X en Montreal Screwjob voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.
 
Shawn Michaels in september 1997

Hij veranderde terug in een heel, met name door The Undertaker te slaan met een klapstoel. Dit was het begin van een verhaallijn (jargon: feud) tussen Michaels en The Undertaker die zou duren tot het einde van het jaar. In de zomer van 1997 vormde Michaels met boezemvriend Hunter Hearst Helmsley, diens toenmalige vriendin Chyna en "Ravishing" Rick Rude een alliantie genaamd D-Generation X.[71] De groep uitte zich door rebels gedrag, zoals het wijzen naar hun kruis gevolgd door een niet mis te verstane "Suck It". D-Generation X was een bouwsteen van het immens populaire Attitude Era tussen 1997 en 2002.[71] The Hart Foundation, op dat ogenblik een pro Canada-groep, trad naar voren als belangrijkste tegenstanders. Michaels beschimpte zowel "The Hart Foundation" als Canada. Hij snoot zijn neus in de Canadese vlag of veegde er letterlijk zijn voeten aan. In zijn boek Heartbreak & Triumph zegt Michaels dat ontheiliging van de vlag een ingeving was van "The Hart Foundation"-leider Bret Hart.[72] Bij het evenement One Night Only op 3 september 1997, een pay-per-view die enkel in Groot-Brittannië werd uitgezonden, versloeg hij "The Hart Foundation"-lid Davey Boy Smith.[73] Hij nam het WWF European Championship over van Davey Boy Smith en kroonde zich tot eerste Grand Slam Champion aller tijden. Hij was de enige worstelaar die zowel het WWF Championship als het WWF European Championship op hetzelfde moment heeft gedragen. Michaels gaf het WWF European Championship op 11 december 1997 door aan "D-Generation X"-kompaan Triple H; "een grap".[74]

In oktober, bij het evenement Badd Blood: In Your House, namen Michaels en The Undertaker deel aan de eerste Hell in a Cell match in de geschiedenis [75], waarbij Michaels van bovenop het vijf meter hoge bouwsel door een commentatorentafel viel. Michaels haalde het van The Undertaker mits de hulp van de debuterende fictieve halfbroer van The Undertaker, Kane.[76] In november 1997 leidde deze overwinning tot een titelkans tegen Bret Hart bij het evenement Survivor Series en bovendien een van de meest controversiële wedstrijden in de geschiedenis van het professioneel worstelen, de beruchte "Montreal Screwjob".[77] Michaels veroverde daarbij het WWF Championship, en behield het kampioenschap een maand later tegen Ken Shamrock bij het evenement D-Generation X: In Your House.[78]

Tijdelijk pensioen (1998-2002)Bewerken

In maart 1998 dwong een rugblessure, die Michaels medio januari 1998 had opgelopen tijdens een "Casket"-wedstrijd (NB: verliezer is degene die in een doodskist eindigt) tegen The Undertaker bij het evenement Royal Rumble, hem te stoppen met worstelen.[79] Hij scheurde twee tussenwervelschijven af, maar één schijf was compleet verbrijzeld.[80] Overigens maakte Michaels de wedstrijd tegen The Undertaker vol en won uiteindelijk, waardoor hij het WWF Championship behield.[81] Kane en Paul Bearer (de kayfabe vader van Kane en The Undertaker) kwamen tevoorschijn, zorgden voor een plot twist en gooiden The Undertaker eigenhandig in de kist. Daarna staken ze de kist in brand.[82]

Michaels' laatste wedstrijd voor zijn temporeel pensioen was er één tegen Stone Cold Steve Austin bij het evenement WrestleMania XIV op 29 maart 1998, waar professioneel bokser Mike Tyson hem zijn WWF Championship kostte ten voordele van Austin.[83][84] Tussen het evenement Royal Rumble en het evenement WrestleMania XIV raakte hij verslaafd aan het gebruik van pijnstillers en antibiotica om te kunnen doorgaan.[85] Hij was tussen januari en maart 1998 nog drie maanden te zien als worstelaar, maar zijn activiteit werd wel teruggeschroefd.[86]

Voordat hij het WWF Championship verloor als gevolg van de blessure (en op het scherm door toedoen van de speciale gast de bokser Mike Tyson) [83], maakte Michaels samen met D-Generation X nog regelmatig zijn opwachting zoals "Stone Cold" Steve Austin in het voorgaande jaar. Austin liep in augustus 1997 namelijk een nekblessure op na een verkeerd worstelmanoeuvre van Owen Hart. Zijn blessure is de reden waarom de fans nooit de "droomwedstrijd" tussen Michaels en de ster van de toekomst, Dwayne "The Rock" Johnson te zien kregen.[87]

Michaels keerde terug op 23 november 1998, maar niet als worstelaar. Het was de tijd van de Monday Night Wars, toen die in zwang waren. Dit was een kijkcijferoorlog tussen de worstelorganisaties World Wrestling Federation en World Championship Wrestling, de organisatie van promotor Eric Bischoff.[88] In plaats van terug te keren als worstelaar verving Michaels Sgt. Slaughter als WWF Commissioner en werd onder andere lid van The Corporation.[89][90] Gedurende 1998 en 1999 wisselde Michaels tussen een rol als heel en face. Hij fungeerde lange tijd als WWF Commissioner, maar gaf die rol uiteindelijk door aan Mick Foley. Later werd hij (fictief) woordvoerder van de WWF.[91][92]

Tot vandaag is hij de langstzittende WWF Commissioner; hij speelde de rol bijna 20 maanden. Michaels bleef werken voor de WWF, en maakte zijn opwachting bij conventies zoals "WWF Fan Axxes". Hij fungeerde als scheidsrechter in de Iron Man match tussen Dwayne "The Rock" Johnson en Triple H bij het evenement Judgment Day in mei 2000.[93]

Rond deze periode stond Michaels mee aan de wieg van zijn eigen 'Texas Wrestling Academy'; later de Shawn Michaels Wrestling Academy genaamd. Hij kwam éénmalig terug uit pensioen voor zijn eigen worstelpromotie.[94] In februari 2001 tekende Michaels een verbeterd contract bij de WWF. Naar verluidt overtuigde commentator Jim Ross ("JR") hem om aan boord te blijven bij de WWF.[95]

