Hoofdmenu openen
Zie artikel Niet te verwarren met de gelijknamige Peking-gezinde communistische partij, de Kommunistische Partij van België (KP, 1963 - 1973).

De Kommunistische Partij van België (KPB), in het Frans Parti communiste de Belgique (PCB), was een communistische politieke partij in België.

Kommunistische Partij van België
Parti communiste de Belgique
(KPB-PCB)
Een affiche van de KPB voor de 1-mei-betogingen van 1947
Een affiche van de KPB voor de 1-mei-betogingen van 1947
Algemene gegevens
Actief in Vlag van België België
Ideologie / Geschiedenis
Richting Links
Ideologie Communisme
Opgericht 1921[1]
Opheffing 1989
Opgegaan in KP Vlaanderen
PC Wallonie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

GeschiedenisBewerken

Voor 1920 bestonden er in België heel wat kleine, communistische groeperingen die naast elkaar opereerden. Maar in 1920 verenigde een heel aantal zich onder leiding van War Van Overstraeten in de Parti Communiste de Belgique. In 1921 fuseerde deze partij met een groep BWP-dissidenten die reageerden tegen het reformisme van de BWP-leiding. Joseph Jacquemotte stuurde deze groep radicalen richting een fusie met de 'parti communiste'. Hieruit ontstond de combinatie KPB-PCB.

1925: Jacquemotte en Van Overstraeten komen in het parlement.

Eerste interne crisis en electorale opgangBewerken

1928: De spanningen tussen de twee gefuseerde groepen lopen op (door de bemoeienissen van Stalin) en eindigen in een afscheuring, de antiparlementaire groep rond Van Overstraeten moet de duimen leggen voor de pragmatischer gerichte groep rond Joseph Jacquemotte. De Kommunistische Oppositie (waaronder Van Overstraeten) wordt uit de partij gezet en zijn sympathisanten worden van alle belangrijke functies geweerd. De KPB zou nu volledige loyaliteit aan de Sovjet-Unie tonen. Dit betekende dat de KPB vooral de sociaal-democraten als grootste vijand moest zien. Deze splitsing zal uiteindelijk resulteren in de oprichting van een trotskistische communistische strekking in België.

1936: Na de felle syndicale strijd in de Borinage, waar de KP duidelijk aanwezig was, werd deze inzet verzilverd in een electorale opgang tijdens de verkiezingen van 1936. Niet enkel (1) syndicale strijd zorgde voor de opgang, (2) ook het toenemende prestige van de Sovjet-Unie, (3) de loyaliteit van vele intellectuelen ten opzichte van dit regime, (4) de invoering van de 'volksfrontstrategie' (de sociaaldemocraten zijn geen vijanden meer, maar bondgenoten in een grote linkse coalitie tegen opkomend rechts) en (5) de deelname aan de Internationale Brigades in de Spaanse Burgeroorlog vergrootten de mogelijkheden van de KPB.

IdeologieBewerken

Derde InternationaleBewerken

De KPB is vanaf het begin lid geweest van de Derde Internationale, de zogenaamde Komintern. Deze internationale is opgericht en altijd gedomineerd geweest door de Sovjet-Unie. Ze werd vooral gebruikt als een instrument voor het buitenlands beleid van de Sovjet-Unie. Met dit in het achterhoofd kunnen een aantal wendingen van de partij beter begrepen worden. De KP stond evenwel bekend als een van de leden die de meest autonome koers voer, wat ook bleek uit het Congres van Vilvoorde (1954). Er was ook geen algemene tendens tot antirevisionisme zoals bij de CPN in Nederland onder Paul de Groot.

StructuurBewerken

VoorzittersBewerken

Voorzitter Aangetreden Afgetreden
Julien Lahaut 1945 1950
Ernest Burnelle 1954 1968
Marc Drumaux 1968 1972
Louis Van Geyt 1972 1989
Secretaris-generaal Aangetreden Afgetreden
Joseph Jacquemotte 1934 1936
Julien Lahaut
Xavier Relecom
Georges Van den Boom
1936 1943
Edgard Lalmand 1943 1954

RegeringsdeelnamesBewerken

Bekende (ex-)ledenBewerken

  Voor een volledig overzicht van biografieën zie categorie KPB-politicus.