Hoofdmenu openen

Voetbal op de Olympische Zomerspelen 2000

sportevenement op de Olympische Spelen

Voetbal is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney.

Gehouden in Sydney, Adelaide, Brisbane, Canberra en Melbourne
Jaar 2000
Data 13 t/m 30 september
Sport Voetbal
Accommodatie(s) Olympisch Stadion,
Sydney Football Stadium,
Hindmarsh Stadium,
Brisbane Cricket Ground,
Bruce Stadium,
Melbourne Cricket Ground
Deelnemers 429 atleten uit 20 landen
Evenementen 2
Medailles
Mannen
Goud  Vlag van Kameroen Kameroen
Zilver  Vlag van Spanje Spanje
Brons  Vlag van Chili Chili
Vrouwen
Goud  Vlag van Noorwegen Noorwegen
Zilver  Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Brons  Vlag van Duitsland Duitsland
Vorige: 1996     Volgende: 2004
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen

Inhoud

MannenBewerken

TeamsBewerken

Teams uit Europa konden zich kwalificeren via het Europees kampioenschap voetbal onder 21 - 2000 in Slowakije.

Groep A: Australië, Honduras, Italië, Nigeria
Groep B: Chili, Marokko, Spanje, Zuid-Korea
Groep C: Kameroen, Koeweit, Tsjechië, Verenigde Staten
Groep D: Brazilië, Japan, Slowakije, Zuid-Afrika

ScheidsrechtersBewerken

Noord- en Midden-Amerika
Zuid-Amerika


GroepsfaseBewerken

Groep ABewerken

datum tijd land land
13 september 18:30   Nigeria 3 – 3   Honduras
20:00   Australië 0 – 1   Italië
16 september 18:30   Italië 3 – 1   Honduras
20:00   Australië 2 – 3   Nigeria
19 september 18:30   Italië 1 – 1   Nigeria
20:00   Australië 1 – 2   Honduras
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Italië 3 2 1 0 5 2 3 7
2   Nigeria 3 1 2 0 7 6 1 5
3   Honduras 3 1 1 1 6 7 −1 4
4   Australië 3 0 0 3 3 6 −3 0

Groep BBewerken

datum tijd land land
14 september 18:30   Zuid-Korea 0 – 3   Spanje
20:00   Marokko 1 – 4   Chili
17 september 18:30   Zuid-Korea 1 – 0   Marokko
20:00   Spanje 1 – 3   Chili
20 september 18:30   Zuid-Korea 1 – 0   Chili
20:00   Spanje 2 – 0   Marokko
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Chili 3 2 0 1 7 3 4 6
2   Spanje 3 2 0 1 6 3 3 6
3   Zuid-Korea 3 2 0 1 2 3 −1 6
4   Marokko 3 0 0 3 1 7 −6 0

Groep CBewerken

datum tijd land land
13 september 19:00   Kameroen 3 – 2   Koeweit
20:00   Verenigde Staten 2 – 2   Tsjechië
16 september 19:00   Tsjechië 2 – 3   Koeweit
20:00   Verenigde Staten 1 – 1   Kameroen
19 september 19:00   Tsjechië 1 – 1   Kameroen
20:00   Verenigde Staten 3 – 1   Koeweit
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Verenigde Staten 3 1 2 0 6 4 2 5
2   Kameroen 3 1 2 0 5 4 1 5
3   Koeweit 3 1 0 2 6 8 −2 3
4   Tsjechië 3 0 2 1 5 6 −1 2

Groep DBewerken

datum tijd land land
14 september 19:00   Brazilië 3 – 1   Slowakije
20:00   Zuid-Afrika 1 – 2   Japan
17 september 19:00   Brazilië 1 – 3   Zuid-Afrika
20:00   Slowakije 1 – 2   Japan
20 september 19:00   Brazilië 1 – 0   Japan
20:00   Slowakije 2 – 1   Zuid-Afrika
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Brazilië 3 2 0 1 5 4 1 6
2   Japan 3 2 0 1 4 3 1 6
3   Zuid-Afrika 3 1 0 2 5 5 0 3
4   Slowakije 3 1 0 2 4 6 −2 3