Tweede carrière bij World Wrestling Entertainment (WWE) (2002-2010)Bewerken

Ruzie met Triple H (2002-2004)Bewerken

In 2002 kondigde Michaels verrassend zijn comeback aan.[7][96] Hij werd ingehuurd door Kevin Nash als nieuw lid van de New World Order (nWo). De periode werd voor Michaels geen succes omdat de fans de verhaallijn niet konden pruimen.[97] Toen de nWo werd opgeheven, wilde Triple H schijnbaar verbroederen met Michaels. Later kwamen ze naar de ring met hun D-Generation X-themamuziek -en kleding. Net op het moment dat ze hun bekende "Suck it"-pose zouden gaan doen, werd hij aangevallen door Triple H.[98][99] Tot ieders verbazing daagde Michaels zijn beste vriend uit tot "een straatgevecht" zonder regels bij het evenement SummerSlam, die Triple H accepteerde.[100]

Michaels keerde terug naar de ring om tegen Triple H te worstelen bij het evenement SummerSlam, wat toen werd gepromoot als een eenmalig gebeuren.[101] Toch zou hun ruzie twee jaar duren.[102] De wedstrijd bij SummerSlam werd louter gepromoot als Michaels' emotionele terugkeer naar de ring na meer dan vier jaar, maar hij leek buitengewoon scherp in de ring. Michaels won de wedstrijd, maar werd aangevallen door Triple H met een voorhamer.[103] Hun verhaallijn ging daarna verder en gaat door als een van de beste in de geschiedenis van WWE.[104]

Bij het evenement Survivor Series won Michaels het World Heavyweight Championship van Triple H in de eerste Elimination Chamber match ooit, waar ook Rob Van Dam, Kane, Chris Jericho en Booker T aan deelnamen.[105] Michaels verloor het World Heavyweight Championship een maand later bij het evenement Armageddon, namelijk in een Three Stages of Hell-wedstrijd tegen Triple H (NB: eerste worstelaar die 2-0 scoort onder doorgaans moeilijke wedstrijdstipulaties, is de winnaar).[106] Ondertussen raakte hij verwikkeld in een verhaallijn naast Chris Jericho [107] en hielp hij mee van Randy Orton en Batista erg populaire worstelaars te maken toen ze deel uitmaakten van de worstelgroep Evolution van leider Triple H. Dat alles heeft zich afgespeeld gedurende het jaar 2003.[108]

Michaels nam in januari 2004 deel aan een Last Man Standing-wedstrijd om het World Heavyweight Championship tegen regerend kampioen Triple H, meer bepaald bij het evenement Royal Rumble. De wedstrijd eindigde in een gelijkspel (NB: jargon; no contest).[109] Michaels was betrokken bij het main event van het evenement WrestleMania XX, waar hij tekortkwam tegen Triple H en uiteindelijke winnaar Chris Benoit voor het World Heavyweight Championship.[110] Bij het evenement Backlash verloor Michaels een heruitgave van het evenement WrestleMania XX, in de Canadese stad Edmonton, Alberta. Michaels gaf toe aan de submissionbeweging Sharpshooter van Benoit, die in zijn thuishaven kampioen bleef.[111] Michaels vocht in juni 2004 opnieuw tegen Triple H in een vrij epische Hell in a Cell match bij het evenement Bad Blood, aanvankelijk ter afsluiting van een lange verhaallijn. Michaels moest zijn meerdere erkennen. Deze wedstrijd duurde meer dan 47 minuten.[112] Michaels verloor ook een World Heavyweight Championship-wedstrijd tegen Triple H bij het evenement Taboo Tuesday.[113]

Obsessie van Chris Jericho (2003)Bewerken

 
Shawn Michaels omhelst Chris Jericho na hun confrontatie bij WrestleMania XIX

Michaels raakte daarnaast verwikkeld in een vete met Chris Jericho.[107] Die laatste was geöbsedeerd door Michaels. In 2008 breidden ze een vervolg aan hun ruzie.[114] De eerste verhaallijn liep parralel met de ruzie tussen Michaels en Triple H. Op 13 januari 2003 won Jericho een zogeheten over-the-top-rope-uitdaging om zijn toegangsnummer voor de Royal Rumble te bepalen en koos nummer twee. Jericho hoopte als zodanig een treffen met Michaels uit de brand te slepen, die al tot nummer één was benoemd. Tijdens de Royal Rumble werd Michaels geëlimineerd door Jericho.[115]

Ze werden dé grote hype in aanloop naar WrestleMania XIX en leverden bij het evenement een geweldige performance af. Michaels versloeg Jericho.[116][117] Na de wedstrijd reikte Michaels de hand aan Jericho, die in plaats van de hand te schudden Michaels omhelsde als vermeend teken van respect (zie foto). Eerst leek het op sportiviteit vanwege Jericho, maar die schopte Michaels al snel in het kruis.[118] In augustus 2003 verloor Michaels een Elimination Chamber match bij het evenement SummerSlam, waar ook Jericho niet kon winnen. Triple H kaapte uiteindelijk de overwinning weg.[119] Michaels en Jericho ontmoetten elkaar nog eens in het najaar van 2008, met een zinderende ladder match voor het WWE Championship van Jericho bij het evenement No Mercy als orgelpunt. Michaels verloor deze wedstrijd.[120][121]

Kurt Angle, Hulk Hogan & Mr. McMahon (2005-2006)Bewerken

In december 2004 was Michaels enkele weken buiten strijd. Hij keerde terug in januari 2005, als scheidsrechter in de Elimination Chamber match bij het evenement New Year's Revolution.[122] Na de Royal Rumble focuste Michaels op Kurt Angle. Hij werd verslagen door Angle bij het evenement WrestleMania 21, een wedstrijd die werd verkozen tot wedstrijd van het jaar door Pro Wrestling Illustrated.[123] Michaels vereffende de score bij het evenement Vengeance, eveneens een klassieker tussen beide.[124]

Michaels en Hulk Hogan werkten samen tegen Kurt Angle en toenmalig WWE Intercontinental Champion Carlito. Na de wedstrijd keerde Michaels zich tegen Hogan met zijn gepatenteerde Sweet Chin Music-superkick.[125] Hogan versloeg Michaels bij het evenement SummerSlam. Hogan weigerde te verliezen en wilde volgens het script de wedstrijd winnen. Hogan, die er om bekend staat weinig te willen verliezen, heeft dit zelf toegegeven.[126] Michaels reikte hem kayfabe (fictief) de hand aan en zei "I needed to know, and I found out", waarop Michaels en Hogan elkaar de hand schudden. Michaels kreeg kritiek omdat hij tijdens de wedstrijd de bewegingen en handelingen teveel "verkocht" om de veel oudere maar (destijds zeer) gerespecteerde Hogan er beter te laten uitzien.[127]

