Hoofdmenu openen

Dwayne Johnson

Amerikaans acteur en professioneel worstelaar

Dwayne Douglas Johnson (Hayward (Californië), 2 mei 1972), beter bekend als The Rock, is een Amerikaans acteur en professioneel worstelaar.

Dwayne Johnson
Johnson in 2014
Johnson in 2014
Algemene informatie
Volledige naam Dwayne Douglas Johnson
Geboren 2 mei 1972
Geboorteplaats Hayward, Californië
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Bijnaam The Rock
Werk
Pseudoniem The Rock
Jaren actief 1999-heden
Beroep Acteur, professioneel worstelaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
The Rock
The ROCK.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam The Brahma Bull
The People's Champion
The Great One
Carrière
Debuut 1996
Ringnaam Flex Kavana
Rocky Maivia
The Rock
Dwayne "The Rock" Johnson
Trainer/coach Rocky Johnson
Pat Patterson
Discipline Professioneel worstelen

Johnson wordt als een van de grootste professioneel worstelaars aller tijden beschouwd.[1] Tijdens zijn periode in de WWE won Johnson 17 kampioenschappen waaronder 10 keer het World Heavyweight Championship ("wereldtitels"), met name 8 keer het WWF/E Championship en 2 keer het voormalige WCW World Heavyweight Championship.

Johnson is voorts 2-voudig WWF Intercontinental Champion en 5-voudig WWF World Tag Team Champion. Hij was de 6e WWF/E Triple Crown Champion en won in 2000 de Royal Rumble. Hij was laatst actief als professioneel worstelaar in april 2013, en verloor toen van John Cena bij het evenement WrestleMania 29.

Johnsons eerste filmhoofdrol was in The Scorpion King in 2002. Voor deze film kreeg hij het hoogste salaris voor een acteur in zijn eerste hoofdrol: 5,5 miljoen dollar.[2] Johnson werd vanaf 2011 bij een breder publiek bekend door zijn rol als Hobbs in de franchise The Fast and the Furious.

Inhoud

JeugdjarenBewerken

In zijn jeugdjaren was Johnson een footballspeler op zijn school. In 1991 was hij lid van het nationale kampioenschapsteam van de University of Miami. Hij speelde later voor de "Calgary Stampeders" in de Canadian Football League, maar brak niet door. In 1995 was Johnson twee maanden uitgeschakeld met een blessure. Hij besloot professioneel worstelaar te worden zoals zijn grootvader, Peter Maivia, en zijn vader, Rocky Johnson.

Professionele worstelcarrière (1996-heden)Bewerken

Training (1995–1996)Bewerken

Johnsons vader, grootvader en verscheidene leden van Johnsons familie, zoals zijn ooms Afa en Sika Anoa'i (de Wild Samoans) en zijn neven Afa Jr., Rodney Anoa'i (Yokozuna), Solofa Fatu (Rikishi), Matt Anoa'i (Rosey), Joe Anoa'i (Roman Reigns), Jonathan en Joshua Fatu (The Uso's) en Edward Fatu (Umaga) zijn of waren huidige en voormalige professionele worstelaars.[3] Toen hij zich had voorgenomen lid te worden van het familiebedrijf verzette zijn vader zich ertegen, maar zei wel toe om zijn zoon op te leiden.

Zijn vader Rocky Johnson waarschuwde hem ervoor dat hij het "niet gemakkelijk zou hebben". Met de hulp van de ervaren professionele worstelaar Pat Patterson worstelde Johnson in 1996 meerdere oefenwedstrijden in de WWF. Onder zijn echte naam versloeg hij The Brooklyn Brawler bij een live-evenement (jargon: house show) en verloor daarna van Chris Candido en Owen Hart. Onder de indruk van zijn talent en charisma werd Johnson benaderd door WWF en tekende een contract voor onbepaalde duur. Daarvoor was Johnson actief in 'United States Wrestling Association', waar hij onder de ringnaam Flex Kavana actief was. Hij nam het onder meer op tegen Jerry Lawler. In de zomer van 1996 won hij samen met Bart Sawyer twee keer het 'USWA World Tag Team Championship'.