KwartfinalesBewerken

datum tijd land land
23 september 20:00   Italië 0 – 1   Spanje
20:00   Chili 4 – 1   Nigeria
18:30   Verenigde Staten 2 – 2
(n.v.)
5-4 pen.
  Japan
19:00   Brazilië 1 – 2
(n.v.)
  Kameroen

Halve finalesBewerken

datum tijd land land
26 september 20:00   Spanje 3 – 1   Verenigde Staten
20:00   Chili 1 – 2   Kameroen

Bronzen finaleBewerken

datum tijd land land
29 september 20:00   Verenigde Staten 0 – 2   Chili

De 33-jarige Iván Zamorano droeg bij de Chileense selectie de aanvoerdersband. De ervaren international, die er twee jaar eerder ook bij was op het WK in Frankrijk, loodste zijn land naar de bronzen medaille. De wedstrijd tegen de Verenigde Staten bleef gesloten tot Chili na 69 minuten een strafschop kreeg. Invaller Sebastián González werd diep gestuurd en haalde de achterlijn, waar hij werd neergehaald door een te wild inkomende Danny Califf. Zamorano twijfelde niet en stuurde de Amerikaanse doelman Brad Friedel de verkeerde kant uit. Zo'n tien minuten later sloeg de ervaren spits nogmaals toe. Hij liep zich vrij in het strafschopgebied en trapte het leer zonder aarzelen hard binnen. Chili veroverde zo haar eerste olympische medaille in het voetbal.


29 september 2000
20:00 UTC+10
Chili   2 – 0   Verenigde Staten Stadium Australia, Sydney
Toeschouwers: 26.381
Scheidsrechter: Simon Micallef (Australië)
Zamorano   69' (pen.) Verslag
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Chili
 
 
 
 
 
 
 
 
Verenigde Staten
 
Chili:
GK 1 Nelson Tapia
RB 2 Cristián Álvarez
CB 5 Pablo Contreras
CB 6 Pedro Reyes
LB 16 Rafael Olarra
RM 3 Claudio Maldonado   39'
CM 8 David Pizarro
CM 17 Patricio Ormazábal   32'   36'
LM 14 Rodrigo Tello   86'
CF 9 Iván Zamorano  
CF 11 Reinaldo Navia   61'
Wisselspelers:
MF 13 Rodrigo Núñez   36'
FW 7 Sebastián González   61'   63'
MF 19 Mauricio Rojas   86'
Coach:
  Nelson Acosta
 
 
Verenigde Staten:
GK 1 Brad Friedel
RB 6 Frank Hejduk   77'
CB 8 Danny Califf   82'
CB 2 Brian Dunseth  
LB 4 Jeff Agoos
RM 11 Chris Albright
CM 10 Peter Vagenas
CM 5 John O'Brien   51'
LM 9 Ben Olsen   61'
CF 16 Josh Wolff   36'
CF 17 Conor Casey   71'
Wisselspelers:
MF 14 Sasha Victorine   61'
FW 13 Landon Donovan   82'
Coach:
  Clive Charles

FinaleBewerken

datum tijd land land
30 september 12:00   Spanje 2 – 2
(n.v.)
3-5 pen.
  Kameroen

In de grote finale nam Kameroen het op tegen Spanje. Met spelers als Samuel Eto'o, Xavi, Carles Puyol, Gabri en Geremi stonden er langs beide kanten heel wat (toekomstige) topspelers op het veld. Toch was het Spanje dat de finale meteen naar zich toe trok. Al in de tweede minuut trapte Xavi een vrije trap beheerst binnen. Hij krulde de bal over de Kameroense muur heen in de verste hoek. Twee minuten later werd spits José Mari in de diepte gestuurd. Aan de rand van het strafschopgebied werd hij aangetikt door Aaron Nguimbat. Miguel Ángel Angulo zette de daaropvolgende strafschop niet om. Hij plaatste de bal te zacht in de linkerbenedenhoek, waar doelman Idriss Kameni het leer zonder moeite kon klemmen. Spanje kwam echter nog voor de rust op 2-0. Gabri brak door de buitenspelval van Kameroen en de middenvelder van FC Barcelona plaatste de bal naast Kameni in doel.