Michaels worstelde medio 2005 tegen "The Masterpiece" Chris Masters, die hem dankbaar is omdat Michaels "zijn carrière [in WWE] destijds van de ondergang redde". "John Cena wilde mijn carrière begraven en plots wilde Shawn op een positieve manier met me samenwerken", aldus Masters.[128] Het duo worstelde tegen elkaar in september 2005, bij het evenement Unforgiven, waar Michaels "niet zonder moeite" zegevierde.[129] Later kwam Michaels alweer oog in oog te staan met Kurt Angle, maar geraakte niet verder dan een 2-2 gelijkspel in een Iron Man match. Dat gebeurde tijdens een speciale aflevering van het maandagavondprogramma Raw op 3 oktober 2005; getiteld Homecoming.[130] Michaels verloor bij het evenement Taboo Tuesday van John Cena en Kurt Angle. Cena behield het WWE Championship.[131]

In april 2007 zou Michaels verliezen van Cena in de strijd om het WWE Championship, meer bepaald bij het evenement WrestleMania 23 op 22 april 2007. Een dag later, op 23 april 2007 worstelden Michaels en Cena opnieuw tegen elkaar in het programma Raw. De wedstrijd duurde meer dan 45 minuten en lanceerde definitief de loopbaan van de toen 30-jarige Cena, die voordien van fans vaak ludiek het verwijt kreeg: "You can't wrestle (Je kunt niet worstelen)".[132] Michaels was twee jaar eerder, in november 2005, de aanvoerder van Team Raw voor de 5-tegen-5 Raw vs SmackDown!-eliminatiewedstrijd bij het evenement Survivor Series. Michaels was het enige overgebleven lid van Team Raw, tegenover drie worstelaars van Team SmackDown.[133] Hij werd geëlimineerd door Randy Orton, van wie hij eerder al eens verloor bij het evenement Unforgiven in september 2003.[134] In november 2007 verloor Michaels nogmaals van Orton bij het evenement Survivor Series, ditmaal voor het WWE Championship.[135]

Begin 2006 roemde Vince McMahon hem voor zijn aandeel in de Montreal Screwjob. Michaels probeerde McMahon op het hart te drukken dat hij "niet in het verleden moest leven".[136] McMahon vatte het echter niet zo op, begon onmogelijke eisen te stellen en bemoeide zich voortaan met Michaels' wedstrijden. Enkele weken later confronteerde hij McMahon in de ring en daagde hem uit, maar McMahon weigerde en poogde Michaels zelfs te ontslaan. McMahon werd daarin bijgestaan door zijn zoon Shane McMahon. Michaels versloeg McMahon bij het evenement WrestleMania 22 in een bloederige No Holds Barred-wedstrijd.[137] Bij het evenement Backlash, op 30 april 2006, verloor hij met "God" als partner van Vince en Shane McMahon.[138] Het verlies werd ten dele veroorzaakt door Spirit Squad.[139] Michaels probeerde wraak te nemen op het Spirit Squad, met wisselend succes.[140]

Reünie van D-Generation X (2006-2010)Bewerken

In de lente en zomer van 2006 vond een reeks ontwikkelingen plaats die suggereerden dat een reünie tussen Michaels en Triple H als D-Generation X er zat aan te komen. Het startte allemaal bij het evenement WrestleMania 22, waar zowel Michaels als Triple H aanhoudend hun karakteristieke "crotch chops" en "Suck it"-pose uitvoerden tijdens hun wedstrijden tegen respectievelijk Vince McMahon en John Cena.[141] Het duo ging door met het uitvoeren van de chops en in de afleveringen van Raw die volgden kreeg Michaels het aan de stok met Mr. McMahon, terwijl Triple H het WWE Championship najaagde maar in conflict raakte met Vince McMahon.[142]

Op 12 juni 2006 was de reünie van D-Generation X een feit. In het maandagavondprogramma Raw, tijdens een wedstrijd van Triple H tegen Spirit Squad, snelde Michaels hem ter hulp.[143] Bij het evenement Vengeance versloegen ze de Spirit Squad.[144] Na de overwinning ging de groep door met hun kinderachtige tradities tegen Spirit Squad, Vince McMahon, Shane McMahon en Jonathan Coachman en dit voor meerdere weken. Michaels en Triple H persifleerden respectievelijk Shane en Vince in het programma Raw.[145][146] Ze versloegen Spirit Squad tijdens Saturday Night Main Event in een eliminatiewedstrijd en versloegen Vince en Shane McMahon bij het evenement SummerSlam in augustus 2006.[147] In september 2006 versloegen ze de McMahons en Big Show in een Hell in a Cell match bij het evenement Unforgiven.[148]

Aan hun samenwerking kwam abrupt een einde. Triple H raakte op 7 januari 2007 zwaar geblesseerd bij het evenement New Year's Revolution. Triple H scheurde met name zijn rechterquadriceps af en miste het complete voorjaar, inclusief het evenement WrestleMania 23.[149][150] Michaels veroverde het WWE World Tag Team Championship als partner van John Cena tegen Rated-RKO (Randy Orton & Edge).[151]

"D-Generation X" kwam nog eens samen in 2009 en 2010, met enkele overwinningen tegen The Legacy (Cody Rhodes & Ted DiBiase Jr.). Daaronder een Hell in a Cell match bij het inaugurele evenement Hell in a Cell.[152] Michaels en Triple H wonnen samen een keer het WWE World Tag Team Championship, meer bepaald tegen Jeri-Show (Chris Jericho & Big Show) bij het evenement Tables, Ladders & Chairs in december 2009.[153]

In het voorjaar van 2008 beëindigde Michaels de carrière van Ric Flair in de WWE, meer bepaald bij het evenement WrestleMania XXIV. De wedstrijd groeide onder de fans van WWE uit tot een klassieker mede omwille van Michaels' verhaalvertelling in de ring. Michaels zou Flair ook hebben gezegd, toen Flair neerlag na de wedstrijd: "Het spijt me, ik hou van jou". Flair in april 2020: "Dat ik daar met pensioen zou gaan [bij WWE], was eigenlijk niet de bedoeling."[154][155][156]

Michaels versloeg Dave Batista bij het evenement Backlash in april 2008.[157] "The Heartbreak Kid" probeerde nog een laatste keer het WWE Championship te veroveren van kampioen John Cena bij het evenement Survivor Series in november 2009. Michaels faalde net als Triple H in zijn opzet.[158] Zijn laatste wereldtitel bleef daardoor de overwinning van het WWE World Heavyweight Championship in de inaugurele Elimination Chamber match, bij het evenement Survivor Series in november 2002.[159]

Zijn laatste noemenswaardige verhaallijn was er een tegen The Undertaker, tussen 2009 en 2010, en werd een van de markantste en meest opzienbarende verhaallijnen die ooit in WWE te zien waren. Michaels wilde de iconische WrestleMania-winstreeks van The Undertaker verbreken. Voor aanvang stond de teller van The Undertaker op 16-0.[160][161]