World Wrestling Federation/Entertainment (1996-heden)Bewerken

Debuut (1996-1997)Bewerken

In 1996 maakte Johnson zijn debuut als Rocky Maivia, een ringnaam die een combinatie was van de ringnamen van zijn vader en grootvader. Johnson stond aanvankelijk terughoudend tegenover deze naam maar werd alsnog door Vince McMahon en Jim Ross overgehaald om met die naam door te gaan. Johnson werd de eerste profworstelaar van de derde generatie die voor de WWF actief was. Bij het evenement Survivor Series, in november 1996, maakte Johnson officieel zijn wedstrijddebuut als worstelaar en werd een face (fan favoriet).

Drie maanden later, tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 13 februari 1997, veroverde Johnson zijn eerste titel door Hunter Hearst Helmsley te verslaan om het WWF Intercontinental Championship. In maart 1997 werd Johnson alsmaar meer aangekondigd als The Rock. Johnson nam het éénmalig op tegen de legendarische worstelaar Bret Hart op 31 maart 1997, maar werd aangevallen door The Hart Foundation. Daarna was Johnson tijdelijk inactief nadat hij een lichte blessure opliep.

The Nation of Domination (1997-1998)Bewerken

  Zie The Nation of Domination voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
 
Johnson als Intercontinental Champion in 1998

Johnson werd in augustus 1997 lid van "The Nation of Domination", als partner van leider Faarooq, D'Lo Brown en Kama Mustafa. Johnson werd leider van deze groep nadat hij in maart 1998 ex-leider Faarooq verdreef. Na de terugkeer van zijn blessure moest Johnson tijdens een aflevering van RAW is WAR op 28 augustus 1998 het WWF Intercontinental Championship doorgeven aan Owen Hart en zijn personage veranderde in een heel ("schurk").

The Rock daagde Stone Cold Steve Austin uit voor een titelgevecht om het WWF Intercontinental Championship bij het evenement In Your House: D-Generation X, maar verloor van Austin in minder dan zes minuten. Een dag later moest Austin zijn titel verdedigen tegen The Rock. Austin wilde niet verliezen en besloot om de titel te overhandigen aan The Rock. Daarmee eindigde hun (eerste) verhaallijn.

De volgende noemenswaardige verhaallijn van The Rock kwam er tegen Faarooq, die niet opgezet was met het feit dat The Rock zijn plaats had ingenomen bij "The Nation of Domination". Het kwam tot een confrontatie bij het evenement Over the Edge: In Your House, waar The Rock het WWF Intercontinental Championship behield. The Rock kreeg het aan de stok met Triple H en D-Generation X.

Bij het evenement Fully Loaded: In Your House won The Rock op een controversiële manier van Triple H, maar moest bij het evenement SummerSlam alsnog de titel afstaan aan Triple H na een spannende ladder match. Bij het evenement Breakdown: In Your House zegevierde The Rock in een driegevecht (jargon: triple threat) tegen Ken Shamrock en "Mankind" Mick Foley volgens de regels van een steel cage match en verwierf een kans op het WWF Championship. The Rock begon ook te disputeren met Mark Henry, die ook lid was van "The Nation". The Rock stapte vervolgens uit de groep.

The Corporation (1998–1999)Bewerken

  Zie The Corporation (worstelteam) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Johnsons populariteit als "The Rock" katapulteerde hem zienderogen naar het WWF Championship en zijn personage veranderde opnieuw in een "face" ("goede" worstelaar). Bij het evenement Survivor Series versloeg hij "Mankind" Mick Foley om het vacante WWF Championship. Later veranderde hij in een heel en sloot zich aan bij de corrupte groep van Vince en Shane McMahon, met name "The Corporation". Met het evenement Rock Bottom: In Your House kreeg The Rock zijn eigen pay-per-view, waar Mankind een herkansing verzilverde. Mankind versloeg The Rock met "Mr. Socko", de naam van zijn sok, maar Vince McMahon insisteerde niet veel later dat The Rock kampioen bleef.

The Rock begon dan een verhaallijn naast Mankind en de titel veranderde twee keer van houder. Dat gebeurde in eerste instantie tijdens een aflevering van RAW is WAR op 4 januari 1999 waarin Mankind, met de hulp van Stone Cold Steve Austin, The Rock versloeg. De andere titelwijziging vond plaats bij het evenement Royal Rumble, waar The Rock een "I Quit" match won tegen Mankind en het WWF Championship heroverde.