De wedstrijd leek gespeeld, maar Kameroen sloeg net na de rust meteen terug. Een schot van Serge Branco werd net onder de lat weggetikt door doelman Daniel Aranzubia. Enkele minuten later hadden de Kameroeners meer geluk. Patrick Mboma werd de diepte ingestuurd. Hij week uit naar rechts en probeerde de bal voor te brengen. Via de onfortuinlijke verdediger Iván Amaya verdween de bal echter in doel: 1-2. Vijf minuten later was de score weer in evenwicht. Mboma bereikte de snelle Eto'o met een knappe dieptepass. De spits aarzelde niet en tikte het leer voorbij Aranzubia in doel. Nadien maakte Spanje het vooral zichzelf moeilijk. Gabri werd na 70 minuten uitgesloten na een stevige tackle op het middenveld en in het slot liep José Mari tegen zijn tweede gele kaart aan na een schwalbe. Doelpunten vielen er echter niet meer en dus brachten strafschoppen de beslissing. Kameroen miste geen enkele keer, maar de Spanjaard Amaya deed dat wel. Hij werd zo met een eigen doelpunt en een gemiste strafschop de antiheld van de grote finale.


30 september 2000
20:00 UTC+10
Kameroen   2 – 2 (n.v.)   Spanje Stadium Australia, Sydney
Toeschouwers: 104.098
Scheidsrechter: Felipe Ramos (Mexico)
Amaya   53' (e.d.)
Eto'o   58'
Verslag   2' Xavi
  45' Gabri
  Strafschoppen  
Mboma  
Eto'o  
Geremi  
Lauren  
Womé  
5 - 3   Xavi
  Capdevila
  Amaya
  Albelda
 
 
 
 
 
 
 
 
Kameroen
 
 
 
 
 
 
 
Spanje
 
Kameroen:
GK 18 Idriss Kameni
RB 13 Aaron Nguimbat   46'
CB 4 Serge Mimpo
CB 5 Patrice Abanda   25'
LB 17 Serge Branco   91'
RM 8 Geremi
CM 12 Lauren
CM 7 Nicolas Alnoudji   111'
LM 3 Pierre Womé
CF 9 Samuel Eto'o
CF 10 Patrick Mboma
Wisselspelers:
MF 11 Daniel Ngom Komé   46'
MF 15 Joël Epallé   91'
FW 2 Albert Meyong   111'
Coach:
  Jean-Paul Akono
 
 
Spanje:
GK 1 Daniel Aranzubia   106'
RB 2 Jesús María Lacruz
CB 14 Iván Amaya
CB 4 Carlos Marchena
LB 12 Carles Puyol
RM 16 Toni Velamazán   27'
CM 6 David Albelda   19'
CM 8 Xavi Hernández
LM 7 Miguel Ángel Angulo   74'
CF 17 Raul Tamudo   49'
CF 9 José Mari   55'   91'
Wisselspelers:
MF 10 Gabri   27'   70'
DF 11 Jordi Ferrón   49'
DF 3 Joan Capdevila   74'
Coach:
  Iñaki Sáez

EindrangschikkingBewerken

Goud   Zilver   Brons  
  Kameroen

Samuel Eto'o
Serge Mimpo
Clement Beaud
Aaron Nguimbat
Joel Epalle
Modeste M'bami
Patrice Abanda
Nicolas Alnoudji
Daniel Bekono
Serge Branco
Lauren
Carlos Kameni
Patrick Mboma
Albert Meyong
Daniel Ngom Komé
Geremi
Patrick Suffo
Pierre Wome