Ruzie met The Undertaker (2009-2010)Bewerken

 
Shawn Michaels in 2008

In het voorjaar van 2009 verzekerde Michaels zich van een wedstrijd tegen The Undertaker bij het evenement WrestleMania XXV. Na een enorme hype en pogingen om elkaar te intimideren werd hun ontmoeting bij WrestleMania verkozen tot wedstrijd van het jaar 2009. Michaels verloor van The Undertaker. De wedstrijd gaat door als een van de grootste klassiekers in het professioneel worstelen en is volgens velen een door Michaels en The Undertaker gecreëerd "meesterwerk" of zelfs een van de "beste [gesimuleerde] sportwedstrijden uit de geschiedenis".[162][163][164] The Undertaker noemde Michaels eind 2020 de beste professioneel worstelaar of entertainmentworstelaar aller tijden, en sprak eerbiedig over hem.[165]

Michaels gaf op 22 februari 2010, tijdens de 874ste aflevering van het maandagavondprogramma Raw, toe dat het de perfecte wedstrijd was, maar dat hij slechts één fout had gemaakt. Michaels: "I made one mistake, [beklemtoont] ONE mistake... And it cost me everything." (Ik maakte slechts één fout, EEN fout... En dat verbrodde alles.)[166] Hij verwees naar een Moonsault (jargon: achterwaartse salto) vanop de bovenste spanschroef die door The Undertaker werd beantwoord met diens afwerkingsbeweging Tombstone Piledriver. Op die manier verloor hij de wedstrijd.[167]

De memorabele wedstrijd tussen Shawn Michaels en The Undertaker bij het evenement WrestleMania 25 ontving in 2010 de Slammy Award voor beste wedstrijd van het jaar 2009. Tijdens zijn speech daagde hij The Undertaker uit voor een herkansing bij het evenement WrestleMania XXVI. The Undertaker gaf echter geen krimp en weigerde zijn uitdaging.[168]

Aangezien The Undertaker op dat moment het World Heavyweight Championship in zijn bezit had, kon de winnaar van de jaarlijks in januari gehouden Royal Rumble hem uitdagen voor de titel. Dit was uiteindelijk Edge. Michaels' enige mogelijkheid om een wedstrijd tegen The Undertaker te verwerven was door de Royal Rumble te winnen, maar hij faalde.[169]

Michaels kostte The Undertaker vervolgens het World Heavyweight Championship tijdens een Elimination Chamber match in februari 2010, waardoor Chris Jericho uit de bus kwam als nieuwe kampioen. The Undertaker was ziedend. Tegelijkertijd zette men daardoor een wedstrijd op tussen de winnaar van de Royal Rumble, Edge, en Chris Jericho voor het World Heavyweight Championship.[170][171][172] Michaels verantwoordde deze actie op de eerstvolgende uitzending van Monday Night Raw. The Undertaker bleek aanwezig te zijn en kwam naar de ring toen Michaels bezig was alles uit te leggen. Toen daagde Michaels hem uit om wraak te nemen bij WrestleMania. The Undertaker accepteerde deze keer, maar op één voorwaarde. Als Michaels verloor was zijn carrière voorbij.[173] Michaels accepteerde de uitdaging en sprak in de ring dat hij geen carrière had als hij The Undertaker niet kon verslaan (NB: jargon; promo).[174]

In de aanloop naar het evenement WrestleMania XXVI probeerden Michaels en The Undertaker voortdurend elkaar te intimideren. Michaels verscheen tijdens een aflevering van het vrijdagavondprogramma Friday Night SmackDown! en viel The Undertaker aan. Die laatste nam wraak tijdens een aflevering van Raw. Bij het evenement was de wedstrijd van Michaels en The Undertaker de meest geanticipeerde wedstrijd van de avond.[175] Na een bloedstollende wedstrijd en na drie Tombstone Piledrivers - waarvan één buiten de ring [176], de tweede springend en de laatste twee achter elkaar - versloeg The Undertaker hem en beëindigde zijn carrière.[177][178]

Inmiddels is Shawn Michaels een Hall of Famer. Hij werd opgenomen in 2011, aan de vooravond van WrestleMania XXVII.[16]

In worstelenBewerken

  • Finishers
    • Sweet Chin Music (Superkick)
    • Modiefied Figure Four Leglock (Sharpshooter lock en dan een figure four)
    • Teardrop Suplex (Been Haak Saito suplex) - (eind jaren 80 tot begin jaren 90)
    • Rocker Dropper (Pols lock naar leg drop bulldog) - (eind jaren 80 tot begin jaren 90)
  • Signature Moves
    • Elbow to the Heart (Diving elbow drop)
    • Figure four leglock
    • Sharpshooter
    • Crippler Crossface
    • Ankle Lock
    • Spike Piledriver
    • Piledriver - (eind jaren 80 tot begin jaren 90)
    • Flying forearm
    • Inverted atomic drop
    • Inverted Figure Four Leglock - (begin 2008)
    • Kip-up
    • Lou Thesz press
    • Moonsault
    • DDT
    • Plancha
    • Skin the cat
    • Snap suplex
    • Splash
  • Managers
  • Bijnamen
    • "The Heartbreak Kid" (HBK)
    • "The Showstopper"
    • "The Icon"
    • "The Main Event"
    • "The Headliner"
    • "The Sexy Boy"
    • "Mr. Wrestlemania"
  • Themamuziek

Het liedje "Sexy Boy" was oorspronkelijk geschreven voor HBK door Jimmy Hart, een manager die veel toegangsliedjes heeft geschreven. Hart bedankte Michaels persoonlijk om het nummer te blijven gebruiken als zijn toegangsmuziek toen Hart werd opgenomen in de WWE Hall of Fame in 2005. Michaels' toegangsmuziek werd gezongen door "Sensational" Sherri Martel. Toen kwam een tweede versie die nog steeds gebruikt wordt en uitgevoerd is door Michaels zelf, met sporen van "Sensational" Sherri Martel in het refrein van het nummer. Michaels zei dat het nummer "magie" was, omdat de oorspronkelijke versie na het opnemen "wreed" klonk.

PrestatiesBewerken

TriviaBewerken

Persoonlijk levenBewerken

Michaels is getrouwd met Rebecca Curci. Ze trouwden op 31 maart 1999 in de Graceland Wedding Chapel in Las Vegas, Nevada. Het was een kleine huwelijksceremonie. Shawn Michaels, Rebecca Curci en een imitator van Elvis Presley waren de enige aanwezigen. Hij staat bekend als een grote Elvis-fan.