De tweede heerschappij van The Rock duurde niet lang omdat hij op 31 januari 1999 door Mankind werd verslagen tijdens een aflevering van Sunday Night Heat in een zogeheten "Empty Arena"-wedstrijd, waarin beiden gebruik maakten van zakken popcorn, een vuilniswagen en allerlei wapens. Mankind versloeg The Rock door hem klem te rijden met een vorklift. The Rock won voor de derde keer het WWF Championship door een ladder match te winnen tegen Mankind, wat gebeurde tijdens een aflevering van RAW is WAR op 15 februari 1999. Mankind werd namelijk gedwarsboomd door Big Show.

Bij WrestleMania XV, in maart 1999, moest The Rock de titel verdedigen tegen "Stone Cold" Steve Austin, maar verloor. Later veranderde zijn personage terug in een "face" nadat hij werd verraden door Shane McMahon. The Rock ging achtereenvolgens de strijd aan met Triple H, The Undertaker en de Corporate Ministry. Rond deze periode versloeg hij Triple H bij het evenement Over the Edge - waar Owen Hart tragisch om het leven kwam -, maar verloor van titelverdediger The Undertaker bij het evenement King of the Ring.

The Rock 'n' Sock Connection & WWF Championship (1999-2001)Bewerken

  Zie Rock 'n' Sock Connection voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In het najaar van 1999 vormde The Rock een team met voormalig vijand "Mankind" Mick Foley als "Rock 'n' Sock Connection". The Rock en Mankind wonnen samen drie keer het WWF Tag Team Championship. Het team wordt als een van de meest vermakelijke teams beschouwd in de geschiedenis. In het voorjaar van 2000 nam The Rock deel aan de Royal Rumble. The Rock won de wedstrijd nadat hij Big Show als laatste elimineerde.

The Rock was de nieuwe uitdager voor het WWF Championship bij het evenement No Way Out, maar Big Show viel hem aan met een klapstoel. Bij WrestleMania 2000 kreeg The Rock een herkansing voor het WWF Championship in een kamp waarbij titelverdediger Triple H, Big Show en Mick Foley zijn tegenstanders waren. Elke worstelaar had een McMahon-familielid in hun hoek; Vince McMahon voor The Rock, Stephanie McMahon voor Triple H, Linda McMahon voor Foley en Shane McMahon voor Big Show. Triple H behield de titel nadat Vince hem verraadde en aanviel met een klapstoel.

 
The Rock als WWF Champion in 2001

Hij versloeg Triple H bij het evenement Backlash en behaalde voor de vierde keer het WWF Championship. The Rock kreeg hulp van Stone Cold Steve Austin, die Triple H aanviel. The Rock moest de titel verdedigen in een Iron Man match bij het evenement Judgment Day, waar Shawn Michaels als gastscheidsrechter fungeerde. The Rock werd gediskwalificeerd en verloor de titel aan Triple H nadat The Undertaker, die terugkeerde, Triple H aanviel. Een dag later nam hij wraak en samen met The Undertaker viel The Rock de "McMahon-Helmsley Faction" aan.

The Rock won voor de 5e keer het WWF Championship nadat hij samen met Kane en The Undertaker won van Vince McMahon, Shane McMahon en Triple H, meer bepaald bij het evenement King of the Ring. Later verdedigde The Rock meermaals met succes de titel tegen worstelaars zoals Chris Benoit, Kurt Angle, Triple H, Kane, The Undertaker en Shane McMahon. Hij versloeg Triple H en Kurt Angle bij het evenement SummerSlam in augustus 2000, maar moest het WWF Championship doorgeven aan Kurt Angle bij het evenement No Mercy. Tussendoor had The Rock een verhaallijn naast Rikishi, wat leidde tot een kamp bij het evenement Survivor Series die The Rock won. Rikishi overreed "Stone Cold" Steve Austin met een jeep, in opdracht van The Rock.

The Rock nam toen deel aan een unieke Six Way Hell in a Cell match voor het WWF Championship bij het evenement Armageddon in december 2000, maar Kurt Angle slaagde er in de titel te behouden. Tussendoor won The Rock samen met The Undertaker een keer het WWF Tag Team Championship, waarna ze de titels kwijtspeelden aan Edge en Christian. In het voorjaar van 2001 zette The Rock zijn jacht op het WWF Championship verder tegen Kurt Angle. Ze moesten het tegen elkaar opnemen bij het evenement No Way Out, waar The Rock voor de 6e keer het WWF Championship veroverde.

