Isabelle Diks

Nederlands politica

Lillian Isabella (Isabelle) Diks (Heerlen, 25 juli 1965) is een Nederlands GroenLinks politica.

Isabelle Diks
Isabelle Diks 001.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Lillian Isabella Diks
Geboren 25 juli 1965, Heerlen
Partij GroenLinks
Politieke functies
1994-2002 lid gemeenteraad van Apeldoorn
2003-2007 lid Provinciale Staten van Gelderland
2008, 2017-heden lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
2008-2017 wethouder van Leeuwarden
Parlement.com (biografische informatie)
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Studie & WerkBewerken

Diks doorliep het gymnasium-alfa tussen 1977 en 1983. Zij studeerde vervolgens een jaar aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht om vervolgens aan de HBO-Mode-Academie Charles Montaigne in Amsterdam te studeren (tussen 1984 en 1986). Vanaf 1988 werkte Diks als zelfstandig ontwerper van bruidscouture en avondkleding in Apeldoorn. In 2006 stopte zij hiermee om naar Leeuwarden te verhuizen. Tussen 2002 en 2004 volgde ze enkele cursussen cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Ze studeerde al sinds 2004 Internationale Organisaties en Betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar zij zich specialiseerde in Europese samenwerking, internationaal- en Europees recht.

In 2006 begon zij een eigen Bed and Breakfast in Leeuwarden.[1]

PolitiekBewerken

Diks is sinds 1994 binnen GroenLinks actief. Eerst in de gemeenteraad van Apeldoorn waar zij fractievoorzitter was. Ook was zij tussen 1994 en 2002 lid van het algemeen bestuur van het regionale waterschap. Vervolgens kortstondig als bestuurslid bij de GroenLinks-afdeling Gelderland (2002-2003) en later als lid van de Provinciale Staten in Gelderland (2003-2006), waar zij vice-fractievoorzitter was, voorzitter was van de commissie economie en milieu en lid van Statencommissies voor welzijn en algemene bestuur. Tussen 2006 en 2008 was zij lid van het landelijk partijbestuur van GroenLinks als internationaal secretaris. In 2006 stond ze op de kandidatenlijst van GroenLinks voor de Tweede Kamer op de 10e plaats.

Diks verving van 3 september tot 21 december 2008 Mariko Peters als Tweede Kamerlid voor GroenLinks, die op zwangerschapsverlof was. Formeel was Mathieu Heemelaar de aangewezen persoon om Peters te vervangen, maar hij bedankte ervoor.[2] De reden was dat Diks als internationaal secretaris en specialist in Europese samenwerking de expertise zou hebben om beter Peters, de buitenlandwoordvoerder van GroenLinks, tijdelijk te vervangen. Zij trad uit het partijbestuur omdat dit onverenigbaar was met het lidmaatschap van de Tweede Kamerfractie.

Vanaf 15 december 2008 was zij wethouder van de gemeente Leeuwarden van cultuur, milieu, energie en water, woon- en leefomgeving, wonen, vastgoed en grondzaken. Dit moment viel samen met het aflopen van haar termijn als vervanger in de Tweede Kamer. Op 7 maart 2009 werd ze als 7e op de lijst van GroenLinks voor de Europees Parlementsverkiezingen van 2009 gezet. Ze had zelf aangegeven niet voor een verkiesbare plek te willen gaan, omdat ze wethouder in Leeuwarden wilde blijven. In 2010 was Diks wederom kandidaat-Tweede Kamerlid voor GroenLinks. De kandidatencommissie adviseerde voor een plaats 16 tot 25.[3] Het partijcongres zette haar uiteindelijk op plaats 25.[4] Zij werd door die lage klassering niet gekozen. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2017 stond zij wederom op de kandidatenlijst van GroenLinks, op plek 19. Zij werd met voorkeurstemmen gekozen.

Als Tweede Kamerlid houdt zij zich voor GroenLinks bezig met de portefeuilles buitenlandse handel, ontwikkelingssamenwerking en defensie. Diks is in de Tweede Kamer vanaf 22 november 2017 voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken en Klimaat.

In november 2019 bracht dagblad de Volkskrant naar buiten dat Diks sinds haar aanstelling in 2017 als Tweede Kamerlid jaarlijks zevenduizend euro wachtgeld ontving, bovenop haar inkomsten van 115.000 euro per jaar als Tweede Kamerlid, vanwege haar eerdere werkzaamheden als wethouder in Leeuwarden. Ze verdedigde zich voor het innen daarvan met de opmerking dat ze te plotseling parlementslid was geworden en zich wat haar bestedingspatroon betreft niet tijdig had kunnen aanpassen. GroenLinks dwong haar echter met de wachtgeldregeling te stoppen en de al ontvangen gelden terug te storten.[5]

Externe linkBewerken