Hoofdmenu openen

Dave Batista

Amerikaans acteur en professioneel worstelaar

David Michael (Dave) Bautista Jr. (Arlington, 18 januari 1969), beter bekend als Dave Batista of kortweg Batista, is een Amerikaans acteur, mixed martial artist en voormalig professioneel worstelaar, die bekend werd in World Wrestling Entertainment en als acteur door zijn rol van Drax in de Marvel-saga Guardians of the Galaxy en Avengers: Infinity War.

Dave Bautista
Bautista tijdens de San Diego Comic-Con in 2016
Bautista tijdens de San Diego Comic-Con in 2016
Persoonlijke informatie
Geboortenaam David Michael Bautista Jr.
Bijnaam "The Animal"
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Arlington
Geboortedatum 18 januari 1969
Lengte 1,90 m
Gewicht 132 kg
Carrière
Debuut 1997
Met pensioen 8 april 2019
Ringnaam Batista
Dave Batista
Leviathan
Trainer/coach Afa Anoa'i
Marrese Crump
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar, acteur
(en) IMDb-profiel

Batista is een 6-voudig WWE World Heavyweight Champion en is 2-voudig winnaar van Royal Rumble, in 2005 en 2014. Hij won in totaal 10 kampioenschappen en maakte tussen 2003 en 2005 net als Randy Orton deel uit van de worstelgroep Evolution, onder leiding van Hunter Hearst Helmsley en Ric Flair. In zijn eerste periode van 2000 tot 2010 groeide Batista uit tot een van de meest geduchte worstelaars van zijn generatie, niet het minst omwille van een indrukwekkende verschijning.

Hij trok zich in de lente van 2010 terug uit de worstelwereld, maar keerde later tweemaal terug. Batista kondigde op 8 april 2019 zijn definitieve afscheid aan van sportentertainment. Batista is dientengevolge in de toekomst niet meer te zien als professioneel worstelaar.[1] Batista is als acteur ook bekend van zijn rollen als Mr. Hinx in de James Bondfilm Spectre en Sapper Morton in de sciencefiction-thriller Blade Runner 2049.

Professioneel worstelcarrièreBewerken

Training (1997-2000)Bewerken

Dave Batista startte zijn carrière in 1997 bij World Championship Wrestling (WCW) als onderdeel van het opleidingscentrum 'WCW Power Plant' en vertrok hierna naar de World Wrestling Federation. Batista werd getraind in het 'Wild Samoan Training Centre', een worstelschool die geleid werd door Afa Anoa'i.

Ohio Valley Wrestling (2000–2002)Bewerken

In 2000 maakte hij zijn debuut in de 'Ohio Valley Wrestling' als Leviathan en vormde een duo met Synn. Als lid van Synn's groep "The Disciples" was hij ongeslagen totdat Kane, met de hulp van Stone Cold Steve Austin, hem versloeg bij het evenement Christmas Chaos. In november 2001 veroverde hij het 'OVW Heavyweight Championship' van "The Machine" Doug Basham. In februari 2002 moest hij de titel afstaan aan The Prototype (John Cena). Een paar maanden later verliet hij de OVW en promoveerde naar de hoofdshows van de federatie, Monday Night Raw en Friday Night SmackDown!.

World Wrestling Entertainment (2002-2010)Bewerken

Debuut en Evolution (2002-2005)Bewerken

  Zie Evolution (worstelteam) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Tijdens een aflevering van SmackDown! op 9 mei 2002 maakte Bautista zijn debuut als Deacon Bautista, een schurkachtige krachtpatser (jargon: heel) die werkte voor Reverend D-Von. Zijn debuut was een gewonnen tag team match met D-Von tegen Faarooq en Randy Orton. Een paar weken later leed Batista zijn eerste nederlaag tegen Rikishi. Al snel verwaterde de relatie met D-Von en wijzigde Bautista zijn ringnaam tot Dave Batista (of kortweg Batista).

In februari 2003 richtte Batista samen met Triple H, Ric Flair en Randy Orton de nieuwe, arrogante worstelgroep "Evolution" op. Enkele maanden later stond Batista op non-actief nadat hij gedurende een aflevering van Monday Night Raw zijn rechtertriceps scheurde, in een wedstrijd tegen The Dudley Boyz. Hij maakte zijn rentree tijdens een aflevering van Raw op 20 oktober 2003. Hij verstoorde de wedstrijd tussen Bill Goldberg en Shawn Michaels en viel Goldberg aan met een klapstoel. Triple H beloonde Batista daarom (kayfabe) met $100.000.

