Hoofdmenu openen

Gabon, officieel de Republiek Gabon (Frans: République gabonaise), is een land in Afrika dat grenst aan Equatoriaal-Guinea, Kameroen en Congo-Brazzaville. De hoofdstad en grootste stad is Libreville. De beperkte bevolkingsdichtheid, overvloedige natuurlijke hulpbronnen, en aanzienlijke buitenlandse steun hebben Gabon tot een van de meer welvarende landen in Afrika gemaakt.[4] Sinds 1 juli 2016 is Gabon weer lid van de OPEC.[5]

République gabonaise
Vlag
(Details)
"Wapen
(Details)
Gabon
Basisgegevens
Officiële landstaal Frans
Hoofdstad Libreville
Regeringsvorm Republiek
Religie Christendom ca. 70%,
animisme
Oppervlakte 267.668 km² [1] (3,8% water)
Inwoners 1.269.732 (2003)[2]
1.772.255 (2017)[3] (6,6/km² (2017))
Overige
Volkslied La Concorde
Munteenheid CFA-frank (XAF)
UTC +1
Nationale feestdag 12 maart
Web | Code | Tel. .ga | GAB | 241
Voorgaande staten
Frans-Equatoriaal-Afrika Frans-Equatoriaal-Afrika 1960 (Onafhankelijk van Frankrijk)
Topografie
Gabon
Portaal  Portaalpictogram  Landen & Volken

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Het gebied werd aanvankelijk bewoond door Pygmeeën, die voor een groot deel werden vervangen en geabsorbeerd door Bantoe-stammen gedurende meerdere migraties.

De eerste Europeanen die in het gebied arriveerden, waren de Portugezen in 1471.

Tussen 1580 en 1600 kwamen de Hollanders aanleggen aan de kust vlak bij Port-Gentil om zich te bevoorraden. Het VOC-schip Mauritius, dat op weg was naar Amsterdam vanuit het Verre Oosten, is hier gezonken op 19 maart 1609. Het werd pas in 1985 teruggevonden op een diepte van 12 meter, vlak bij Cap Lopez, Port-Gentil.

In 1843 werd de eerste officiële Franse post opgericht, Fort-d'Aumale. De hoofdstad Libreville is gesticht in 1849. In 1862 werd het gebied een Frans protectoraat. Pierre Savorgnan de Brazza ondernam verschillende ontdekkingsreizen onder andere in 1875-1878 en 1880-1881, en tot slot in 1883-1884. In 1879 en 1882 werden Franceville en Brazzaville gesticht. In 1888 werd Gabon bij Frans-Congo gevoegd, maar in 1904 werd Gabon weer een aparte Franse kolonie. Op 15 januari 1910 maakte het deel uit van Frans-Equatoriaal-Afrika. In de Tweede Wereldoorlog werd Gabon overgenomen door de Vrije Fransen van generaal Charles de Gaulle.

In tegenstelling tot vele andere Afrikaanse landen, is Gabon een politiek stabiel land. Het werd op 17 augustus 1960 onafhankelijk van Frankrijk. Op 17 februari 1961 werd Léon M'Ba de eerst gekozen president van Gabon. Hij overleed op 28 november 1967.

Omar Bongo werd op 12 februari 1967 gekozen als tweede president van Gabon. Hij was 42 jaar aan de macht en was daarmee het langstzittende staatshoofd van Afrika. In 2005 werd hij met 79,2% van de stemmen herkozen voor een ambtstermijn van 7 jaar. Hij overleed in 2009 aan een hartaanval in een kliniek in Barcelona, waar hij volgens niet-regeringsbronnen voor kanker werd behandeld.[6] Zijn zoon Ali Bongo Ondimba was vanaf 1999 de Minister van Defensie en volgde hem op na de verkiezingen van 30 augustus 2009, nadat hij 41,73% van de stemmen kreeg. Hij werd op 16 oktober 2009 beëdigd.

