Hoofdmenu openen
Icoontje doorverwijspagina Zie Charles Michel (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Charles Michel.

Charles Yves Jean Ghislaine Michel (Namen, 21 december 1975) is een Belgisch politicus voor de partij Mouvement Réformateur (MR). Hij is sedert 11 oktober 2014 de premier van België in de regeringen Michel I en Michel II. Op 2 juli 2019 werd hij verkozen als voorzitter van de Europese Raad, in opvolging van Donald Tusk, een functie die hij vanaf 1 december 2019 uitoefent.

Charles Michel
Charles Michel (politician).jpg
Volledige naam Charles Yves Jean Ghislaine Michel
Geboren Namen, 21 december 1975
Land Vlag van België België
Partij MR
Vlag van België Premier van België Vlag van België
Aangetreden 11 oktober 2014
Regering Michel I
Michel II
Voorganger Elio Di Rupo
Vlag van Europa Voorzitter van de Europese Raad Vlag van Europa
Aangetreden 1 december 2019
Voorganger Donald Tusk
Minister van Ontwikkelingssamenwerking
Aangetreden 21 december 2007
Einde termijn 14 februari 2011
Regering Verhofstadt III
Leterme I
Van Rompuy
Leterme II
Voorganger Armand De Decker
Opvolger Olivier Chastel
Functies
1994-1999 Provincieraadslid Waals-Brabant
1999-2000, 2004-2007, 2010-2014, 2019-heden Volksvertegenwoordiger
2000-2004 Waals Minister van Binnenlandse Aangelegenheden en Ambtenarenzaken
2000-2006 Schepen Waver
2006-2014 Burgemeester Waver
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek
Charles Michel met Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken John Kerry. Naast hen minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders. Brussel, Wetstraat 16, 25 maart 2016.
Charles Michel met de Russische president Vladimir Poetin. Moskou, 31 januari 2018.
Charles Michel met de Hongaarse premier Viktor Orban en de Italiaanse premier Matteo Renzi. Bratislava, 16 september 2016.

Inhoud

BiografieBewerken

Jeugd en opleidingBewerken

Michel werd geboren als zoon van Louis Michel, voormalig Europees commissaris en minister van Buitenlandse Zaken, en hij raakte al snel politiek geëngageerd. Op zijn 16de werd hij lid van de Jeunes MR en van 1992 tot 1999 was hij zelfs voorzitter van deze organisatie.

Michel behaalde zijn licentiaat in rechten aan de Université Libre de Bruxelles en aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werkte als jurist en advocaat aan de balie van Brussel vanaf 1998.[1]

Politiek debuutBewerken

In 1994 kwam hij als amper 18-jarige op tijdens de verkiezingen voor de Waals-Brabantse provincieraad. Met 4000 voorkeurstemmen raakte hij verkozen. In 1999 kwam hij tijdens de federale verkiezingen op in de kieskring Nijvel, en hij werd verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Met zijn 23 jaar was hij het jongste lid van de Kamer, tijdens deze periode nam hij onder andere deel aan het parlementair onderzoek ten gevolge van de Dioxinecrisis.

Waals ministerBewerken

Partijgenoot Jean-Marie Severin nam eind 2000 ontslag als Waals Minister van Binnenlandse Aangelegenheden en Ambtenarenzaken en Michel volgde hem op, waardoor Serge Van Overtveldt hem opvolgde in de Kamer. In de Regering-Van Cauwenberghe I was hij met zijn 25 jaar de jongste minister ooit in België. Deze post zou hij tot en met de verkiezingen van 2004 bekleden. Tijdens deze verkiezingen verloor de MR een zetel, de PS won echter fors. De PS vormde samen met het cdH de regering-Van Cauwenberghe II, zonder MR. Na het einde van zijn ministerschap werd hij in 2004 opnieuw Kamerlid. Ditmaal bleef hij deze functie uitoefenen tot eind 2007. Van 2004 tot 2007 was hij tevens woordvoerder van de MR.

