Hoofdmenu openen

Langlaufen op de Olympische Winterspelen 2006

sportevenement op de Olympische Spelen
Huldiging team sprint mannen tijdens de Olympische Winterspelen 2006

Langlaufen is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Winterspelen 2006 in Turijn.

Datum Onderdeel
12 februari 7,5 + 7,5 km achtervolging Vrouwen

15 + 15 km achtervolging Mannen

14 februari Team sprint Mannen en Vrouwen
16 februari 10 km klassiek Vrouwen
17 februari 15 km klassiek Mannen
18 februari 4 x 5 km estafette Vrouwen
19 februari 4 x 10 km Mannen
22 februari 1,5 km Sprint Mannen en Vrouwen
24 februari 30 km massastart vrije stijl Vrouwen
26 februari 50 km massastart vrije stijl Mannen

Inhoud

MannenBewerken

30 kilometer AchtervolgingBewerken

Titelverdedigers Thomas Alsgaard   Noorwegen
Frode Estil   Noorwegen

Vrijwel de gehele wedstrijd bleven alle favorieten dicht bij elkaar. Tijdens de eerste 15 kilometer, waar er op de klassieke manier werd gelanglaufd kwamen de eerste 30 atleten binnen 5 seconden van de koploper door. Ook na de wissel van de latten was er nog niet veel veranderd en begon de vrije stijl met een grote groep.

In die groep was de Duitser Tobias Angerer de grote favoriet vanwege zijn sterke eindsprint. De grootste verrassing was de Kazach Maxim Odnodvortsev die nog nooit bij een wedstrijd in de top 20 was gekomen. In de laatste kilometers namen de Italianen het heft in handen. Giorgio Di Centa en Pietro Piller Cottrer gingen in de aanval, maar werden bijgehaald door Anders Södergren en Frode Estil.

Estil kwam vlak na de start op een behoorlijke achterstand nadat hij in de knoop raakte met een tegenstander en zijn ski brak. Na een wissel van zijn ski keerde hij terug in de groep. De wedstrijd liep uit op een sprint en Estil ging op weg naar het goud, totdat uit de achterhoede Jevgeni Dementjev snel naar voren kwam en als eerste over de finish ging.

rang sporter(s) land tijd
  Jevgeni Dementjev   RUS 1:17.00.8
  Frode Estil   NOR + 0.6
  Pietro Piller Cottrer   ITA + 0.9
4 Giorgio Di Centa   ITA + 2.4
5 Anders Södergren   SWE + 3.5
6 Vincent Vittoz   FRA + 6.7
7 Mikhail Botvinov   AUT + 7.7
8 Martin Bajcicak   SVK + 7.9
9 Maksim Odnodvortsev   KAZ + 8.8
10 Lukáš Bauer   CZE + 9.3
11 Markus Hasler   LIE + 10.1
12 Tobias Angerer   GER + 11.7
13 Ivan Babikov   RUS + 16.4
14 Jiří Magál   CZE + 20.9
15 Mathias Fredriksson   SWE + 22.3

15 kilometer KlassiekBewerken

Titelverdediger Andrus Veerpalu   Estland

In de hard vallende sneeuw vertrokken de langlaufers één voor één voor hun 15 kilometer in de klassieke stijl. Na 2,6 kilometer lag het eerste meetpunt. Van de 99 gestarte atleten zette de als 21e gestarte Kazach Aleksej Poltoranin verrassend een scherpe tijd neer. Stuk voor stuk kwamen de overige deelnemers niet aan de tijd van Poltoranin, zelfs de grote favorieten niet.

Poltoranin behield een flink deel van zijn snelheid en kwam ook bij het tweede meetpunt na 4.9 kilometer in een snelle tijd door. De favorieten voor het eremetaal hadden echter wel flink wat tijd goed gemaakt en een tweetal ging zelfs al onder de tijd door. Titelverdediger Andrus Veerpalu was 2 seconden sneller en Tobias Angerer had al een gat van 9 seconden geslagen. Achter Poltaranin volgden Lukas Bauer, Vassili Rotsjev en Johan Olsson op een kleine achterstand.

