Liopeltis

geslacht uit de onderfamilie Colubrinae

Liopeltis is een geslacht van slangen uit de familie toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Colubrinae.

Liopeltis
Liopeltis rappi
Liopeltis rappi
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Serpentes (Slangen)
Superfamilie:Colubroidea
Familie:Colubridae (Toornslangachtigen)
Onderfamilie:Colubrinae
Geslacht
Liopeltis
Fitzinger, 1843
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Liopeltis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Naam en indelingBewerken

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Leopold Fitzinger in 1843.[1]

De wetenschappelijke geslachtsnaam Liopeltis is afgeleid van de Griekse woorden λε ος (leios = glad) en πέλτη (pelte = schild) en betekent vrij vertaald 'gladschubbigen'. Er zijn zeven soorten, inclusief de pas in 2019 beschreven soort Liopeltis pallidonuchalis.

SoortenBewerken

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Liopeltis calamaria Günther, 1858 Sri Lanka, India, Nepal
Liopeltis frenatus Günther, 1858 India, Myanmar, Laos, Vietnam, China, Tibet
Liopeltis pallidonuchalis Poyarkov, Nguyen & Vogel, 2019 Vietnam
Liopeltis philippinus Boettger, 1897 Filipijnen
Liopeltis rappi Günther, 1860 Nepal, India
Liopeltis stoliczkae Sclater, 1891 India, Myanmar, Cambodja, Laos
Liopeltis tricolor Schlegel, 1837 Indonesië, Brunei, Maleisië, Filipijnen, Singapore, Thailand, Vietnam

Verspreiding en habitatBewerken

Alle soorten komen voor in delen van Azië en leven in de landen Indonesië, Brunei, Maleisië, Cambodja, Filipijnen, Singapore, Thailand, Vietnam, India, Myanmar, Laos, China, Tibet en Nepal.[1]

De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken.[2]

BeschermingsstatusBewerken

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan vijf soorten een beschermingsstatus toegewezen. Vier soorten worden gezien als 'veilig' (Least Concern of LC) en een soort als 'onzeker' (Data Deficient of DD).[2]

BronvermeldingBewerken