Hoofdmenu openen

Prosper Antoine Marie Joseph burggraaf Poullet (Leuven, 5 maart 1868 - 3 december 1937) was een Belgisch politicus.

Prosper Poullet
Prosper A.M.J. Poullet.jpg
Geboren Leuven, 5 maart 1868
Overleden Leuven, 3 december 1937
Land Vlag van België België
Partij Katholieke Unie
Flag of Belgium.svg Premier van België Flag of Belgium.svg
Aangetreden 17 juni 1925
Einde termijn 20 mei 1926
Regering Poullet
Voorganger Aloys Van de Vyvere
Opvolger Henri Jaspar
Minister van Binnenlandse Zaken
Aangetreden 1924
Einde termijn 22 mei 1925
Regering Theunis I
Van de Vyvere
Voorganger Paul Berryer
Opvolger Edouard Rolin Jaequemyns
Aangetreden 22 oktober 1932
Einde termijn 12 juni 1934
Regering de Broqueville II
Van de Vyvere
Voorganger Henri Carton de Tournai
Opvolger Hubert Pierlot
Minister van Economische Zaken
Aangetreden 17 juni 1925
Einde termijn 10 december 1925
Regering Poullet
Voorganger Romain Moyersoen
Opvolger Pierre de Liedekerke de Pailhe
Minister van Justitie
Aangetreden 10 december 1925
Einde termijn 19 mei 1926
Regering Poullet
Voorganger Paul Tschoffen
Opvolger Paul Hymans
Minister van Landsverdediging
Aangetreden 16 januari 1926
Einde termijn 19 mei 1926
Regering Poullet
Voorganger Prosper Kestens
Opvolger Charles de Broqueville
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Inhoud

LevensloopBewerken

Prosper Poullet was een telg uit de aristocratische familie Poullet, die officieren en magistraten telde. Hij liep van 1879 tot 1884 middelbare school bij de jozefieten in Leuven en promoveerde in 1890 aan de Katholieke Universiteit Leuven tot doctor in de wijsbegeerte en letteren en doctor in de rechten.

Hij vestigde zich als advocaat in Brussel, maar legde zich vooral toe op onderzoek rond nationale geschiedenis, publieksrecht en internationaal privaatrecht. Vanaf 1893 was hij docent, later hoogleraar aan de KU Leuven in de faculteit rechten en in de School voor politieke en sociale wetenschappen. Aan de KU Leuven publiceerde hij in 1907 een werk over de Belgische instellingen tijdens de Franse tijd in België en in 1925 een handboek over Belgisch internationaal privaatrecht.

Poullet was de zoon van Edmond Poullet (1839-1882) en Pauline Ernst (1840-1903). Zijn vader was hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, advocaat en lid van de Koninklijke Academie voor kunsten en wetenschappen van België. Zelf huwde hij in 1894 met burggravin Marie Louise Julie de Monge de Franeau (1871-1953), de dochter van een mededocent aan de universiteit; het koppel kreeg zes kinderen.

PolitiekBewerken

Hij doorliep een succesrijke politieke carrière. Hij was lid van de christendemocratische vleugel binnen de Katholieke Partij en bekleedde vele belangrijke politieke mandaten. Van 1900 tot 1908 was hij provincieraadslid van Brabant en van 1904 tot 1911 gemeenteraadslid van Leuven.

Van 1908 tot aan zijn dood was hij voor het arrondissement Leuven lid van de Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers. Van 1918 tot 1919 was hij voorzitter van de assemblee. Ook vervulde hij verschillende ministeriële mandaten: van 1911 tot 1918 was hij minister van Kunsten en Wetenschappen, van 1919 tot 1920 minister van Spoorwegen en PTT, van 1924 tot 1925 minister van Binnenlandse Zaken, van 1925 tot 1926 premier en minister van Economische Zaken, in 1926 tijdelijk minister van Landsverdediging, van 1932 tot 1934 opnieuw minister van Binnenlandse Zaken en minister van PTT en van 1935 tot 1936 minister Zonder Portefeuille. In de periode 1934-1935 was hij voorzitter van het Katholiek Verbond van België. Hij werd Belgisch Minister van Staat op 20 mei 1926.