Fysische geografieBewerken

 
Een kaart met de hoogteverschillen
 
Regenwoud in Gabon
 
De Ogooué in de provincie Ogooué-Ivindo

TopografieBewerken

Gabon ligt op en rond de evenaar in Centraal-Afrika en beslaat een oppervlakte van 267.668 km2, waarvan 3,8% uit water bestaat. Hiermee is Gabon het op 75 na grootste land qua oppervlakte achter Nieuw-Zeeland en voor de Westelijke Sahara. Daarnaast reiken de territoriale wateren tot de maximale afstand van 12 zeemijl, de aansluitende zone tot de maximale 24 zeemijl en de exclusieve economische zone tot de maximale 200 zeemijl vanaf de basislijn.[4]

Het land heeft een 298 km lange grens met Kameroen in het noorden, een 350 km lange grens met Equatoriaal-Guinea in het noordwesten en een 1903 km lange grens met Congo-Brazzaville in het oosten en zuiden. Bovendien bedraagt de kustlijn aan de Atlantische Oceaan in het westen 885 kilometer. Kaap Lopez, dat tevens het westelijkste punt van Gabon is, vormt een scheiding tussen de Golf van Bonny, een deel van de Golf van Guinee, in het noorden en de Atlantische Oceaan in het zuiden. De kust is het laagste punt van het land, namelijk op zeeniveau; het hoogste punt is volgens The World Factbook met 1575 meter Mont Iboundji in het zuiden van het land in het Chaillu Massif, volgens andere bronnen is dat Mont Bengoué met 1070 m in het oosten en dan zou Mont Iboundji 972 m hoog zijn.[4][7][8]

Het landschap van Gabon is te verdelen in drie delen: de smalle kustvlakte, het heuvelachtig binnenland en de savannes in het oosten en zuiden.[4] In de kustvlakte bevinden zich de twee grootste steden, namelijk Libreville en Port-Gentil. Zo'n 80% van de totale oppervlakte bestaat uit tropisch regenwoud.[9]

De Ogooué is de belangrijkste rivier en stroomt in noordwestelijke richting het midden van het land, maar is bevaarbaar van zee tot Ndjolé. De rivier heeft een lengte van zo'n 1200 km en ontspringt net over de Gabonese grens in Congo. Het stroomgebied met al de zijrivieren omvat een groot deel van Gabon.

KlimaatBewerken

Tropisch. Warm en zeer vochtig, het is gemiddeld 26 °C en heeft een regen- en een droog seizoen:

  • Lang droog seizoen in mei-september
  • Kort regenseizoen in oktober-november
  • Kort droog seizoen in december-januari
  • Lang regenseizoen in februari-april

Bestuurlijke indelingBewerken

  Zie Provincies van Gabon voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Gabon is ingedeeld in negen provincies.

BevolkingBewerken

Gabon telt ongeveer 1,7 miljoen inwoners waarvan zo'n 80% woonachtig is in de steden. In de twee grootste steden, Libreville en Port-Gentil, woont al 60% van de nationale bevolking.

Etnische groepenBewerken

Gabon wordt bevolkt door zo'n 40 verschillende volken. De grootste etnische groep is de Fang, ook wel Pangwe genoemd. Zo'n 33% van de bevolking behoort tot de Fang. Andere grote volken zijn de Adouma, Eshira, Kota en de Okande. Eén procent van de bevolking (15.000 tot 20.000 mensen) behoort tot de pygmeeën, de oorspronkelijke bewoners van Gabon.

GodsdienstBewerken

60% van de bevolking is christen, een samenstelling van 52% katholieken (zie Katholieke Kerk in Gabon) en 8% protestanten. Paters van de H. Geest begonnen in 1844 met de missionering. De missie besteedde veel aandacht aan het schoolwezen en de gezondheidszorg, kwam op voor de sociale rechten van de bevolking (mgr. Tardy) en streed voor een goede huwelijkswetgeving. In 1899 werd de eerste inlandse priester, en in 1961 de eerste eigen bisschop gewijd.

Vanaf 1842 werd in Gabon zendingsarbeid verricht door Amerikaanse protestanten, die in 1892 werd overgedragen aan de Parijse zending. In het zuiden arbeidt sinds 1934 de Christian and Missionary Alliance. Albert Schweitzer verrichtte werk in Lambarene.

Zo'n 1% van de bevolking is moslim, waaronder de voormalige president Omar Bongo. De overige 39% hangt traditionele Afrikaanse religies aan (animisme).

