Barzakh

Islamitische eschatologische term, plaats tussen hel en hemel

Barzakh (Arabisch:برزخ) is binnen de islam de term die gebruikt wordt voor de periode tussen iemands dood en zijn wederopstanding op de Dag des oordeels en het verblijf in het akhirah daarna. Het wordt gezien als een soort slaaptoestand. Wie als moslim sterft, gehoorzaam aan God, zal in een gezegende toestand zijn, maar wie als een kafir sterft, ongehoorzaam aan God, zal gestraft worden. Om dat te bepalen zouden de engelen Nakir en Munkar de overledene bezoeken in het graf.

De bestraffingen zijn verschillend en hangen samen met de gepleegde zonden. In Sahih Bukhaari is een Hadith overgeleverd die de kwellingen van al-barzakh beschrijft die sommigen die grote zonden hebben begaan zullen overkomen. Mohammed vroeg regelmatig aan de Ansaar of zij dromen te bespreken hadden. Bij de besprekingen van deze dromen zijn specifieke details omtrent bestraffingen gegeven.

Soera De Gelovigen 100 zegt hierover: ...En achter hen is een hindernis tot de Dag waarop zij gewekt zullen worden.'

Geleerden verschillen van mening waar de persoon zich bevindt, of lichaam en ziel nog verenigd zouden zijn en of de persoon zich bewust kan zijn van de levenden.

Volgens de islam zal de toestand van barzakh worden opgeheven op de Dag des oordeels, wanneer God de rol op Zich zal nemen van rechter (Qadi), ieders daden wegen en beslissen of het akhirah van eenieder in het paradijs (djenna) of in het hellevuur (djahannam) zal zijn.[1]

Zie ookBewerken