Lokale politiek in WaverBewerken

Sinds januari 1983 was Charles Aubecq PRL-burgemeester van Waver. Omdat Charles Aubecq al de zeventig voorbij was, moest er aan opvolging gedacht worden. Die opvolger werd Charles Michel en bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 raakte hij verkozen als gemeenteraadslid voor de lokale lijst LB. Van 2001 tot 2006 was hij schepen van de stad. In 2006 werd hij burgemeester van Waver met een absolute meerderheid en in 2012 werd hij herkozen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 stelde Michel zich geen kandidaat.[2]

Federaal minister en partijvoorzitterBewerken

Tijdens de interim-regering-Verhofstadt III werd hij in december 2007 minister van ontwikkelingssamenwerking. Dit zou hij blijven tot februari 2011, en onder de regeringen-Leterme I, -Van Rompuy en -Leterme II.

Omdat zijn partij tijdens de verkiezingen 2010 fors verloor, daagde hij Didier Reynders uit als partijvoorzitter. In januari 2011 werd hij als nieuwe voorzitter verkozen, nadat hij zijn tegenkandidaat Daniel Bacquelaine had verslagen.[3] Van 2010 tot 2014 was hij ook opnieuw Kamerlid.

Eerste ministerBewerken

RegeringsonderhandelingenBewerken

  Voor meer info over de onderhandelingen, zie Regeringsformaties België 2014

Op 27 juni 2014 werd Charles Michel door koning Filip aangesteld als tweede informateur (na Bart De Wever), teneinde formules te zoeken voor de vorming van een nieuwe regering, na de verkiezingen van 25 mei 2014. Op 22 juli 2014 werd hij ontheven uit zijn opdracht en samen met Kris Peeters benoemd tot coformateur. Als primeur voor België gaf koning Filip beiden de opdracht met spoed een nieuwe federale regering te vormen.[4]

Op 7 oktober 2014 bereikten onderhandelaars van MR, CD&V, Open Vld en N-VA een akkoord voor een nieuwe federale regering. Daarbij werd Charles Michel voorgedragen als nieuwe premier. Met zijn 38 jaar werd hij de jongste Belgische regeringsleider, sinds de benaming eerste minister of premier ministre gebruikelijk werd in 1918.[5][6]

Val van de regering en Michel IIBewerken

Op 9 december 2018 kwam de regering-Michel I ten val na de discussie over het VN-migratiepact. Vervolgens kwam hij aan het hoofd van de regering-Michel II, een doorstart van Michel I zonder de N-VA, die hierdoor geen parlementaire meerderheid meer achter zich had. Toen de oppositie dreigde met een motie van wantrouwen, bood Charles Michel op 18 december 2018 bij de koning het ontslag van zijn regering aan. Op 21 december aanvaardde koning Filip het ontslag van de regering-Michel II, die vanaf dan een regering van lopende zaken was.

Op 18 februari 2019 werd Michel opnieuw partijvoorzitter van de MR na het ontslag van Olivier Chastel, die zich als lijsttrekker bij de Europese verkiezingen wilde concentreren op de verkiezingscampagne. Hij combineert deze functie met het premierschap.[7] Bij de verkiezingen van 2019 werd hij herkozen in de Kamer.

Voorzitter van de Europese RaadBewerken

Op 2 juli 2019 werd Michel verkozen tot jongste voorzitter van de Europese Raad en na Herman Van Rompuy de tweede Belg die de Europese Raad mag voorzitten. Hij volgt hierbij de Pool Donald Tusk op. Op 1 december 2019 treedt hij in functie als voorzitter van de Europese Raad.[8]

PersonaliaBewerken

Charles Michel heeft drie kinderen. Een zoon werd geboren in 2003 uit een vorige relatie met een vrouw die zijn kabinetschef werd toen Charles Michel als 24-jarige Waals minister werd.[9] Twee dochters werden geboren in respectievelijk 2016 en 2019 uit de relatie met zijn huidige vriendin[10]. Hij was de eerste Belgische premier die vader werd gedurende zijn ambt.[11]

OnderscheidingenBewerken

Voorganger:
Jean-Marie Severin
Waals minister van Binnenlandse Aangelegenheden en Ambtenarenzaken
2000-2004
Opvolger:
Philippe Courard
Voorganger:
Sabine Laruelle
Minister van Ontwikkelingssamenwerking
2007-2011
Opvolger:
Paul Magnette
Voorganger:
Didier Reynders
Partijvoorzitter van de MR
2011 - 2014
Opvolger:
Olivier Chastel
Voorganger:
Elio Di Rupo
Premier van België
2014 - 2019
Voorganger:
Olivier Chastel
Partijvoorzitter van de MR
2019
Voorganger:
Donald Tusk
Voorzitter van de Europese Raad
vanaf 1 december 2019