Bij het volgende meetpunt bleek Poltoranin compleet ingestort te zijn en kwam hij bij lange na niet meer voor in de top van het klassement. Veerpalu kwam wederom als snelste door. Bauer was echter wel enkele seconden ingelopen en volgde op iets meer dan 2 seconden op de tweede plaats. Angerer zakte weg naar plaats drie, terwijl Rotchev doorkwam als vierde. Vanuit de achterhoede kwam de Est Jaak Mae met flinke snelheid opzetten en kwam als zevende door op zo'n halve minuut van zijn landgenoot Veerpalu.

Waar Bauer terugkwam leek hij op weg naar het goud. Veerpalu plaatste in de laatste kilometers echter nog een versnelling en zodoende liep hij alleen maar meer uit op de concurrentie. Veerpalu verdedigde dan ook zijn titel. Jaak Mae was de volgende die over de finish kwam en op dat moment de tweede tijd in handen had. Vassili Rotsjev nam die plek echter van hem over en kon hopen op een medaille wanneer Bauer en/of Angerer in zouden storten in de slotkilometers. Bauer deed dat niet, maar kwam ook niet meer in de buurt van Veerpalu. Zijn tijd was goed genoeg voor het zilver. Angerer was op weg naar het brons en met nog 30 seconden te gaan om de tijd van Rotchev te verbeteren kwam hij aan op het laatste rechte stuk. Rotchev liep teleurgesteld weg en Angerer greep het brons.

rang sporter(s) land tijd
  Andrus Veerpalu   EST 38.01.3
  Lukáš Bauer   CZE + 14.5
  Tobias Angerer   GER + 19.2
4 Vassili Rotsjev   RUS + 23.1
5 Jaak Mae   EST + 33.9
6 Johan Olsson   SWE + 37.5
7 Andreas Schlütter   GER + 43.4
8 Martin Tauber   AUT + 48.2
9 Sergej Novikov   RUS + 1.13.7
10 Sami Jauhojärvi   FIN + 1.14.0
11 Anders Södergren   SWE + 1.15.8
12 René Sommerfeldt   GER + 1.15.9
13 Fulvio Valbusa   ITA + 1.17.5
14 Mathias Fredriksson   SWE + 1.17.8
15 Vincent Vittoz   FRA + 1.26.0

1,5 kilometer Individuele SprintBewerken

Titelverdediger Tor Arne Hetland   Noorwegen
rang sporter(s) land tijd
A-Finale
  Björn Lind   SWE 2.26.5
  Roddy Darragon   FRA + 0.6
  Thobias Fredriksson   SWE + 1.3
4 Cristian Zorzi   ITA + 5.2
B-Finale
5 Freddy Schwienbacher   ITA 2.23.9
6 Loris Frasnelli   ITA + 1.3
7 Johan Kjølstad   NOR + 1.7
8 Anti Saarepuu   EST + 4.0
Halve finale
9 Ola Vigen Hattestad   NOR + 2.29.0
10 Tor Arne Hetland   NOR + 2.43.2
Kwartfinale
11 Jevgeni Kosjevoj   KAZ + 2.20.7
12 Janusz Krezelok   POL + 2.21.6
13 Sergej Novikov   RUS + 2.21.9
14 Vassili Rotsjev   RUS + 2.22.0
15 Yuichi Onda   JPN + 2.22.3

50 kilometer Massastart Vrije stijlBewerken

Titelverdediger Michail Ivanov   Rusland
rang sporter(s) land tijd
  Giorgio Di Centa   ITA 2.06.11.8
  Jevgeni Dementjev   RUS + 0.8
  Mikhail Botwinov   AUT + 0.9
4 Emmanuel Jonnier   FRA + 1.7
5 Pietro Piller Cottrer   ITA + 2.2
6 Anders Södergren   SWE + 2.3
7 Martin Koukal   CZE + 3.1
8 Jiří Magál   CZE + 3.3
9 Vincent Vittoz   FRA + 4.6
10 Mathias Fredriksson   SWE + 5.3
11 Jean Marc Gaillard   FRA + 8.1
12 Sergej Dolidovitsj   BLR + 10.6
13 Maksim Odnodvortsev   KAZ + 11.6
14 Martin Bajcicak   SVK + 13.1
15 Tord Asle Gjerdalen   NOR + 14.4

Team SprintBewerken

Titelverdedigers geen, nieuw op programma

Bij de tien gekwalificeerde combinaties in de finale zaten alle favorieten. In de halve finales deden zich dan ook niet tot nauwelijks verrassingen voor. In de finale werd al snel duidelijk welke combinaties de medailles zouden gaan verdelen, namelijk die van Rusland, Noorwegen en Zweden.

