Regering-Onkelinx II

De regering-Onkelinx II (22 juni 1995 - 22 juli 1999) was een Franse Gemeenschapsregering, onder leiding van Laurette Onkelinx. De regering bestond uit de twee partijen: PS (35 zetels) en PSC (18 zetels). De regering volgde de regering-Onkelinx I op, na de verkiezingen van 21 mei 1995 en werd opgevolgd door de regering-Hasquin, die gevormd werd na de verkiezingen van 13 juni 1999.

Regering-Onkelinx II
Vlag van de Franse Gemeenschap Franse Gemeenschapsregering
Coalitie PS
PSC
Zetels 53 op 94 (21 mei 1995)
Minister-president Laurette Onkelinx
Start 22 juni 1995
Einde 22 juli 1999
Voorganger Onkelinx I
Opvolger Hasquin
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Beleid en maatregelenBewerken

De Franse gemeenschapsregering heeft tijdens deze legistratuur hard gewerkt aan de sanering van de financiën van de gemeenschap, die vooral leeft van een dotatie van het federale niveau. Laurette Onkelinx had daar in het begin van de regeerperiode een frontale botsing voor over met de leerkrachten, die woelige betogingen hielden in de hoofdstad van het Waalse Gewest Namen. Onkelinx heeft deze opstand onder controle gekregen.

Sinds 1995 heeft de Franse Gemeenschap zelf voor 12 miljard bespaard, terwijl het Waalse Gewest het patrimonium aan schoolgebouwen van de Franse Gemeenschap voor 50 miljard heeft overgenomen. Zo kon opnieuw worden geïnvesteerd in de jeugdsector en in de cultuur, evenals in de audiovisuele sector. De zwarte jaren van de Franse Gemeenschap leken op het einde van de legistratuur achter de rug, en Laurette Onkelinx kwam met de eer uit deze oefening, evenals begrotingsminister Jean-Claude Van Cauwenberghe, die ook de kas beheerde van het Waalse Gewest.[1]

OnderwijsBewerken

  • Nieuwe regeling voor het ziekteverzuim van leerkrachten en PMS-peroneel.[2]
  • Fusie-operatie in het secundair onderwijs; Vanaf september 1996 werd de norm een school met 400 leerlingen (maar er zijn uitzonderingen, bijvoorbeeld voor scholen met veel migrantenjongeren). Deze norm werd bereikt door fusies of door afspraken tussen scholen over studie-onderdelen.
  • Mogelijkheid voor oudere leerkrachten om vanaf 58 jaar uit te treden en leerkrachten vanaf 55 jaar kunnen deeltijds aan de slag. Deze maatregelen moesten ervoor zorgen dat jonge leerkrachten hun baan niet verloren.[3] Voor de Franse Gemeenschapsregering was dit een besparing, maar voor de federale regering een extra kost. Aangezien de leerkrachten eerder op pensioen kunnen, moet de federale regering ook eerder en langer pensoein uitbetalen.[4]
  • Decreet dat inrichtende onderwijsmachten verplicht elk personeelslid preventief te schorsen dat wordt beschuldigd van pedofiele praktijken, zedendelicten of anderse misdrijven op minderjarigen.[5]

SamenstellingBewerken

Ambtsbekleder Ministerie Termijn Partij
  Laurette Onkelinx
(1958)
Minister-president en Minister
Onderwijs, het Audiovisuele, Jeugdzorg, Kinderen en Gezondheidsbevordering
22 juni 1995 - 22 juli 1999 PS
  Jean-Pierre Grafé
(1932-2019)
Minister
Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Sport en Internationale Relaties
22 juni 1995 - 11 december 1996 PSC
  William Ancion
(1941)
Minister
Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek, Sport en Internationale Relaties
11 december 1996 - 22 juli 1999 PSC
  Charles Picqué
(1948)
Minister
Cultuur en Voortgezet Onderwijs
22 juni 1995 - 22 juli 1999 PS
  Jean-Claude Van Cauwenberghe
(1944)
Minister
Begroting, Financiën en Ambtenarenzaken
22 juni 1995 - 22 juli 1999 PS

HerschikkingenBewerken