Viaduct

Een viaduct is een bouwwerk of constructie als vaste verbinding voor (bijvoorbeeld) verkeer over een hindernis zonder de doorgang onder de verbinding te belemmeren. Een viaduct kan bijvoorbeeld gaan over een verkeersweg, spoorweg of ravijn. Een viaduct bestaat meestal uit een horizontale vlakke verbinding rustend op een aantal overspanningen achter elkaar. Een (grote) verkeersbrug (over een water) heeft meestal maar één overspanning en is dus geen viaduct.

Nederlands verkeersbord C19 - Gesloten voor voertuigen die, met inbegrip van de lading, hoger zijn dan op het bord is aangegeven

Men onderscheidt onder andere een (weg)viaduct voor wegverkeer en een spoorviaduct, al naargelang van het soort verkeer dat over de brug gaat.

Een viaduct onderscheidt zich van een tunnel door de afwezigheid van natuurlijke elementen tussen de kruisende infrastructuur. Bij een tunnel zijn er wel natuurlijke elementen aanwezig.

EtymologieBewerken

Het woord viaduct is een moderne afleiding van de Latijnse woorden via (weg) en ducere (voltooid deelwoord: ductum; leiden), analoog aan het Latijnse woord aquaduct. De eerste viaducten waren vaak op eenzelfde wijze geconstrueerd als de Romeinse aquaducten, de lengte bestaand uit een aantal bogen van min of meer gelijke overspanning.

Beperkte hoogteBewerken

Een belangrijk kenmerk van viaducten is de hoogte van de overspanning. Een hoogte van minimaal 4 meter geldt voor een viaduct over een weg als voldoende, op snelwegen worden viaducten meestal gebouwd op een hoogte van 5,60 meter. Bij lagere viaducten worden verbodsborden geplaatst en worden extra maatregelen genomen om te voorkomen dat een onderlangs passerend voertuig het viaduct beschadigt.

GalerijBewerken

Zie ookBewerken

  Zie de categorie Viaduct van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.