Hoofdmenu openen

Het World Snooker Championship 2008 werd van 19 april tot en met 5 mei 2008 gehouden in het Crucible Theatre in Sheffield. Het lukte John Higgins niet de titel te verdedigen. Net als in 2001 en 2004 won Ronnie O'Sullivan het toernooi. Ditmaal versloeg hij in de finale Ali Carter.

De top-16 van de wereldranglijst was automatisch geplaatst voor het WK, daarbij kwamen nog eens zestien spelers uit de kwalificaties.

ResultatenBewerken

Eerste rondeBewerken

Jamie Cope, Liu Chuang en Liang Wenbo maakten hun debuut bij het wereldkampioenschap. Enkel Liang Wenbo slaagde erin zijn eerste partij ooit op het WK te winnen, hij versloeg Ken Doherty in de eerste ronde, waardoor de Ier voor het eerst in vijftien jaar uit de top-16 valt aan het einde van het seizoen.

Vice-wereldkampioen Mark Selby verloor al in de eerste ronde van Mark King. Ook Steve Davis, met zijn vijftig jaar de oudste speler op het wereldkampioenschap, ging er in de eerste ronde uit.

Titelverdediger John Higgins zette een overtuigende prestatie neer tegen Matthew Stevens, die pas voor het eerst in zijn carrière verloor in de openingsronde.

John Higgins   10 - 5   Matthew Stevens
Ryan Day   10 - 6   Michael Judge
Ding Junhui   10 - 9   Marco Fu
Stephen Hendry   10 - 9   Mark Allen
Ronnie O'Sullivan   10 - 5   Liu Chuang
Mark Williams   10 - 3   Mark Davis
Stephen Lee   4 - 10   Joe Swail
Ken Doherty   5 - 10   Liang Wenbo
Shaun Murphy   10 - 3   Dave Harold
Ali Carter   10 - 9   Barry Hawkins
Mark Selby   8 - 10   Mark King
Peter Ebdon   10 - 9   Jamie Cope
Neil Robertson   10 - 4   Nigel Bond
Stephen Maguire   10 - 3   Anthony Hamilton
Steve Davis   8 - 10   Stuart Bingham
Graeme Dott   7 - 10   Joe Perry

Laatste 16 & kwartfinalesBewerken

Ronnie O'Sullivan, tweevoudig wereldkampioen, maakte in de laatste frame van zijn wedstrijd tegen Mark Williams een maximumbreak, waardoor hij alleen recordhouder wordt wat het aantal 147-breaks in competitie betreft. De teller van O'Sullivan staat nu op negen, dat is één meer dan Stephen Hendry.

Ali Carter lukte in de kwartfinale voor het eerst in zijn carrière een 147-break. Het is voor het eerst dat twee spelers tijdens hetzelfde WK een maximumbreak halen.

Mark Williams verdwijnt door zijn nederlaag in de tweede ronde uit de top-16 van de wereld, waardoor hij volgend seizoen in de kwalificaties zal moeten spelen.

Stephen Maguire liep in zijn wedstrijd tegen Neil Robertson uit tot 9-0, de Australiër zette nog een kleine comeback in en kwam terug tot 11-7, maar Maguire maakte het uiteindelijk toch met 13-7 af.

Halve finalesBewerken

In de eerste halve finale stond het in de wedstrijd tussen Ronnie O'Sullivan en Stephen Hendry 4-4 na de eerste sessie, maar O'Sullivan won alle 8 frames in de tweede sessie om zo op een 12-4-voorsprong te komen. Het was de eerste keer dat Stephen Hendry een zogenaamde whitewash om de oren kreeg in een sessie tijdens het WK. O'Sullivan won de wedstrijd uiteindelijk tijdens de derde sessie met 17-6, waardoor een vierde sessie niet meer hoefde te worden gespeeld. De laatste maal dat Ronnie O'Sullivan en Stephen Hendry op een WK tegenover elkaar stonden was in de halve finale in 2004. O'Sullivan won destijds met 17-4.

In de andere halve finale versloeg Ali Carter na een spannend gevecht Joe Perry met 17 - 15.

FinaleBewerken

Voor het eerst sinds 1991 stonden in de finale twee Engelse spelers tegenover elkaar, 17 jaar geleden versloeg John Parrott zijn landgenoot Jimmy White. Dit keer stonden met Ronnie O'Sullivan en Ali Carter bovendien voor het eerst in de snookergeschiedenis twee spelers die beide een maximumbreak wisten te maken in één toernooi ook in de finale.

O'Sullivan wist de titel op het WK al twee keer in de wacht te slepen, zowel in 2001 als in 2004 was hij de beste. Voor Carter was het pas de eerste rankingfinale in zijn carrière.

Ronnie O'Sullivan ging goed van start in de finale, hij stond in geen tijd 3-0 voor, maar Carter bracht met een break van 104 zijn achterstand terug tot 3-1. Carter wist de weinige kansen in de frames daarna niet te benutten en zag The Rocket zo uitlopen tot 6-2 na de eerste sessie.

Ook in de tweede sessie kwam de 28-jarige Carter niet in zijn spel, wat O'Sullivan de kans gaf om uit te lopen tot 11-5.

De eerste sessie op maandag leverde O'Sullivan een 16-8 voorsprong op, in de avondsessie kregen de toeschouwers dan ook bijzonder weinig snooker te zien. O'Sullivan won de eerste twee frames, meteen goed voor een 18-8 zege en zijn derde wereldtitel.

1/8e finale
best of 25 frames
kwartfinale
best of 25 frames
halve finale
best of 33 frames
finale
best of 35 frames
                           
24, 25, 26 april            
   John Higgins  9
29, 30 april
   Ryan Day  13  
   Ryan Day  7
25, 26 april
     Stephen Hendry  13  
   Ding Junhui  7
1, 2 mei
   Stephen Hendry  13  
   Stephen Hendry  6
26, 27, 28 april
     Ronnie O'Sullivan  17  
   Ronnie O'Sullivan  13
29, 30 april
   Mark Williams  7  
   Ronnie O'Sullivan  13
27, 28 april
     Liang Wenbo  7  
   Joe Swail  12
4, 5 mei
   Liang Wenbo  13  
   Ronnie O'Sullivan  18
25, 26 april
     Ali Carter  8
   Shaun Murphy  4
29, 30 april
   Ali Carter  13  
   Ali Carter  13
24, 25 april
     Peter Ebdon  9  
   Mark King  9
1, 2, 3 mei
   Peter Ebdon  13  
   Ali Carter  17
26, 27, 28 april
     Joe Perry  15  
   Neil Robertson  7
29, 30 april
   Stephen Maguire  13  
   Stephen Maguire  12    
27, 28 april
     Joe Perry  13      
   Stuart Bingham  9
   Joe Perry  13