Michaels en Rebecca hebben een zoon, Cameron Kade (geboren op 5 januari 2000) en een dochter, Cheyenne Michelle (geboren op 19 augustus 2004). Hij is een christen. Michaels verwerkte zijn geloofsovertuiging in zijn ringkledij, zoals kruissymbolen op zijn broek. Onderweg naar de ring liet Michaels zich steeds op zijn knieën vallen en playbackte hij een gebed terwijl zijn vuurwerk afging.

MediaBewerken

  • Shawn Michaels: Best Hits From the Heartbreak Kid (1996, VHS)
  • Shawn Michaels: Heartbreak Express Tour (1997, VHS)
  • D Generation X (1998, VHS)
  • From the Vault: Shawn Michaels (2003, dvd)
  • Shawn Michaels: Boyhood Dream (2004, dvd)
  • Heartbreak and Triumph: The Shawn Michaels Story (2005, book)
  • D Generation X (2006, dvd)
  • Shawn Michaels: Heartbreak and Triumph (2007, dvd)
  • Shawn Michaels: My Journey (2010, dvd)

NootBewerken

Externe linksBewerken

  Commons heeft mediabestanden op de pagina Shawn Michaels.
1990–1999
1993:André the Giant
1994:Arnold Skaaland · Bobo Brazil · Buddy Rogers · Chief Jay Strongbow · Freddie Blassie · Gorilla Monsoon · James Dudley
1995:Antonino Rocca · Ernie Ladd · The Fabulous Moolah · George "The Animal" Steele · The Grand Wizard · Ivan Putski · Pedro Morales
1996:Jimmy Snuka · Johnny Rodz · Killer Kowalski · Lou Albano · "Baron" Mikel Scicluna · Pat Patterson · The Valiant Brothers (Jimmy & Johnny Valiant) · Vince McMahon Sr.
2000–2009
2004:Big John Studd · "Superstar" Billy Graham · Bobby Heenan · Don Muraco · Greg Valentine · Harley Race · Jesse Ventura · Junkyard Dog · Pete Rose · Sgt. Slaughter · Tito Santana
2005:"Cowboy" Bob Orton · Hulk Hogan · The Iron Sheik · Jimmy Hart · Nikolai Volkoff · Paul Orndorff · "Rowdy" Roddy Piper
2006:The Blackjacks (Mulligan & Lanza) · Bret "Hitman" Hart · Eddie Guerrero · Gene Okerlund · "Sensational" Sherri · Tony Atlas · Verne Gagne · William "The Refrigerator" Perry
2007:Curt "Mr. Perfect" Hennig · Dusty Rhodes · Jerry "The King" Lawler · Jim Ross · Mr. Fuji · Nick Bockwinkel · The Sheik · The Wild Samoans (Afa & Sika)
2008:The Brisco Brothers (Gerald & Jack) · Eddie Graham · Gordon Solie · Mae Young · Peter Maivia · Ric Flair · Rocky Johnson
2009:Bill Watts · The Funks (Terry & Dory Jr.) · Howard Finkel · Koko B. Ware · Ricky Steamboat · "Stone Cold" Steve Austin · The Von Erich Family (Chris, David, Fritz, Kerry, Kevin & Mike)
2010–2019
2010:Antonio Inoki · Bob Uecker · Gorgeous George · Mad Dog Vachon · Stu Hart · Ted DiBiase · Wendi Richter
2011:Abdullah the Butcher · Bob Armstrong · Drew Carey · Jim Duggan · Paul Ellering · The Road Warriors/Legion of Doom (Hawk & Animal) · Shawn Michaels · Sunny
2012:Edge · The Four Horsemen (Arn Anderson, Barry Windham, James J. Dillon, Ric Flair & Tully Blanchard) · Mil Máscaras · Mike Tyson · Ron Simmons · Yokozuna
2013:Bob Backlund · Booker T · Bruno Sammartino · Donald Trump · Mick Foley · Trish Stratus
2014:Carlos Colón · Jake Roberts · Lita · Mr. T · Paul Bearer · Razor Ramon · The Ultimate Warrior

