Wervel (anatomie)

bot van de wervelkolom

Een wervel,[1] Latijn: vertebra,[2] Oudgrieks: σφόνδυλος/σπόνδυλος sphóndulos/spóndulos,[3] is een bot van de wervelkolom.

Anatomie van een wervel
Wervels bij de mens

De menselijke wervelkolom is opgebouwd uit 26 beenderen. Het heiligbeen, het staartbeen en 24 wervels. De wervels bestaan uit 7 halswervels, 12 borstwervels en 5 lendenwervels.[4] Dit geldt voor 99,9% van de mensen. In uitzonderlijke gevallen komt ook weleens een (incomplete) achtste halswervel of zesde lendenwervel voor. Bijna alle wervels hebben dezelfde grondvorm, maar kunnen in vorm en grootte verschillen.[5] Twee afzonderlijke wervellichamen in de wervelkolom worden door een tussenwervelschijf gescheiden gehouden.

Het ruggenmerg loopt door de wervelkolom, door de wervelgaten die er in iedere wervel in de wervelkolom zitten.

Algemene structuur van de wervelsBewerken

De wervels bestaan voor het grootste deel uit een wervellichaam,[5] dit is het ventrale, voorste deel van de wervel. Het bestaat uit een massief, cilindervormig stuk bot, wat zorgt voor de stevigheid van de wervelkolom en het draagt het lichaamsgewicht. Het gewicht op elke wervel wordt naar beneden toe steeds groter, daarom worden de wervellichamen naar beneden toe ook steeds groter om dit gewicht op te kunnen vangen. Wervellichamen zijn aan de bovenkant en onderkant met hyalien kraakbeen bekleed en bestaan, net zoals alle andere botten, uit compact bot en spongieus bot waarbij het rode beenmerg zich tussen de trabekels bevindt. Aan elke wervel zit een aantal uitsteeksels waar spieren en gewrichtsbanden aan vastzitten.

wervelboog

De wervelboog is een gebogen botstructuur dat aan de achterzijde van het wervellichaam vastzit en uit twee pedikels en twee laminae bestaat. Pedikels bevinden zich aan de achterzijde van het wervellichaam en zijn korte, cilindervormige uitsteeksels. Laminae komen samen in de middenlijn van de wervel en zijn platte stukken bot die aan de pedikels vastzitten.

wervelgat

Een wervelgat is de opening die zich tussen de wervelboog en het wervellichaam bevindt. De wervelgaten van verschillende wervels vormen samen een wervelkanaal.

wervelkanaal

Het wervelkanaal wordt gevormd door de opeenvolgende wervelgaten van de verschillende wervels. Beide delen worden met elkaar verbonden door boogvoetjes. Hierdoorheen lopen het ruggenmerg, de ruggenmergwortels die aftakken van de ruggenmergzenuwen en de hersenvliezen. Het wervelkanaal bevat bloedvaten en vet.[5]

doornuitsteeksel

Het doornuitsteeksel is een botuitsteeksel dat achter op de rug is te voelen en te zien en waarvan er een aan iedere wervel vastzit. Deze uitsteeksels verschillen in vorm en positie, afhankelijk van de plaats van de wervels. Zo wijst een doornuitsteeksel in de halswervels C3-C6 naar de rugzijde. Bij de borstwervels wijst het echter naar beneden en is de vorm puntig, dakpansgewijs. De lendenwervels wijzen weer naar de rugzijde, maar zijn rechthoekig qua vorm. Er hechten zich aan ieder van de doornuitsteeksels dieper gelegen rugspieren, steeds twee van de rotatores en van de meermalen gespleten rugspier of multifidus vast.[5] Deze kant is de insertie van de beide spieren, aan zowel de linker als de rechterkant.

dwarsuitsteeksel

Het dwarsuitsteeksel is een ook botuitsteeksel dat aan de zijkant van de wervelboog vastzit, ter hoogte van de overgang van pedikel naar lamina, en uitsteekt naar de laterale kanten van het lichaam, dus aan de linker- en rechterkant van de wervelboog. Deze uitsteeksels verschillen, afhankelijk van de plaats van de wervels. Aan de dwarsuitsteeksels hechten zich de dieper gelegen rugspieren vast. Hier is het de origo van de rotatores en van de meermalen gespleten rugspier.[5]

tussenwervelgat

Het tussenwervelgat is de opening tussen de wervelbogen van twee opeenvolgende wervels. De zenuwen van het ruggenmerg verlaten de wervelkolom door deze opening.[5]

facetgewricht

De gewrichtsvlakken aan de boven en onderkant van de twee uitsteeksels van de wervelboog maken contact met de uitsteeksels van de boven en/of ondergelegen wervel. Dit vormt het facetgewricht wat een junctura-synovialis-verbinding is met hyalien kraakbeen bedekte gewrichtsvlakken.[5]

Meermalen gespleten rugspierBewerken

  Zie Musculus multifidus voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De meermalen gespleten rugspier is een samengestelde spier, die langs de hele wervelkolom, over alle wervels loopt en voor stabiliteit van de romp zorgt. Iedere aparte spier van de musculus multifidus verbindt een wervel met een andere wervel, twee à vier hoger. Er zijn daar tussen twee wervels steeds twee symmetrische spieren van, een links en een rechts. De origo is het dwarsuitsteeksel, de insertie het doornuitsteeksel van de wervel die hoger ligt.[6]

Latijnse namenBewerken

vertaling
Nederlands Latijn
boogvoet pediculus arcus vertebrae
borstwervel vertebra thoracica
compact bot substantia compacta
doornuitsteeksel processus spinosus
dwarsuitsteeksel processus transversus
facetgewricht articulatio intervertebralis
halswervel vertebra cervicalis
heiligbeen os sacrum
lendenwervel vertebra lumbalis
meermalen gespleten rugspier musculus multifidus
spongieus bot substantia spongiosa
staartbeen os coccygis
trabekel trabecula
tussenwervelgat foramen intervertebrale
tussenwervelschijf discus intervertebralis
wervel vertebra
wervelboog arcus vertebrae
wervelgat foramen vertebrale
wervelkanaal canalis vertebralis
wervelkolom columna vertebralis
wervellichaam corpus vertebrae
Zoek wervel op in het WikiWoordenboek.