TaalBewerken

De officiële taal is Frans. Er zijn ongeveer 40 talen o.a. :

  • Fang en Pounou in het zuiden.
  • Myéné aan de kust zoals in Libreville en Port-Gentil.
  • Téké in het zuidoosten.
  • Kota in het noorden.

StaatsinrichtingBewerken

De president is Ali Bongo Ondimba (beëdigd 16 oktober 2009), na de verkiezingen van 30 augustus nam hij de macht over van interim-president Rose Francine Rogombé. De premier is Emmanuel Issoze-Ngondet, sinds 29 september 2016.

Op 21 februari 1961 is de eerste grondwet opgesteld. Volgens de grondwet van 1991 is Gabon een presidentiële republiek met verregaande bevoegdheden voor het staatshoofd. De president wordt voor zeven jaar gekozen. Hij is opperbevelhebber van het leger, heeft het recht om het parlement te ontbinden en om ministers te ontslaan en te benoemen. De wetgevende macht berust bij het 120 leden tellende parlement. Het parlement bestaat uit de Senaat (Sénat) met 102 leden die elk 6 jaar worden gekozen en de Nationale Vergadering (Assemblée Nationale) met 120 leden, waarvan 111 leden elk 5 jaar worden gekozen en 9 leden worden aangewezen door de president. De laatste verkiezingen voor de Senaat was in januari 2009 en die voor de Nationale Vergadering in december 2006.

Nadat president Omar Bongo was overleden werden in 2009 verkiezingen georganiseerd. De Commission électorale nationale autonome et permanente (CENAP), die verantwoordelijk is voor het organiseren van de verkiezingen, maakte op 3 september 2009 de officiële cijfers bekend: Ali Bongo Ondimba (PDG) 41,73%, André Mba Obame (onafhankelijk) 25,88% en Pierre Mamboundou (Union du Peuple Gabonnais) 25,22%.

Als gevolg van de overwinning van Ali Bongo braken in het hele land rellen uit en vooral in Libreville en Port-Gentil, de economische hoofdstad en bekend als oppositiestad.[10] Op 3 september zijn duizenden aanhangers van de oppositie de straat op gegaan en hebben een gevangenis bestormd, iedereen vrijgelaten. Vervolgens is het Franse consulaat in brand gestoken. Meerdere benzinestations van de Franse oliemaatschappij Total SA zijn vernield.

PartijenBewerken

In april 1990 werd het meerpartijenstelsel ingevoerd. Tot dan toe was de Parti Démocratique Gabonais (PDG, d.i. de Democratische Partij van Gabon) de enige toegestane partij. In feite is er aan dit monopolie geen einde gekomen: nog steeds is de PDG de dominerende partij. Voormalig president Omar Bongo was lid van de PDG.

Overige partijen:

EconomieBewerken

De olie-industrie is de belangrijkste economische activiteit van het land. Het is de vijfde olieproducent van Afrika en Gabon heeft sterk geprofiteerd van de sterk gestegen olieprijzen tot 2015.[11] In 2015 produceerde het land ongeveer 230.000 vaten olie per dag waarvan er 210.000 werden geëxporteerd. De olie leverde zo’n 70% van de exportopbrengsten, 40% van de inkomsten voor de overheid en had een aandeel van 20% van het bruto binnenlands product.[11]

De productie van olie is de afgelopen vijf jaren licht gedaald en de overheid heeft een beleid ingezet van economische diversificatie.[11] Voor de toekomst ligt de nadruk op de economische ontwikkeling van mangaan, hout, landbouw en de dienstensector. De Wereldbank is bij een aantal projecten betrokken. Het bedrijfsklimaat is ongunstig, in 2016 stond het land op plaats 162, van 189 landen in totaal, als wordt gekeken naar het gemak waarmee zaken gedaan kunnen worden.[11] Volgens onderzoek van Transparency International stond Gabon in 2015 op een slechte plaats op de lijst van corrupte landen. Het land staat op nummer 99 van in totaal 167 landen die op de corruptie-lijst zijn opgenomen.[12]

Nationale parkenBewerken

Op initiatief van president Omar Bongo, is in 2002 een plan opgesteld om dertien nationale parken[13] op te richten. Verdeeld over alle negen provincies. Dit is in verhouding 10% van het territorium.

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken

Beluister

(info)