De Russen hadden de meeste moeite om het tempo bij te houden en moesten ook geregeld een gaatje laten vallen, waarna ze steeds weer terug konden keren bij de koplopers. De eerst loper van de Noren, Jens Aren Svartedal kreeg in een klimmetje in de gaten dat de eerste Zweedse lopen in de problemen kwam en zette de aanval in. Hij sloeg een gaatje dat de tweede loper Björn Lind moest dichten.

Ook na de volgende wissel ging Svartedal opnieuw in de aanval en sloeg hij wederom een gaatje, dat echter niet groot genoeg werd, waardoor Lind opnieuw terug kon komen bij Tor Arne Hetland. In de sprint bleek Lind de snelste en zorgde hij voor een Zweedse dubbelslag nadat even daarvoor de Zweedse vrouwen de dameswedstrijd hadden gewonnen.

rang sporter(s) land tijd
  Thobias Fredriksson / Björn Lind   SWE 17:02.9
  Jens Arne Svartedal / Tor Arne Hetland   NOR + 0.6
  Ivan Alypov / Vassili Rotsjev   RUS + 2.3
4 Jens Filbrich / Andreas Schlütter   GER + 11.1
5 Keijo Kurttila / Lauri Pyykonen   FIN + 18.6
6 Nikolaj Tsjebotko / Jevgeni Kosjevoj   KAZ + 22.2
7 Maciej Kreczmer / Janusz Krężelok   POL + 23.4
8 Martin Bajčičák / Ivan Bátory   SVK + 28.0
9 Freddy Schwienbacher / Giorgio Di Centa   ITA + 28.4
10 Dušan Kožíšek / Martin Koukal   CZE + 46.7

4 x 10 kilometer EstafetteBewerken

Titelverdedigers Aukland, Estil, Skjeldal, Alsgaard   Noorwegen
rang sporter(s) land tijd
  Valbusa, Di Centa, Piller Cottrer, Zorzi   ITA 1:43:45.7
  Schlütter, Filbrich, Sommerfeldt, Angerer   GER + 15.7
  Larsson, Olsson, Södergren, M. Fredriksson   SWE + 16.0
4 Perrillat, Rousselet, Jonnier, Vittoz   FRA + 37.1
5 Svartedal, Hjelmeset, Estil, Hofstad   NOR + 1.10.6
6 Novikov, Rotsjev, Alypov, Dementjev   RUS + 1.24.2
7 Burgermeister, Stebler, Livers, Fischer   SUI + 1.25.2
8 Rehemaa, Veerpalu, Mae, Kokk   EST + 1.38.1
9 Koukal, Bauer, Magál, Kožíšek   CZE + 2:17.6
10 Jauhojärvi, Similae, Ohtonen, Kattilakoski   FIN + 2:50.4
11 Kershaw, Crooks, Jeffries, Grey   CAN + 4:30.2
12 Freeman, Flora, Johnson, Swenson   USA + 4:58.5
13 Golovko, Eremenko, Odnodvortsev, Kosjevoj   KAZ + 5:17.9
14 Leybyuk, Olschanski, Putsko, Gumenyak   UKR + 6:16.2
15 Wan Xia, Geliang Li, Chengye Zhang, Qiung Zhang   CHN + 6:54.8

VrouwenBewerken

15 kilometer AchtervolgingBewerken

Titelverdedigster Beckie Scott   Canada

Aan de vooravond van de wedstrijd werd bekend dat de Duitse favoriete voor een medaille Evi Sachenbacher-Stehle niet mee mocht doen vanwege een te hoog hemaglobinegehalte in haar bloed. De Duitse kreeg een startverbod van vijf dagen opgelegd.

