Wereldkampioenschap snooker 2014

Het wereldkampioenschap snooker 2014 vond plaats tussen 19 april en 5 mei 2014 in het Crucible Theatre in Sheffield, Engeland. De Engelsman Ronnie O'Sullivan was de titelverdediger en bereikte voor het derde jaar op rij de finale. Daarin won diens landgenoot Mark Selby zijn eerste wereldtitel.

Logo Snooker-WM 2014.jpg

PrijzenpotBewerken

De totale prijzenpot ging in vergelijking met een jaar eerder omhoog van £ 1.111.000,- naar £ 1.215.000,-, waarmee het de grootste prijzenpot in een snookertoernooi ooit was.

  • Winnaar: £ 300.000,-
  • Finalist: £ 125.000,-
  • Halvefinalist: £ 55.000,-
  • Kwartfinalist: £ 25.000,-
  • Laatste 16: £ 16.000,-
  • Laatste 32: £ 12.000,-
  • Laatste 48: £ 8.500,-
  • Laatste 64: £ 5.000,-
  • Hoogste break: £ 10.000,-

HoofdtoernooiBewerken

  eerste ronde
best of 19 frames
tweede ronde
best of 25 frames
kwartfinale
best of 25 frames
halve finale
best of 33 frames
finale
best of 35 frames
                                               
   Ronnie O'Sullivan (1) 10  
   Robin Hull 4  
     Ronnie O'Sullivan (1) 13  
     Joe Perry (16) 11  
   Joe Perry (16) 10
   Jamie Burnett 7  
     Ronnie O'Sullivan (1) 13  
     Shaun Murphy (9) 3  
   Shaun Murphy (9) 10  
   Jamie Cope 9  
     Shaun Murphy (9) 13
     Marco Fu (8) 8  
   Marco Fu (8) 10
   Martin Gould 7  
     Ronnie O'Sullivan (1) 17  
     Barry Hawkins (5) 7  
   Barry Hawkins (5) 10  
   David Gilbert 4  
     Barry Hawkins (5) 13
     Ricky Walden (12) 11  
   Ricky Walden (12) 10
   Kyren Wilson 7  
     Barry Hawkins (5) 13
     Dominic Dale 12  
   Mark Davis (13) 5  
   Dominic Dale 10  
     Dominic Dale 13
     Michael Wasley 4  
   Ding Junhui (4) 9
   Michael Wasley 10  
   Ronnie O'Sullivan (1) 14
   Mark Selby (3) 18
   Mark Selby (3) 10  
   Michael White 9  
     Mark Selby (3) 13  
     Ali Carter (14) 9  
   Ali Carter (14) 10
   Xiao Guodong 8  
     Mark Selby (3) 13  
     Alan McManus 5  
   John Higgins (11) 7  
   Alan McManus 10  
     Alan McManus 13
     Ken Doherty 8  
   Stuart Bingham (6) 5
   Ken Doherty 10  
     Mark Selby (3) 17
     Neil Robertson (2) 15  
   Judd Trump (7) 10  
   Tom Ford 8  
     Judd Trump (7) 13
     Ryan Day 7  
   Stephen Maguire (10) 9
   Ryan Day 10  
     Judd Trump (7) 11
     Neil Robertson (2) 13  
   Mark Allen (15) 10  
   Michael Holt 4  
     Mark Allen (15) 7
     Neil Robertson (2) 13  
   Neil Robertson (2) 10
   Robbie Williams 2  

FinaleBewerken

Na de eerste dag van de finale Ronnie O'Sullivan - Mark Selby stond het 10-7 voor O'Sullivan. Hij won in zowel de eerste als de tweede sessie meer frames en stond de hele dag op voorsprong. O'Sullivan won bij aanvang van de wedstrijd de eerste drie frames op rij, waarna Selby terugkwam tot 3-2. Na 4-2 en 4-3 gingen de spelers met een tussenstand van 5-3 pauzeren. O'Sullivan won vervolgens in de tweede sessie weer de eerste drie frames (8-3), waarna Selby er opnieuw twee terug pakte (8-5). O'Sullivan liep vervolgens uit tot 10-5, waarop Selby de laatste twee frames van de dag won.

Selby begon de tweede dag van de finale met het winnen van vier frames op rij en kwam zo voor het eerst voor (10-11). O'Sullivan maakte gelijk, waarop Selby voor de tweede keer een voorsprong van één frame nam (11-12). Vanwege de lengte van de frames eindigde de sessie na zes frames in plaats van de voorgenomen acht. Dit omdat de spelers volgens de regels minimaal een uur mogen pauzeren voor de laatste sessie van de finale begint. Bij de hervatting van de wedstrijd maakte O'Sullivan weer gelijk (12-12), waarna Selby er met drie frames op rij 12-15 van maakte. O'Sullivan kwam nog terug tot 14-15, maar daarna maakte Selby het af met opnieuw een reeks van drie gewonnen frames op rij. In het laatste frame van de wedstrijd kwam O'Sullivan weliswaar met 56-0 voor, maar Selby repareerde dit door de rest van de tafel tot en met de zwarte bal leeg te spelen.

Century breaksBewerken

OpvallendhedenBewerken

  • Neil Robertson kwam in de kwartfinale tegen Judd Trump op 11-11 door in één beurt 101 punten te maken. Dit was voor de Australiër zijn honderdste 'century' (beurt van 100+) van het seizoen. Daarmee was hij de eerste speler ooit die een 'century of centuries' maakte in één seizoen.[1] Tegenstander Trump was tot het seizoen 2013/2014 recordhouder wat betreft het hoogste aantal centuries in één seizoen, met 61 stuks.[2] Robertson maakte in zijn verloren halve finale nog drie centuries, waardoor hij zijn nieuwe record nog aanscherpte tot 103 stuks.[3]
  • Ronnie O'Sullivan bracht tijdens het World Snooker Championship 2014 zijn totale aantal 100+ breaks (centuries) gemaakt in het Crucible Theatre op 144. Hij was voor het toernooi al recordhouder met 131 stuks.