In de Kamer was hij in 1909 rapporteur van de wet op de beperkte persoonlijke dienstplicht en verdedigde hij in 1911 het wetsontwerp van premier Frans Schollaert op het lager onderwijs. Als minister van Kunsten en Wetenschappen was Poullet ook bevoegd voor onderwijs en onder hem ging de wet op het lager onderwijs van mei 1914 van kracht. Als minister van Spoorwegen en PTT in de Regering-Delacroix II trof hij onder maatregelen om de achturen-werkdag toe te passen en ging hij genuanceerd om ten aanzien van het stakingsrecht van personeel.

Aanvankelijk was Poullet een gematigde Vlaamsgezinde katholiek die opkwam voor tweetaligheid in Vlaanderen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij echter voorstander van de ideeën van Frans Van Cauwelaert. Vanaf dan ijverde hij voor een algemene eentaligheid in Vlaanderen binnen een unitair staatsverband. Als een van de leiders van de christelijke arbeidersbeweging legde hij na de oorlog de basis voor de Katholieke Vlaamsche Kamergroep.

Van 1927 tot 1930 was hij voorzitter van de Bond der Vlaamsche Rechtsgeleerden. Deze vereniging ijverde onder zijn voorzitterschap voor een nieuwe taalwetgeving in rechtszaken op basis van eentaligheid in Vlaanderen en Wallonië en tweetaligheid in Brussel. In de Kamer was hij in 1932 ook nog verslaggever van de commissie die belast was met de voorbereiding van de taalwet voor het lager en middelbaar onderwijs.

Op 30 december 1925 werd aan jonkheer Prosper Poullet de titel van burggraaf verleend, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

Regering-PoulletBewerken

In 1925, na de verkiezingen van 5 april, sleepte de regeringscrisis gedurende 73 dagen aan. Na vruchteloze pogingen tot regeringsvorming door Charles de Broqueville (katholiek-liberale coalitie) en Aloys Van de Vyvere (homogeen katholiek) verkreeg Prosper Poullet op 17 juni 1925 het vertrouwen voor een katholiek-socialistische regering. Het was een historisch moment want voor het eerst namen socialistische verkozenen plaats aan de Belgische regeringstafel. Poullet slaagde er echter niet in leden van de conservatieve vleugel van zijn partij tot regeringsdeelname te bewegen en moest zich tevreden stellen met vertegenwoordigers van de christendemocratische vleugel.

Naast hem traden van katholieke (christendemocratische zijde) aan: Paul Tschoffen, Aloys Van de Vyvere en Henri Carton de Tournai Op 10 december 1925 kwam daar nog Pierre de Liedekerke de Pailhe bij. Uit de Belgische Werkliedenpartij kwamen: Emile Vandervelde, Camille Huysmans, Alfred Laboulle, Joseph Wauters en Edward Anseele.

Als 'technici' traden aan: de liberalen Edouard Rolin Jaequemyns en Prosper Kestens en de katholiek Albert-Edouard Janssen.

Paul Tschoffen, Prosper Kestens en Aloys Van de Vyvere stapten vroegtijdig op.

Op 19 mei 1926, na amper elf maanden, nam de regering Poullet ontslag, zonder een vertrouwensstemming in het parlement af te wachten. De volgende dag trad een liberaal-katholiek-socialistische regering aan, geleid door de katholiek Henri Jaspar.