The Rock werd vervolgens opnieuw uit zijn tent gelokt door "Stone Cold" Steve Austin, die de Royal Rumble had gewonnen in januari 2001. Austin daagde hem uit voor het WWF Championship bij WrestleMania X-Seven, waar The Rock de titel moest afstaan mede dankzij de hulp van Vince McMahon. Een dag later liet The Rock een herkansing onbenut in een steel cage match. Tijdens de wedstrijd maakte Triple H zijn terugkeer en kwam naar de ring met een voorhamer. Men dacht dat hij The Rock zou helpen, maar in plaats daarvan smeedde Triple H plannen met Austin en McMahon als The Two-Man Power Trip. Vervolgens was The Rock even inactief omdat hij filmopnames draaide voor The Mummy Returns.

The Invasion (2001)Bewerken

Eind juli 2001 keerde The Rock terug en moest beslissen of hij de kant zou kiezen van "The WWF" of "The Alliance" - dat laatste was een combinatie van de worstelpromoties WCW en ECW - tijdens de fameuze verhaallijn The Invasion. Hij koos uiteindelijk voor de WWF. Later versloeg hij Booker T om het door WWF overgenomen WCW World Heavyweight Championship bij het evenement SummerSlam in augustus 2001.

The Rock won samen met Chris Jericho het WWF Tag Team Championship bij het evenement No Mercy, maar later op de avond moest The Rock zijn WCW World Heavyweight Championship afstaan aan Jericho. Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 5 november 2001 heroverde The Rock het WCW World Heavyweight Championship door Jericho te verslaan. Door de strijd aan te gaan met "The Alliance" was hij betrokken in een "Winner Takes All"-wedstrijd bij het evenement Survivor Series. The Rock versloeg "Stone Cold" Steve Austin, die lid was van The Alliance, en borg "The Alliance" voor eens en altijd op.

WWF Undisputed Championship en laatste verhaallijnen (2001–2003)Bewerken

The Rock sloot het jaar 2001 af door het WCW World Heavyweight Championship te verliezen aan Chris Jericho bij het evenement Vengeance, waardoor Jericho zich de eerste WWF Undisputed Champion mocht noemen. Jericho had namelijk ook het WWF Championship in zijn bezit. The Rock ging door met Jericho en daagde hem in januari 2002 uit voor het WWF Undisputed Championship bij het evenement Royal Rumble, maar verloor.

Een paar weken voor WrestleMania X8 had The Rock een woordenwisseling met Hulk Hogan en New World Order (nWo). Dat laatste resulteerde in een "Icon vs. Icon"-confrontatie bij WrestleMania X8, waar The Rock zegevierde. Johnson behaalde voor de 7e keer en laatste keer het WWF Undisputed Championship bij het evenement Vengeance met een overwinning tegen The Undertaker en Kurt Angle. The Rock moest de titel afstaan aan Brock Lesnar bij het evenement SummerSlam. Lesnar werd via deze weg de jongste WWE Champion in de geschiedenis. Daarna lastte Johnson een pauze in.

In januari 2003 maakte The Rock zijn terugkeer, maar werd door fans uitgejouwd als gevolg van zijn afwezigheid door toenemend acteerwerk. Later bekritiseerde Johnson publiekelijk Hulk Hogan, wat zich voordeed tijdens een aflevering van Friday Night SmackDown!.

 
Stone Cold Steve Austin en The Rock in 2003

Wanneer Stone Cold Steve Austin ook zijn terugkeer maakte, kreeg The Rock het een laatste keer aan de stok met hem. The Rock bekampte Austin een derde en laatste keer bij WrestleMania XIX op 30 maart 2003 en wist hem uiteindelijk te verslaan. Dit was de laatste wedstrijd van "Stone Cold" Steve Austin als professioneel worstelaar. Vervolgens had The Rock nog een laatste verhaallijn naast Bill Goldberg, maar bij het evenement Backlash verloor The Rock van Goldberg.

