Schipdeur

Een schipdeur (in het Frans: bateau-porte) is een waterdichte afsluiting voor een droogdok, die in zijn geheel kan worden verwijderd zodat de volle doorgangsopening van het dok bruikbaar is. Het is een Franse uitvinding uit de achttiende eeuw. In Nederland is de schipdeur voor het eerst toegepast door Jan Blanken in het door hem ontworpen Droogdok Jan Blanken in Hellevoetsluis. Daar is het dok met schipdeur nog steeds te zien. Sinds de restauratie in 2005 is het geheel ook weer in bedrijf.

WerkingBewerken

De schipdeur heeft rondom een rand die precies past in een groef, die in de wand van het dok is uitgespaard. Wanneer de deur is afgezonken, sluit deze het dok perfect af. Om ervoor te zorgen dat dit zo blijft, wordt de deur gevuld met water.

Om de deur te openen, wordt het dok gevuld totdat het waterniveau aan beide zijden van de deur gelijk is. Vervolgens wordt het water uit de schipdeur gepompt, totdat deze gaat drijven. Daarna wordt de deur, inmiddels een schip, weggesleept om doorgang te verlenen aan het vaartuig dat het dok in- of uitgevaren wordt. Na het passeren wordt de deur weer precies op zijn plek in de ingang van het dok teruggevaren en voorzichtig gevuld met water totdat het dok door de deur is afgesloten. Het dok kan daarna worden leeggepompt.