Bij het evenement Armageddon in december 2003 nam Batista deel aan twee wedstrijden. Hij verloor eerst van Shawn Michaels, maar later veroverde hij met Ric Flair het WWE World Tag Team Championship. Uiteindelijk veroverden alle leden van "Evolution" bij het evenement een titel, want Triple H veroverde het World Heavyweight Championship en Randy Orton het WWE Intercontinental Championship. Tijdens een aflevering van Raw op 16 februari 2004 moesten Batista en Flair de titel doorgeven aan Booker T en Rob Van Dam, maar heroverden algauw het kampioenschap. Uiteindelijk moesten Batista en Flair de titel opnieuw afstaan aan Chris Benoit en Edge in april 2004.

World Heavyweight Championship (2005-2008)Bewerken

 
Batista als World Heavyweight Champion in 2005

In het voorjaar van 2005 realiseerde Triple H zich dat Batista een bedreiging vormde voor zijn World Heavyweight Championship. In januari 2005 verloor Batista eerst nog een Elimination Chamber match bij het evenement New Year's Revolution, maar won daarna voor het eerst de Royal Rumble. Hij ging als laatste over het bovenste touw met John Cena, waarna Vince McMahon de wedstrijd herstartte. Batista wist op die manier Cena te verslaan.

Een paar weken later bewoog Batista zijn duimen omlaag als provocatie tegen Triple H en Ric Flair, waarna Batista het duo aanviel. Er volgde een kamp tussen kampioen Triple H en Batista bij WrestleMania 21 waar Batista de titel veroverde. Later daagde Triple H hem uit voor een Hell in a Cell match bij het evenement Vengeance. Batista was de eerste worstelaar die Triple H kon verslaan binnen Hell in a Cell. Batista werd verslagen door John "Bradshaw" Layfield bij het evenement The Great American Bash nadat de scheidsrechter hem een klapstoel zag pakken als wapen tegen JBL, en dus werd Batista gediskwalificeerd. Batista en JBL stonden opnieuw tegenover elkaar bij het evenement SummerSlam in een No Holds Barred-wedstrijd, waar hij JBL versloeg.

Batista was even inactief met een gescheurde rugspier. Tijdens een aflevering van SmackDown! op 16 december 2005 veroverden Batista en Rey Mysterio het WWE Tag Team Championship van MNM (Johnny Nitro & Joey Mercury). De wedstrijd stond in het teken van de overleden Eddie Guerrero. Met deze overwinning droeg Batista als dusdanig twee titelriemen. Een paar weken later moesten Batista en Mysterio de titels terug afstaan aan MNM nadat Mark Henry hen de wedstrijd kostte. Op 9 januari 2006 raakte bekend dat Batista een tricepsblessure had opgelopen. Hij werd ertoe gedwongen het World Heavyweight Championship beschikbaar te stellen.

Batista keerde terug bij het evenement No Way Out en verkondigde dat als zijn arm genezen was, hij terug vol zou gaan voor het World Heavyweight Championship. In het najaar van 2006 had Batista geen noemenswaardige verhaallijnen tot hij in november 2006 het World Heavyweight Championship veroverde van Booker T. Hij verloor de titel aan The Undertaker bij WrestleMania 23, die in januari 2007 de Royal Rumble had gewonnen. Batista won voor de derde keer het World Heavyweight Championship bij het evenement Unforgiven met een overwinning tegen The Great Khali en Rey Mysterio. Hij moest zijn titel verdedigen tegen Edge en The Undertaker bij het evenement Armageddon in december 2007. Edge veroverde het kampioenschap van Batista.

Laatste keer World Heavyweight Championship (2008-2009)Bewerken

In januari 2008 werd Batista geëlimineerd door Triple H bij het evenement Royal Rumble. Een maand later was Batista een van de zes deelnemers in een Elimination Chamber match bij het evenement No Way Out, maar werd geëlimineerd door The Undertaker. Vervolgens versloeg hij Umaga bij WrestleMania XXIV. Later was Batista te zien in een verhaallijn naast Shawn Michaels en dit leidde tot een wedstrijd tussen hen bij het evenement Backlash, waar Michaels zegevierde. Chris Jericho was de gastscheidsrechter. Hij verzilverde een herkansing tegen Michaels bij het evenement One Night Stand.

Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 4 augustus 2008 veroverde hij samen met John Cena het WWE World Tag Team Championship van The Legacy (Cody Rhodes & Ted DiBiase Jr.), maar een week later speelden Batista en Cena de titelriemen alweer kwijt aan "The Legacy". Hij versloeg Cena bij het evenement SummerSlam.