Sporadische verschijningen & vertrek (2004–2009)Bewerken

In het voorjaar van 2004 raakte The Rock betrokken in een verhaallijn naast Mick Foley tegen de arrogante worstelgroep Evolution, een team bestaande uit Ric Flair, Randy Orton, Triple H en Dave Batista. Na vijf jaar herenigde The Rock met Foley als Rock 'n' Sock Connection. Het duo worstelde tegen Orton, Flair en Batista bij WrestleMania XX, maar verloor. Een jaar later verscheen Johnson bij WrestleMania 21 om Eugene bij te staan. The Rock maakte daarna zijn opwachting in zijn thuisstad, Miami, en hielp Foley terug te keren naar La Résistance (Rob Conway & Sylvain Grenier).

In 2004 presenteerde hij een "Pie-Eating Contest" tijdens de jaarlijkse WWE Diva Search. Het segment eindigde met een aanval van The Rock op Jonathan Coachman. Johnson verklaarde in enkele interviews dat hij niet langer onder contract stond bij de WWE als professioneel worstelaar. Na een afwezigheid van drie jaar maakte Johnson op 12 maart 2007 zijn terugkeer en "voorspelde" correct dat Bobby Lashley in april Umaga zou verslaan bij WrestleMania 23 als onderdeel van een prestigeslag tussen Donald Trump en Vince McMahon, die werd gepromoot als "Slag van de miljardairs".

Op 29 maart 2008 inducteerde Johnson zijn vader, Rocky Johnson, en zijn grootvader, Peter Maivia, in de WWE Hall of Fame. Tijdens zijn speech stak Johnson de draak met worstelaars als John Cena, Santino Marella, Chris Jericho, Mick Foley, Shawn Michaels en Steve Austin. In september 2009 verscheen Johnson in een show van de minder gekende promotie 'World Xtreme Wrestling' en supporterde voor Sarona Snuka, dochter van zijn vriend en mentor Jimmy Snuka en later bekend als "Tamina" in de WWE. Johnson trok zich twee jaar terug uit de worstelwereld.

Terugkeer naar WWE (2011–heden)Bewerken

 
The Rock viert zijn overwinning bij WrestleMania XXVIII

Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 14 februari 2011 werd The Rock aangekondigd als gastheer van WrestleMania XXVII. The Rock gaf een peptalk aan de fans, Michael Cole, The Miz en John Cena. The Rock noemde hem een "big fat bowl of Fruity Pebbles" en antwoordde op Cena's interview van een jaar eerder. Johnson confronteerde Cena, met wie hij overhoop lag op de sociale netwerken.

Bij WrestleMania XXVII, in april 2011, opende Johnson de show en verscheen tijdens de voornaamste wedstrijd, waarin John Cena en titelverdediger The Miz het tegen elkaar opnamen voor het WWE Championship. De wedstrijd eindigde in een gelijkspel, maar The Rock herstartte de wedstrijd. The Rock roerde zich en viel zowel The Miz als Cena aan, maar The Miz kon toch vasthouden aan de titel.

Een dag later daagde Cena hem uit voor een confrontatie bij WrestleMania XXVIII en The Rock accepteerde zijn uitdaging. Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 2 mei 2011 gaf The Rock een verrassend live-optreden in zijn thuisstad, Miami om zijn 39ste verjaardag te vieren. In de aanloop naar WrestleMania XXVIII intimeerden The Rock en Cena elkaar herhaaldelijk. The Rock won de heroïsche wedstrijd van John Cena.

Nog in het jaar 2012, met name tijdens de special Raw 1000, kondigde Johnson aan dat hij in januari 2013 bij het evenement Royal Rumble voor het WWE Championship zou vechten. The Rock versloeg CM Punk en veroverde het WWE Championship. In april 2013 moest hij de titel afstaan aan Cena bij WrestleMania 29, tot op heden de laatste officiële wedstrijd van The Rock als professioneel worstelaar.

Johnson was te gast bij WrestleMania 32 en WrestleMania 33, maar heeft sindsdien zelden een acte de présence gemaakt.

ActeercarrièreBewerken

Johnson begon zijn acteercarrière in televisieseries. In 1999 speelde hij de rol van zijn eigen vader in een aflevering van That '70s Show en in een aflevering van Star Trek: Voyager speelde hij een buitenaardse worstelaar.

In 2001 verscheen Johnson op het witte doek in de film The Mummy Returns. Johnsons eerste filmhoofdrol was in The Scorpion King in 2002 en in de jaren daarop werd hij een bekend gezicht in Hollywood. In 2016 was hij 's werelds best betaalde acteur.[4] Voor zijn filmwerk kreeg Johnson in 2017 een ster op de Hollywood Walk of Fame.