ReferentiesBewerken

  1. (en) Shawn Michaels's 10 Best World Title Matches, Ranked The Sportster, 27 september 2020
  2. (en) WWE: Power Ranking All the Grand Slam Champions Bleacher Report, 9 juni 2011
  3. (en) Ranking Every WWE Royal Rumble Winner in History Bleacher Report, 28 december 2012
  4. (en) WWE Royal Rumble Winners Wrestleview, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  5. (en) Marty Jannetty, The Life and Downfall of the Forgotten Rocker! Bleacher Report, 8 september 2010
  6. (en) Inside the real story of how Triple H and Shawn Michaels created D-Generation X to define WWE’ Attitude Era Talk Sport, 2 april 2020
  7. a b (en) Never Say Never: Recapping Shawn Michaels' 2002 Return After 4-Year Absence Bleacher Report, 4 oktober 2013
  8. a b (en) Shawn Michaels explains why he came out of WWE retirement last year for Crown Jewel The Daily Express, 27 juni 2019
  9. (en) Is Shawn Michaels the Greatest of All-Time? Bleacher Report, 5 april 2012
  10. (en) WWE's Top 10 Greatest Technical Wrestlers Bleacher Report, 24 augustus 2011
  11. (en) WWE Raw Results: Shawn Michaels Announces In-Ring Return And It Won't Be An Embarrassment Forbes, 8 oktober 2018
  12. (en) Shawn Michaels to wrestle in WWE ring for first time in eight years this November CBS Sports, 20 september 2018
  13. (en) The Real Life Rivalry Between WWE Legends Shawn Michaels and Rob Van Dam Essentially Sports, 4 januari 2021
  14. (en) Shawn Michaels' net worth and his current salary Sportskeeda, 6 september 2019
  15. (en) Shawn Michaels continuing to live his dream at WWE Performance Center ESPN, 13 december 2018
  16. a b (en) WWE Hall of Fame Class of 2011 Inductees: Shawn Michaels WWE, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  17. (en) Which WWE superstar represents your state? Fansided, 30 december 2016
  18. (en) Professional wrestler visits former base school, home US Air Force, 6 augustus 2004
  19. (en) Shawn Michaels' Trainer José Lothario Dies WhatCulture, 7 november 2018
  20. (en) "The Heartbreak Kid" Shawn Michaels Wrestling Museum, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  21. (en) Rollin' With The Greatest Tag Team Of All Time: The Rockers Bleacher Report, 21 augustus 2010
  22. (en) 10 Greatest Real-Life Wrestling Twins WhatCulture, 1 juli 2017
  23. (en) The Band’s Still Tuning: Shawn Michaels at 53 Last Word On Sports, 23 juli 2018
  24. (en) AWA Legend “Pretty Boy” Doug Somers Passes Away Last Word On Sports, 16 mei 2017
  25. (en) The Rock 'n' Roll Express vs. The Midnight Express - Mid-South Tag Team Title Match: Mid-South Wrestling, April 28, 1984 WWE, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  26. (en) WWE legend Marty Jannetty’s frightening Facebook rant: Drinking and f–king The New York Post, 7 juni 2019
  27. (en) Marty Jannetty Recalls The Rockers Breakup, Issues With Vince McMahon Wrestling Inc, 25 augustus 2020
  28. (en) Hur, Michael, Wrestling and The New World Order. lulu.com (5 juli 2015), “Chapter Seven: Scandals & The New Generation”, pp. 352. ISBN 1329330447. Geraadpleegd op 7 januari 2021.
  29. (en) A History of Mutual Disrespect in the WWE: Hart-Michaels Bleacher Report, 13 maart 2009
  30. (en) 8 Wrestling Title Reigns That Officially Never Happened WhatCulture, 22 juni 2014
  31. (en) Shawn Michaels: Kick was 'snug' in famous Barber Shop attack on Marty Jannetty CBS Sports, 22 januari 2018
  32. (en) 5 Little-Known WWE Facts You Didn't Know About Shawn Michaels Sportskeeda, 8 september 2018
  33. (en) 10 Worst Ever WWE Comebacks WhatCulture, 14 augustus 2015
  34. (en) Being A Singles Wrestler, Working With Sensational Sherri & 'Sexy Boy' WhatCulture, 1 mei 2014
  35. (en) 5 greatest Intercontinental Championship matches in SummerSlam history Sportskeeda, 24 augustus 2020
  36. (en) WWE Classic of the Week: Bret Hart vs. Shawn Michaels, Survivor Series 1992 Bleacher Report, 18 november 2014
  37. (en) Shawn Michaels vs Marty Jannetty, Raw 1993 Sportskeeda, 22 februari 2012
  38. (en) Diesel: From Failed Gimmicks to Record-Breaking WWF Champion Pro Wrestling Stories, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  39. (en) Every Shawn Michaels WWE Title Reign, Ranked The Sportster, 12 mei 2020
  40. (en) WrestleMania 10 Ladder Match Only Happened Due His Steroid Suspension WhatCulture, 10 mei 2014
  41. (en) The WWE Controversy Seldom Talked About From 1993 Pro Wrestling Stories, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  42. (en) How Shawn Michaels vs. Razor Ramon Changed Perception of Gimmick Matches in WWE Bleacher Report, 31 maart 2017
  43. (en) Meltzer Classics: Shawn Michaels vs Razor Ramon (30/3/94) Ramblings about Wrestling, 21 januari 2020
  44. (en) Shawn Michaels Profiel Internet Wrestling Database, Geraadpleegd op 7 januari 2021
  45. (en) Shawn Michaels, a Career Retrospective Bleacher Report, 12 maart 2009
  46. (en) Full Career Retrospective and Greatest Moments for Shawn Michaels Bleacher Report, 23 oktober 2013
  47. (en) Shawn Michaels & Diesel Defeat The Headshrinkers For The WWF World Tag Team Championships - August 28 1994, Indianapolis, IN WhatCulture, 8 april 2015
  48. (en) First 10 In Your House PPVs, Ranked The Sportster, 28 november 2020
  49. (en) Seth Rollins vs. Roman Reigns Is Modern-Day Version of Shawn Michaels vs. Diesel Bleacher Report, 29 oktober 2015
  50. (en) Bob Backlund vs. Diesel (26 November 1994 - MSG) WhatCulture, 5 oktober 2019
  51. a b (en) Shawn Michaels' 10 Best Royal Rumble Performances, Ranked The Sportster, 18 december 2019
  52. (en) WWE Classic of the Week: Remembering Shawn Michaels vs. Jeff Jarrett Bleacher Report, 15 juli 2014
  53. (en) WWE Classic of the Week: Shawn Michaels vs. Razor Ramon, SummerSlam 1995 Bleacher Report, 12 augustus 2014
  54. (en) The 10 Best Shawn Michaels Tag Team Matches The Sportster, 27 september 2020
  55. (en) The Kliq: Tales of Their Stranglehold on the WWE Locker Room Pro Wrestling Stories, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  56. (en) WWE The Kliq and the “curtain call”: How one moment killed kayfabe and kickstarted Stone Cold Steve Austin’s push The Sun, 29 mei 2017
  57. (en) Chairshot Classics: WWF In Your House 4 – Great White North The Chairshot, 4 oktober 2018
  58. (en) Terrible Wrestling Thursdays – WWF In Your House 4 TWM, 21 mei 2020
  59. (en) 10 Awesome Wrestlers Who Had Terrible Managers WhatCulture, 20 januari 2020
  60. (en) Why Bret Hart vs. Shawn Michaels WMXII Is the Greatest Match Ever Bleacher Report, 28 december 2011