Batista klopte Chris Jericho bij het evenement Cyber Sunday en veroverde voor de vierde en laatste keer het World Heavyweight Championship, met Stone Cold Steve Austin als gastscheidsrechter. Jericho heroverde het World Heavyweight Championship van Batista in een steel cage match. In het najaar onderging Batista een operatie aan zijn hamstring was hiervoor zes tot acht maanden inactief.

WWE Championship & vertrek (2009-2010)Bewerken

 
Batista in juni 2008

Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 6 april 2009 keerde Batista terug om Triple H, Shane McMahon en Vince McMahon uit de nood te helpen tegen The Legacy. Na de zege van Triple H tegen Randy Orton bij WrestleMania XXV zorgde Vince McMahon er persoonlijk voor dat Batista zijn plaats mocht innemen, zodat hij samen met Triple H en Shane McMahon tegen "The Legacy" kon worstelen bij het evenement Backlash. Deze wedstrijd werd echter verloren en per stipulatie moest Triple H het WWE Championship afstaan aan Orton.

Batista veroverde voor de eerste keer het WWE Championship bij het evenement Extreme Rules in een steel cage match tegen Randy Orton. Tijdens een aflevering van Raw op 8 juni 2009 moest Batista gedwongen de titel beschikbaar stellen omdat hij brutaal werd aangevallen door Orton en "The Legacy". Later werd echter bekendgemaakt Batista legitiem een bicepsblessure had opgelopen. Tijdens een aflevering van Raw op 14 september 2009 keerde Batista terug. Hij dacht echter na over een mogelijk "pensioen". Die avond won Batista een "No Holds Barred"-wedstrijd van Orton (NB: zonder regels). In oktober 2009 vormde Batista een tag team met Rey Mysterio in een poging het Unified WWE Tag Team Championship te veroveren van Jeri-Show (Chris Jericho & Big Show) bij het evenement Hell in a Cell, waar "Jeri-Show" echter zegevierde.

In februari 2010 raakte Batista betrokken bij een rivaliteit tussen Vince McMahon en Bret Hart en assisteerde McMahon. Al snel verscheen John Cena om Hart te helpen, maar werd uiteindelijk door Batista aangevallen. Het leidde tot een kamp tussen Batista en Cena bij het evenement Elimination Chamber, waar Batista als winnaar uit de bus kwam en voor de tweede (en laatste) keer het WWE Championship op zijn naam schreef. Hij verloor het kampioenschap aan Cena bij WrestleMania XXVI. Batista verloor nogmaals van Cena in een "I Quit" match bij het evenement Over the Limit.

Tijdens een aflevering van Raw op 24 mei 2010 opende Batista de show. Hij zat in een rolstoel en verliet het bedrijf toen Bret Hart, de fictieve General Manager van Raw, zijn verzoek afwees om de plaats van de "geblesseerde" Randy Orton in te nemen voor een kans op het WWE Championship van John Cena bij het evenement Fatal 4-Way. Bautista verliet daadwerkelijk de federatie om zich toe te leggen op een filmcarrière.

Terugkeer naar WWE (2014)Bewerken

Tijdens een aflevering van Raw op 23 december 2013 werd bekendgemaakt dat Batista op 20 januari 2014 zou terugkeren naar de WWE, slechts een week voor de Royal Rumble. Batista won voor de tweede keer in zijn carrière de Royal Rumble nadat hij Roman Reigns als laatste elimineerde, waarna hij werd getrakteerd op een fluitconcert. Fans hadden het niet langer op Batista begrepen - niet omdat hij zich ten volle had gericht op een filmcarrière, maar wel omdat de federatie hem als winnaar van de Royal Rumble had aangeduid ten nadele van fulltime professioneel worstelaars.

Batista verloor bij WrestleMania XXX een wedstrijd om het WWE World Heavyweight Championship tegen Daniel Bryan en verliezend titelverdediger Randy Orton. Hij was vervolgens aanwezig bij de reünie van Evolution op 14 april 2014. "Evolution" ging de strijd aan met de rivaliserende worstelgroep The Shield, maar verloor twee keer op rij van "The Shield" bij de evenementen Extreme Rules en Payback. Hierna verliet Batista opnieuw de WWE en focuste zich weer op zijn acteercarrière.

Afscheid als professioneel worstelaar (2019)Bewerken

Batista keerde terug naar WWE op 23 oktober 2018. Tijdens een aflevering van Tuesday Night SmackDown! Live was hij te gast voor een éénmalige reünie van Evolution. Hij richtte zich tot zijn vriend Triple H en verwees naar zijn drie opeenvolgende nederlagen tegen hem uit 2005. Triple H wist deze opmerking nog sportief te kaderen, maar toen Batista op 26 februari 2019 een aanval plaatste op hun jarige (gemeenschappelijke) vriend Ric Flair, was Triple H woedend. Batista gaf als reden voor zijn aanval dat Triple H hem indertijd steeds onderdrukte en tegenwerkte. Batista aasde op wraak.