  Spanje

David Albelda
Iván Amaya
Miguel Ángel Angulo
Daniel Aranzubia
Joan Capdevila
Jordi Ferron
Gabriel García
Xavier Hernández
Jesus María Lacruz
Albert Luque
Carlos Marchena
Felipe Ortiz
Carles Puyol
José María Romero
Ismael Ruiz
Raúl Tamudo
Antonio Velamazán
Unai Vergara

  Chili

Pedro Reyes
Nelson Tapia
Iván Zamorano
Javier di Gregorio
Cristian Álvarez
Francisco Arrue
Pablo Contreras
Sebastián González
David Henríquez
Manuel Ibarra
Claudio Maldonado
Reinaldo Navia
Rodrigo Núñez
Rafael Olarra
Patricio Ormazábal
David Pizarro
Rodrigo Tello
Mauricio Rojas

VrouwenBewerken

TeamsBewerken

Groep E: Australië, Brazilië, Duitsland en Zweden
Groep F: China, Nigeria, Noorwegen en Verenigde Staten

GroepsfaseBewerken

Groep EBewerken

datum tijd land land
13 september 17:00   Australië 0 – 3   Duitsland
17:00   Zweden 0 – 2   Brazilië
16 september 17:30   Australië 1 – 1   Zweden
17:30   Duitsland 2 – 1   Brazilië
19 september 17:30   Australië 1 – 2   Brazilië
17:30   Duitsland 1 – 0   Zweden
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Duitsland 3 3 0 0 6 1 5 9
2   Brazilië 3 2 0 1 5 3 2 6
3   Zweden 3 0 1 2 1 4 −3 1
4   Australië 3 0 1 2 2 6 −4 1

Groep FBewerken

datum tijd land land
14 september 17:30   Verenigde Staten 2 – 0   Noorwegen
17:30   China 3 – 1   Nigeria
17 september 17:30   Verenigde Staten 1 – 1   China
17:30   Noorwegen 3 – 1   Nigeria
20 september 17:30   Verenigde Staten 3 – 1   Nigeria
17:30   Noorwegen 2 – 1   China
Rang Land Wed W G V DV DT Ptn
1   Verenigde Staten 3 2 1 0 6 2 4 7
2   Noorwegen 3 2 0 1 5 4 1 6
3   China 3 1 1 1 5 4 1 4
4   Nigeria 3 0 0 3 3 9 −6 0

Halve finalesBewerken

datum tijd land land
24 september 17:30   Duitsland 0 – 1   Noorwegen
17:30   Verenigde Staten 1 – 0   Brazilië

Bronzen finaleBewerken

datum tijd land land
28 september 17:00   Duitsland 2 – 0   Brazilië

FinaleBewerken

datum tijd land land
28 september 20:00   Noorwegen 3 – 2
(n.v.)
  Verenigde Staten

EindrangschikkingBewerken

Goud   Zilver   Brons  
  Noorwegen

Kristin Bekkevold
Christine Bøe Jensen
Gro Espeseth
Ragnhild Gulbrandsen
Solveig Gulbrandsen
Margunn Haugenes
Silje Jørgensen
Monica Knudsen
Gøril Kringen
Unni Lehn
Dagny Mellgren
Bente Nordby
Marianne Pettersen
Anita Rapp
Hege Riise
Brit Sandaune
Anne Tønnessen

  Verenigde Staten

Brandi Chastain
Christie Pearce-Rampone
Cindy Parlow
Joy Fawcett
Julie Foudy
Kate Sobrero-Markgraf
Kristine Lilly
Lorrie Fair
Mia Hamm
Nikki Serlenga
Shannon MacMillan
Siri Mullinix
Tiffeny Milbrett

  Duitsland

Nicole Brandebusemeyer
Ariane Hingst
Bettina Wiegmann
Birgit Prinz
Claudia Müller
Doris Fitschen
Inka Grings
Jeanette Götte
Kerstin Stegemann
Maren Meinert
Melanie Hoffmann
Renate Lingor
Sandra Minnert
Silke Rottenberg
Stefanie Gottschlich
Steffi Jones
Tina Wunderlich

BronnenBewerken