Crotaphopeltis

geslacht van slangen uit de familie gladde slangen

Crotaphopeltis is een geslacht van slangen uit de familie toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Colubrinae.

Crotaphopeltis
Crotaphopeltis hotamboeia, exemplaar uit Nationaal park Pilanesberg, Zuid-Afrika
Crotaphopeltis hotamboeia, exemplaar uit Nationaal park Pilanesberg, Zuid-Afrika
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Serpentes (Slangen)
Superfamilie:Colubroidea
Familie:Colubridae (Toornslangachtigen)
Onderfamilie:Colubrinae
Geslacht
Crotaphopeltis
Fitzinger, 1843
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Crotaphopeltis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Naam en indelingBewerken

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Leopold Fitzinger in 1843. Er zijn zes soorten, een aantal hiervan werd vroeger tot het niet langer erkende geslacht Leptodira gerekend.[1]

SoortenBewerken

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Crotaphopeltis barotseensis Broadley, 1968 Zambia, Botswana, Angola
Crotaphopeltis braestrupi Rasmussen, 1985 Somalië, Kenia
Crotaphopeltis degeni Boulenger, 1906 Soedan, Oeganda, Kenia, Ethiopië, Tanzania, Centraal-Afrikaanse Republiek, Kameroen, Tsjaad
Crotaphopeltis hippocrepis Reinhardt, 1843 Burkina Faso, Kameroen, Ghana, Centraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Guinee, Ivoorkust, Togo, Benin, Mali, Nigeria
Crotaphopeltis hotamboeia Laurenti, 1768
Crotaphopeltis tornieri Werner, 1908 Tanzania, Malawi

Uiterlijke kenmerkenBewerken

De slangen worden middelgroot en hebben een afgeplatte kop. De kop is vaak donkerder dan de rest van het lichaam. De ogen zijn relatief groot en hebben een verticale pupil. De giftanden zijn relatief groot en niet beweeglijk. De slangen kunnen een mild gif afgeven met de giftanden, voor mensen zijn ze echter niet gevaarlijk.[2]

LevenswijzeBewerken

De soorten zijn nachtactief en bodembewonend, vaak worden ze bij het water aangetroffen. Veel soorten jagen op kikkers en padden die in een keer worden doorgeslikt. Van de soort Crotaphopeltis hotamboeia is bekend dat het dier agressief wordt en begint te sissen, de kop afplat en de bek openspert. Ook kan het dier fel van zich af bijten. De soort Crotaphopeltis barotseensis daarentegen laat zich makkelijk hanteren.[2]

Verspreiding en habitatBewerken

De verschillende soorten komen voor in delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. De slangen leven in de landen Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Brazzaville, Congo-Kinshasa, Ethiopië, Eritrea, Gabon, Gambia, Ghana, Guinee, Ivoorkust, Kameroen, Kenia, Liberia, Malawi, Mali, Mozambique, Namibië, Nigeria, Oeganda, Rwanda, Senegal, Sierra Leone, Soedan, Somalië, Swaziland, Tanzania, Togo, Tsjaad, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika.[1]

De habitat bestaat onder andere uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken.

BeschermingsstatusBewerken

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan een soort een beschermingsstatus toegewezen. Crotaphopeltis tornieri wordt beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC).[3]

BronvermeldingBewerken