Triple H accepteerde Batista's uitdaging bij WrestleMania 35, maar eiste dat hij mocht bepalen onder welke condities de wedstrijd zou doorgaan. Batista ging akkoord, op voorwaarde dat Triple H zijn carrière op het spel zette. Het kwam tot een pittige discussie tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 11 maart 2019. Batista lanceerde zowaar een internetmeme door (onbewust) de microfoon te bedelven onder speeksel en herhaaldelijk "Give me what I want!" te schreeuwen. Batista's themalied "I Walk Alone" werd namelijk geschreven en uitgevoerd door de Amerikaanse heavy metalband "Saliva".

Uiteindelijk zette Triple H zijn carrière op het spel. Batista werd verslagen door Triple H bij het evenement. Tijdens hun kamp verloor Batista zijn neuspiercing, die door Triple H agressief met een nijptang werd verwijderd. Het was de laatste wedstrijd van Bautista als professioneel worstelaar.

Mixed martial arts (2011−2013)Bewerken

 
Batista, na zijn eerste MMA-wedstrijd overwinning

Na zijn vertrek bij WWE woonde Batista het evenement Strikeforce: Los Angeles bij op 16 juni 2010 omdat hij geïnteresseerd was in een carrière in de mixed martial arts. Batista kondigde aan dat hij en Strikeforce aan het onderhandelen waren over een contract. In april 2011 meldde Batista dat een contractonderhandeling met de Strikeforce was spaak gelopen omdat Strikeforce werd opgeheven en verkocht aan Zuffa.

Op 6 oktober 2012 zou Batista zijn grote MMA-debuut maken tegen Rashid Evans bij het evenement Classic Entertainment and Sports: Real Pain dat plaatsvond in Providence (Rhode Island). Evans moest echter naar de gevangenis en zijn plaats werd ingenomen door Vince Lucero. Uiteindelijk won Batista na 4:05 minuten in de eerste ronde met een T.K.O. (technische knock-out) het gevecht van Lucero.

ActeercarrièreBewerken

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Films
2006 Relative Strangers Cameo rol Direct-naar-video
2009 My Son, My Son, What Have Ye Done? Politieofficier Direct-naar-video
2010 Wrong Side of Town Big Ronnie (B.R.) Direct-naar-video
2011 House of the Rising Sun Ray Direct-naar-video
2012 The Scorpion King 3: Battle for Redemption Argomael Direct-naar-video
2012 The Man with the Iron Fists Brass Body
2013 Riddick Diaz
2014 Guardians of the Galaxy Drax the Destroyer
2015 Spectre Mr. Hinx
2017 Guardians of the Galaxy Vol. 2 Drax the Destroyer
2017 Blade Runner 2049 Sapper Morton
2018 Avengers: Infinity War Drax the Destroyer
2018 Hotel Artemis Everest
2018 Escape Plan 2: Hades Trent DeRosa
2019 Avengers: Endgame Drax the Destroyer
2019 Stuber Det. Victor "Vic" Manning
2019 Escape Plan: The Extractors Trent DeRosa

In het worstelenBewerken

 
Batista met de Batista Bomb
  • Finishers
    • Batista Bite - 2010
    • Batista Bomb (WWE) / Demon Bomb (OVW)
  • Signature moves
    • Big boot
    • Elevated single leg Boston crab – als Leviathan
    • Hammerlock / armbar combination
    • Meerdere "powerslam" variaties
      • Front
      • Swinging side
      • Vertical suplex
    • Multiple turnbuckle thrusts
    • Running clothesline
    • Shoulder block
    • Spear
    • Spinebuster
    • Two-handed chokelift
  • Bijnamen
    • "The Animal"
    • "Evolution's Animal"
  • Managers
  • Themamuziek
    • Ohio Valley Wrestling
      • "Voodoo" van Godsmack (gebruikt als lid van The Disciples van Synn; 2000–2002)
    • World Wrestling Entertainment
      • "Eyes of Righteousness" van Jim Johnston (als Deacon Batista; 2002)
      • "Animal" van Jim Johnston (2002–2005)
      • "Evolve" van Jim Johnston (gebruikt als lid van Evolution; 2003)
      • "Line in the Sand" van Motörhead (gebruikt als lid van Evolution; 2003–2005)
      • "I Walk Alone" van Saliva (2005–2010)

PrestatiesBewerken

Externe linksBewerken