FilmografieBewerken

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Films
2000 Beyond the Mat Dwayne Johnson
2001 The Mummy Returns The Scorpion King
2001 Longshot The Mugger
2002 The Scorpion King Mathayus the Scorpion King
2003 The Rundown Beck alternatieve titel: Welcome to the Jungle
2004 Walking Tall Chris Vaughn
2005 Doom Sarge
2005 Be Cool Elliot Wilhelm
2006 Reno 911!: Miami Dwayne Johnson
2006 Spy Hunter: Nowhere to Run Alec Decker
2006 Southland Tales Bokser Santaros
2006 Gridiron Gang Sean Porter
2007 The Game Plan Joe Kingman
2008 Get Smart Agent 23
2009 Race to Witch Mountain Jack Bruno
2009 Planet 51 Captain Charles T. Baker (stem)
2010 The Other Guys Danson
2010 Tooth Fairy Derek Thompson
2010 Faster Driver
2011 Fast Five Hobbs
2012 Journey 2: The Mysterious Island Hank Parsons
2012 Snitch John Matthews
2013 G.I. Joe: Retaliation Roadblock
2013 Empire State Rechercheur Ransome
2013 Pain & Gain Paul Doyle
2013 Fast & Furious 6 Luke Hobbs
2014 Hercules Hercules
2015 Furious 7 Luke Hobbs alternatieve titel: Fast & Furious 7
2015 San Andreas Ray
2016 Central Intelligence Bob
2016 Moana Maui (stem) alternatieve titel: Vaiana
2017 The Fate of the Furious Luke Hobbs alternatieve titel: Fast & Furious 8
2017 Baywatch Mitch Buchannon
2017 Jumanji: Welcome to the Jungle Dr. Smolder Bravestone
2018 Rampage Davis Okoye
2018 Skyscraper Will Sawyer
2018 Fast And Furious Presents: Hobbs & Shaw Luke Hobbs
Televisie
1999 The Net Brody 1 aflevering: "Last Man Standing"
That '70s Show Rocky Johnson 1 aflevering: "That Wrestling Show"
2000 Star Trek: Voyager De kampioen seizoen 6 aflevering 15 : "Tsunkatse"
2007 Hannah Montana Zichzelf seizoen 2, afl 17: "Don't Stop 'Til You Get The Phone"
2009 Saturday Night Live The Rock Obama 1 aflevering: "Gerard Butler/Shakira"
2010 Family Guy Zichzelf Seizoen 8, afl 10: "Big Man on Hippocampus"
2009 Wizards of Waverly Place Zichzelf Seizoen 2, afl 15: "Art Teacher"
2015 Ballers Spencer Strasmore Hoofdrol

In worstelenBewerken

  • Finishers
    • People's Elbow
    • Rock Bottom
  • Signature moves
    • Running shoulderbreaker
    • Diving crossbody
    • Arm wrench inside cradle
    • Double leg takedown spinebuster
    • Float–over DDT
    • Flowing snap DDT, occasionally preceded by an arm twist
    • Kip–up
    • Running swinging neckbreaker
    • Running thrust lariat
    • Samoan drop
    • Scoop slam
    • suplex
    • belly to belly overhead suplex
  • Bijnamen
    • "The Rock"
    • "The People's Champion"
    • "The Corporate Champion"(toen hij een "heel" was)
    • "The People's Choice"
    • "The Great One"
    • "The Brahma Bull"
    • "The Most Electrifying Man in all of entertainment"
  • Theme songs
    • The Rock - 1st theme song
    • The Rock - 2nd theme song
    • The Rock 4th Theme (Nation)
    • The Rock's 2003 Heel Theme
    • The Rock 4th Theme With Custom Titantron (Rocky Maivia)
    • The Rock 24th Theme Song (Electrifying)

UitsprakenBewerken

Johnson staat bekend om zijn vele uitspraken die bij elk van zijn optredens (in de WWF/WWE) weer terugkomen. Een paar daarvan zijn:

