Wereldbeker voetbal voor clubteams

(Doorverwezen vanaf Wereldbeker Voetbal)

De wereldbeker voetbal voor clubteams (Engels: Intercontinental Cup) werd van 1960 tot 2004 bijna elk jaar gespeeld tussen de kampioen van Europa (de winnaar van de Europacup I en later UEFA Champions League) en de kampioen van Zuid-Amerika (de winnaar van de Copa Libertadores) onder de naam European-South American Cup of EUSA Cup. Het werd gespeeld door vertegenwoordigers van clubs van de meeste ontwikkelde continenten in de voetbalwereld (vooral in die jaren); de winnaars werden erkend als de de facto wereldkampioen. Hier kwam op 27 oktober 2017 echter verandering in nadat de FIFA aankondigde de winnaars van de wereldbeker als officiële (de jure) wereldkampioenen te erkennen, met dezelfde status/titel als de winnaars van het wereldkampioenschap voetbal voor clubs (FIFA-wereldkampioen).[1]

Wereldbeker voetbal
Wereldbeker voetbal voor clubteams
Land Vlag van Japan Japan (vanaf 1980)
Regio Europa / Zuid-Amerika
Bond UEFA / CONMEBOL
Opgericht 1960, 1980 (in zijn laatste opzet)
Opgeheven 2004
Aantal teams 2
Recordkampioen Vlag van Uruguay Peñarol
Vlag van Uruguay Nacional
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Argentinië Boca Juniors (3 titels)
Portaal  Portaalicoon   Sport
Voetbal

Het idee voor de wereldbeker was afkomstig van Henri Delaunay. Hij stelde de wedstrijd tussen de beide continentale bekerwinnaars voor, zodat de clubs uit de twee belangrijkste voetbalcontinenten, Europa en Zuid-Amerika, konden beslissen wie de beste club van de wereld was. Er was wel al een dergelijk toernooi, de Pequeña Copa del Mundo, maar dit toernooi dat sinds 1952 werd gehouden stond los van de Europese voetbalbond UEFA en de Zuid-Amerikaanse voetbalbond CONMEBOL. Waar de Europese Europacup I al bestond, was er nog geen tegenhanger in Zuid-Amerika, waarop de Copa Libertadores door de CONMEBOL in het leven werd geroepen, zodat de strijd om de wereldbeker mogelijk was.

Oorspronkelijk bestond de strijd om de wereldbeker uit een uit- en thuisduel. Tot 1968 werd er een derde duel gespeeld indien nodig, daarna werd er via strafschoppen beslist. Door de extreem gewelddadige finale van 1969 waarin de spelers van Estudiantes de spelers van Milan bewust fysiek verwondden, lieten sommige Europese ploegen de beker in de jaren zeventig links liggen.

Vanaf 1980 bestond de strijd om de wereldbeker uit een enkele wedstrijd in Tokio, waarna de beker naar sponsor Toyota de naam Toyota Cup kreeg. Zodoende leverde dat bij winst, naast de originele wereldbeker, een tweede beker op.

  • Trofeo-mini-copa-intercontinental-2.png De originele wereldbeker voor clubteams.
  • Copa Toyota Intercontinental.png De Toyota Cup, die vanaf 1980 tot en met 2004 naast de originele wereldbeker voor clubteams werd uitgereikt.

Einde wereldbekerBewerken

In 2005 werd de wereldbeker vervangen door het wereldkampioenschap voetbal voor clubs, waaraan naast de winnaars van de UEFA Champions League en CONMEBOL Libertadores ook de kampioenen van de overige werelddelen Noord/Midden-Amerika, Oceanië, Azië en Afrika deelnemen. De opzet is gewijzigd in een achtdaags toernooi. De winnaars uit Europa en Zuid-Amerika hoeven pas in de halve finale in actie te komen. Het Portugese FC Porto zou in 2004 uiteindelijk als laatste club de wereldbeker in ontvangst nemen.

Overzicht per jaarBewerken

Van 1960 tot en met 1968 werden de wedstrijden op punten beslist (twee punten voor gewonnen wedstrijd), bij een gelijke stand volgde een derde wedstrijd. Van 1969 tot en met 1979 werden de wedstrijden op score beslist (totaal van beide wedstrijden), bij een gelijke stand volgden strafschoppen. Vanaf 1980 met de sponsornaam Toyota Cup werd het toernooi gehouden in Tokio. De edities van 2002, 2003, 2004 werden gehouden in Yokohama.