  61. (en) 10 Wrestlers Who Had Their Best Match Against Shawn Michaels WhatCulture, 18 november 2014
  62. (en) Five most memorable WWE Championship wins in Royal Rumble history Sportskeeda, 8 januari 2018
  63. (en) Bret Hart Discusses Original WrestleMania 13 Plans For Rematch With Shawn Michaels Forbes, 19 oktober 2016
  64. (en) Forever Shawn: The "I've Lost My Smile" Speech Forever Shawn, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  65. (en) A Moment in Time: The Night Shawn Michaels Lost His Smile Ring the Damn Bell, 19 juni 2014
  66. (en) Oral History of WWE's Greatest Match: Stone Cold vs. Bret Hart at WrestleMania Bleacher Report, 1 september 2017
  67. (en) 10 Matches WWE Cancelled From WrestleMania WhatCulture, 7 maart 2017
  68. (en) WWE Superstars fight through the pain WWE, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  69. (en) Five times WWE legends teamed up to win the Tag-Team Championships Sportskeeda, 15 mei 2019
  70. (en) Examining Shawn Michaels' History as a Special Guest Referee Bleacher Report, 22 oktober 2013
  71. a b (en) The History Of D-Generation X Bleacher Report, 7 maart 2009
  72. (en) McCoy, Heath, Pain and Passion: The History of Stampede Wrestling. ECW Press, “Afterburn”, pp. 352. Geraadpleegd op 9 januari 2021.
  73. (en) 5 Best WWE Matches of The British Bulldog Sportskeeda, 25 februari 2020
  74. (en) Triple H ‘wins’ the European Title The Gorilla Position, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  75. (en) The Undertaker Reveals The Real Reason WWE Created Hell In A Cell The Sportster, 30 november 2020
  76. (en) The Undertaker reveals the real reason why Hell in a Cell was actually created Give Me Sport (GMS), 1 december 2020
  77. (en) Shawn Michaels reflects on the Montreal Screwjob ESPN, 8 november 2019
  78. (en) Random Network Reviews: In Your House D-Generation X 411 Mania, 15 december 2014
  79. (en) Shawn Michaels suffers a serious back injury: Royal Rumble 1998 WWE, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  80. (en) 5 times WWE Superstars suffered major in-ring injuries at the peak of their careers Sportskeeda, 21 april 2020
  81. (en) 10 Best Undertaker Vs Shawn Michaels Matches, Ranked The Sportster, 11 juli 2020
  82. (en) 5 Times The Undertaker returned from the dead in WWE Sportskeeda, 2 juli 2020
  83. a b (en) The Shocking Moment When Mike Tyson Knocked Out Shawn Michaels at WrestleMania XIV Essentially Sports, 22 december 2020
  84. (en) WWE Turning Point: Analyzing Historical Impact of Shawn Michaels vs. Stone Cold Bleacher Report, 5 april 2014
  85. (en) Shawn Michaels; 26 Years Later This Is It Bleacher Report, 22 maart 2010
  86. (en) Shawn Michaels opens up on life after wrestling in revealing new book USA Today Sports, 10 februari 2015
  87. (en) Why The Rock Never Fought Shawn Michaels Sportskeeda, 7 augustus 2018
  88. (en) Monday Night Wars: 23 November 1998 Ring the Damn Bell, 24 november 2014
  89. (en) The Craziest Reaction From Shawn Michaels After Vince McMahon Fires Him on Raw Essentially Sports, 17 december 2020
  90. (en) Every Member Of The Corporation, Ranked By How Successful They Were The Sportster, 12 juli 2019
  91. (en) Mick Foley and Shawn Michaels expected for Raw IGN, 22 juni 2012
  92. (en) 10 Things You Didn't Know Shawn Michaels Did After Retiring From Wrestling The Sportster, 2 april 2020
  93. (en) WWE Retro Review: Judgment Day 2000 (The Rock vs. HHH in an Iron Man Match) Bleacher Report, 13 december 2011
  94. (en) Shawn Michaels on the lost years of his career WWE, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  95. (en) Shawn Michaels talks Shelton Benjamin, asking Vince to go to WCW, Ziggler; JR on keeping HBK in WWE Sportskeeda, 2 juli 2015
  96. (en) Major plans have been revealed for Shawn Michaels' WWE comeback match Give Me Sport (GMS), 6 september 2018
  97. (en) That Time Shawn Michaels Was In The nWo And It Went Nowhere (New World Disorder) WhatCulture, 19 februari 2018
  98. (en) Triple H and Shawn Michaels – A Feud Inspired By Real-Life Incidents Pro Wrestling Stories, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  99. (en) Power Ranking All of Triple H's Heel Turns During Storied WWE Career Bleacher Report, 19 november 2013
  100. (en) WWE Classic of the Week: Examining Shawn Michaels vs. Triple H at SummerSlam 2002 Bleacher Report, 6 augustus 2013
  101. (en) Shawn Michaels' "Return" Match Was Not, In Fact, His First Match Since WrestleMania 14 WhatCulture, 17 juli 2017
  102. (en) Closer Than Brothers: A Fan's Tribute to Shawn Michaels and Triple H Bleacher Report, 27 september 2011
  103. (en) WWE SummerSlam Memories: Shawn Michaels vs. Triple H at SummerSlam 2002 TJR Wrestling, 4 augustus 2020
  104. (en) 5 Reasons Shawn Michaels & Triple H Were Best As Teammates (& 5 Why They're Best As Rivals) The Sportster, 25 juni 2020
  105. (en) Shawn Michaels wins the Raw Elimination Chamber Match for the World Heavyweight Championship: Survivor Series 2002 WWE, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  106. (en) Triple H Vs. Shawn Michaels (Armageddon 2002) WhatCulture, 14 september 2017
  107. a b (en) WWE, the Anthology of Chris Jericho/Shawn Michaels: What a Feud Should Look Like Bleacher Report, 23 juni 2011
  108. (en) The Feuds That Defined the Legend Killer, Randy Orton CBR, 31 juli 2020
  109. (en) Shawn Michaels Vs Triple H, Royal Rumble 2004 Sportskeeda, 21 januari 2012
  110. (en) Chris Benoit and the WrestleMania Classic WWE Can't Acknowledge Bleacher Report, 25 februari 2013
  111. (en) Throwback Thursday: Looking back at WWE Backlash 2004 The Philadelphia Inquirer, 8 september 2016
  112. (en) Triple H's five greatest Hell in a Cell matches of all time Sportskeeda, 31 augustus 2019
  113. (en) TJR Retro: WWE Taboo Tuesday 2004 Review (Orton vs. Flair, Triple H vs. Michaels) TJR Wrestling, 2 december 2017
  114. (en) Chris Jericho Shares Emotional Career Throwback With WWE Legend Shawn Michaels Essentially Sports, 6 oktober 2020
  115. (en) Wrestling's Greatest Rivalries: A look back at Chris Jericho vs Shawn Michaels Sportskeeda, 10 december 2018
  116. (en) Five-Star Match of the Week: Shawn Michaels vs. Chris Jericho - WrestleMania XIX WWE, 1 januari 2013
  117. (en) Chris Jericho Reveals His WrestleMania Match Against Shawn Michaels Was A Change Of Plans Ringside News, 22 maart 2019
  118. (en) Chris Jericho and Shawn Michaels – Their Emotional, Memorable Feud Pro Wrestling Stories, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  119. (en) WWE Classic of the Week: Elimination Chamber Match from SummerSlam 2003 Bleacher Report, 28 juli 2015