  • "Know your role, and shut your mouth"
  • "IT DOESN'T MATTER WHAT YOU THINK!"
  • "The Rock is gonna take his size 14 boot, lube it up real good, turn that sumbitch sideways, and stick it straight up your candy ass"
  • "Finally, The Rock has come back to.. (gevolgd door de stad waar hij is)"
  • "If you smeeeeeeelalalalou, what The Rock is cooking! gevolgd door "The Peoples Eyebrow"
  • "The Rock is... the MOST electrifying man in ALL of entertainment, if you smell, what The Rock is cooking!"
  • "How's your lips?" (cause they're gonna get slapped of your face)"
  • "Tell the Rock... Along... with the millions!!! (publiek: and millions!) of Rock fans!"
  • "That is a guaran-damn-tee!"
  • "The Rock is gonna do to you exactly what he does best and that's layeth the smacketdown on your (roody poo)candy ass!"
  • "Tonight you're going home with The Rock's black boot shuffed right up your ass!"
  • "What in the blue hell are you thinking!"

PrestatiesBewerken

  • United States Wrestling Association
    • USWA World Tag Team Championship (2 keer met Bart Sawyer)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Box Office Draw (2000)
    • Best Gimmick (1999)
    • Best on Interviews (1999, 2000)
    • Most Charismatic (1999–2002)
    • Most Improved (1998)
    • Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2007)

ConcertenBewerken

Tijdens de WWE heeft Johnson in 2003 twee 'concerten' gegeven. Het eerste concert vond plaats voor Wrestlemania 19 en was gericht tegen zijn tegenstander Stone Cold Steve Austin. Het tweede concert vond plaats voor Backlash en was gericht tegen Bill Goldberg.

Tijdens beide concerten speelde Johnson een heel en kraakte hij in zijn concerten zijn tegenstander en de stad waar hij op dat moment was af. Eén van zijn beste teksten was het lied waarin hij Sacramento de grond in boorde. Deze ging als volgt:

  • "Leaving Sacramento, Sacramento there I go"
  • "Leaving Sacramento, Sacramento there I go"
  • "They got some fat ass woman, and The Rock is gonna just say no"
  • "Well I might take a plane, I might take a train, how do you people live here, you must be insane"
  • "I am leaving Sacramento, Sacramento I won't stay"
  • "But I'll be sure to come back when the Lakers beat the Kings in may"
  • "I'll be sure to come back when the Lakers beat the Kings in may"

Externe linksBewerken

WWE-werknemers
Hoofdrooster
Supersterren:Adam Rose · Bad News Barrett · Big E · Big Show · Bo Dallas · Braun Strowman · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Bubba Ray Dudley · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Mizdow · Daniel Bryan · Darren Young · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · D-Von Dudley · Epico · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Finn Bálor · Goldust · Heath Slater · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · Jinder Mahal · John Cena · Kalisto · Kane · Kevin Owens · Kofi Kingston · Konnor · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · Neville · R-Truth · Randy Orton · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Sting · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Viktor · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's:Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Charlotte · Emma · Eva Marie · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere:El Torito · Hornswoggle · Jamie Noble · Joey Mercury · Lana · Paul Heyman · Stephanie McMahon · William Regal · Zeb Colter
Televisieteam:Booker T · Byron Saxton · Carlos Cabrera · Corey Graves · David Otunga · Jason Albert · Jerry Lawler · Jerry Soto · John "Bradshaw" Layfield · Kyle Edwards · Marcelo Rodriguez · Michael Cole · Renee Young · Scott Stanford · Tom Phillips
Ringaankondigers:Eden · JoJo · Lilian Garcia
Scheidsrechters:Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams:The Ascension · The Authority · The Bella Twins · Los Matadores · The Lucha Dragons · The New Day · Prime Time Players · Tyson Kidd & Cesaro · The Usos
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars:Aiden English · Alex Riley · Baron Corbin · Blake · Brian Kendrick · Bull Dempsey · Colin Cassady · Enzo Amore · Finn Bálor · Hideo Itami · Kevin Owens · Mojo Rawley · Murphy · Rhino · Sami Zayn · Solomon Crowe · Sylvester Lefort · Tye Dillinger · Tyler Breeze
NXT Diva's:Alexa Bliss · Aliyah · Asuka · Bayley · Becky Lynch · Billie Kay · Carmella · Dana Brooke · Liv Morgan · Mandy Rose · Peyton Royce · Sasha Banks
Staf:Bill DeMott · Billy Gunn · Canyon Ceman · Dusty Rhodes · Gerald Brisco · Norman Smiley · Sara Amato