Hoofdmenu openen

De 57e Indianapolis 500 werd gereden op maandag 28, dinsdag 29 en woensdag 30 mei 1973 op de Indianapolis Motor Speedway. Amerikaans coureur Gordon Johncock won de race. De race die over drie dagen gehouden werd wegens het aanhoudende regenweer, werd overschaduwd door een aantal ernstige ongelukken.

StartgridBewerken

RaceBewerken

De race startte op maandag met vertraging door het regenweer en bij de start was er meteen een ongeval waarbij elf wagens betrokken waren en waarbij elf toeschouwers gewond raakten. Daarna begon het te regenen en werd de race uitgesteld. De volgende dag werd er opnieuw gestart, maar tijdens de opwarmronde begon het opnieuw te regenen, waardoor de race weer niet van start kon gaan. Het bleef die dag verder regenen en de race werd opnieuw verschoven naar de volgende dag.

Op woensdag kon de race eindelijk van start gaan. Tijdens ronde 55 maakte de Amerikaan Swede Savage een pitstop. Hij liet zijn rechter achterband vervangen en zijn benzinetank voltanken. Twee ronden later reed hij tegen de buitenmuur van het circuit en werd met hoge snelheid tegen de binnenmuur gekatapulteerd, waardoor zijn wagen vuur vatte. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis, waar hij een maand later overleed. Meteen nadat het ongeluk had plaatsgevonden renden enkele mecaniciens naar de plek van het ongeluk. Een van hen werd aangereden door een brandweerwagen en stierf ter plaatse.[1]

Na de herstart nam A.J. Foyt, die uitgevallen was met zijn eigen wagen, de plaats in van George Snider maar gaf een tweede keer op met mechanische problemen. Vanaf de 73e ronde reed Gordon Johncock aan de leiding. In de 129e ronde begon het weerom te regenen en vier ronden later werd de race vroegtijdig beëindigd en Johncock won de race.

# Coureur Auto Ronden Opgave
1   Gordon Johncock Eagle-Offenhauser 133
2   Bill Vukovich II Eagle-Offenhauser 133
3   Roger McCluskey McLaren-Offenhauser 131
4   Mel Kenyon Eagle-Foyt 131
5   Gary Bettenhausen McLaren-Offenhauser 130
6   Steve Krisiloff Kingfish-Offenhauser 129
7   Lee Kunzman Eagle-Offenhauser 127
8   John Martin McLaren-Offenhauser 124
9   Johnny Rutherford McLaren-Offenhauser 124
10   Mike Mosley Eagle-Offenhauser 120 Mechanisch
11   David Hobbs Eagle-Offenhauser 107
12   George Snider Coyote-Foyt 101 Mechanisch
13   Bobby Unser Eagle-Offenhauser 100 Mechanisch
14   Dick Simon Eagle-Foyt 100 Mechanisch
15   Mark Donohue Eagle-Offenhauser 92 Mechanisch
16   Graham McRae (R) Eagle-Offenhauser 91 Mechanisch
17   Mike Hiss Eagle-Offenhauser 91 Mechanisch
18   Joe Leonard Parnelli-Offenhauser 91 Mechanisch
19   Jerry Grant Eagle-Offenhauser 77 Mechanisch
20   Al Unser Parnelli-Offenhauser 75 Mechanisch
21   Jimmy Caruthers Eagle-Offenhauser 73 Mechanisch
22   Swede Savage Eagle-Offenhauser 57 Ongeval
23   Jim McElreath Eagle-Offenhauser 54 Mechanisch
24   Wally Dallenbach Eagle-Offenhauser 48 Mechanisch
25   A.J. Foyt Coyote-Foyt 37 Mechanisch
26   Jerry Karl (R) Eagle-Chevrolet 22
27   Lloyd Ruby Eagle-Offenhauser 21 Mechanisch
28   Sammy Sessions Eagle-Foyt 17 Mechanisch
29   Bob Harkey Eagle-Foyt 12 Mechanisch
30   Mario Andretti Parnelli-Offenhauser 4 Mechanisch
31   Peter Revson McLaren-Offenhauser 3 Ongeval
32   Bobby Allison (R) McLaren-Offenhauser 2 Mechanisch
33   Salt Walther McLaren-Offenhauser 0 Ongeval
Gemiddelde snelheid : 255,987 km/h - Snelste Ronde : Roger McCluskey, 300,81 km/h

Externe linkBewerken