Hynobius stejnegeri
Hynobius stejnegeri is een salamander uit de familie Aziatische landsalamanders (Hynobiidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Emmett Reid Dunn in 1923.[2]
Hynobius stejnegeri IUCN-status: Gevoelig[1] (2020) | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Soort | |||||||||||||||
Hynobius stejnegeri Dunn, 1923 | |||||||||||||||
Hynobius stejnegeri op ![]() | |||||||||||||||
|
Uiterlijke kenmerken
bewerkenHynobius stejnegeri kan tot 15 centimeter lang worden, de lichaamskleur is meestal donkerbruin tot zwart met over het hele lijf lichtere, streepachtige gele tot witte vlekjes; de buik is wit en de bovenzijde van de staart bij volwassen exemplaren is meestal geel aan de bovenzijde. Het zijn gedrongen dieren met een korte, zijdelings afgeplatte staart en grove kop en meestal rode tot oranje ogen.
Verspreiding en habitat
bewerkenDe salamander komt voor in Azië en leeft endemisch in Japan.[3] De habitat bestaat uit koele bergbeken met lage temperaturen in bergachtige streken. Het is een sloom dier dat insecten en kleine weekdieren eet in de blader- of moslaag op de oevers van stroompjes. De salamander is overwegend landbewonend en schuilt onder stenen of omgevallen boomstammen.
Voortplanting
bewerkenZoals bij veel soorten salamanders vindt de voortplanting volledig uitwendig plaats; na een kort paringsritueel laat het mannetje een zaadpakketje achter dat door een vrouwtje wordt opgenomen. De eitjes worden in een worst-achtige streng opgehangen boven het waterpeil in rotsspleten, scheuren in de bodem en dergelijke tijdelijke watertjes.
Bronvermelding
bewerken- Referenties
- ↑ (en) Hynobius stejnegeri op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Hynobius stejnegeri. Gearchiveerd op 10 oktober 2019.
- ↑ University of California - AmphibiaWeb, Hynobius stejnegeri. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
- Bronnen