Hoofdmenu openen

Täpp Karin Stina Nilsson (Malung, 24 juni 1993) is een Zweedse langlaufster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang. In 2018 werd ze olympisch kampioene op de sprint.

Stina Nilsson
Stina Nilsson 2018-01-14 001.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Täpp Karin Stina Nilsson
Geboortedatum 24 juni 1993
Geboorteplaats Malung
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweden
Lengte 1,74 m
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Discipline Langlaufen
Onderde(e)l(en) Sprint
Trainer/coach Mattias Persson
Club IFK Mora SK
Olympische Spelen 2014, 2018
Debuut 2012
Medailleoverzicht
Portaal  Portaalicoon   Sport

Inhoud

CarrièreBewerken

Bij haar wereldbekerdebuut, in maart 2012 in Drammen, scoorde Nilsson direct haar eerste wereldbekerpunten. In februari 2013 behaalde de Zweedse in Davos haar eerste toptien klassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2013 in Val di Fiemme eindigde ze als vijfde op de sprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Nilsson als tiende op de sprint, op het onderdeel teamsprint veroverde ze samen met Ida Ingemarsdotter de bronzen medaille. In maart 2014 stond de Zweedse in Drammen voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd.

In Falun nam Nilsson deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2015. Op dit toernooi sleepte ze de zilveren medaille in de wacht op de sprint. Samen met Ida Ingemarsdotter behaalde ze de zilveren medaille op de teamsprint, op de estafette legde ze samen met Sofia Bleckur, Charlotte Kalla en Maria Rydqvist beslag op de zilveren medaille. Op 13 december 2015 boekte de Zweedse in Davos haar eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2017 in Lahti eindigde ze als twaalfde op sprint, als dertiende op de 10 kilometer klassieke stijl en als 26e op de 15 kilometer skiatlon. Op de estafette veroverde ze samen met Anna Haag, Charlotte Kalla en Ebba Andersson de zilveren medaille, samen met Ida Ingemarsdotter eindigde ze als vierde op de teamsprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang werd Nilsson olympisch kampioene op de sprint. Daarnaast behaalde ze de bronzen medaille op de 30 kilometer klassieke stijl en eindigde ze als tiende op de 15 kilometer skiatlon. Op de teamsprint legde ze samen met Charlotte Kalla beslag op de zilveren medaille, samen met Anna Haag, Charlotte Kalla en Ebba Andersson sleepte ze de zilveren medaille in de wacht op de estafette.

In Seefeld nam de Zweedse deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2019. Op dit toernooi veroverde ze de zilveren medaille op de sprint. Op de teamsprint werd ze samen met Maja Dahlqvist wereldkampioen, samen met Ebba Andersson, Frida Karlsson en Charlotte Kalla behaalde ze de wereldtitel op de estafette.

ResultatenBewerken

Olympische WinterspelenBewerken

Jaar Plaats Resultaten
2014   Sotsji 10e Sprint (vrije stijl)
  Teamsprint (klassieke stijl)
2018   Pyeongchang   Sprint (klassieke stijl)
10e 15 km skiatlon
  30 km klassieke stijl
  Teamsprint (vrije stijl)
  4×5 km estafette

WereldkampioenschappenBewerken

Jaar Plaats Resultaten
2013   Val di Fiemme 5e Sprint (klassieke stijl)
2015   Falun   Sprint (klassieke stijl)
  Teamsprint (vrije stijl)
  4×5 km estafette
2017   Lahti 12e Sprint (vrije stijl)
13e 10 km klassieke stijl
26e 15 km skiatlon
4e Teamsprint (klassieke stijl)
  4×5 km estafette
2019   Seefeld   Sprint (vrije stijl)
  Teamsprint (klassieke stijl)
  4×5 km estafette

WereldbekerBewerken

Eindklasseringen
Seizoen Algm DI SP TdS
2011/2012 93e - 63e -
2012/2013 67e - 38e -
2013/2014 35e 72e 12e -
2014/2015 12e 41e 4e DNF
2015/2016 11e 23e   24e
2016/2017 4e 6e    
2017/2018 12e 33e  
2018/2019 5e 20e   DNF
Wereldbekerzeges
Datum Plaats Onderdeel
13 december 2015   Davos Sprint (vrije stijl)
16 januari 2016   Planica Sprint (vrije stijl)
4 maart 2016   Quebec Sprint (vrije stijl) STC
26 november 2016   Kuusamo Sprint (klassieke stijl)
31 december 2016   Val Müstair Sprint (vrije stijl) TdS
3 januari 2017   Oberstdorf 10 km skiatlon TdS
4 januari 2017   Oberstdorf 10 km vrije stijl (handicapstart) TdS
7 januari 2017   Val di Fiemme 10 km klassieke stijl (massastart) TdS
28 januari 2017   Falun Sprint (vrije stijl)
18 februari 2017   Otepää Sprint (vrije stijl)
8 maart 2017   Drammen Sprint (klassieke stijl)
17 maart 2017   Quebec Sprint (vrije stijl)
24 november 2017   Kuusamo Sprint (klassieke stijl)
9 december 2017   Davos Sprint (vrije stijl)
20 januari 2018   Planica Sprint (klassieke stijl)
15 december 2018   Davos Sprint (vrije stijl)
29 december 2018   Toblach Sprint (vrije stijl) TdS
1 januari 2019   Val Müstair Sprint (vrije stijl) TdS
12 januari 2019   Dresden Sprint (vrije stijl)
16 maart 2019   Falun Sprint (vrije stijl)
22 maart 2019   Quebec Sprint (vrije stijl) WBF
23 maart 2019   Quebec 10 kilometer klassieke stijl (massastart) WBF
24 maart 2019   Quebec Wereldbekerfinale

Externe linksBewerken