  120. (en) Why Y2J vs. HBK at No Mercy 2008 Is the Best Wrestling Match Ever Bleacher Report, 27 december 2011
  121. (en) 10 Incredible Matches That Make No Mercy WWE’s Best Ever B-Show WhatCulture, 29 augustus 2017
  122. (en) A look at HBK's history as a guest referee WWE, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  123. (en) Kurt Angle vs. HBK at Wrestlemania 21 Is the Greatest Match of All TIme Bleacher Report, 5 januari 2012
  124. (en) [https://bleacherreport.com/articles/2184131-wwe-classic-of-the-week-shawn-michaels-vs-kurt-angle-vengeance-2005 WWE Classic of the Week: Shawn Michaels vs. Kurt Angle, Vengeance 2005
  125. (en) Shawn Michaels Vs. Hulk Hogan: 10 Things You Need To Know About This SummerSlam Main Event The Sportster, 22 augustus 2020
  126. (en) Why Hulk Hogan refused to lose to Shawn Michaels in WWE dream match at SummerSlam 2005 TalkSport, 1 mei 2020
  127. (en) Shawn Michaels comments on overselling in Hulk Hogan match Sportskeeda, 16 januari 2018
  128. (en) “Shawn even stuck up for me a few times because John Cena would try to bury me” – Chris Masters claims Shawn Michaels saved his career from John Cena The Sports Rush, 12 oktober 2020
  129. (en) 10 Forgotten Shawn Michaels Matches You Need To See WhatCulture, 11 december 2014
  130. (en) WWE: Ranking the 7 Iron Man Matches Bleacher Report, 27 juli 2012
  131. (en) WWE Taboo Tuesday 2005 Review (Cena vs. Angle vs. Michaels, Flair vs. Triple H) TJR Wrestling, 15 juli 2018
  132. (en) Reliving the John Cena Match That Changed His WWE Career Forever Bleacher Report, 23 april 2020
  133. (en) WWE Survivor Series 2005 Review (Team Raw vs. Team Smackdown) TJR Wrestling, 4 december 2016
  134. (en) Shawn Michaels Vs. Randy Orton (Unforgiven 2003) WhatCulture, 13 september 2017
  135. (en) WWE Survivor Series: Five Best World Championship matches in the PPV's history Sportskeeda, 14 november 2019
  136. (en) The beginning of the HBK and McMahon feud Dailymotion, Geraadpleegd op 9 januari 2021
  137. (en) Shawn Michaels Gets Into an Epic Battle with Vince McMahon at WWE WrestleMania 22 Essentially Sports, 14 december 2020
  138. (en) Shawn Michaels on 'God' angle in Backlash, wanting to work with Randy Savage, more Sportskeeda, 11 februari 2015
  139. (en) Mr. McMahon & Shane McMahon def. Shawn Michaels & "God" WWE, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  140. (en) Cross the Boss: Mr. McMahon's Biggest Foes Bleacher Report, 27 november 2010
  141. (en) 10 Best Wrestling Reunions Ever WhatCulture, 28 juni 2018
  142. (en) Top 10 Rivalries of Vince McMahon's Career Bleacher Report, 26 juli 2011
  143. (en) Triple H and Shawn Michaels re-united as D-Generation X on Raw 13 years ago today Give Me Sport (GMS), 12 juni 2019
  144. (en) D-Generation X def. Spirit Squad (5-on-2 Handicap Match) WWE, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  145. (en) DX’s top 10 most infamous moments Sporting News, 11 augustus 2017
  146. (en) 10 Times WWE Superstars Moonlighted As Other WWE Superstars Cultaholic, 11 november 2018
  147. (en) The 10 Best Vince McMahon Matches Of All Time, Ranked The Sportster, 26 juli 2019
  148. (en) D-Generation X def. The McMahons & Big Show (Hell in a Cell Match) WWE, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  149. (en) Triple H tears quadriceps tendon WWE, 8 januari 2007
  150. (en) Triple H doesn’t have a match at WrestleMania for the first time in over a decade Cageside Seats, 2 april 2020
  151. (en) 10 notable WWE superstars who held two championships at the same time Sportskeeda, 22 september 2018
  152. (en) 5 Seriously Underrated WWE Hell In A Cell Matches WhatCulture, 10 oktober 2016
  153. (en) WWE Throwback Thursday: DX vs. Jeri-Show at TLC 2009 Bleacher Report, 10 december 2015
  154. (en) WWE and The Greatest Matches of All Time: Shawn Michaels vs. Ric Flair Bleacher Report, 29 december 2011
  155. (en) Ric Flair Issues a Shocking Statement On His Retirement Match Essentially Sports, 30 juli 2020
  156. (en) Ric Flair reveals iconic ‘I’m sorry, I love you’ moment at WresteMania with Shawn Michaels wasn’t planned TalkSport, 8 april 2020
  157. (en) 10 unforgettable moments from Backlash over the years Sportskeeda, 13 april 2018
  158. (en) John Cena Beats HHH, Shawn Michaels To Retain WWE Title At Survivor Series 2009 Republic World, 10 juli 2020
  159. (en) HBK's Career Since 2002- An Unsolved Mystery Bleacher Report, 3 maart 2010
  160. (en) How Shawn Michaels vs. Undertaker Became the Greatest Rivalry Bleacher Report, 12 december 2010
  161. (en) Undertaker's Wrestlemania Streak 16-1? No, 17-0 as Mr. Wrestlemania Is Silenced Bleacher Report, 6 april 2009
  162. (en) WWE and Beyond: Why Undertaker vs. Shawn Michaels WM 25 Is the Best Match Ever Bleacher Report, 6 januari 2012
  163. (en) What are The Undertaker's top 10 matches of all time? Give Me Sport (GMS), 23 november 2020
  164. (en) WrestleMania Classics: What Made Shawn Michaels vs. Undertaker so Great Bleacher Report, 8 maart 2009
  165. (en) The Undertaker Considers Shawn Michaels The Greatest Wrestler Of All Time WhatCulture, 15 november 2020
  166. (en) If I can't beat you at WrestleMania, I have no career" - Shawn Michaels Promo Cagematch, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  167. (en) WWE's Personification of Legendary: Shawn Michaels vs. The Undertaker Bleacher Report, 5 september 2011
  168. (en) How Triple H, Undertaker, Shawn Michaels Crafted Epic 4-Year WrestleMania Saga Bleacher Report, 4 april 2019
  169. (en) Edge wins the 2010 Royal Rumble match WWE, Geraadpleegd op 10 januari 2021
  170. (en) WWE Elimination Chamber Match Review #11: Elimination Chamber 2010 – World Heavyweight Title (Smackdown) TJR Wrestling, 22 februari 2018
  171. (en) 5 best moments in the history Elimination Chamber matches Sportskeeda, 10 februari 2019
  172. (en) 10 Biggest Surprises In WWE Elimination Chamber History WhatCulture, 7 februari 2017
  173. (en) Undertaker Vs Shawn Michaels: Something Huge Is Going to Come To an End Bleacher Report, 23 februari 2010
  174. (en) 20 Reasons to Love the Rivalry of the Undertaker & Shawn Michaels Bleacher Report, 16 mei 2011
  175. (en) WrestleMania 26 - Shawn Michaels vs. The Undertaker Sportskeeda, 24 februari 2015
  176. (en) WrestleMania 26: Shawn Michaels Vs. The Undertaker Wrestling Inc, 28 maart 2010
  177. (en) 10 Least Convincing Challengers to The Streak TWM, 16 augustus 2014
  178. (en) 10 Reasons Why Shawn Michaels Truly Retired At Wrestlemania 26 Bleacher Report, 29 maart 2010