Onder zijn regering kwamen er geen grote taalwetten tot stand, omdat er geen parlementaire meerderheid voor eentaligheid in Vlaanderen te vinden was. Wel nam hij een aantal kleinere maatregelen die verstrekkende gevolgen hadden. Zo werden er administratieve tuchtsancties voorzien voor activistische ambtenaren, werd de taalwet in het bestuur van 1921 van toepassing bij de NMBS en de Nationale Bank, moest het personeel van Vlaamse werkrechtersraden Nederlands kennen en voerde minister Camille Huysmans een diepgaande vernederlandsing door in het lager en middelbaar rijksonderwijs.[1]

EerbetoonBewerken

EretekensBewerken

StratenBewerken

In Leuven en Middelkerke werden een straat vernoemd naar Prosper Poullet.

Andere functiesBewerken

Poullet bekleedde verschillende functies uit hoofde zowel van zijn politieke mandaten als van zijn hoogleraarschap, onder meer:

PublicatiesBewerken

  • Les institutions françaises de 1794 à 1814. Essai sur les origines des institutions belges contemporaines, Brussel, 1907
  • Manuel de droit privé international, Leuven, 1925
  • La question flamande, in: Revue catholique des idées et des faits, 1921
  • Le problème des langues, in: Revue catholique des idées et des faits, 1922

EretekensBewerken

Hij was erelid van K.A.V. Lovania Leuven, een bevriende vereniging van het Cartellverband der katholischen deutschen Studentenverbindungen.

Prosper Poullet heeft vele eretekens en onderscheidingen ontvangen tijdens zijn beroepsloopbaan. Hij was onder andere drager van het Grootkruis in de Kroonorde, Grootofficier in de Leopoldsorde, Burgerlijk Kruis 1ste Klasse, drager van het mutualiteitsereteken 1ste Klasse en van de herinneringsmedaille van het Eeuwfeest. Hij had ook enkele internationale onderscheidingen zoals het Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau (Nederland), de Orde van de Dannebrog (Denemarken), het Legioen van Eer (Frankrijk), de Kroonorde (Roemenië), de Orde van de Nijl (Egypte), de Orde van de Italiaanse Kroon en hij was Commandeur van de Orde van Sint Olaf (Noorwegen).

LiteratuurBewerken

  • Ludovic MOYERSOEN, Prosper Poullet en de politiek van zijn tijd, Brugge, 1946
  • V. BRANDTS, Edmond Poullet, in: Biographie nationale de Belgique, T. XVIII, Brussel, col. 113-114
  • Theo LUYKX, Politieke geschiedenis van België, Brussel, 1964
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement 1894-1972, Antwerpen, 1972
  • Herman VAN GOETHEM, Prosper Poullet, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel XIII, 668.
  • Herman VAN GOETHEM, Prosper Poullet, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998

Externe LinksBewerken

Voorganger:
Aloys Van de Vyvere
Belgische premier
1925-1926
Opvolger:
Henri Jaspar
Voorganger:
Frans Schollaert
Minister van Kunst en Wetenschappen
1911-1918
Opvolger:
Alphonse Harmignie
Voorganger:
Paul Hymans
Minister van Economische Zaken
1918
Opvolger:
Gerard Cooreman
Voorganger:
Jules Renkin
Minister van Posterijen, Spoorwegen en Telegraaf
1919-1920
Opvolger:
Xavier Neujean
Voorganger:
Paul Berryer
Minister van Binnenlandse Zaken
1924-1925
Opvolger:
Edouard Rolin Jaequemyns
Voorganger:
Romain Moyersoen
Minister van Economische Zaken
1925
Opvolger:
Pierre de Liedekerke de Pailhe
Voorganger:
Paul Tschoffen
Minister van Justitie
1925-1926
Opvolger:
Paul Hymans
Voorganger:
Prosper Kestens
Minister van Landsverdediging
1926
Opvolger:
Charles de Broqueville
Voorganger:
Henri Carton de Tournai
Minister van Binnenlandse Zaken
1932-1934
Opvolger:
Hubert Pierlot
Voorganger:
Frans Schollaert
Voorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers
1918-1919
Opvolger:
Emile Brunet