Een aantal kilometer na de start, nog in het klassieke gedeelte van de wedstrijd viel de grote favoriete Marit Bjørgen uit met maagklachten. Verder bleven alle favorieten lange tijd bij elkaar. Bij het wisselen van de ski's en de overstap naar de vrije stijl nam Kristina Šmigun de meeste tijd in beslag en kwam enigszins op achterstand te liggen.

Na een goede inspanning keerde Šmigun terug in de groep en ging voortdurend op kop lopen samen met de Tsjechische Kateřina Neumannová. De groep bleef lange tijd bij elkaar en ook de Noorse Kristin Størmer Steira liep regelmatig op kop.

Op twee kilometer van de finish liep Steira ook op kop, toen Neumannová de aanval inzette. Alleen Šmigun kon volgen en bleef vlak achter haar zitten. De twee sloegen al snel een enorm gat, waardoor duidelijk werd dat de eerste twee medailles vergeven waren. De Tsjechische zette als eerst de eindsprint in, maar Šmigun ging haar hard voorbij en won daarmee het goud.

rang sporter(s) land tijd
  Kristina Šmigun   EST 42.48.7
  Kateřina Neumannová   CZE + 1.9
  Evgenia Medvedeva-Abruzova   RUS + 14.5
4 Kristin Størmer Steira   NOR + 18.1
5 Gabriella Paruzzi   ITA + 30.2
6 Beckie Scott   CAN + 31.9
7 Olga Saviola   RUS + 35.0
8 Justyna Kowalczyk   POL + 36.9
9 Julija Tchepalova   RUS + 50.8
10 Hilde Pedersen   NOR + 51.8
11 Petra Majdič   SLO + 53.0
12 Svetlana Malahova-Shishkina   KAZ + 1.11.3
13 Riitta-Liisa Lassila   FIN + 1.17.4
14 Valentina Shevchenko   UKR + 1.24.9
15 Britta Norgren   SWE + 1.29.3

10 kilometer KlassiekBewerken

Titelverdedigster Bente Skari   Noorwegen

Zilverenmedaillewinnares op de teamsprint Sara Renner begon uitstekend aan de 10 kilometer klassiek. Bij het meetpunt na 2.6 kilometer had zij al zes seconden voorsprong op de nummer twee aldaar, Marit Bjørgen. Kateřina Neumannová kwam als derde door, nog voor de verrassende Zweedse Britta Norgren die lange tijd aan de leiding ging.

Ook bij het tweede meetpunt na 6.2 kilometer was Renner nog altijd de snelste. Haar voorsprong was echter nog maar 0.2 seconden sneller dan de nummer twee Kristina Šmigun die was opgeklommen vanaf de zesde plaats na het eerste meetpunt. Bjørgen volgde op dat moment op 0.6 seconden van Šmigun op de derde plaats en zei had enkele seconden voorsprong op haar landgenote Kristin Størmer Steira.

Kristina Šmigun zette de turbo aan en tijdens het klimmetje vlak voor het derde meetpunt op 8.8 kilometer zorgde ze ervoor dat ze de concurrentie voorbij ging en ruim achter zich liet. Op dat punt volgde Kateřina Neumannová, opgeklommen naar de tweede plaats op bijna 23 seconden. Bjørgen en Steira volgden daar vlak achter. Renner was inmiddels al weggezakt naar de zevende plaats. In de tussentijd was de 41-jarige Hilde Pedersen opgeklommen naar de vijfde plaats.

Šmigun voelde en waande zich zeker van de overwinning en consolideerde haar voorsprong in de slotkilometers en kwam in de snelste tijd van de dag over de finish, waarmee ze haar tweede gouden medaille van de Spelen wist te winnen. Bjørgen was inmiddels voorbij de in elkaar gestorte Neumannová gegaan en wist na haar eerdere maagklachten de zilveren medaille te winnen. Het brons was weggelegd voor Hilde Pedersen, die met haar 41 jaar de oudste medaillewinnares op de Olympische Winterspelen ooit werd.

