Hoofdmenu openen

Roy Schuiten (Zandvoort, 16 december 1950Praia do Carvoeiro (Portugal), 19 september 2006) was een Nederlands wielrenner en ploegleider.

Roy Schuiten
Roy Schuiten in 1974
Roy Schuiten in 1974
Persoonlijke informatie
Volledige naam Roy Schuiten
Geboortedatum 16 december 1950
Geboorteplaats Vlag van Nederland Zandvoort, Nederland
Overlijdensdatum 19 september 2006
Overlijdensplaats Praia do Carvoeiro, Portugal
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg, Baan
Ploegen
1974 - 1975
1976 - 1977
1978
1979
1980
1981
1982
TI-Raleigh vanaf 17-07
Lejeune-BP
Scic
Scic
Inoxpran
Kotter
Kelme
Beste prestaties
Amstel Gold Race 8e (1976)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

LoopbaanBewerken

Hij haalde zijn grootste successen op de baan: in 1974 en 1975 werd hij wereldkampioen achtervolging. Op dit onderdeel werd hij zes keer Nederlands kampioen. Ook was hij een goed tijdrijder, maar daarbij beleefde hij de grootste teleurstelling van zijn carrière: in 1975 deed hij in Mexico twee aanvallen op het werelduurrecord van Eddy Merckx, die beide faalden. Schuiten fietste op destijds de lichtste fiets ter wereld, ontworpen door de Amsterdammer Jan Legrand.

Schuiten kon ook als wegrenner goed uit de voeten; hij deed tweemaal mee aan de Tour de France en vijf keer aan de Ronde van Italië. In 1975 won hij de wegwedstrijd Rund um den Henninger-Turm en zowel in 1974 als 1975 de Grand Prix des Nations. Ook won hij de befaamde koppeltijdrit Trofeo Baracchi in 1974 met Francesco Moser en in 1978 met Knut Knudsen. In 1974 werd hij in Nederland uitgeroepen tot Wielrenner van het jaar.

Na zijn afscheid in 1982 was hij in 1985 een jaar ploegleider bij de PDM-ploeg. Daarna verhuisde hij naar Portugal, waar hij werkzaam was in de horeca. Hij stierf op 55-jarige leeftijd in Praia do Carvoeiro, waarschijnlijk als gevolg van een maagbloeding.[1]

Resultaten in voornaamste wedstrijdenBewerken