Hoofdmenu openen
de winnende auto

De 87e Indianapolis 500 werd gereden op zondag 25 mei 2003 op de Indianapolis Motor Speedway. Het was de achtste keer dat de race op de kalender stond van het Indy Racing League kampioenschap en het was de vierde race uit de IndyCar Series van 2003. Braziliaans coureur Gil de Ferran won de race in een wagen van Penske Racing.

StartgridBewerken

RaceBewerken

Castroneves, die de twee vorige edities van de race had gewonnen, vertrok vanaf poleposition. Tijdens de race leidde acht verschillende coureurs de race, waaronder Tomas Scheckter die met 63 ronden het meest van alle rijders aan de leiding had gereden. Hij werd vierde. In de 170e ronde kwam Gil de Ferran aan de leiding van de race. Castroneves, zijn teamgenoot bij Penske Racing probeerde tijdens de laatste dertig ronden van de race om alsnog een derde overwinning op rij te halen, maar onder meer door drie neutralisaties tijdens de laatste dertig ronden, had Catroneves geen tijd genoeg om nog veel te ondernemen. Gil de Ferran won, Hélio Castroneves eindigde op de tweede plaats op 0,299 van de winnaar en Tony Kanaan vervolledigde het volledige Braziliaanse podium.

# Coureur Auto Team Ronden Opgave
1   Gil de Ferran Panoz-Toyota Team Penske 200
2   Hélio Castroneves Dallara-Toyota Team Penske 200
3   Tony Kanaan Dallara-Honda Andretti Green Racing 200
4   Tomas Scheckter Panoz-Toyota Chip Ganassi Racing 200
5   Toranosuke Takagi (R) Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 200
6   Alex Barron Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 200
7   Tony Renna (R) Dallara-Toyota Kelley Racing 200
8   Greg Ray Panoz-Honda Access Motorsports 200
9   Al Unser Jr. Dallara-Toyota Kelley Racing 200
10   Roger Yasukawa (R) Dallara-Honda Super Aguri Fernandez Racing 199
11   Buddy Rice (R) Dallara-Chevrolet Team Cheever 199
12   Vitor Meira (R) Dallara-Chevrolet Team Menard 199
13   Jimmy Kite Dallara-Chevrolet PDM Racing 197
14   Shinji Nakano (R) Dallara-Honda Beck Motorsports 196
15   Sam Hornish Jr. Dallara-Chevrolet Panther Racing 195 Mechanisch
16   Kenny Bräck Dallara-Honda Team Rahal 195
17   Scott Dixon (R) Panoz-Toyota Chip Ganassi Racing 191 Ongeval
18   A.J. Foyt IV (R) Dallara-Toyota A.J. Foyt Enterprises 189
19   Dan Wheldon (R) Dallara-Honda Andretti Green Racing 186 Ongeval
20   Scott Sharp Dallara-Toyota Kelley Racing 181 Ongeval
21   Buddy Lazier Dallara-Chevrolet Hemelgarn Racing 171 Mechanisch
22   Robby Gordon Dallara-Honda Andretti Green Racing 169 Mechanisch
23   Robbie Buhl Dallara-Chevrolet Dreyer & Reinbold Racing 147 Mechanisch
24   Airton Daré Panoz-Toyota A. J. Foyt Enterprises 125 Ongeval
25   Robby McGehee Dallara-Chevrolet Panther Racing 125 Mechanisch
26   Jimmy Vasser Dallara-Honda Team Rahal 102 Mechanisch
27   Michael Andretti Dallara-Honda Andretti Green Racing 94 Mechanisch
28   Richie Hearn Panoz-Toyota Sam Schmidt Motorsports 61 Ongeval
29   Jaques Lazier Dallara-Chevrolet Team Menard 61 Ongeval
30   Shigeaki Hattori Dallara-Toyota A. J. Foyt Enterprises 19 Mechanisch
31   Sarah Fisher Dallara-Chevrolet Dreyer & Reinbold Racing 14 Mechanisch
32   Billy Boat Dallara-Chevrolet Panther Racing 7 Mechanisch
33   Felipe Giaffone Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 6 Mechanisch
Gemiddelde snelheid : 251,526 km/h - Snelste ronde : Tony Kanaan, 368,84 km/h
Aantal neutralisaties : 9 (49 van de 200 ronden in totaal)

Externe linkBewerken