rang sporter(s) land tijd
  Kristina Šmigun   EST 27.51.4
  Marit Bjørgen   NOR + 21.3
  Hilde Pedersen   NOR + 22.6
4 Kristin Størmer Steira   NOR + 29.6
5 Kateřina Neumannová   CZE + 30.8
6 Petra Majdic   SLO + 30.9
7 Aino Kaisa Saarinen   FIN + 38.2
8 Sara Renner   CAN + 41.6
9 Virpi Kuitunen   FIN + 1.00.0
10 Viola Bauer   GER + 1.12.2
11 Britta Norgren   SWE + 1.15.7
12 Kristin Murer Stemland   NOR + 1.29.1
13 Gabriella Paruzzi   ITA + 1.32.6
14 Svetlana Malahova-Shishkina   KAZ + 1.32.7
15 Seraina Mischol   SUI + 1.39.0

1,5 kilometer Individuele SprintBewerken

Titelverdedigster Julija Tchepalova   Rusland
rang sporter(s) land tijd
A-Finale
  Chandra Crawford   CAN 2.12.3
  Claudia Künzel   GER + 0.7
  Alena Sidko   RUS + 0.9
4 Beckie Scott   CAN + 2.4
B-Finale
5 Virpi Kuitunen   FIN 2.18.1
6 Ella Gjømle   NOR + 0.1
7 Arianna Follis   ITA + 2.2
8 Petra Majdic   SLO + 3.4
Halve finale
9 Anna Dahlberg   SWE + 2.18.9
10 Kikkan Randall   USA + 2.19.1
Kwartfinale
11 Britta Norgren   SWE + 2.15.0
12 Sara Renner   CAN + 2.15.6
13 Lina Andersson   SWE + 2.16.0
14 Olga Vasiljonok   BLR + 2.16.6
15 Julija Tchepalova   RUS + 2.16.7

30 kilometer Massastart Vrije stijlBewerken

Titelverdedigster Gabriella Paruzzi   Italië
rang sporter(s) land tijd
  Kateřina Neumannová   CZE 54.51.5
  Julija Tchepalova   RUS + 1.4
  Justyna Kowalczyk   POL + 2.1
4 Kristin Størmer Steira   NOR + 15.4
5 Gabriella Paruzzi   ITA + 35.4
6 Claudia Künzel   GER + 36.7
7 Valentina Shevchenko   UKR + 42.5
8 Kristina Šmigun   EST + 57.1
9 Olga Savialova   RUS + 1.03.1
10 Sabina Valbusa   ITA + 1.12.2
11 Karine Philippot   FRA + 1.40.7
12 Arianna Follis   ITA + 2.20.7
13 Evi Sachenbacher-Stehle   GER + 2.50.4
14 Petra Majdic   SLO + 2.57.1
15 Oxana Jatskaja   KAZ + 3.05.1

Team SprintBewerken

Titelverdedigsters geen, nieuw op programma

Voor het eerst in de historie van het Olympisch langlaufen stond de teamsprint op het programma. In de halve finales deden zich geen verrassingen voor, waardoor alle toplanden vanuit de World Cups aanwezig waren in de finale. Vier landen namen direct afstand van het veld met Duitsland dat als enige nog redelijk kon volgen.

De Noorse dames onder leiding van Marit Bjørgen waren de grote favorieten en namen vanaf het begin de leiding. De Zweedse, Finse en de Canadese vrouwen bleven echter goed bij. Halverwege de race brak een skistok van de Canadese Sara Renner, waardoor ze enigszins op achterstand kwam te liggen. Met speels gemak keerde na de wissel haar landgenote Beckie Scott terug bij de groep en begon op kop te lopen.

De Canadezen wisselden als eerst en Renner zette flink aan, met de Finse en Zweedse in haar rug. De Noorse Ella Gjømle kon niet volgen, waardoor er een definitief gat ontstond dat ook door Bjørgen niet meer goedgemaakt kon worden. Lina Andersson, Beckie Scott en Virpi Kuitunen stevenden af op de finish. De eindsprint werd gewonnen door Andersson die daarmee Zweden de eerste medaille van de Winterspelen 2006 bezorgde.

