Koereiger

soort uit het geslacht Bubulcus

De koereiger (Bubulcus ibis) is een kleine witte reigersoort.

Koereiger
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016)
Koereiger
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Pelecaniformes (Roeipotigen)
Familie:Ardeidae (Reigers)
Geslacht:Bubulcus
Soort
Bubulcus ibis
(Linnaeus, 1758)

Verspreidingsgebied van de koereiger

 broedgebied (geel)
 permanent leefgebied (groen)
 niet-broedgebied (blauw)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Koereiger op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Beschrijving

bewerken
 
Mannetje in broedkleed

Uiterlijke kenmerken

bewerken

De koereiger is 45 tot 52 cm lang. Het is een vrij kleine, compacte, actieve, witte reiger met een korte, vaak ingetrokken nek. Buiten de broedtijd is de vogel egaal wit, met een gele snavel en geelgrijze poten. In de broedtijd kleurt de snavel iets meer naar oranjegeel, de poten zijn dan ook lichter en er zijn oranje veren op de kruin, borst en mantel.[2]

Voedsel

bewerken

De vogel dankt zijn naam (ook zijn Latijnse: bubulcus betekent ossendrijver) aan het feit dat hij vaak in groepjes het vee op de weide vergezelt. Grazend vee jaagt vaak insecten, kikkers, muizen en andere kleine dieren uit hun schuilplaats die de vogel graag eet. Ze staan ook vaak op de rug van grazende zoogdieren.

Voortplanting

bewerken

Koereigers nestelen vaak in gezelschap van andere reigersoorten. In het broedseizoen heeft de koereiger een kenmerkend broedkleed.

 
Ei van de koereiger

Verspreiding en leefgebied

bewerken

Van oorsprong komt de soort uit Afrika en bewoonde daar draslanden, cultuurland en graslanden. De vogel heeft zich sinds het begin van de twintigste eeuw (waarschijnlijk op eigen kracht) verspreid over Zuidwest-Europa en is in de jaren 1930 ook de Atlantische Oceaan overgestoken en heeft zich binnen 40 jaar via Zuid-Amerika over dit continent in zowel zuidelijke als noordelijke richting, tot in Noord-Amerika uitgebreid. De koereiger broedde in 1968 voor het eerst in Zuid-Frankrijk.

De oostelijke koereiger wordt vaak nog als ondersoort van de koereiger beschouwd, bijvoorbeeld door BirdLife International (en de IUCN).

Voorkomen in Nederland

bewerken

De documentatie over de eerste waarnemingen van koereigers in Nederland in de jaren 1960 zijn enigszins "vervuild" door waarnemingen van vogels die afkomstig zijn uit gevangenschap. Tussen 1973 en 1996 werd de vogel 84 keer waargenomen, waarvan 57 waarnemingen tussen 1980 en 1996. In 1998 vond een kleine invasie plaats met zeker 20 exemplaren; in dat jaar broedden de eerste koereigers in Nederland (op Oostvoorne).[3]

De koereiger geldt anno 2012 als een zeldzame vogel en onregelmatige broedvogel.[4]

Suriname

bewerken

De koereiger komt algemeen voor in de kuststreek van Suriname. De soort heet in het Surinaams sabaku en heeft dankzij zijn populariteit model gestaan voor het logo van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij.

De koereiger heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie, inclusief die van de oostelijke koereiger, wordt geschat op 3,8 tot 7,6 miljoen exemplaren en gaat nog in aantal vooruit. Om deze redenen staat de koereiger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]