Jaar Winnaar Totaalscore Finalist Eerste wedstrijd Tweede wedstrijd Info
1960   Real Madrid 3–1 punten   Peñarol 0–0 1–5
1961   Peñarol 4–2 punten   Benfica 1–0 5–0 BW 2–1 < (  Montevideo)
1962   Santos 4–0 punten   Benfica 3–2 2–5
1963   Santos 4–2 punten   AC Milan 4–2 4–2 BW 1–0 < (  Rio de Janeiro)
1964   Internazionale 4–2 punten   Independiente 1–0 2–0 BW 1–0 na verlenging < (  Madrid)
1965   Internazionale 3–1 punten   Independiente 3–0 0–0
1966   Peñarol 4–0 punten   Real Madrid 2-0 0–2
1967   Racing Club 4–2 punten   Celtic 1–0 2–1 BW 1–0 < (  Montevideo)
1968   Estudiantes 3–1 punten   Manchester United 1–0 1–1
1969   AC Milan 4–2   Estudiantes 3–0 2–1
1970   Feyenoord 3–2   Estudiantes 2–2 1–0
1971   Nacional 3–2   Panathinaikos 1–1 2–1 Panathinaikos in plaats van   Ajax
1972   Ajax 4–1   Independiente 1–1 3–0
1973   Independiente 1–0   Juventus 0–1 < (  Rome) Juventus in plaats van   Ajax
1974   Atlético Madrid 2–1   Independiente 1–0 2–0 Atlético Madrid in plaats van   Bayern München
1975 Niet gespeeld:   Bayern München en   Independiente konden geen speeldata overeenkomen
1976   Bayern München 2–0   Cruzeiro 2–0 0–0
1977   Boca Juniors 5–2   Borussia Mönchengladbach 2–2 0–3 Borussia Mönchengladbach in plaats van   Liverpool
1978 Niet gespeeld:   Boca Juniors en   Liverpool, maar Liverpool wilde niet spelen.
1979   Olimpia 3–1   Malmö FF 0–1 2–1 Malmö FF in plaats van   Nottingham Forest
1980   Nacional 1–0   Nottingham Forest 1–0 < (  Tokio)
1981   Flamengo 3–0   Liverpool 0–3
1982   Peñarol 2–0   Aston Villa 2–0
1983   Grêmio 2–1 na verlenging   Hamburger SV 1–2 na verlenging
1984   Independiente 1–0   Liverpool 0–1
1985   Juventus 2–2 na strafschoppen (4–2)   Argentinos Juniors 2–2 na verlenging (4–2 na strafschoppen)
1986   River Plate 1–0   Steaua Boekarest 1–0
1987   FC Porto 2–1 na verlenging   Peñarol 2–1 na verlenging
1988   Nacional 2–2 na strafschoppen (7–6)   PSV 2–2 na verlenging 6–7 na strafschoppen)
1989   AC Milan 1–0 na verlenging   Atlético Nacional 1-0 na verlenging
1990   AC Milan 3–0   Olimpia 3–0
1991   Rode Ster Belgrado 3–0   Colo-Colo 3–0
1992   São Paulo 2–1   FC Barcelona 1–2
1993   São Paulo 3–2   AC Milan 2–3 < (  Tokio) AC Milan in plaats van   Olympique Marseille (uitgesloten)
1994   Vélez Sarsfield 2–0   AC Milan 0–2 < (  Tokio)
1995   Ajax 0–0 na strafschoppen (4–3)   Grêmio 0–0 na verlenging (4–3 strafschoppen)
1996   Juventus 1–0   River Plate 1–0
1997   Borussia Dortmund 2–0   Cruzeiro 2–0
1998   Real Madrid 2–1   Vasco da Gama 2–1
1999   Manchester United 1–0   Palmeiras 1–0
2000   Boca Juniors 2–1   Real Madrid 1–2
2001   Bayern München 1–0 na verlenging   Boca Juniors 1–0 na verlenging
2002   Real Madrid 2–0   Olimpia 2–0 < (  Yokohama)
2003   Boca Juniors 1–1 na strafschoppen (3–1)   AC Milan 1–1 na verlenging (1–3 na strafschoppen)
2004   FC Porto 0–0 na strafschoppen (8–7)   Once Caldas 0–0 na verlenging (8–7 na strafschoppen)

Zie voor de uitslagen vanaf 2005 het Wereldkampioenschap voetbal voor clubs.

StatistiekenBewerken

Gewonnen bekers per clubBewerken

Aantal Club in:
3   Peñarol 1961, 1966, 1982
  Nacional 1971, 1980, 1988
  AC Milan 1969, 1989, 1990
  Real Madrid 1960, 1998, 2002
  Boca Juniors 1977, 2000, 2003
2   Santos 1962, 1963
  Internazionale 1964, 1965
  Independiente 1973, 1984
  São Paulo 1992, 1993
  Ajax 1972, 1995
  Juventus 1985, 1996
  Bayern München 1976, 2001
  FC Porto 1987, 2004
1   Racing Club 1967
  Estudiantes 1968
  Feyenoord 1970
  Atlético Madrid 1974
  Olimpia 1979
  Flamengo 1981
  Grêmio 1983
  River Plate 1986
  Rode Ster Belgrado 1991
  Vélez Sarsfield 1994
  Borussia Dortmund 1997
  Manchester United 1999

Gewonnen bekers per landBewerken

In de volgende tabel staat het aantal gewonnen bekers per land. In de tabel staat in de kolom #clubs het aantal clubs dat voor deze bekers verantwoordelijk was.

Aantal Land # clubs in:
9   Argentinië 6 1967, 1968, 1973, 1977, 1984, 1986, 1994, 2000, 2003
7   Italië 3 1964, 1965, 1969, 1985, 1989, 1990, 1996
6   Uruguay 2 1961, 1966, 1971, 1980, 1982, 1988
  Brazilië 4 1962, 1963, 1981, 1983, 1992, 1993
4   Spanje 2 1960, 1974, 1998, 2002
3   Nederland 2 1970, 1972, 1995
  (West-)Duitsland 2 1976, 1997, 2001
2   Portugal 1 1987, 2004
1   Paraguay 1 1979
  Joegoslavië 1 1991
  Engeland 1 1999

Gewonnen bekers per werelddeelBewerken

Aantal Continent Landen Clubs
22 Zuid-Amerika 4 13
21 Europa 7 12

Zie ookBewerken