rang sporter(s) land tijd
  Anna Dahlberg / Lina Andersson   SWE 16:36.9
  Sara Renner / Beckie Scott   CAN + 0.6
  Aino Kaisa Saarinen / Virpi Kuitunen   FIN + 2.3
4 Ella Gjømle / Marit Bjørgen   NOR + 11.2
5 Evi Sachenbacher-Stehle / Viola Bauer   GER + 26.6
6 Olga Moskalenko-Rotcheva / Alena Sidko   RUS + 31.6
7 Arianna Follis / Gabriella Paruzzi   ITA + 47.9
8 Madoka Natsumi / Nobuko Fukuda   JPN + 50.7
9 Oxana Jatskaja / Elena Kolomina   KAZ + 1:05.9
10 Wendy Kay Wagner / Kikkan Randall   USA + 1:28.0

4 x 5 kilometer EstafetteBewerken

Titelverdedigsters Henkel, Bauer, Künzel, Sachenbacher   Duitsland

Tijdens de estafette werden in eerste instantie voornamelijk de sprintkanonnen ingezet om een goede uitgangspositie voor het verdere verloop van de wedstrijd te creëren. Medaillewinnaressen Aino Kaisa Saarinen (Finland) en Anna Dahlberg (Zweden) lagen samen met de Noorse Kristin Størmer Steira en de verrassende Japanse Nobuko Fukuda aan de leiding. De Japanse nam zelfs de leiding in de groep en wisselde als eerste toen ze terug waren in het stadion.

In de tweede omloop waren het de Finse Virpi Kuitunen, de Noorse Hilde Pedersen die samen de leiding namen. Japan en Zweden zakten naar respectievelijk de tiende en zesde positie. Uiteindelijk ontstond er een kopgroep van drie aangezien de Duitse Viola Bauer het gat naar de twee leidsters kon overbruggen. Het verschil met de nummer 4 Italië bedroeg zo'n 6 seconden.

Zes landen kwamen bij elkaar tijdens de derde ronde, zodat de slotronde een spannende aangelegenheid leek te worden. De reeds leidende landen, Finland, Noorwegen en Duitsland werden vergezeld door Zweden, Italië en het door Julija Tchepalova teruggebrachte Rusland. De Duitse Evi Sachenbacher-Stehle zette op het klimmetje aan het eind van de ronde een aanval in en creëerde een gat voordat de laatste wissel plaatsvond. Kristin Murer Stemland (Noorwegen), Britta Norgren (Zweden) en de reeds genoemde Julija Tchepalova waren de enigen die enigszins konden volgen, maar het verschil liep op naar 12 seconden bij de wissel. Italië en Finland haakten af aangezien zij een nog grotere achterstand opliepen.

Claudia Künzel was de laatste troef voor Duitsland en leek ongestoord op de gouden medaille af te gaan. Halverwege het parcours had ze nog altijd 10 seconden voorsprong. Toch kwamen de achterliggers terug, mede dankzij een forse inspanning van Evgenia Medvedeva-Abruzova. De Russin liep lange tijd op kop en was de eerste die Künzel bijhaalde. Zweden en Noorwegen sloten aan en ook Italië dat dankzij Sabina Valbusa de achterstand had goed gemaakt. Vijf landen streden derhalve om drie beschikbare medailles, toen Medvedeva-Abruzova de aanval inzette op het klimmetje. De Noorse Marit Bjørgen was verrassend de eerste die het tempo niet kon volgen.

Na een tempoversnelling van Medvedeva-Abruzova kon alleen de Zweedse Anna Karin Strömstedt nog volgen, maar in de afdaling moest ook zij de Russin laten gaan. Ze werd niet meer bijgehaald en won het goud. Zweden, Italië en Duitsland waren verwikkeld in een eindsprint voor de overige medailles, welke gewonnen werd door Claudia Künzel, waardoor Duitsland het zilver won. Sabina Valbusa won de sprint van Anna Karin Strömstedt waarmee het thuisland de laatste medaille in de wacht sleepte.

rang sporter(s) land tijd
  Baranova, Koerkina, Tchepalova, Medvedeva   RUS 54:47.7
  Böhler, Bauer, Sachenbacher, Künzel   GER + 10.0
  Follis, Paruzzi, Confortola, Valbusa   ITA + 11.0
4 Dahlberg, Ek, Norgren, Strömstedt   SWE + 12.6
5 Steira, Pedersen, Stemland, Bjørgen   NOR + 34.1
6 Balatkova, Rajdlova, Janeckova, Neumannová   CZE + 58.6
7 Saarinen, Kuitunen, Lassila, Venalainen   FIN + 1.08.1
8 Grygorenko, Zavalij, Jakimchuk, Shevchenko   UKR + 1.48.6
9 Perrillat, Philippot, Storti, Vina   FRA + 1:53.7
10 Theriault, Renner, Ammar, Scott   CAN + 2:02.1
11 Mischol, Rochat, Leonardi, Boner   SUI + 2:04.7
12 Fukada, Ishida, Yokoyama, Natsumi   JPN + 2:10.1
13 Jatskaja, Voloshenko, Kolomina, Malahova   KAZ + 3:05.2
14 Wagner, Randall, Konrad, Dussault   USA + 3:10.7
15 Sannikova, Korolik, Rudakova, Vasiljonok   BLR + 3:31.8

MedaillespiegelsBewerken

LandenBewerken

rang land   goud   zilver   brons totaal
1   Zweden 3 0 2 5
2   Estland 3 0 0 3
3   Rusland 2 2 3 7
4   Italië 2 0 2 4
5   Tsjechië 1 2 0 3
6   Canada 1 1 0 2
7   Duitsland 0 3 1 4
  Noorwegen 0 3 1 4
9   Frankrijk 0 1 0 1
10   Oostenrijk 0 0 1 1
  Finland 0 0 1 1
  Polen 0 0 1 1

AtletenBewerken

rang atleet land   goud   zilver   brons totaal
1 Giorgio Di Centa   ITA 2 0 0 2
Björn Lind   SWE 2 0 0 2
Kristina Šmigun   EST 2 0 0 1
4 Jevgeni Dementjev   RUS 1 1 0 2
Kateřina Neumannová   CZE 1 1 0 2
Julija Tchepalova   RUS 1 1 0 2
7 Thobias Fredriksson   SWE 1 0 1 2
Evgenia Medvedeva-Abruzova   RUS 1 0 1 2
Pietro Piller Cottrer   ITA 1 0 1 2
10 Lina Andersson   SWE 1 0 0 1
Natalia Baranova-Masolkina   RUS 1 0 0 1
Chandra Crawford   CAN 1 0 0 1
Anna Dahlberg   SWE 1 0 0 1
Larisa Koerkina   RUS 1 0 0 1
Fulvio Valbusa   ITA 1 0 0 1
Andrus Veerpalu   EST 1 0 0 1
Cristian Zorzi   ITA 1 0 0 1
18 Claudia Künzel   GER 0 2 0 2
19 Tobias Angerer   GER 0 1 1 2
20 Lukas Bauer   CZE 0 1 0 1
Viola Bauer   GER 0 1 0 1
Marit Bjørgen   NOR 0 1 0 1
Stefanie Böhler   GER 0 1 0 1
Roddy Darragon   FRA 0 1 0 1
Frode Estil   NOR 0 1 0 1
Jens Filbrich   GER 0 1 0 1
Tor Arne Hetland   NOR 0 1 0 1
Sara Renner   CAN 0 1 0 1
Evi Sachenbacher-Stehle   GER 0 1 0 1
Andreas Schlütter   GER 0 1 0 1
Beckie Scott   CAN 0 1 0 1
René Sommerfeldt   GER 0 1 0 1
Jens Arne Svartedal   NOR 0 1 0 1
34 Ivan Alypov   RUS 0 0 1 1
Mikhail Botwinov   AUT 0 0 1 1
Antonella Confortola   ITA 0 0 1 1
Arianna Follis   ITA 0 0 1 1
Mathias Fredriksson   SWE 0 0 1 1
Justyna Kowalczyk   POL 0 0 1 1
Virpi Kuitunen   FIN 0 0 1 1
Mats Larsson   SWE 0 0 1 1
Johan Olsson   SWE 0 0 1 1
Gabriella Paruzzi   ITA 0 0 1 1
Hilde Pedersen   NOR 0 0 1 1
Vassili Rotsjev   RUS 0 0 1 1
Aino Kaisa Saarinen   FIN 0 0 1 1
Alena Sidko   RUS 0 0 1 1
Anders Södergren   SWE 0 0 1 1
Sabina Valbusa   ITA 0 0 1 1